Project High School...โครงการรัก แลกเปลี่ยนหัวใจ

9.2

เขียนโดย tietang

วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เวลา 12.40 น.

  32 ตอน
  1018 วิจารณ์
  30.61K อ่าน
แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

25) ดรัมvsนักบาส~

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

~♣ FAYE PART ♣~

เซ็งมากไม่มีวันไหนที่ฉันจะเซ็งได้เท่าวันนนี้อีกแล้ว ไอ้คนไม่เรียบร้อยสุดที่รักตัวดีของฉันมันดันมาซ้อมบาสทั้งวันไม่ไปไหนเลยพอลงสนามไปได้ก็เล่นไม่หยุดไม่รู้ว่าถ้าแข่งชนะในวันพรุ่งนี้มันจะได้เงิน100ล้านกันรึไงเพื่อนเค้าเองก็ด้วยซ้อมกันไปได้ไง พวกเค้าคงสนุกแต่ฉันมันแก่วมากๆนั่งก็นั่งคนเดียว ชิส์

เขื่อน  :  เป็นอะไรไปค๊าบ

ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีหรอกนะนี้คงซ้อมเสร็จแล้วสินะถึงได้มาหากันได้เชอะ--*

เฟย์  :  ปล่าว

เขื่อน  :  จริงเหรอเนี่ยไม่น่าเชื่อเลยนะ

โห้ยๆไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันตั้งแต่เริ่มคบคนเจ้าชู้คนนี้มามันก็มีอะไรบ้างอย่างที่เปลี่ยนไปฉันเหมือนไม่ใช่คนเดิมยังไงไม่รู้ ขาดความมั่นใจและก็หงุดหงิดง่ายด้วย เอ๊ะรึว่าฉันจะท้อง!! เฮ้ยๆๆไม่จริงอ่าไม่ใช่ปลากัดซักหน่อยนี่น่าจะท้องได้ยังไงกัน

โทโมะ  :  เฟย์เห็นแม่มดน้อยของฉันบางรึเปล่า

ไม่ทันจะได้ตอบเขื่อนดีโทโมะก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาแล้วเบียดแทรกเขื่อนให้หลบไปข้างๆเลย

เฟย์  :  ใครแม่มดน้อยของนาย??

โทโมะ  :  แก้วของฉันไปไหนอ่า

เฟย์  :  วันนี้ยังไม่เจอกันเลยแล้วทำไมไม่โทรหาแก้วหล่ะ

โทโมะ  :  ถ้าโทรหาติดฉันก็คงไม่ต้องถามเธอหรอกสาวสวย^^

คำพูดนั่นจงใจจะกวนฉันหรือว่าไม่กวนกันแน่นะแต่ก็ช่างเหอะ แล้วตกลงยัยแก้วไปเป็นแม่มดให้นายเจ้าชายแต่เมื่อไหร่ ข่าวนี้คงฮอตน่าดูเลยอ่า ฉันต้องกระจายข่าววว ว ในที่สุดเพื่อนฉันก็ได้เป็นแฟนของไอ้เจ้าชายหน้าหล่อที่ทุกคนหมายปอง แต่ฉันไม่หมายปองหรอกนะโฮ๊ะๆ:P

เขื่อน  :  ตกลงวันนี้แปลกๆไปนะ

เฟย์  :  ชิส์

ฉันจิ๊ปากเบาๆ ก็เออฉันงอนนายอยู่ไงรู้เรื่องอะไรหน่อยซิวะ เห็นเจ้าชู้นักแค่ผู้หญิงงอนไม่รู้เรื่องเลยไงเล่า--*

เฟย์  :  กลับบ้านได้ยังเย็นแล้ว

เขื่อน  :  มื้อเย็นนี้เลี้ยงข้าวเอาไหม

อย่ายิ้มแบบคนรู้ทันนะไอ้พ่อบ้านเค้ารู้ว่าฉันงอนเรื่องอะไรแต่ไม่พูด โด่วไม่แน่จริงนี่หว่า

เฟย์  :  ไม่เอาแล้วนายเลี้ยงทีไรฉันกลับบ้านดึกตลอดเลย~

เขื่อน  :  ไม่เป็นไรหรอกน่าแม่ไม่ว่า หรือจะให้ไปขอไว้ก่อนเลย:)

คนเจ้าชูยิ้มทะเล้นแล้วลากมือฉันเดินออกไป เค้าสนที่ไหนว่าฉันจะโกรธจะงอน เพราะพอได้อยู่ด้วยกันที่ไรเค้าก็ทำให้ฉันหายงอนไปเองจนได้ทุกทีซิน่า แต่ฉันเห็นแว๊บๆนะว่าเจ้าชายนั่นร้อนรนเอาการทีเดียว ถ้าเป็นปลาก็คงใกล้ตายแล้วมั๋ง555 ไม่เหมือนบอสหรอกทั้งนิ่งทั้งเฉย เค้าไม่อยากจะร้องเรียกหายัยฟางเลยเหรอไงนะ นี่ๆถึงเฟย์จะไม่ได้มีบทบ่อยๆแต่ก็พอจะรู้นะว่าสองคนนั้นกิ๊กกันแล้ว อิอิ และสุดท้ายมื้อเย็นฉันก็ต้องลงครัวกับเขื่อนจริง ^^

~♣END FAYE PART ♣~

 

 

 

 

 

 

 

~♥ KAEWJAI PART♥~

 

แก้ว  :  ไม่เอาๆแม่แก้วอึดอัดนะ

เฮยยย~ถ้าฉันรู้ว่าการเป็นดรัมของสีจะต้องแต่งตัวเริ่ดหรูอลังการงานสร้างขนาดนี้ฉันไม่เป็นหรอก ไอ้ชุดบ้าที่เจ๊พรุนสกัดเข้มข้นส่งมากให้มันทำให้ฉัน--*โฮ๊กกกอยากฆ่าตัวตาย ลำพังชุดเอ็กซ์ๆนั้นยังๆไม่พอ ไอ้บ้าบอที่ติดอยู่บนหัวของฉันมันทำให้รำคาณมากๆ อย่าให้อธิบายเลยได้ไหมว่าแก้วใจกำลังใส่อะไรอยู่มันไม่อยากเอ่ยจริงๆ*0*

แม่  :  อยู่นิ่งๆซิแก้ว โบว์จะหลุดแล้ว

แก้ว  :  --*

แม่ฉันเรียกมันว่าโบว์งั้นเหรอ--^^ เหอะ-->แต่ฉันว่ามันไม่ใช่อ่า ดอกไม้บ้าบอสีเขียวสลับขาว มีขนนกฟู่ๆ มีผ้าลายตาขายสีเขียวอ่อนและบลาๆ มันมากเกินกว่าที่จะเรียกมันว่าโบว์ได้หรอก มันแทบจะคลุมหัวฉันจนมองไม่เห็นผมฉันแล้วนะ ฮึ้ยยย!

แม่  :  อ่าเรียบร้อย:) ที่นี้ยิ้มสวยๆสิ

แก้ว  :  -_-;;

ยิ้มไม่ออกหรอกเวลานี้ ฉันยังคงทำหน้ามึนๆใส่แม่อยู่ดีเลยโดนลากมาขึ้นรถแล้วก็

บรื้นนนนนน~

แม่ลงทุนมาส่งฉันที่โณงเรียนด้วยตัวเองเลยอ่า มองไปรอบๆแล้วไม่อยากลงไปเลยจริงๆคนมันเยอะมาก และวันนี้ดูเหมือนแต่ละสีเต็มที่เอามากเลยหล่ะ

ครืนนนน~

น่านไงเจีวีต้าโทรตามแล้ว ฉันงัดโทรศัพท์ที่ซุกอยู่ในส่วนไหนของเป้ไม่รู้ออกมาจนได้

แก้ว  :  คะเจ้

(ถึงไหนแล้วค่ะน้องแก้วเค้าจะเริ่มเดินขบวนกันแล้ว)

แก้ว  :  แก้วถึงแล้วจะให้ไปรอที่ไหนค่ะ

(อยู่ตรงไหนเดี๋ยวเจ๊ไปรับ)

แก้ว  :  ลานจอดรถข้างๆโรงยิมค่ะ

(โอเครอเจ๊แปบบ)

ฉัยวางสายแล้วทำหน้าเนือยๆไปทางแม่ แต่แม่สุดรักของฉันกลับฉีกยิ้มกว้างแล้วจับแก้มฉัน

แม่  :  แม่จะรอดูลูกสาวคนสวยตอนเดินขบวนนะ:)

แก้ว  :  แฮ่ๆ แม่จะอยู่ดูจริงๆเหรอ-///-

แม่  :  จริงซิ

เอ้าดูก็ดูฉันเปิดประตูรถลงมาเมื่อเห็นว่าเจ๊วีต้าเดิมมาแล้ว

เจ๊วีต้า  : เริ่ดค่ะเริ่ดที่สุด

แก้ว  :  -////-

เจ๊วีต้า  :  คุณแม่สวัสดีค๊ามาดูน้องเหรอค่ะงั้นเจ๊ว่าไปที่แสตนดีกว่านะค่ะทางโน่นค่ะ

หลังที่เจ๊แกจัดการไล่แม่ของฉันไปที่แสตนแล้วก็พาฉันเดินลัดมาข้างหลังที่ไม่ค่อยจะมีคนเท่าไหร่ ไม่รู้จะหลบคนไปทำไม จะว่าไปก็คงดีอ่าคนน้อยๆไม่ต้องเขินมาก นั่นไงฉันเห็นฟางแล้ว สวยเหมือนเจ้าหญิงเลยอ่าสวยๆมากฟางกำลังทำอะไรอยู่อ่ะเอ๊ะนั่น ผู้ชายที่ใส่ชุดกีฬาของสีเขียวยืนอยู่ข้างหน้าฟาง เฮ้ๆใครหน่ะ?? 

~♥END KAEWJAI PART♥~

 

 

 

~♠ POPPY PART ♠~

ดูเอาเหอะว่าคนน่ารักของผมเธอกำลังทำอะไรอยู่!!

ป๊อปปี้  :  ทำไมต้องมาเดินขบวนด้วย

ฟาง  : กะก็...พะ พี่เขาขอให้ช่วย

ผมทำหน้าตาดุใส่เธอเกินไปรึเปล่าถึงได้ตอบมาติดๆขัดๆแบบนั้น ก็จะไม่ให้โมโหได้ไงหล่ะไม่ไปดูผมซ้อมพอทน แต่มาแต่งตัวสั้นโชว์ขาโชว์แขนเนียนให้คนอื่นดูผมยอมไม่ได้หรอกนะ ตอนเด็กผมยังไม่เคยแม้แต่จะแอบมองหน้าอกเธอเลยนะ แต่นี้กลับมาโชว์เนินขาวๆให้คนอื่นดูได้ไงเล่า

ป๊อปปี้  :  เปลี่ยนชุดๆ

ฟาง  :  แต่ว่า...

ป๊อปปี้  :  พี่ครับหาชุดให้แฟนผมใหม่ด้วย!!

ฟาง  :  O_O

ตกใจอะไรหล่ะ ไม่รู้หล่ะก็เธอเป็นแฟนผมนี่

ฟาง  :  เราเป็นแฟนกันตอนไหน???

ป๊อปปี้  :  ก็เป็นมันตอนนี้แหละ

อาศัยช่วงนี้โม้เมขอเธอเลยแล้วกัน พี่ๆรีบลนลานหาผ้ามาคลุมไหล่ให้ฟางทันทีเพราะถ้าให้หาชุดเปลี่ยนมันคงจะไม่ทันแล้ว

???  :  ตอนนี้คงต้องขอตัวน้องฟางก่อนนะคะ

ป๊อปปี้  :  ผมจะเดินด้วย

ฟาง  :  ป๊อป!!

ทำไมก็ผมจะเดินด้วยใครจะทำไม ทุกคนที่ยืนอยู่รอบๆทำหน้างงกันคงไม่เคยเห็นผมเป็นแบบนี้หล่ะซิ จะไปเคยได้ยังไงก็ในเมื่อวันๆผมแทบไม่พูดเลยไม่เคยมาตรามผู้หญิงคนไหนด้วย แต่ถ้าเป็นฟางไม่ตามคงไม่ได้!! และผมก็จะเดินมันชุดนักบาสนี่หล่ะใครจะทำไม

???  :  แน่ใจเหรอค่ะจะเดินชุดนี้

ป๊อปปี้  :  ครับ

ฟาง   :  ป๊อปปี้...ฟางเดินแค่แปบเดียวไม่ต้องเดินด้วยหรอก

ป๊อปปี้  :  --

ฟาง  :  ป๊อปต้องไปแข่งไม่ใช่เหรอจะไปเดินด้วยกันได้ไง

ป๊อปปี้  :  ก็ฟางไม่ไปเชียร์ป๊ฮปจะแข่งทำไมเล่า

ฟาง  :  -*-

หน้าตาเธอดูเหนี่อยใจสุดๆไปเลย ไม่สนหรอกวนนี้ขอเอาแต่ใจบ้างเถอะที่เธฮมาเดินขบวนยังไม่บอกผมสักคำ อีกอย่างแข่งบาสหน่ะมันหลังจากเดินขบวนเสร็จอีกยังไงก็ทัน  แต่ว่าเดินชุดนี้แปลกๆเหมือนกัน นั่นไงเห็นแล้วผมชุดสูทออกแฟนซีนิดๆว่าอยู่ที่เก้าอี้ด้านในประตูนั้น เปลี่ยนหน่อยคงดี

~♠ END POPPY PART ♠~

 

 

 

~♥ KAEWJAI PART♥~

 

 

ไม่ทันที่จะได้เดินเข้าไปทักเลยเจ๊แกก็ลากฉันออกมาแล้วเฮ้ยย~

เจ๊วีต้า  :  น้องแก้วนี่ค่ะ

แก้ว  :  O_o

พระเจ้า!!ฆ่าฉันเถอะพลีส...ที่มันอยู่บรตัวฉันยังๆไม่พออีกเหรออ๊อปชั่นเสริม!! ร้องเท้าส้นสูงกว่า8นิ้วเฮ้ยนี่ฉันยังสูงไม่พออีกเหรอ กำไลข้อมือ และไม้ดรัมที่อลังการกว่อันที่ฉันใช้ซ้อม เอาเข้าไปฉันกลายเป็นศาลพระภูมิก็วันนี้แหละตายๆๆๆ...

เจ๊วีต้า  :  ไปจ๊ะได้เวลาแล้ว

กึก กัก กึก กัก!!ฉันพยายามอย่างที่สุดที่จะอยู่บนรองเท้าที่ส้นสูงเยี่ยงตึกเวอร์เทรด นาทีนี้ฉันไม่สามารถที่จะมองไปที่คนอื่นได้เลยว่าจะมองฉันด้วยสายตายังไงเพราะแค่ตัวฉันเองยังเอาไม่รอด ดุริยางเริ่มบันเลงแล้ว ไอ้คนที่ถือธงอยู่ข้างหน้าฉันมาเริ่มเดินแล้ว ฉันรีบก้าวตามยิ้มกว้างๆ^____^ กว้างจนจะอมโลกได้แล้วมองไปทางไหนก็เจอแต่คนยิ้มตอบจนตาลายไปหมด

 

ตึงตึง   ตึงตึงตึง!!

จังหวะสุดท้ายที่กลางตีจบฉันต้องควงไม้แล้วโยนมันขึ้นอ๊ากกกก เป็นไงเป็นกันงานนี้ การควงเป็นไปอย่างสวยงามแต่พอโยนขึ้นไปฟ้า ไม้ที่ลอยเขว้งขว้างอยู่บนอากาศที่ตอนแรกทำท่าว่าจะหมุนอย่างสวยงามตอนที่มันลอยงมามันกลับเบี่ยงไปทางซ้ายตายๆๆฉันต้องเดินขยับไปทางซ้าย ด้วยความที่มองแต่ของข้างบนมันก็ทำให้...

แก้ว  :  เอ๊ย!!!

ร้องเท้าส้น8นิ้วของเจ๊วีต้าทำพิษ! ฉันข้อเท้าพลักในช่วงเวลาไม่ถึงเสี่ยวนาทีก่อนจะล้ม เจ้าประคุณขอให้มีพระเอกเข้ามารับฉันที่เหอะไม่งั้นฉันต้องอายมากแน่ๆเลย เฮือกฉันรู้ว่ากำลังเพ้อแต่...

ฟลึบ~ฟลับ~

แก้ว  :  OxO

โทโมะ  : --

ฉันไม่ล้มลงพื้น และก็ไม่หน้าแตกที่รับไม้นั่นไม่ได้ โทโมะที่อยู่ในชุดนักบาส ย้ำชุดนักบาสวิ่งเข้ามาคว้าตัวฉันได้ทันมือขว้าเข้าช้อนไว้บริเวณสะโพกส่วนมือซ้ายก็รับไม้ดรัมที่ลอยลงมา ฉันที่กำลังเอนตัวจะล้มเฮือก~ท่วงท่างดงามราวกับกำลังเต้นรำก็ไม่ปาน—โอเคตื่นแล้วเลิกเพ้อ ก็เป็นอย่างที่เห็นโทโมะในมาดนักกีฬาคล้องร่างฉันที่อยู่ในสภาพศาลพระภูมิไว้ ทำให้เราจบขบวนด้วยท่าที่สวงงามไปในที่สุดแม้ว่าชุดจะไม่เอื่อก็ตามที--* คนทั้งสีปรบมือเสียงดังลั่น จนฉันเผลอยิ้มออกมา แต่อีกคนดันไม่ยิ้มด้วยซะนี่

โทโมะ  :  ใส่ชุดแบบนี้ได้ยังไง

น้ำเสียงนุ่มๆดังลอดไร้ฟันออกมา

แก้ว  :  --*

ว่าแล้วว่าต้องโดน สายตาสาดสองไปทั่วเรือนร่างของฉันคงกะจะส่องกราดเป็นกล้องเลยมั๋งหน่ะ มันจบลงแล้วการเดินที่ทรหดโทโมะเดินนำฉันไปที่ห้องแต่งตัว สายตาพี่ๆที่สีอยากจะเข้าขอมาถ่ายรูปกับฉันเป็นอันต้องล่าถอยทันทีเมื่อเจอหน้าของโทโมะ ไอ้เจ้าชายบ้านายถือวิสาสะมากเกินไปแล้วนะ แต่ก็ทำได้แค่ว่าในใจอ่ะ--

โทโมะ  :  รีบไปเปลี่ยนชุดแล้วมาคุยกันหน่อย

น้ำเสียงที่เคยขี้เล่นหายไป ฉันเลยได้แต่เดินดุ่มๆเข้าไปเปลี่ยนชุดที่โทโมะถือมาให้ ฉันรีบเปลี่ยนชุดแล้วก็รีบล้างหน้าก่อนจะออกมา

แก้ว  :  อะไรอ่า

หมับ~ฟอด~

แก้ว  :  0_0

 

 

 

 

 

…………………………………………………………

 

มาอัพแล้วน๊าหนึ่งตอนยาวพอไหม??  เฮ่โย่ววรีดเดอร์คิดถึงกันบ้างไหมน๊อ ปัง โคร่ม (โดนรีดเดอร์ยัน)<*-- ช้ำเลือดช้ำหนองหยุดอัพไปสามวัน~  555มาค๊าบยังไงอ่านแล้วก็เม้นๆโหวดๆด้วยนะฮี่ฮี่ พอไหมแค่นี้พอไหม???   พอแล้ววววววว   ไรเตอร์บ้าไปแล้วซีเรียสจนบ้า--* อย่าลืมค๊าบอ่านแล้วเม้นๆโหวดถ้าอยากอ่านตอนต่อไป^^

 

ปล.รีกรีดเดอร์จ๊วฟฟม๊วฟฟฟฟ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.3 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.2 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา