Project High School...โครงการรัก แลกเปลี่ยนหัวใจ

9.2

เขียนโดย tietang

วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เวลา 12.40 น.

  32 ตอน
  1018 วิจารณ์
  30.62K อ่าน
แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

17) จำไดไหม~

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

แก้ว  :  ถ้างั้น แก้วขอเป็นแม่มดอยู่ในใจเจ้าชายตลอดไปได้ไหม

ฉันพูดคำนั้นออกไปแล้ว มันเลี่ยนจริงๆแต่ผลที่ได้นั่นคือแก้มโทโมะเปลี่ยนเป็นสีแดงแจ๋ดเลย แสดงว่าการดูซี่รี่เน่าๆก็มีส่วนช่วยเหมือนกันนะเนี่ย

โทโมะ  :  ได้อยู่แล้วตามที่แก้วต้องการ

แก้ว  :  มั่นใจได้แค่ไหนว่าโทโมะจะไม่ล้อเล่นอีก

โทโมะ  :  ไม่มีเงินมาพนัน แต่มีหัวใจเป็นเดิมพัน

ไม่รู้ว่าโทโมะไปขนมุกเลี่ยนๆมาจากไหน ใครจะไปฝันหล่ะฉันทั้งเด๋อทั้งเปิ้น แต่ตอนนี้นี้ฉันกำลังจะได้มีแฟนเป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดคนหนึ่งของโรงเรียน ฉันมั่วแต่ยิ้มอยู่คนเดียวมารู้ตัวอีกทีแผ่นหลังก็สัมผัสกับเบาะรถนุ่มๆแล้ว

โทโมะ  :  ง่วงก็หลับได้นะแม่มด~

แก้ว  :  อืมๆ

รับคำแล้วเปลือกตาที่หนักอึ้งของฉันก็หลุบลง เสียงเคลื่องยนต์เริ่มออกจากตัวช้าและเสียงก็เงียบหายไปพร้อมกับการหลับใหลของฉัน

 

~♥END KAEWJAI PART♥~

 

 

 

 

 

 

~♠ FANG PART ♠~

ฉันเดินแยกออกมาจากโทโมะและแก้ว ไม่ต้องบอกก็พอจะรู้ว่าสองคนนั้นชอบกันอาการมันฟ้องชัดเจนมาตั้งนานแล้ว ตัวตึดหนึบยังกับปลาท่องโก๋ ไปไหนก็ไปด้วยกันทำอะไรก็เหมือนๆกัน ว่าแต่ฉันไปยุ่งเรื่องของคนอื่นมากไปรึเปล่า ได้แต่ลอบถอนหายใจเบาๆ คนอื่นเค้ามีความสุขกันแต่ฉันหล่ะ~หนึ่งความสงสัยที่ยังคลายไม่ออกเสียที หยิบรูปที่เก็บไว้ในกระเป๋ษออกมาดูรูปใบนี้ เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงยืนเกี่ยวก้อยกันทามกลางทุ่งหญ้าตอนตะวันกำลังจะหลับใหล รูปที่ฉันจ้องมองมันมาหลายชั่วโมง เด็กผู้หญิงในรูปเป็นฉันแน่ฉันรู้ดี แต่อีกคนเป็นใครในความรงจำของฉนมันเลือนงางเหลือกเกิน รอยยิ้มอบอุ่นดูคุ้นตาชอบกลแต่ยิ่งนึกก็ยิ่งตัน

แกร่บ~

เอะเสียงใครเหยีบกิ่งไม้ ตรงยี้มีฉันยืนอยู่เพียงแค่คนเดียวแล้วเสียงมาจากใคร ฉันมองอย่างระแวงๆไปรอบๆความกลัวเริ่มก่อตัวมากขึ้นทุกที

ป๊อปปี้  :  ฉันเอง

ฟาง  :  ป๊อปปี้เองหรอกเหรอมาทำอะไรตรงนี้

ป๊อปปี้  :  ก็ออกมาเดินเล่น

ถึงเค้าขะฉลาดแต่ตอนนี้บอกตามตรงว่าเค้าโกหกได้ไม่เนียนเลยจริงๆ สายตาคมดุๆคู่นั่นมองมายังรูปที่ฉันถืออยู่

ป๊อปปี้  :  ที่แท้ก็อยู่ที่เธอนี่เอง

ฟาง  :  หะของป๊อปเหรอ

เค้าพยักหน้ารับก่นอจะยืนมือมาขอคืนไป

ป๊อปปี้  :  นึกอะไรออกบ้างรึเปล่า

แววตาที่เศร้าสร้อยที่มองมา ฉันพอจะนึกออกว่าเด็กชายที่อนยู่ในรูปคือป๊อปปี้ แต่จะให้ทำยังไงในเมื่อฉันจำไม่ได้ ว่าเด็กๆเราเคยรู้จักหรือเคยสนิทกันแค่ไหน ฉันปฏิเสธไม่ได้ว่าฉันลืม แต่ถึงฉันจะลืมแต่สิ่งที่ไม่เคยลืมคือความอบอุ่นจากเค้าเวลาที่ได้อยู่ใกล้มันอบอุ่นแปลกมันคุ่นเคยอย่างบอกไม่ถูกที่ฉันจำได้คงมีแค่นี้จริงๆ ทั้งหมดนี้คงเป็นสาเหตุที่ป๊อปปี้ทำนิสัยโหดๆใส่ฉันไม่ผิดแน่

ป๊อปปี้  :  เธอลืมไปหมดแล้ว แม้กระทั้งคำสัญญาของเรา

ฟาง  :  ป๊อปปี้

ตอนนี้ฉันพูดอะไรไม่ออกจริงๆ ดวงตากลมโตตรงหน้าสั่นระริก ราวกับกำลังพยายามสะกดกันความรู้สึกเอาไว้ .....

 

 

 

 

 

 

.................................................................................................................................

 

อัพครบสองตอนแล้วเน้อเม้นๆโหวดให้หน่อยนะค๊าบ~

 

รักลีดเดอร์จ๊วฟฟม๊วฟฟฟ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.3 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.2 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา