secret ความ (รัก) ลับของนายซุป'ตาร์

9.2

เขียนโดย ruktomokaew

วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2555 เวลา 22.56 น.

  34 ตอน
  351 วิจารณ์
  25.50K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 10.09 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

10)

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เรื่องsecret ความ (รัก) ลับของนายซุป'ตาร์

 

 

 

 

และแล้ว...เวลาผ่านไปตอนนี้ฉันก็คงต้องคืนดีกับโทโมะแล้วล่ะเพราะว่าทันทีที่ม๊ารู้เรื่องม๊าก็เอาแต่ว่าฉันผิดคนเดียวโทโมะไม่ได้ผิดอะไรเลย อ้ออีกอย่างวันนี้โทโมะมาทานข้าวเย็นที่บ้านฉันด้วยแหละซึ่งโทโมะก็มาเป็นเรื่องปกติแต่ที่ไม่ปกติคือสถานะของเราที่มันเลื่อนขั้นเป็นมากกว่าเพื่อนธรรมดาทั่วไป

 

 

 

 

 

"แก้วออกไปสั่งที่หน้าบ้านหน่อยสิ" โทโมะบอกพร้อมจับมือฉันไว้ตลอด

 

"อืมๆ" ฉันตอบสั้นๆแล้วเดินนำหน้าโทโมะไปแต่คงนำได้นิดเดียวเนื่องจากมีมือที่จับมือฉันไว้ตลอด

 

"แก้ว...ส่งแค่นี้ก็พอ" จู่ๆโทโมะก็หยุดเดินกระทันหันแล้วหันหน้ามาทางฉัน

 

"ทำไมล่ะไหนบอกว่าให้ส่งที่หน้าบ้าน" ฉันบอกแล้วสบตากับโทโมะ

 

"ไม่ต้องหรอกนี่มันก็มืดแล้วข้างหน้าก็มีแต่หญ้า...เดี๋ญวอาจจะโดนงูฉกก็ได้นะโมะเป็นห่วง" คำพูดของโทโมะทำให้ฉันหน้าแดงขึ้นมาทันที

 

"งั้นแก้วส่งแค่นี้นะกลับบ้านดีๆล่ะ" ฉันบอกแล้วบ๊ายบายโทโมะ

 

"ถึงบ้านแล้วจะโทร.หานะ" โทโมะหันหลังมาตะโกนบอกฉัน ฉันแค่พยักหน้ารับแล้วหันหลังเดินเข้าบ้านมาเลย

 

 

 

 

 

   หลังจากที่ฉันส่งโทโมะกลับบ้านไปแล้วฉันก็ขึ้นมาบนห้องของตัวเอง ด้วยความเหนื่อยมาทั้งวันเลยรีบอาบน้ำแต่งตัวก่อนที่โทโมะจะโทร.มาหา พอฉันแต่งตัวเสร็จก็รีบเดินมาหยิบโทรศัพท์ดูว่ามีคนโทร.มารึเปล่าแต่มันก็ยังไม่มีทำไมยังไม่โทรมาอีกนะ สงสัยยังไม่ถึงบ้านล่ะมั้ง ฉันนอนคิดอะไรเพลินๆแล้วก็หลับไปเลย

 

 

 

 

 

 

ติ๊ด~ ติ๊ด~

 

 

 

 

    ประมาณ10นาทีผ่านไปก็มีเสียงโทรศัพท์เข้ามาทำให้ฉันสะดุ้ดรีบลุกขึ้นมารับโทรศัพท์ทันที และเมื่อเห็นว่าปลายสายเป็นใครฉันก็คลี่ยอ้มออกมาโดยไร้สาเหตุทันที ช่างเหอะอาจจะเป็นเพราะว่าโทโมะบอกว่าจะโทร.มามั้งฉันเลยรู้สึกดีที่โทโมะยังคงรักษาคำพุด อย่างไงก็...รีบกดรับก่อนดีกว่า^^

 

 

 

 

"ฮัลโหล" ฉันกรอกเสียงลงไป

 

(เป็นไงบ้างนอนรึยัง) เสียงโทโมะ

 

"ก็กำลังจะหลับแล้วแหละแต่พอดีมีใครก็ไม่รู้โทร.มา"

 

(หรอๆงั้นเดี๋ยวโมะวางเลยก็ได้นะแก้วจะได้นอนต่อ) เห้ย!!

 

"ไม่ๆแก้วล้อเล่น" ฉันรีบรน กลัวไปหมดว่าโทโมะจะวางไปจริงๆ

 

(อ้าวก็แก้วจะนอนแล้วไม่ใช่หรอ)

 

"เปล่าๆแก้วหายง่วงแล้ว" ฉันรีบตอบทันที

 

(อืมๆ)

 

"แล้วโมะล่ะถึงบ้านนานรึยัง"

 

(ก็สักแปปเองมาถึงโมะก็รีบอาบน้ำเร็วๆเพื่อที่จะได้คุยโทรศัพท์กับแก้วไง)

 

"อ๋อไม่ต้องรีบก็ได้ว่างเมื่อไรค่อยโทร.หาแก้วก็ได้"

 

(ไม่ได้หรอกนี่ขนาดรีบแล้วนะเนี๊ยยังเกือบไม่ทันแก้วเลย)

 

"555+ไม่เป็นไรหรอกตอนไหนแก้วก็ว่างทั้งนั้นแหละ"

 

(ไม่ได้หรอกแก้วต้องมาก่อนทุกอย่างอยู่แล้ว)

 

"โอ๊ย!ชักจะอิจฉาคนที่ได้เป็นโมะจริงๆแล้วสิ"

 

(งั้นแก้วก็มาเป็นแฟนกันจริงๆสิ)

 

"อะ...อะไรนะ"

 

(อ๋อเปล่าหรอก)

 

"อืมๆ"

 

(แล้วพรุ่งนี้แก้วมีงานที่ไหนรึเปล่า)

 

"ก็มีซ้อมเต้นนิดหน่อยอ่ะทำไมหรอ"

 

(งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้โมะไม่รับดีกว่า)

 

"ก็ได้เพราะว่าพรุ่งนี้โมะก็ต้องไปบริษัทไม่ใช่หรอ"

 

(ใช่ๆ...9โมงแล้วกันนะเจอกันที่บ้านเลย)

 

"ตามสบายเหอะเพราว่าแก้วคงขัดอะไรไม่ได้"

 

(งั้นแก้วไปนอนดีกว่าครับเดี๋ยวพรุ่งนี้โทรมโมะไม่รู้ด้วยน๊า)

 

"จริงด้วย!"

 

(ฝันดีครับ) โทโมะบอกแล้ววางสายไป

 

 

 

 

 

   หลังจากที่วางสายจากโทโมะไปฉันก็รีบนอนทันทีเนื่องจากกลัวว่าพรุ่งนี้ใบหน้าของฉันอาจจะโทรมได้แต่ภายในหัวสมองของฉันตอนนี้มีแต่เรื่องของโทโมะกับฉันเต็มไปทุกที่เลยอ่ะ นี่ฉันเป็นบ้าอะไรเนี๊ย  

 

 

 

 

 

"เลิกคิดฟุ้งซ่านได้แล้วยัยแก้ว!!" ฉันบ่นกับตัวเองแล้วคลุมโปงหลับตาปี๋นอนทันที

 

 

 

 

 

    ฉันพยายามข่มตานอนมากว่า1ชั่วโมงแต่ฉันก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหลับได้ลงเลย แล้วนี่ฉันจะต้องทำอย่างไงดีล่ะถ้าพรุ่งนี้ฉันตื่นสายขึ้นมาจะทำอย่างไง ฮึย! ทำไมไม่หลับซะทีว่ะ ชักจะหงุดหงิดแล้วนะ เอาล่ะฉันควรทำใจให้สงบแล้วค่อยปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่างออกไปจากหัวสมองฉันตอนนี้ แล้วค่อยหลับตาลงอีกครั้ง...

 

 

 

 

 

 

 

 

...ruktomokaew...

 

 

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------เราฝากเม้นด้วยนะคะ

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.4 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา