น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : [like sun]ชอบตะวัน

อ่าน 168
วิจารณ์ 1
แนว:
จำนวน:
9 chapter
แต่งเมื่อ:
วันที่ 19 ส.ค. 2560 13:22 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง อารียา
ขีดเขียนฝึกหัด (65)
เด็กใหม่ (6)
เด็กใหม่ (4)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. [like sun]ชอบตะวัน 1:เรื่องราวที่ได้มาอยู่นี้

เขียนเมื่อ วันที่ 19 ส.ค. 2560 14:47 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 17 ก.ย. 2560 20:07 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

แก้ครั้งที่1

ณ วันที่ฝนพร่ำเด็กสาวร่างบอบบางนั่งอยู่ที่โซฟาในบ้านของตัวเองพร้อมกับมารดาของเทอ  พ่อของเทอนั่งอยู่ตรงข้างกับมารดา  

"แล้วพ่อไปติดหนี้เขาเท่าไหร่ล่ะ"แม่พูดขึ้นด้วยเสียงอันอ่อนโยน เหมือนทุกครั้งไป  

"ก็ราวๆ 10กว่าล้าน..."เสียงของพ่อค่อยๆเบาลง เหมือนคนสารภาพความผิด  

"เฮ้อ แล้วจะทำยังไงกันต่อไปล่ะ"แม่ถอนหายใจ พลางหันมามองหน้าฉัน  

"งั้นบอกให้เขาเลื่อนๆไปก่อนพอจะได้ไม"ฉันที่เงียบไปนานก็พูดขึ้นด้วยความกังวนใจไม่แพ้  ผู้เป็นแม่ที่ทำสีหน้าไม่สบายใจอย่างปิดไม่มิด  

"ไม่ได้หรอก  ถ้ายังหาเงินมาใช้ให้ไม่ได้ก็...."

"ก็อะไรหรอพ่อ"แม่พูด

"ตาย..."ทุกคนจากที่มีสีหน้าที่ไม่สู้ดีแล้ว พอได้ยินประโยคนี้จากปากพ่อก็ยิ่งมีสีหน้าไม่ดีเข้าไปใหญ่  

"แล้วพอจะมีทางอื่นไมจ๊ะ  พ่อ"แม่พูดด้วยเสียงอ่อนโยนเหมือนเดิม 

"มี..."แม่กับฉันรอฟังประโยคที่จะออกมาจากปากพ่อ อย่างใจจดใจจ่อ  พ่อหันมาสบตาฉัาพลันบอกว่า

"เราต้องเอาลูกสาวให้มัน"(เดียวนะทำไมต้องเป็นฉันล่ะ)  

"แค่นี้ใช่ไมพ่อ" ฉันพูดออกไปอย่างงั้นเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีตัวเลือกอื่นแล้ว  พ่อพยักหน้าเบาๆ  สงสัยมันคงต้องเป็นอย่างงั้นแล้วล่ะ ฉันตอบพ่อไปว่าฉันยอมที่จะไปเอง  เพื่อจะรักษาชีวิตของพ่อ  ฉันทำได้น่าา เรื่องแค่นี้เองอย่างน้อยฉันก็น่าจะได้กลับมาเยี่ยมพวกเขานะ (มั้งนะ...)  

วันต่อมา

ฉันเก็บของใส่กระเป๋าลากใบสวย  ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมมันเร็วจังจิงๆมันไม่เร็วเลยนะ ถ้าไม่ไปตอนนี้  ชีวิตพ่อก็ไม่ค่อยปลอดภัยขึ้น  ฉันจึงเลือกที่ไปวันนี้และตอนนี้  ฉันเก็บของเสร็จแล้วก็เดินออกมาจากบ้าน  เเล้วกล่าวอำลาพ่อแม่ของที่จะขึ้นรถที่ส่งมารับฉัน  ฉันหันไปมองพวกเขาก่อนรถจะออกตัว  ถ้าออกมาช้ากว่านี้กลัวจะทำใจจากมาลำบาก  

 

ผ่านไปไม่นานรถได้เคลื่อนตัวมาจอดลงที่หน้าคฤหาสเเห่งนึ่งคงไม่ต้องบอกก็รู้ว่าที่นี้คงเป็นที่ๆฉันต้องมาอยู่  ฉันก้าวลงจากรถเเล้วเดินลากกระเป๋าตามหลังพี่ขายชุดดำเข้าไปในบ้าน  ก่อนจะมาถึงที่ชั้นสองฉันเดินตามมาก่อนจะหยุดลงที่หน้าห้องๆหนึ่ง  ก่อนพี่ชายชุดดำคนนั้นจะขอตัวกลับไปทำงานต่อ  

 

ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องที่ตกแต่งด้วยความสวยงามผนังห้องมีสีชมพู และเฟอร์นิเจอร์ต่างๆที่ทำด้วยไม้  และผ้าม้านลายลูกไม้สีขาว และกลิ่นหอมของห้องที่เป็นกลิ่นดอกไม้อ่อนๆ ทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้อย่างดี ฉันเดินเข้ามาเเล้วปิดประตู ของจะจัดแจงของเข้าตู้เสื้อผ้าไป  

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"กรุณาเปิดด้วยเจ้าค่ะ "ฉันสงสัยจังว่าเสียงหวานนี้เป็นของใคร  เลยเปิดประตูให้  สาวน้อยในชุดเมดหน้าตาน่ารักก้าวเข้ามาพร้อมแนะนำตัว

"ดิฉันชื่อ อิงฟ้าเจ้าค่ะ"นะ น่ารักจัง

"ต่อจากนี้ฉันจะมาเป็นคนรับใช้คุณนะค่ะ  หรือจะให้อยู่เป็นเพื่อนก็ได้นะค่ะ นายน้อยของเรานั้นเอาใจใส่คุณหนูเสมอ"หะ ใครคือนายน้อย?  

"จ้ะ ฉันชื่อตะวันนะ "อิงฟ้าพยักหน้ารับเบา ฉันเชิญอิงฟ้าเข้ามาคุยเล่นในห้อง  ถึงจะบอกว่าไม่ต้องเรียกคุณหนูก็ไม่ฟัง  แต่อิงฟ้าเป็นเด็กที่น่ารักดีนะ 

"แล้วอิงฟ้าอายุเท่าไหร่ล่ะ"ฉันถามอิงฟ้า

"ปีนี้  19แล้วค่ะ"ฉันพยักหน้าพลางคิดอะไรเล่นก่อนที่จะถามอิงฟ้าว่

"อิงฟ้ามีคนที่ชอบรึยัง"

"จะ จะให้มีได้ยังไงล่ะเจ้าค่ะ"ฉันมองท่าทีขวยเขินของอิงฟ้า ก่อนจะหัวเรอะออกมาเพราะความสดใสของเทอ  ทำให้แสงตะวันลืมความเศร้าไปในชั่วขณะ  ก่อนอิงฟ้าจะขอตัวลากลับไปฉันก็ลืมไปสะสนิทเลยว่า  นายน้อย นี้คืออะไร?

 

คุยกับผู้แต่ง

สวัสดีค่ะ  วันนี้กลับมาแก้นิยายนิดๆหน่อยๆนะ เม้นให้กำลังใจเราหน่อยนะ เดียวจะทยอยแก้ไปเรื่อยๆ รักคนอ่านนะ♡♡

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...