เรื่องสั้น : การผจญภัยของนรินทร์ที่ภูกระดึง

อ่าน 883
วิจารณ์ 1
แนว:
จำนวน:
3 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 21 ธ.ค. 2560 12:05 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Neungchildchild
เด็กใหม่ (4)
เด็กใหม่ (3)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. การเดินทาง

เขียนเมื่อ วันที่ 22 ธ.ค. 2560 11:31 น.
•»

          หลังจากที่พี่เขามารับนรินทร์แล้ว เมื่อเราไปถึงก็มีรถกระบะยี่ห้ออีซูซุสีกรมจอดอยู่ 1 คัน คนข้างหน้าแค๊ปเต็ม ของข้างหลังกระบะค่อนข้างเยอะและมีผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกันกับพี่เขานั่งอยู่ 2 คน  "น้องรินขึ้นเลยครับ เดี๋ยวพี่เอารถเขาไปจอดในบ้านแปปนึง" นรินทร์รีบขึ้นรถแบบงง งงกับตัวเอง แล้วเราก็ออกเดินทาง ล้อหมุนเวลา 21.30 น. พอดีเป๊ะ สถานะการณ์บนหลังกระบะเงียบ ทุกคนคงจะงงว่าทำไมรินกล้าไปกับพวกเขา

          "หนาวไหม" เสียงที่บอกขึ้นรถถามมาพร้อมกับมองหน้านรินทร์

(0.0)// นริทร์ส่ายหน้าไปมา ในใจคิดไม่หนาวก็บ้าแล้ว นี่มันหน้าหนาวแถมต้องเดินทางไกลโดยนั่งท้ายกระบะอีก 

          ลดพัดแรงถนนค่อนข้างโล่งมีรถบ้างบางเวลา  มีไฟฟ้าบ้างบางช่วง บรรยากาศดี เป็นประสบการณ์ชีวิตที่แปลกใหม่ สายตาของนรินทร์กังวลว่ารถที่พาวิ่งไปออกนองเส้นทางหรือไม่  ไม่มีเคลิ้มหลับตากลมโตของเธอสว่างไสว ไม่มีอาการง่วงนอนแม้แต่น้อย เวลาเที่ยงคืนได้แวะพักรถ เสียงโทรศัพท์ของนรินทร์ก็ดังขึ้น

          "ฮัลโหลลล...รินมึงยุไหนว่ะ" เสียงปลายสายถามขึ้นน้ำเสียงที่ออกจะดัจริตนิดหน่อยของเดียร์ ฮ่าๆ

          "อยู่บนรถ กำลังเดินทางไปภูกระดึงว่ะ" รินตอบด้วยเสียงเบาๆ

          "เออ กูรู้แล้วปุ้ยเล่าให้ฟัง ยังไงมึงก็ระมัดระวังตัวด้วย ไม่ได้รู้จักอะไรกับเขามากมาย" เป็นน้ำเสียงที่เป็นห่วงเพื่อน

          "เออ  ไม่ต้องห่วง แค่นี้ก่อนกำลังจะเดินทางต่อจะไม่ได้ยินเสียง" รินตอบเดียร์

          "OK" พูดจบก็วางสาย

          เราออกเดินทางกันต่อ เมื่อมั่นใจแล้วว่าเส้นทางที่ไปไปภูกระดึงแน่นอน  รวมกับความหนาวในค่ำคืนนี้ที่ล่วงเลยเวลาการนอนมานานนรินทร์ก็นั่งกอดเข่าและหลับไป รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนรถจอดจ่ายค่าเข้าอุทยาน

          "ถึงแล้ว" แม่ของพี่เขา(นรินทร์ก็ไม่รู้ว่าใครชื่ออะไรกันบ้าง) ลงรถลงมาบอก เราทั้ง 4 คนก็ยกมือไหว้ขอบคุณ และหอบหิ้วสัมภาระของแต่ละคนเดินมากับเจ้าหน้าที่อุทยาน เวลาตอนนี้คือตีสองเงียบสงัด หนาวเย็น มืด  เจ้าหน้าที่ฉายไฟฉายไปรอบๆก็มีเต้นท์กางเต็มไปหมด

 

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8.3
โหวต 8.3 /10 คะแนน
จากสมาชิก 3 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8.3 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

8.3 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

8.3 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...