รักวุ่นวายของยัยอ้วนกับนายสุดหล่อ
21) เที่ยวทะเลกัน
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความตอนนี้ก็ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์แล้วหลังจากที่เรากลีบจากค่ายอาสาความรักของฉันกับพี่พาสก็ยังเหมือนเดิมที่เพิ่มเติมคือพี่มันตัวตืดฉันแจจนน่ารำคาญ!!!!!!!ไม่รู้ว่าเราสองคนกินยาสลับกันรึเปล่ารู้สึกว่ามันต้องเป็นฉันมั้ยที่ต้องคอยตามแฟนสุดหล่อและเพอร์เฟคอย่างพี่พาสแต่นี้พี่มันไม่เคยปล่อยให้ฉันได้ห่างเลยนอกจากช่วงเรียนจนจากที่จะคบกันเงียบๆกลายเป็นข่าวดังของมหาลัยไปเลยว่าเดือนมหาลัยสุดหล่อมาคบกับยัยอ้วนอย่างฉันจนตอนนี้ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็มักจะได้สายตาจากหลายคนหลายความรู้สึกกันไปแม้ส่วนใหญ่จะออกแนวเหยียดหยาม ดูถูก ถากถาง สมเพช หรืออจฉาก็ตาม แต่ก็ยังมีส่วนดีๆหล่ะนะที่ยังคอยให้กำลังใจจนถึงขั้นตั้งเพจขึ้นมาจนฉันกลายเป็นไอดอลของสาวอ้วนทั้งหลายไปเลย
ตอนนี้ในทุกวันจะต้องมีข้อความเข้ามาถามวิธีการมัดใจหนุ่มหล่อแบบพี่พาส อยากจะบอกทุกคนเหลือเกินว่าไม่ได้ทำอะไรเลยแต่ก็ไม่กล้ากลัวทุกคนจะว่าเราโกหกปิดบังเคล็ดลับกลัวคนอื่นจะมาแย่งแฟนตัวก็เลยต้องตอบแบบนางงามทั่วไปว่าต้องแต่ตัวให้เข้ากับรูปร่าง พูดจาเพราะๆ ยิ้มหวานๆ หลายคนก็เอาไปทำตามบางคนกลับมาบอกว่าได้ผลก็มีแต่กลับบางคนก็ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไร ก็นะไม่ใช่ผู้ชายทุกคนหรอกที่จะสามารถมองข้ามผ่านรูปร่างหน้าตาภายนอกไปได้ หลังจากที่คิดอะไรเพลินๆจนหมดคายเรียนแรกของวันตอนเที่ยงตรงพอดีฉันก็เก็บของเข้ากระเป๋าเตรียมไปกินข้าวเที่ยงกับพวกพี่ปอนด์ ยัยเม แล้วก็พี่พาส แต่คนหลังนี้คงไม่รอไปเจอกันที่ศูนย์อาหารเพราะพี่แกมายืนคอยหน้าห้องเรียบร้อยและเราก็ตกเป็นเป้าสายตามันทีที่มายืนคู่กัน
"ทำไมไม่ไปรอกับพี่ปอนด์ยัยเมหล่ะคะ"
"ก็พี่ไม่อยากให้วิวเดินไปคนเดียว"
"ตึกเรียนวิวอยู่ใกล้แค่นี้เอง"
"ก็นั่นแหละ แฟนพี่น่ารักกลัวคนมาจีบ"
อร๊ายยยยยยยยย........ไม่ใช่เสียงฉันหรอกคะเป็นเสียงเพื่อนสาวกลุ่มใหญ่ที่เดินตามหลังมาต่างหาก
"พี่พาสก็ พูดเว่อร์ไป"
"555 พี่ก็นึกว่าวิวชอบผู้ชายปากหวานซะอีก"
"หวานแบบนี้ก็เลี่ยนไปค่า"
"จ้าๆไปเถอะพวกนั้นรออยู่"
"ค่ะ วันนี้วิวอยากกินไอศครีมจัง ตอนเย็นเราไปกินกันนะคะ"
"ได้ แต่วิวคงต้องรอพี่ไปแจกเอกสารที่ชมรมอื่นๆก่อนนะ รอไหวรึเปล่า"
"ได้คะ แต่พี่พาสเลี้ยงนะ"
"จ้ะๆ แม่หมูน้อยเลี้ยงตลอดชีวิตพี่ก็เลี้ยงได้"
"บ้า! ว่าเค้าเป็นหมูน้อย"
"เจ็บนะ อย่างนี้ต้องทำโทษ มาให้ปล้ำซะดีๆหมูน้อย"
"อย่านะคนโรคจิต"
"ไม่เล่นแล้วๆ ไปเถอะพี่หิวแล้ว"
"คะ"
ณ ศูนย์อาหารกลางมหาลัย
"มาช้าซะจริงๆ รึว่าแอบไปทำอะไรกันอยู่"
"จะบ้าหรอยัยเม ฉันเพิ่งเลิกเรียนเหอะ"
"แล้วไป ฉันขอสั่งในนามว่าที่พี่สะใภ้ของแกเลยนะยัยวิว แกห้ามชิงสุกก่อนห่ามเด็ดขาด! เข้าใจมั้ย"
"จ้าๆ พี่สะใภ้"
"ดีมาก"
"เริ่มพูดอะไรเหลวไหลอีกแล้วหรอเม"
"เปล่าซะหน่อยพี่ปอนด์ ที่พูดหน่ะเรื่องจริงทั้งนั้นเลย"
"จ้าๆ ไปซื้อข้าวสิวิวไอ้พาส เดี๋ยวต้องไปหาพวกไอ้นัทที่ตึกศิลป์อีก"
"ไปไมว่ะ"
"ไม่รู้ดิเห็นพวกมันบอกมีเรื่องด่วนมากกกกกกจะปรึกษาทุกคน"
"เออๆ ไปวิวไปซื้อข้าวกัน"
"คะ"
พวกเราใช้เวลากินข้าวประมาณครึ่งชั่วโมงกว่าได้หลังจากทานอะไรกันเสร็จเก็บจานเรียบร้อยก็เลยอพยพกันมาที่ตึกศิลป์ (หมายถึงตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์) เพื่อมาหาพี่นัทตามที่ได้นัดหมายกันเอาไว้แต่เมื่อมาถึงแล้วก็รู้สึกว่าเปลืองแรงเปล่าเหลือเกินเพราะไอ้เรื่องด่วนของพี่แกคือการมาประชุมว่ากหยุดยาวก่อนสอบปลายภาคจะไปเที่ยวไหนกันดีหลังจากที่ได้ฟังจบพี่นัทก็เลยโดนพี่พาสกับพี่ปอนด์โบกไปคนละทีแม้จะสงสารแต่ก็อยากแอบฝากด้วยอีกทีเหมือนกัน เนื่องจากว่าช่วงก่อนสอบปลายภาคนี้พวกเราจะได้มีเวลาหยุดก่อนสอบสองอาทิตย์เต็มเพราะส่วนใหญ่ทุกวิชาก็เรียนจบครอสกันหมดแล้วแต่ก็จะมีแต่พี่ทรายที่เหลือเรียนคาบสุดท้ายในวันศุกร์หน้าแต่ถึงอย่างไรก็ยังมีช่วงวันหยุดยาวอยู่เลยว่าจะไปเที่ยวกันสักหกวันห้าคืนรวมเสาร์อาทิตย์นี้ด้วยแต่ที่เป็นปัญหาคือพี่แกตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปน้ำตกหรือทะเลดีเลยเรียกรวมพลเพื่อปรึกษา
"กูว่าไปทะเลเหอะเพราะคราวที่แล้วเราขึ้นภูเขาไปแล้วคราวนี้ลงใต้เที่ยวทะเลบ้างดีกว่า ว่าไอ้ปอนด์ไอ้พาส น้องเมน้องวิว"
"เมอยากไปทะเลคะ"
"กูก็เหมือนกัน"
"แล้วมึงหล่ะพาส"
"อืม.....วิวหล่ะอยากไปไหน"
"แหม่ไอ้พาสเดี๋ยวนี้เชื่อฟังดี เชื่องยังกับแมวเลยนะมึงกะอีเรื่องแค่นี้ตัดสินใจเองไม่ได้"
"กูแค่อยากให้วิวเลือกโว้ย ว่าไงวิวอยากไปที่ไหนหืม"
"แล้วแต่พี่พาสเลยคะวิวได้หมด"
"ถ้างั้นไปทะเลแล้วกันนะ วิวโอเคมั้ย"
"คะ ไม่มีปัญหา"
ฉันเลือกที่จะส่งยิ้มหวานๆไปให้แม้ในใจอยากจะไปน้ำตกมากกว่าแต่เมื่อบอกให้พี่เค้าเลือกแล้วเราก็ต้องตกลงตามนั้น แต่ก็อีกนั่นแหละให้หักหน้าพี่พาสสั่งออกไปก็ดูจะไม่ดีบางทีเรื่องบางเรื่องเราก็ควรให้ฝ่ายชายเค้าเป็นผู้นำมากกว่าเพราะเราเป็นผู้หญิงต่อให้แฟนจะเกรงใจเราอย่างไรแต่ก็ควรให้เค้าเป็นผู้นำจะดีกว่าถ้าเรารู้จักยึดและยืดบ้างชีวิตคู่จะได้ยืดยาว เพราะฉะนั้นทริปนี้จึงเป็นอันว่าเราจะไปทะเลกันเพื่อผ่อนคลายก่อนที่จะต้องสู้กับศึกสอบปลายภาคในครั้งนี้ แต่เอ๋สงสัยต้องไปหาซื้อชุดไปทะเลซักหน่อยแล้วเพราะเท่าที่มีก็คงจะดูไม่เหมาะเท่าไหร่ หวังว่าทริปครั้งนี้คงมีแต่ความสนุกนะ..........
..............................................................................
ไรท์ต้องขอโทษผู้อ่านทุกท่านมากๆเลยนะคะที่หายไปนานเนื่องจากไรท์มีปัญหาในการเข้าระบบที่กว่าจะเข้าได้ก็เล่นเอาเหงื่อตกแถมช่วงนั้นยังเป็นช่วงเข้ามหาลัยอีกเลยไม่ว่างจริงๆ ไม่รู้ว่าทุกคนยังรออ่านกันอยู่รึเปล่าเอ่ย ขอโทษจากใจอีกครั้งนะคะ สาบานว่าเรื่องนี้จบแน่นอนแต่คงจะมีตอนเยอะหน่อยนะ สุดท้ายนี้ช่วยเม้นบอกกันด้วยนะถ้าใครที่ติดตามแล้วกลับมาอ่านต่อ "รักผู้อ่านทุกคนเสมอ"
คำยืนยันของเจ้าของนิยาย
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
![](/images/lib/ajax-loader.gif)
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ