Just a Game ล่ารักหัวใจนายตัวร้าย

9.5

เขียนโดย ยัยหมูปิ้ง

วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เวลา 11.19 น.

  15 Just
  388 วิจารณ์
  12.07K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 15.51 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

6) ข่าวลือ หรือเรื่องจริง?

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

     จากที่ใจเต้นแรงๆก่อนหน้านี้ หัวใจของฉันก็เต้นเบาลงทันทีเมื่อได้ยินคำนั้น

นี่สินะคือสิ่งที่เขาให้กับฉันมา

“หึ…” ฉันหัวเราะให้ตัวเองอย่างน่าสมเพช ก่อนจะเอามือปิดตาตัวเองไว้ไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

    ฉันนะ ตัวฉันนะ คิดไปเองคนเดียวมาตลอดว่าเขาชอบฉันบ้าง แต่ไม่เลยไม่ใช่เลย

เขาไม่ได้ชอบฉันและที่ผ่านมาเขาคิดว่าฉันคือเพื่อน ของเขา ฉันน่าจะรู้ตัวเองนะว่ามันเป็น

แบบนั้นเป็นได้แค่นั้น

    ต่อมาโทโมะก็กลับขึ้นมาในรถสาบานเลยว่าต่อจากนี้ฉันเข้าหน้าเพื่อนไม่ติดแน่เพราะ

เขาไปพูดแบบนั้นใส่เพื่อนของฉันนะสิฉันสะอื้นเล็กน้อยก่อนจะหันไปอีกทาง

“เธอจะร้องไห้ทำไมวะ!” ไม่วายเขาก็ตะคอกใส่อีกแล้ว แต่ฉันก็ไม่ได้ตอบอะไรเขาไป

      แล้วจากนั้นเขาก็ตบเกียร์ออกไปโดยที่ไม่คุยอะไรกับฉันอีก เขาพาฉันมาที่คอนโดหรูใจกลาง

เมืองที่ใกล้กับมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนอยู่ส่วนโทโมะเรียนอีกที่ ชึ่งฉันไม่รู้แน่ชัดว่าเขาพาฉันมาที่นี่

ทำไมกัน

“แก้ว… มือเป็นแผลมาทำแผลให้หน่อยสิ”

   ฉันหลุดออกจากภวังเมื่อได้ยินเสียงโทโมะพูดขึ้น ฉันเดินเข้ามาในคอนโดของ

เขาก่อนจะกุมขมับทันทีมันรกมากเลยละ ฉันละสายตาออกจากขยะกองโตก่อนจะเดินไปหา

กล่องเคื่องมือปฐมพยาบาล และเดินกลับไปหาเขาที่เอนตัวกับโซฟาและเปิดดูรายการ

ทีวีอย่างสบายอารมณ์

“เอาเบียร์มาให้หน่อยหิวน้ำ” เขาบอก และฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรเขานอกจากไปทำตามเขางกๆ

เฮ้อโทโมะทำไมช่วงนี้เขาถึงได้อารมณ์ขึ้นๆลงๆแบบนี้นะ แต่ฉันก็แปลกคนที่ไม่เคยโกรธเขา

ได้มากเท่าที่ควร

“ไปอาบน้ำก่อนดีมั้ย? แล้วค่อยมีทำแผลเลย” ฉันตกใจวูบเมื่อพอฉันพูดเสร็จโทโมะก็ใข้มือ

กอดเอวฉันและยกตัวขึ้นไปที่เตียง

“งั้นเดี๋ยวค่อยทำ…” เขายิ้มมุมปากก่อนที่ฉันจะตัวร้อนไปหมด ทำไมฉันจะไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

     ตลอดเวลาที่ฉันอยู่กับเขานะ เขาก็คุกคามฉันเหมือนกัน แต่ก็ใช่ว่าฉันจะไม่เต็มใจนะเพราะ

ทั้งหมดที่ฉันให้เขาไปเพราะฉันรักเขา ใช่ความรู้สึกนี้มันชัดเจนขึ้นทุกวันๆ จนแค่คิดว่าถ้าวันหนึง

เขาเบื่อฉันแล้วเขาจะจากฉันไปมันก็แทบจะหายใจไม่ออกแล้วละ

“โทโมะ…” ฉันพูดเสียงสั่นเมื่อมือร้อนๆของโทโมะลูบที่เรียวขาของฉันอย่างคุกคามเล็กน้อย

“อย่าทำแบบนี้เลย…”

“ทำไม?” เขาเลิกคิ้วขึ้นพร้อมถามอย่างไม่พอใจ

“เรา…” ฉันอึกอักเมื่อปลายนิ้วของโทโมะสกิตกระดุมนักศึกษาของฉันจนหลุด พร้อมกับบราเชียร์

ที่หลุดออกไปในเวลาต่อมา

“อย่ามาทำไร้เดียงสาหน่อยเลยแก้ว ” เขาพูดและทำให้ฉันตัวร้อนมากขึ้นกว่าเดิมทั้งเขินทั้งอาย

“ก็เคยๆกันแล้วไม่ใช่เหรอจะมาอายทำไม…”

   น้ำตาฉันหล่นร่วงเมื่อเขาโน้มตัวมาจูบฉัน ถ้าเป็นแต่ก่อนเวลาที่เรามีอะไรกันฉันคงไม่ร้อง

ไห้แบบนี้แน่ๆแต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนไป และฉันรู้สึกว่าที่เขาทำกับฉันในตอนนี้มัน… ไม่ได้รู้สึกอะ

ไรแบบที่ฉันรู้สึกเลยแม้แต่นิดเดียว

   ฉันตื่นมาที่เตียงของโทโมะ แต่ไม่ใช่เตียงเดิมที่คุ้นเคย เพราะที่นี่คือคอนโดไม่ใช่บ้านที่มีฉัน

เขาแล้วก็พิมไออุ่นของเขาที่อยู่บนที่นอนมันทำให้ใจของฉันเต้นแรง ก่อนจะแผ่วเบาตามเดิม

ตอนที่เรามีอะไรกัน ฉันจำได้ว่าตัวเองบอกเกลียดเขาจนนับครั้งไม่ได้ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยสักนิด

ว่าที่เขาทำฉันก็ต้องการมัน ถ้าเป็นเขา ฉันยอม…

“เธอมีเรียนใช่มั้ย?” เขาที่เดินออกจากห้องน้ำถามฉันที่นั่งบนเตียงอยู่

“อืม…”

“รีบไปอาบน้ำ เดี๋ยวไปส่งที่มหา’ลัย” คำพูดน้ำเสียงของเขายังเหมือนเดิมเหมือนกับว่าที่ทำไป

นั้นนะเขาไม่ได้ใส่ใจ อ๊ะ แก้วพอได้แล้วนึกถึงเรื่องเมื่อคืนได้แล้ว ฉันลูบหน้าตัวเองเบาๆก่อนจะ

ใช้ผ้าขนหนูที่โทโมะยืนมาให้รัดตัวไว้แล้วเข้าไปห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายนี้

   รอยจูบที่เขาทิ้งไว้… พอเถอะแก้วอย่าคิดถึงมันอีกๆ

 

“ตอนเที่ยงฉันจะมารับไปทานข้าว อ้อ ไปลาออกจากการเป็นเบ้ของพวกนักฟุตบอลนั้นซะ!”

เขาสั่งเสียงเหี้ยม ตอนที่เขามาส่งฉันถึงหน้ามหา’ลัย

“อืม…” ฉันตอบเขาก่อนที่เขาปลายตามองฉันนิดหน่อยก่อนจะออกรถไป

    ฉันมองรถเขาที่ถอนห่างออกไปจนสุดสายตาก่อนจะเดินเข้ามหา’ลัย แต่ก็ต้องหยุดเท้าไว้เมื่อมี

สาวสวยสามสี่คนมาดักทางฉันไว้ เหมือนจะหาเรื่อง หรือเปล่า?

“เธอนะ เป็นอะไรกับโทโมะ” สาวสวยคนหนึ่งพูดขึ้น และฉันก็จำเธอได้ว่าเธอเป็นดาวบริหาร

ชื่อมีน

“เพื่อนไง…” ถึงหัวใจของฉันมันจะทรยศกับคำว่าเพื่อนที่เขาพูดไว้ก็ตาม ก็ดูสิ่งที่เขาทำกับฉันสิ

นั้นนะ เรียกว่าสิ่งที่เพื่อนทำงั้นเหรอ?

“ก็ดี! ถ้าเธอบอกว่าโทโมะเป็นแค่เพื่อน” เธอพูดกระแทกเสียงใส่ฉัน ก่อนจะจิกตามอง

อย่างไม่เป็นมิตร

“จำใส่หัวเธอไว้ด้วยนะว่าโทโมะนะ แฟนฉัน!” ฉันตาโตขึ้นนิดหน่อยกับคำพูดของเธอ เรื่องจริง

หรือแค่โกหก ฉันเม้มปากแน่นอย่างสับสนก่อนจะจ้องเธออีกที

“เขานะเป็นของฉัน ผู้หญิงแบบเธอเขาคงไม่สนใจหรอก จำคำพูดตัวเองไว้ด้วยละกันไอ้คำว่า

เพื่อนที่เธอพูดมาได้ไม่อายปากนะ!!” เธอทิ้งคำพูดนี้ไว้ก่อนจะกระแทกเท้าหันตัวกลับไป เพื่อน

ของเธอก็เบ้ปากใส่ฉันแล้วตามเธอไปติดๆเหมือนกัน

     ฉันไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะมีผู้หญิงเยอะมากขนาดนี้ แต่ไม่แปลกแหะเขาออกจะฮอต

นิ แต่ทำไมหัวใจของฉันถึงได้เจ็บแปลบแบบนี้นะ ให้ตายเถอะพระเจ้าช่วยฉันด้วย ฉันไม่รู้

ว่าตัวเองจะทนต่อไปได้อีกนานแค่ไหนแล้ว

“แก้ว!!” เป็นแคทที่เรียกฉันตั้งแต่ก้าวเท้าเขามาในคลาส สายตาทุกคู่จับตามองมาที่ฉันยังกับ

ตัวประหลาด

“นี่พวกเธอนะ มองอะไรกันนักหนา!” แคทตวาดพวกนั้นก่อนจะลากฉันไปที่โต๊ะนั่งที่เดิมของฉัน

   สายตาของแพทกับแคทนะ ฉันเดาได้ว่าพวกเธออยากถามอะไรฉันสักอย่าง ฉันรู้จักสอง

พี่น้องนี่มานานทำไมฉันจะไม่รู้ว่าพวกเธอต้องการอะไร

“แก้ว แคทถามตรงๆนะ แล้วแก้วต้องตอบมาตรงๆด้วย” เมื่อเธอพูดออกมาแบบนี้ฉันก็ได้แต่พยัก

หน้าให้เป็นเชิงว่าตกลง

“ผู้ชายคนเมื่อวานนะ ใช่คนเดียวกับที่มาพร้อมพิมมาหาแก้ววันนั้นใช่มั้ย?”

“อืม…” ฉันตอบไปแบบไม่ต้องปิดบัง แน่ละถึงจะปิดบังก็คงไม่ได้อยู่ดี

“แล้วเขานะเป็นแฟนแก้วใช่มั้ย?” คำถามนี้ทำให้ฉันสะอึกเล็กน้อย แต่พอเห็นหน้าเพื่อนสาวฉัน

เองก็ไม่ลังเลที่จะตอบเหมือนกัน

“ป่าว แค่เพื่อนนะ” ใช่แล้วมันเป็นแบบนั้น

“งั้นแก้วมาดูนี่” แพทที่เข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้เรียกฉัน ก่อนจะเปิดโน๊ตบุ๊คคู่ใจของเธอออกมา

ก่อนจะพิมพ์ยุกยิกอะไรสักอย่างนี่แหละ

“นี่คือเพจของโรงเรียนเจ้าของเพจคืออิงค์ แก้วดูสิข่าวแก้วกับโทโมะนะลือให้แชดเลย

นะว่าแก้วไปเป็นมือที่สามของโทโมะกับมีน!” ตัวฉันชาวาบเมื่อได้เห็นทุกตัวหนังสือพวกนั้น

แถมยังมีภาพที่มีนกอดกับโทโมะด้วยใบหน้ายิ้มแยม เขาก็ด้วย…

“แล้วก็เพจนี้ เพจแฟนคลับของวงK-OTIC พวกเขาดังมาก” มือฉันสั่นขึ้นทันทีเมื่อเห็นภาพ

ที่อยู่บนเฟส มันคือภาพที่โทโมะจับแขนฉันไว้ ตอนที่เราอยู่ในผับนั้น ในตัวหนังสือที่มาพร้อมภาพ

คือ ยัยผู้หญิงหน้าด้านคนนี้นี่เอง ที่ทำให้โทโมะบอกเลิกมีน น้ำตาฉันแทบไหลเมื่อได้เห็นแบบนั้น

แถมมีคอมเม้นที่ต่อว่าด่าทอฉันสารพัด จนทำให้ต้องหลับตาไว้แน่น ทั้งเสียใจทั้งเจ็บใจ

     ที่ผ่านมาฉันเหมือนคนโง่ที่ไม่ยอมรับรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย และตอนนี้ฉันรู้แล้วเขาเป็น

นักร้องใช่และเขาก็ฮอตมาก รอบกายของเขาเป็นที่รู้จักและเขาก็มีแฟนแล้ว ทำไมเขาไม่บอก

ฉันเลยสักคำ

          เขาเห็นฉันเป็นตัวอะไรกันแน่โทโมะ…

 

TK TK TK TK TK TK TK

ขอตบโทโมะสักที

ทำไมมันเป็นคนแบบนี้

แง่ๆๆ เมื่อไหร่โทโมะมันจะ

เลิกลังเลแบบนี้ แล้วจากนี้

แก้วจะทำยังไงต่อไป 

เม้นด้วยนะแล้วเจอกันตอนหน้า

จ้า จุ้บๆๆ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา