secret ความ (รัก) ลับของนายซุป'ตาร์

9.2

เขียนโดย ruktomokaew

วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2555 เวลา 22.56 น.

  34 ตอน
  351 วิจารณ์
  27.62K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 10.09 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

23)

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เรื่อง secret ความ (รัก) ลับของนายซุป'ตาร์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"แก้วอยากอยู่คนเดียว..." แก้วเอ่ยบอกผมด้วยสีหน้าเศร้า

 

 

 

 

 

"ก็ได้ครับ..." ผมตอบรับแก้วก่อนจะค่อยๆเดินถอยหลังออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  ผมเดินถอยหลังออกมาจากตัวแก้วเรื่อยๆจนแทบจะมองไม่เห็น ผมไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดหรือทำอะไรที่ทำให้แก้วไม่พอใจในตัวผม แล้วอย่างนี้ผมควรจะทำอย่างไงดีปล่อยไว้ผมว่ามันคงจะไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"อุ๊ย!!ขอโทษค่ะ" ระหว่างที่ผมมัวแต่คิดเรื่องแก้วจนไม่ได้มองทางเลยทำให้ผมเดินไปชนกับผู้หญิงคนหนึ่ง

 

 

 

 

 

"ไม่เป็นครับ" ผมบอกแล้วทำท่าจะเดินต่อแต่ผู้หญิงคนนั้นจับมือผมไว้

 

 

 

 

 

"นี่คุณจำฉันไม่ได้จริงหรอคะโทโมะ" เสียงของเธอทำให้ผมหันหน้ามามองเธอโดยอัตโนมัติ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ฟ้า..." ผมเอ่ยชื่อเธอเบาๆ

 

 

 

 

 

"ความจำดีนิคะโทโมะ...ฉันบอกแล้วว่าอย่างไงคุณก็หนีฉันไม่พ้น"

 

 

 

 

 

"ผมไม่ได้หนีคุณเพราะไอ้รื่องบ้าๆนั่นแต่ผมหนีคุณเพราะผมไม่ได้รักคุณ" ผมมองเธอด้วยสายตาเย็นชาและหวังว่าเธอจะปล่อยผมไป

 

 

 

 

 

"คุณจะฉันว่าคุณรักผู้หญิงคนนี้น่ะหรอ" ฟ้าบอกแล้วหยิบรูปของแก้วขึ้นมาให้ผมดู

 

 

 

 

 

"เธอจะทำอะไรแก้ว!" ผมพอจะรู้แล้วว่าแก้วเป็นอะไร

 

 

 

 

 

"หึๆนี่มันแค่เริ่มต้นนะ..." ฟ้าบอกแล้วก็เดินหัวเราะอย่างคนสะใจออกไป

 

 

 

 

 

"ผมไม่มีวันยอมให้คุณทำร้ายแก้วได้แน่ๆ!" ผมตะโกนไล่หลังเธอไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

//แก้ว//

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  ฉันได้แต่นั่งเหม่อคนเดียวอยู่ที่ชายหาด พร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย หลายคนคงอาจจะรู้แล้วว่าฉันเป็นอะไร เอาอยา่งนี้เดี๋ยวฉันจะลองเล่าเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ให้ฟัง....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'    "เอ่อ...ขอโทษนะคะโทโมะไปไหนแล้วอ่ะคะ" มีผู้หน้าตาดีคนนึงเดินเข้ามานั่งตรงข้ามกับฉันแล้วถาม ฉันคิดว่าคงจะเป็นเหล่าบรรดาแฟนคลับของโทโมะเลยไม่ได้คิดอะไร

 

 

 

 

 

"อ๋อโทโมะไปเอาโทรศัพท์" ฉันก็ตอบไปแบบไม่คิดอะไร

 

 

 

 

 

"หรอคะ...งั้นฉันฝากนี้ให้เค้าด้วยนะคะ" ผู้หญิงคนนั้นบอกแล้วยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลขนาดเท่าA4ให้ฉัน

 

 

 

 

 

"ได้ค่ะเอาไว้ฉันจะบอกให้นะคะว่ามีแฟนคลับเอามาให้^^" ฉันเอ่ยแล้วเก็บซองนั่นลงไปข้างลำตัว

 

 

 

 

 

"หึๆแฟนคลับหรอคะ...คุณคงยังไม่รู้อะไร งั้น...นี่ค่ะของคุณ" ผู้หญิงคนเดินยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลอีกซองมาให้ฉัน

 

 

 

 

 

"มันคืออะไรคะ..." ฉันเอ่ยถามแล้วพลิกซองไปมา

 

 

 

 

 

"ลองแกะดูแล้วคุณก็จะรู้เองล่ะค่ะ...อย่าให้ฉันต้องพูดไปมากกว่านี้เลย" ผู้หญิงคนนั้นบอกแล้วลุกยืนขึ้นแล้วเดินออกไปง่ายๆ

 

 

 

 

 

"...." ฉันได้แต่นั่งมองซองกระดาษของตัวเอง

 

 

 

 

 

"อ้อ!ฉันลืมบอกอะไรไปอย่าง...เปิดดูแล้วก็อย่าเสียใจนะคะ" เธอเดินไปพร้อมกับทิ้งความสงสัยให้ฉันอย่างหนัก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  ไม่ทันได้คิดอะไรมากฉันก็รีบเปิดซองสีน้ำตาลของตัวเองดูทันที ในซองนั่นมีแต่รูปประมาณสัก10ใบ ฉันไม่แปลกใจเลยที่มันจะเป็นรูปของโทโมะแต่ที่ฉันแปลกใจก็ตรงที่ว่าทำไมมันถึงได้มีรูปคนเมื่อกี้อยู่ด้วยทุกรูปแล้วมันไม่ใช่รูปที่แอบถ่ายแต่มันเป็นรูปที่ตั้งใจถ่ายระหว่าง2คน... ฉันถึงกับพูดไม่ออกรีบแกะซองของโทโมะดูทันทีปรากฏว่าในซองมมีรูปแบบเดียวกันฉันและนอกเหนือจากนั้นในซองของโทโมะยังมีการ์ดของวันวาเลนไทน์เมื่อ4ปีที่แล้ว ฉันยิ่งอยากจะร้องไห้เข้าไปใหญ่เมื่อได้อ่านข้อความในการ์ดที่เป็นลายมือของโทโมะฉันจำได้!

 

 

 

 

 

 

 

 

'...ถึงฟ้า...

 

 

    ผมมีเรื่องในใจอยากจะมาบอกฟ้าน่ะครับผมเลยจำเป็นต้องเขียนมาบอกเพราะผมกลัวว่าฟ้าจะไมม่ได้รู้แบบเดียวกันกับผมแต่ความรู้สึกของผมที่มัต่อฟ้ามันมากล้นหัวใจผมเหลือเกินครับ...ผมรักฟ้านะครับ รักมานานแล้วด้วย แล้วฟ้าก็เป็นรักแรกของผมด้วย...เราลองมาคบกันดูมั้ยครับ

 

 

                                                                                             จาก..........'

 

 

 

 

 

 

 

 

  พออ่านจบฉันก็แทบจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่ฉนเลยต้องรีบปาดมันทิ้งก่อนที่โทโมะจะกลับมาเห็นแล้วจะเป็นเรื่อง ฉันยอมรับว่าฉันเสียใจแต่เหตุผลฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันมันอาจจะเป็ฯเพราะว่าฉันเสียใจที่โดนโทโมะหักหลัง หรือเป็นเพราะฉันรักเค้า....    ' 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  ณ ตอนนี้บอกตรงๆฉันก็ยังทำใจไม่ได้เรื่องผู้หญิงคนนั้นถึงแม้ว่าเรื่องมันผ่านมา4ปีแล้วก็ตามแต่ว่าเธอเป็นรักแรกของโทโมะแล้วเธอก็กลับมาแล้วมันก็อาจจะเป็นไปได้ถ้าโทโมะจะกลับไปหาเธอที่สวยกว่าฉัน เธอที่น่ารักกว่าฉัน เธอที่...ดีกว่าฉัน แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นฉันคงต้องเป็นคนที่ยอมเจ็บอยู่คนเดียว เพื่อให้เค้าทั้งคู่ได้รักกัน....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...ruktomokaew...

 

 

 

 

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------เราฝากอีกตอนด้วยนะคะ เม้นกันด้วยนะคะ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.4 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา