Project High School...โครงการรัก แลกเปลี่ยนหัวใจ

9.2

เขียนโดย tietang

วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เวลา 12.40 น.

  32 ตอน
  1018 วิจารณ์
  29.98K อ่าน
แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

20) แปลงเพศ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

โทโมะ : กินกันเลยไหมแก้ว

แก้ว : รีบเลยนะ ไปแต่งตัวเร็วมายืนโชว์ทำไม

โทโมะ : ก็แก้วจ้องทำไมหล่ะ

อุตสาห์หันหลังให้ไม่วายที่จะเดินตามมาคุยกับฉัน บอกแล้วไงว่าให้ไปแต่งตัวไง ไม่รู้จะทำไงก็เลยหลับตาปี๋หนีไปซะดื้อพอลืมตาก็เห็นว่าเค้าแต่งตัวเสร็จแล้วผมสั้นทรงเดียวกันฉันเกาะพราวไปด้วยหยดน้ำผ้าผืนเล็กที่ผาดคออยู่กันน้ำไม่ให้กระเด็นใส่เสื้อนักเรียนสีขาว

โทโมะ : อ่ะ

แก้ว : อะไร

สบัดผ้าที่คอแล้วเอามันมาให้ฉันอีกแล้ว สงสัยจะกลายเป็นคนรับใช้โทโมะไปซะแล้วฉัน

โทโมะ : เช็ดผมให้หน่อย

แก้ว : เช็ดเองซิ

โทโมะ : นะ นะ นะ น้า~

ขอร้องได้โปรดอย่ามาอ้อนฉันแบบนี้ฉันใจไม่แข็ง แต่คิดว่าถ้าใครโดนโทโมะอ้อนก็คงใจไม่แข็งเหมือนฉันแหละ อ้อนไม่พอนั่งลงข้างล่างเตียงซึ่งมีฉันนั่งอยู่บนเตียงหัวเปียกๆเอนมาทำให้ฉันต้องเช็ดผมให้เค้าจนได้ กลิ่นแชมพูของฉันหอมกรุ่นคลุงไปหมดพอผมแห้งฉันก็ขยุ่มๆจนมันกลายเป็นทรง ฉันแอบจำตอนที่เค้าทำให้ฉันมาไงเก่งไหมฮี่ฮี่~

แก้ว : ไปโรงเรียนกันเหอะ

โทโมะ : ค๊าบไปโรงเรียนกัน

ฉันกับโทโมะเหมือนคนลักลอบอะไรไม่รู้ฉันต้องแอบออกมาดูลาดลาวก่อนว่ามีคนอยู่ไหมแต่ปรากฎว่าไร้คนคะ ปลอดภัยสบายหายห่วงรีบขวักมือเรียกเค้าออกมาด้วยกัน

แม่ : แก้ว

อะจึ๋ย~ตอนดูก็ว่าดูดีแล้วนี่น่าไหงมองไม่เห็นแม่ที่นั่งอยู่ตรงระเบียงหน้าบ้านนั่นก็ไม่รู้ตายหล่ะว้างานนี้แก้วใจเละเป็นโจกแน่นอนเลย

แก้ว : คะแม่

วิธีเดียวที่จะช่วยได้คือ ใจดีสู้เสือไว้แม้ว่าจะรู้ว่ายังไงเราก็ต้องโดนเสือขย้ำอยู่ดี--*

แม่ : พาใครมานอนบ้าน

แก้ว : เอ่อ คือว่าแก้ว...เอ่อ

แม่ : คู่ดี้ของลูกใช่ไหม ไหนแม่ดูหน้าหน่อยซิ

เดินปราดเค้ามาที่โทโมะอย่างรวดเร็วจับๆใบหน้าเค้าเชิดหันไปหันมามองไล่ไปตามร่างกายอยู่นานสองนาน

แม่ : ไปแปลงเพศทำไมหะลูกแม่ว่าถ้าหนูเป็นผู้หญิงคงสวยน่าดูเลย หน้าหวานเจี๊ยบเลยดูซิ

เวรกรรม--*แม่ฉันคิดว่าโทโมะเป็นผู้หญิงแล้วไปแปลงเพศมา โอ๊ยยแม่มองคนไม่ออกหรือไงแต่ก็น่ามองอยู่หรอกโทโมะเล่นหน้าหวานปานน้ำเชื่อมซะขนาดนั้นแม่ฉันยิ่งมีความคิดว่าฉันเป็นทอมอยู่ด้วยเลยไปกันใหญ่เลยทีนี้

โทโมะ : ผมไม่ได้แปลงเพศนะครับ

แม่ : ไม่ต้องปิดบังนะคะลูกสาวแม่รับได้

โทโมะ : ไม่ได้แปลงจริงๆครับ ผมกับแก้วเราเป็นแฟนกันนะ

แม่ : O_O

อ๊ากโทโมะพูดไปนึกถึงฉันหน่อย ฉันโดนแน่โอ๊ยปวดประสาทเท้าจริงเชี่ยวทำไมเช้านี้มัยวุ่นวายนักเนี่ย

แก้ว : แม่จะ8โมงแล้วไปก่อนนะคะ

ฉันไม่สนใช้ช่วงเวลาที่แม่กำลังทำตาโตลากโทโมะไปที่รถแล้วเร่งให้เค้าขับออกไปจากบ้านเร็วๆตอนนี้ต้องเอาตัวรอดก่อนเดี๋ยวเรื่องอื่นไว้คุยกันเย็นๆ

โทโมะ : แก้ว

แก้ว : หืมโทโมะ

โทโมะ : เราเป็นแฟนกันจริงๆใช่ไหม

แก้ว : ...

โทโมะ : แก้วจะเป็นแม่มดให้เจ้าชายอย่างโทโมะจริงๆรึเปล่า

ตานี่เกิดเป็นอะไรขึ้นมาอีกนึกจะพูดอะไรก็พูดฉันตั้งรับไม่ทันเลย

แก้ว : ก็ดูๆไปก่อนไง

โทโมะ : โอเค โทโมะก็แค่อยากแน่ใจเท่านั้น

อย่าจริงจังนักได้ไหมฉันอึดอัดไม่ชอบเลยเวลาที่เค้าจริงจังเนี่ย มันอึมครึมไปหมดก็รู้ว่าเราไม่ได้ทะเลาะแต่ปกติที่คุยๆมันไม่ใช่อย่างงี้อ่าก็เลยแปลกๆ

โทโมะ : ฮ่าฮ่า ทำไมทำหน้างั้นอ่าโทโมะก็แค่ถามซีเรียสอีกแล้วนะ

เหยียบเบรก ตอนนี้ฉันถึงโรงเรียนเรียบร้อยแล้วมือหนาจับที่แก้มฉันแล้วบีบไปมาจนแก้มฉันยวยไปแล้ว รอยยิ้มที่สดสัยปรากฎบนใบหน้าอีกครั้งแทบจำไม่ได้เลยว่าเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาเรากำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่ เดินลงมาจากรถพร้อมกันสายตาจากนักเรียนหญิงทำให้ฉันต้องเดินทิ้งระยะกับโทโมะหน่อยเพราะไม่งั้นอาจะโดนก้อนหิน ปากกา ยาลบ หนังสือเขวี้ยงใส่หัวเอาได้ ได้แต่ภาวนะว่าอย่าฆ่าฉันนะพลีสสส

หมับ~

มือโทโมะจับเค้าที่มือฉันแล้วพาเดินไปอย่าไม่แคร์สายตาประชาชีที่มองอยู่เค้าหาวหาญแต่ฉันหวาดระแวง--*และสุดท้ายก็สามารถเดินมาจนถึงห้องเรียนจนได้ ตอนนี้มีบอสที่นั่งกับยัยฟาง พ่อบ้านที่นั่งอยู่คนเดียวสงสัยเฟย์จะไปจับเด็กมาสาย เมื่อคืนฉันอยู่ไม่จบงานเลยไม่ทันรู้หมดว่าใครได้ใครเป็นบัดดี้เอาเป็นว่าคู่อื่นไม่สน สนแต่ว่าฉันเป็นบัดดี้ให้โทโมะแล้วโทโมะเป็นบัดดี้ให้ฉันก็โอเคแล้วเป็นอันไม่ค้างคา555

ฟาง : แก้ว

ฟางเดินมาที่โต๊ะแล้วกระซิยที่หูฉัน

แก้ว : ว่าไงฟางมีอะไรรึเปล่า

ฟาง : ขอลอกการบ้านหน่อยฉันยังทำไม่เสร็จเลย

แก้ว : ทำไมไม่ขอบอสลอกหล่ะเค้าเก่งออก

ฟาง : ฉันจะโดนฆ่าหน่ะสิไม่เอา

ฉันพยักหนาแล้วล้วงลงไปหระเป๋าหยิบสมุดการบ้านขึ้นมา แต่พอจะส่งให้ฟางก็ไม่ทันแล้ว บอสจอมโหดก็มาลากฟางกลับไปแล้วสองคนนั้นคุยอะไรกันก็ไม่รู้อะ แต่ฉันสังเกตุเห็นนะว่านายบอสเจ้าระเบียบนั่นแลไม่โหดอย่างคราวก่อนๆ เพราะอะไรหน่ะเหรอก็เพราะปกติเค้าจะดุฟางเสียงดังแต่คราวนี้เงียบเป็นแค่เหมือนคุยกันเฉยๆเอง

แปะ แปะ แปะ~

เสียงปรบมือสามครั้งจากพ่อบ้านดังขึ้น คราวนี้จะมีกิจกรรมอะไรอีกก็ไม่รู้

เขื่อน : อาทิตย์หน้าจะมีกีฬาสีและห้องเราก็อยู่สีส้ม ทีนี้ใครจะลงกีฬาอะไรก็มาลงชื่อทิ้งไว้ที่ใบนี้นะ

ชูกระดาษเปล่าสีขาวสะอาดขึ้นมา ใครเล่นก็เล่นแต่ฉันไม่เอาด้วยคนหรอกนะโทโมะที่นั่งข้างๆฉันขว้ากระดาษไปจากมือของพ่อบ้านแล้วไม่รอช้ารีบลงชื่อทันทีแถมไม่ลงคนเดียวนะยังพาเซตของเค้าลงไปด้วยทั้งบอสและพ่อบ้าน และจะเป็นกีฬาชนิดไหนไม่ได้นอกจากบาสเกตบอล กีฬายอดฮิตของคนหล่อๆที่ชอบเล่นกันไม่รู้จะอะไรนักหนาแค่โยนไอ้ลูกกลมๆเข้าห่วงสาวๆเป็นกรี๊ดไปหมด

โทโมะ : เล่นอะไรไหมแก้ว

แก้ว : ไม่เอาอะขี้เกียจ

โทโมะ : ดีแล้ว แค่ตามเชียร์โทโมะก็พอ

แก้ว : เพื่อ??

โทโมะ : เพื่ออะไรไม่รู้สิฮ่าฮ่า

เค้าถ้าจะบ้า~เอกชนก็อย่างเงี้ยพอมีกิจกรรมทีอาจารย์ไม่เข้าสอนฉันเลยกำลังจะหลับอีกรอบ ว่าแล้วหลับก่อนดีกว่าปล่อยให้โทโมะเดินไปคุยกันเพื่อนๆหารือเรื่องการแช่งขันที่จะเกิดขึ้น แต่ฉันหลับก่อนดีกว่าzzZZ

~♥END KAEWJAI PART♥~

 

 

 

~♠ FANG PART ♠~

ฉันกำลังเดินไปขอการบ้านยัยแก้วสุดซี้ลอกเพราะตั้งแต่เช้ามายังไม่เจอเฟย์เลยไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน แต่พอจะได้การบ้านลอกฉันก็โดนป๊อปปี้ลากกลับมานั่งที่โต๊ะเหมือนเดิม

ป๊อปปี้ : ไม่ทำการบ้านมาเหรอ
ฉันไม่กล้าตอบหรอกถึงแม้ว่าเราจะหายแคลงใจคุยกันได้มากขึ้น แล้วอาจจะมีอะไรมากกว่านั้นในอดีต แต่มันก็ไม่ได้ช่วยทำให้ฉันหายกลัวเค้าได้สนิทหรอกนะ ฉันกลัวเค้าจะว่าและก็ลงโทษฉันอีก

ฟาง : อืม ทำไม่เป็น

ป๊อปปี้ : ทำไมไม่บอกจะได้สอนให้เอาของป๊อปไปลอกก่อนจะได้ส่ง

ผิดคาดมากเค้าไม่ว่าฉันสักคำแถมให้ลอกอีก

ฟาง : ป๊อปไม่ว่าฟางเหรอ

ป๊อปปี้ : ก็ฟางทำไม่เป็นแต่ ถ้าคราวหน้าทำไมเป็นบอกจะสอนให้

ฟาง : ขอบคุณมาก

และเค้าก็ไม่ปล่อยให้ฉันลอกเปล่าๆ ลอกไปอธิบายไปด้วยเค้าก็สอนเค้าใจดีนะแต่เมื่อก่อนที่ฉันไม่รู้เรื่องก็เพราะกลัวเค้าไงหล่ะแต่พอคุยกันได้อย่างงี้ฉันเรียรู้เรื่องขึ้นเยอะเลยและตอนนี้ก็ลอกเสร็จแล้วด้วยนะ:)

ป๊อปปี้ : ฟางดูของที่ให้ไปรึยัง

ฟาง : ยังเลยอ่า

ไม่ได้ลืมนะแต่ว่าพอไปถึงบ้านฉันก็ง่วงมากแล้วตอนเช้าก็รีบมาเรียนอีกเลยไม่ทันได่แกะดูแต่เย็นนี้รับรองไม่มีพลาดแน่นอน ฉันก็อธิบายไปตามที่คิดเค้าก็ไม่ได้ว่าอะไรยิ้มกลับมาซะอีก

ป๊อปปี้ : เช้าอยู่เลยกินอะไรมารึยัง

ฟาง : ยังเลยอ่า

ป๊อปปี้ : ช่วงกีฬาสีอาจารย์ไม่ค่อยเข้าเราไปหาอะไรกินกันดีไหม

ฉันตกปากรับคำไปอย่างรวดเร็วแล้วก็เดินตามป๊อปปี้ออกมาจากห้องมุ่งหน้าสูแคนทีนโรงเรียน เย่ๆกินกิน

ขนมปังคลุกฝุ่นคือขนมที่ฉันเลือกกินป๊อปปี้ก็ไม่ได้ว่าออกจะตามใจฉันด้วยแหละ ตอนนี้เหมือนว่าฉันได้หลับมาเป็นเด็กอีกครั้งมีคนค่อยเอาใจด้วยแหละ กำลังเดินทางร้านที่ขายผลไม้แต่เอ๊ะนั่นใครอ่ะนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ตรงนั้นคุ้นๆยังไงไม่รู้

~♠ END FANG PART ♠~

 

~♣ KOEN PART ♣~

วันนี้ผมพึ่งบอกเพื่อนๆไปว่าจะมีกีฬาสี โดยปกติแล้วเรื่องกิจกรรมต่างๆจะเป็นผมที่เป็นคนดูแลแต่วันนี้คงต้องเป็นไอ้เจ้าชายสะแล้วเพราอารมณ์ตอนนี้มันเอือยๆเฉื่อยๆยังไงไม่รู้ เก้าอี้ข้างๆผมยังคงวางเปล่า นี้มันเลยคาบเรียนมาสองคาบแล้วแม่ตัวดีของผมยังไม่มา เป็นเพราะเรื่องเมื่อคืนรึเปล่า ผมรู้ว่าคำพูดผมมันแรงไปก็คนไม่รู้นิหว่าเห็นว่ายัยนั่นออกจะลุยๆ ก็เลยพูดไปไม่ทันคิดแล้วนี่ก็ไม่ยอมเข้าเรียนไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน

โทโมะ : เฮ้ย!!ใจลอยไปไหนว่ะเนี่ย

ผมสะดุงจากการเรียกของไอ้เจ้าชายมัน หึๆมังคงกำลังอินเลิฟกับแฝดสุดซี้ของมันหล่ะซิอิจฉาๆคนหล่ออิจฉา

เขื่อน : เปล๊า~

ผมตอบแบบขอไปทีแล้วลุกขึ้นเดินออกจาห้องไป ใจไม่ปกติมันร้อนจนอยู่ไม่เป็นสุขแล้ว ไม่รู้จะไปที่ไหนก็เลยเดินไปที่ห้องรวมของกลุ่มดีกว่า

คุณครู : พรปวีณ์เธอโดเรียนได้ยังไง เป็นถึงกรรมการแต่มาโดดเรียนซะเอง

เฟย์ : ขอโทษคะ

หน้าห้องปกครองที่มันอยูเยืองไปทางซ้ายมือของผม เฟย์กำลังโดนอาจารย์ฝ่ายปกครองต่อว่าอย่างรุนแรงคำพูดอีกมามายรวไปถึงบทลงโทษต่างๆที่คุณครูคนนั้นพูดผมยืนอยู่ตรงนี้ได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ เฟย์เริ่มน้ำตาซึมผมไม่เข้าใจทำไมต้องใจร้ายขนาดนั้น

คุณครู : คัดระเบียบของโรงเรียน500จบ ทำความสะอาดตึกเรียนเป็นเวลา1อาทิตย์

เฟย์ : ค่ะ

คุณครูเดินออกไป อะไรกันที่ผมโดดเรียนทำไมไม่เคยได้โดนลงโทษแบบนี้บ้าง เป็นเธอคงเสียใจแย่เพราะเธอเองก็เคร่งครัดในกฎมาโดยตลอดแค่พลาดซึ่งบางทีการที่เธอโดดเรียนครั้งนี้สาเหตุอาจเป็นเพราะผมก็ได้ ไม่ไหวแล้วเป็นไงเป็นกันวันนี้ขอเสียฟอร์มหน่อยก็ได้ว่ะ

เขื่อน : เฟย์

ผมเรียกเธอจากด้านหลังแต่เหมือนว่าเธอจะไม่ยอมหันหน้ามาพูดด้วย คงรู้ว่าเป็นผม คิดว่าผมสนไหมหล่ะ หึสนซิ เดินไปข้างหน้าเธอน้ำตานองหน้า ทั้งดวงตาและจมูกแดงก่ำ และผมก็อดไม่ได้ที่จะ...

ขวับ~

เฟย์ : ฮึก~

 

 

...................................................

 

มาอัพแล้วเม้นโหวดด้วยค๊า

 

รักลีดเดอร์จ๊วฟฟฟ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.3 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.2 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา