ไม่รัก.....ไม่แคร์......ถึงเสียใจแต่อยากให้เธอรู้ว่าไม่แคร์
9.3
7) โอกาส/ความรัก/อาลัย/ห่วงหา
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความแก้ว : เฮ้อ พี่ๆคะแก้วควรทำไงดี แก้วลืมเค้าไม่ได้เลย
แกรรี่ : พี่ว่า แกทำตามหัวใจแกดีกว่าแก้ว
แก้ว : แต่ แก้วอยากลืม
กาน : พี่เห็นด้วยกับเจ๊น๊เว้ย
แก้ว : แต่.......เค้าทำให้แก้วเจ็บ
กิ่ง : พี่ว่าท่แกเจ็บ เพราะแกไม่ยอมเปิดใจให้เค้ามากกว่า
แก้ว : แต่.............
เกรซ : ไม่มีแต่ แก้ว พี่รู้ว่าแกยังรักเค้าอยู่
แก้ว : เจ๊
กิ๊ฟ : อย่าให้เป็นเหมือนพี่ๆเลยแก้ว
กัน : นั่นสิแก้ว
กอล์ฟ : พี่รักแก้วน๊ และพี่ก้อรู้ว่าแก้วก้อยังรักโทโมะอยู่เช่นกัน
แก้ว : แต่เค้ามีพิม อยู่แล้ว
โทโมะ : ผมกับพิมเราเลิกกันแล้ว เพราะพ่ิอพิมท่านรู้ว่าผมรักคุณและยังเคยทำคุณท้องด้วย
แก้ว : แล้วที่ผ่านมาละคุณหายไปไหน
โทโมะ : ผมก้อไปตมหาคุณไงแก้ว ผมตามหาคุณไปทุกๆที่ที่คุณไป แต่เห็นคุณเดินอยู่กับคุณหมอ โยชิผมเลยไม่กล้าเข้าไปหาคุณ
โยชิ : แล้วเกี่ยวไรกับเค้าอ่าส์
แกรรี่ : ปัญญาอ่อนอ่าส์โย
แก้ว : ที่นี้เข้าใจหรือยังคะคุณวิศว ไทยานนท์
โทโมะ : แล้วยังอยากกลับมาใช้มั้ยละคับคุณจริญญา
แก้ว : ก้อไม่ได้เปลี่ยนกับไปใช้ นามสกุลเดิมหนิ
โทโมะ : อย่าบอกว่าคุณยังใช้ไทยานนท์อยู่อ่าส์
แก้ว : อืม
เกด : น่าเบื่อ ไปหาแฟนดีกว่า
โทโมะ : น้องเกด กฎของทางสังกัดเ้ค้าห้ามไม่ใช่หรอว่าไม่ให้มีแฟนอ่าส์
เกด : บอกผิดคนมั้งคะ Boss
..... : รอนานมั้ยคับเกด
โทโมะ : ไอ้ธาม มาทำไรที่นี่วะ
ธาม : เฮีย ผมขอโทษที่กินเด็กในสังกัดเฮียอ่าส์
โทโมะ : ก้อไม่ได้ว่าหนิ แค่จะบอกว่าดูแลน้องเมียพี่ดีๆๆละ
แก้ว : ไม่เข้าใจว่าตระกุลเราเป็นอะไรมากกับไทยานนท์หรือป่าวเนี่ย
โทโมะ : ก้อพรมหลิขิดไงที่รัก
แก้ว : เจ้าเล่ห์
โทโมะ : กับแก้วจัยเพียงคนเดียว
แก้ว : ขอให้จิงเถอะ
......................................................................................................................................
คืนดีแล้ว
แกรรี่ : พี่ว่า แกทำตามหัวใจแกดีกว่าแก้ว
แก้ว : แต่ แก้วอยากลืม
กาน : พี่เห็นด้วยกับเจ๊น๊เว้ย
แก้ว : แต่.......เค้าทำให้แก้วเจ็บ
กิ่ง : พี่ว่าท่แกเจ็บ เพราะแกไม่ยอมเปิดใจให้เค้ามากกว่า
แก้ว : แต่.............
เกรซ : ไม่มีแต่ แก้ว พี่รู้ว่าแกยังรักเค้าอยู่
แก้ว : เจ๊
กิ๊ฟ : อย่าให้เป็นเหมือนพี่ๆเลยแก้ว
กัน : นั่นสิแก้ว
กอล์ฟ : พี่รักแก้วน๊ และพี่ก้อรู้ว่าแก้วก้อยังรักโทโมะอยู่เช่นกัน
แก้ว : แต่เค้ามีพิม อยู่แล้ว
โทโมะ : ผมกับพิมเราเลิกกันแล้ว เพราะพ่ิอพิมท่านรู้ว่าผมรักคุณและยังเคยทำคุณท้องด้วย
แก้ว : แล้วที่ผ่านมาละคุณหายไปไหน
โทโมะ : ผมก้อไปตมหาคุณไงแก้ว ผมตามหาคุณไปทุกๆที่ที่คุณไป แต่เห็นคุณเดินอยู่กับคุณหมอ โยชิผมเลยไม่กล้าเข้าไปหาคุณ
โยชิ : แล้วเกี่ยวไรกับเค้าอ่าส์
แกรรี่ : ปัญญาอ่อนอ่าส์โย
แก้ว : ที่นี้เข้าใจหรือยังคะคุณวิศว ไทยานนท์
โทโมะ : แล้วยังอยากกลับมาใช้มั้ยละคับคุณจริญญา
แก้ว : ก้อไม่ได้เปลี่ยนกับไปใช้ นามสกุลเดิมหนิ
โทโมะ : อย่าบอกว่าคุณยังใช้ไทยานนท์อยู่อ่าส์
แก้ว : อืม
เกด : น่าเบื่อ ไปหาแฟนดีกว่า
โทโมะ : น้องเกด กฎของทางสังกัดเ้ค้าห้ามไม่ใช่หรอว่าไม่ให้มีแฟนอ่าส์
เกด : บอกผิดคนมั้งคะ Boss
..... : รอนานมั้ยคับเกด
โทโมะ : ไอ้ธาม มาทำไรที่นี่วะ
ธาม : เฮีย ผมขอโทษที่กินเด็กในสังกัดเฮียอ่าส์
โทโมะ : ก้อไม่ได้ว่าหนิ แค่จะบอกว่าดูแลน้องเมียพี่ดีๆๆละ
แก้ว : ไม่เข้าใจว่าตระกุลเราเป็นอะไรมากกับไทยานนท์หรือป่าวเนี่ย
โทโมะ : ก้อพรมหลิขิดไงที่รัก
แก้ว : เจ้าเล่ห์
โทโมะ : กับแก้วจัยเพียงคนเดียว
แก้ว : ขอให้จิงเถอะ
......................................................................................................................................
คืนดีแล้ว
คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
![](/images/lib/ajax-loader.gif)
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.3 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.3 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ