Lovemission ภารกิจรัก สยบร้าย นายคาสโนว่า

9.5

เขียนโดย savefee

วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2555 เวลา 18.24 น.

  9 บท
  68 วิจารณ์
  12.19K อ่าน
แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

4) หลับไป

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

แก้ว              - นี่ฟาง ขอดูแผนที่ที่นายนั่นให้มาหน่อย

ฟาง              - นี่จ้า

แก้ว              - อืม นายนั่นให้ไปบนห้องเรียนน่ะ

ฟาง              - ฟางไปส่งนะ

แก้ว              - อื้ม แต่ฟางไม่ต้องขึ้นไปหรอก

ณ.หน้าตึก

ฟาง              - งั้นฟางส่งแค่นี้นะ ดูแลตัวเองนะแก้ว

แก้ว              - โอเค๊ เดี๋ยวมานะ

แก้วขึ้นไปบนตึกเพียงลำพัง

แก้ว              - โอ้ย ต้องขึ้นไปชั้นบนสุดเลยหรอเนี่ย นายนั่นจะให้ชั้นกระโดดตึกโชว์รึไงนะ

แก้วบ่นอุบอิบอยู่คนเดียว และค่อยๆเดินขึ้นไปบนชั้นเรียนสูงสุดที่มีทั้งหมด 6 ชั้น (สูงอ่ะ) ไม่ได้เปิดไฟมีเพียงแต่แสงไฟจากพระจันทร์สาดส่องมาทางหน้าต่างเท่านั้น ดูวังเวงน่ากลัวใช่มั๊ยล่ะ แต่แก้วใจของเราไม่กลัวแฮะ

และแล้วแก้วก็เดินมาถึงชั้น 5

แก้ว              - อีกชั้นเดียวเท่านั้น สู้เว้ย!!!

พูดมาได้ไม่กี่วิแก้วก็เป็นลมเพราะเหนื่อย+หิวข้าวจัด แต่ทันได้นั้น!!!

หมับ!!! มีมือลึกลับมาปิดปากแก้วและดึงตัวไป แก้วรู้สึกตัวนิดๆและเริ่มใจคอไม่ดีและรวบรวมเสียงแล้วกรี๊ดให้ดังที่สุด

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!!!!!!!

???              - เฮ้ย อย่าเสียงดังสิยัยทอม

แก้ว              - ปล่อยชั้นนะ แกเป็นใครน่ะ

???              - ก็ชั้นไง

แก้ว              - หรือว่า

???              - คนที่นัดเธอไว้อ่ะ

แก้ว              - นาย .... นายโทโมะ !!!

โทโมะ          - ก็เออน่ะสิ จะให้คนหน้าตาดีที่ไหนอีกล่ะ

แก้ว              - แหวะ อ้วก

โทโมะ          - มาตรงเวลาดีนี่

แก้ว              - เหอะ รีบไปชั้นบนสุดดีกว่า

เมื่อทั้ง 2 เดินขึ้นมาบนห้องเรียน

แก้ว              - ว่าไง นายพาชั้นมาทำไม

โทโมะ          - เดี๋ยวก่อนสิ เพิ่งมาจะรีบร้อนทำไม

แก้ว              - รีบสิ ชั้นจะรีบกลับบ้าน

โทโมะ          - คืนนี้เธอคงไปไหนไม่ได้หรอก

แก้ว              - ทำไมชั้นจะไปไหนไม่ได้

โทโมะเดินไปแล้วดันแก้วไว้ติดผนัง

แก้ว              - น....น.....นายจะทำอะไรน่ะ

โทโมะ          - เรื่องนี้คงไม่สะสางกันง่ายๆสินะ

แก้ว              - ถ้านายรีบบอกมันจะง่ายกว่านะ ชั้นว่า

โทโมะ          - แต่ชั้นเป็นคนใจเย็น ไม่รีบ ไม่ต้องรีบร้อนหรอกน่า

แก้ว              - ชั้น....แต่....ชั้นรีบ

โทโมะ          - รีบหรอ .... หึหึ ชอบแบบรีบๆเลยใช่มั๊ย

แก้ว              - เอ่อ......อือออออ......  อ่า....

โทโมะ          - อย่าพูดเอ่ออ่าแบบนี้ ชั้นไม่ชอบ!!!

โทโมะขึ้นเสียงใส่แก้วจนแก้วสะดุ้งโหยง ! ทำไมนายนี่เวลาโกรธดูน่ากลัวจังเลย นายนี่จะมาไม้ไหนกะชั้นอีกนะ

โทโมะ          - ว่าไง ชอบแบบรีบๆมั๊ย ?

แก้ว              - รีบๆนายหมายถึงอะไร

โทโมะ          - ต้องให้บอกด้วยหรอ

แก้ว              - อืม

โทโมะ          - เตรียมตัวตายทั้งเป็นได้!!!!

แก้ว              - นายว่าไงนะ ตายทั้งเป็น หมายความว่าไงน่ะ

โทโมะ          - หึหึ เธอคงยังไม่รู้สึกถึงสวรรค์ของสาวๆสินะ

แก้ว              - นายพูดอะไรเนี่ย ชั้นไม่เข้าใจ

โทโมะ          - ทำเป็นไร้เดียงสา!!! ผู้หญิงอย่างเธอก็เป็นแบบนี้แหละ หลอกล่อให้คนเข้ามาติดแจ ตัวเองไม่ดูตัวเองเลยนะ

แก้ว              - อะไรเนี่ย นายพูดบ้าอะไร ชั้นไม่ได้คิดจะทำอะไรบ้าๆนะ

โทโมะ          - หรอ ทำอะไรบ้าๆ ? หมายความว่าไงล่ะ แบบว่า จะใช้มารยาไล่ต้อนผู้ชายหรอ

แก้ว              - หนอย !!! ไอ้คนปากหมา พูดอะไรไม่ดีซักอย่างเลยนะ คิดว่าคนอย่างชั้นคิดได้แค่นี้หรอ ชั้นมีจิตสำนึกมากกว่านี้ ใครจะเหมือนสาวๆในสต็อกของนายล่ะ แต่ละคน โธ่เอ๊ย มีอะไรยังไม่พอใจอีกหรอ

โทโมะ          - เพราะชั้นมันคนไม่ชอบพอดีไง ก็เลยชวนเธอมาที่นี่

แก้ว              - นี่นาย จะทำอะไรคิดถึงอนาคตบ้างนะ

โทโมะ          - อนาคตชั้นมันดีอยู่แล้ว!!! ทำไมต้องมาลังเลล่ะ ห่วงตัวเธอเองดีกว่า ว่าจะมีอะไรเข้ามาในชีวิต

แก้ว              - ชั้นดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องให้ใครมาป้อน มาอ้อนๆๆๆๆอย่างนาย!!!

โทโมะ          - ใครอ้อนห๊ะ!!!

แก้ว              - ก็นายไงล.....

OxO^ อุบ ไอ้บ้าเอ๊ย ชั้นอยากจะชกหน้านายจริงๆเลย แต่ทำไมตัวชั้นมันอ่อนแรงอย่างงี้นะ หรือว่า ? เพราะนายนี่มันกำลังจูบชั้นด้วยริมฝีปากอันร้อนผ่าวนั่น โอ๊ย ทำไงดี ชั้นอ่อนแรงแล้วจริงๆ ใครก็ได้ช่วยที ฟาง ฟาง ฟางหายไปไหน ฟางทิ้งแก้วไปแล้วหรอ ...............

แล้วชั้นก็หลับไป ฟุบคาอกนายนั่น

โทโมะ          - ยัยบ๊อง แค่นี้ก็สลบละ เฮ้อ ...

โทโมะถอนหายใจพร้อมกับอุ้มแก้วลงบันไดไป

กลับมาที่ด้านฟางกันบ้างนะ

ฟาง              - เมื่อไหร่แก้วจะมาเนี่ย หรือว่า แก้ว >< ไม่นะ โทรตามดีกว่า

ตี๊ดดดดด ตายแล้ว ตังค์หมด ฮือๆๆๆๆ ไอ้ตังค์บ้า มาหมดตอนนี้ทำไมเนี่ย เสียอารมณ์หมดเลย

โทโมะอุ้มแก้วไปที่ลานจอดรถของโรงเรียนแล้วขับรถออกไปจากโรงเรียน

 

คอมเม้นท์ด้วยนะ ๆๆๆ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.5 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.5 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.5 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา