BECAUSE OF YOU.เพราะเธอคือลมหายใจ...

9.8

เขียนโดย OUM_PF

วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2556 เวลา 19.35 น.

  18 ตอน
  305 วิจารณ์
  39.11K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 11.07 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

2)

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

BECAUES OF YOU เพราะเธอคือลมหายใจ (NC) ตอนที่2 คนใหม่

 

 

 

 

 

 

 

                 “ร้อนจัง”มือเล็กๆเช็ดเหงื่อบนใบหน้าสวยหวานออก มือหนาเอื้อมมือกระชับหมวกสานไม้ไผ่กับ

 

ศีรษะสวยก่อนจะบ่นภรรยาตัวน้อยเบาๆ เมื่อคนใจบุญแต่ขี้ร้อนดื้อดึงอยากจะมาทำบุญที่วัดห้วยมงคล เขาเห็นว่า

 

อยู่ไม่ไกลนักจึงพาเธอมา

 

 

          “พี่บอกแล้ว เหนื่อยล่ะสิท่า ขายิ่งสั้นๆอยู่”

 

 

          “เอ๊ะ พี่ป๊อปนี่ ก็เค้าอยากจะมาทำบุญแล้วมันผิดตรงไหนกัน”ดูเหมือนคนตัวเล็กจะฮึด รีบเดินนำเขาไป

 

โดยไม่สนอกสนใจ อาการอย่างนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ายัยเด็กจอมเอาแต่ใจงอนเข้าให้แล้ว เขาโคลงศีรษะเบาๆก่อนจะ

 

เดินตามหญิงสาวไป คนตัวเล็กถือดอกไม้ธูปเทียนเดินผ่านเขาไปอย่างแสนงอน เขามองตาม ก่อนจะเดินไปบูชา

 

ดอกไม้ธูปเทียนแล้วสาวเท้าตามคนขี้งอนไป

 

 

 

 

          เขาทรุดตัวลงนั่งข้างๆร่างเล็กที่ยกมือขึ้นไหว้องค์หลวงปู่ทวดอย่างตั้งอกตั้งใจ เขาหันหน้ากลับมาก่อนจะ

 

สวดมนต์ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์

 

 

‘ขอให้ปัญหาที่ลูกกำลังประสบพบเจอจบลงด้วยดี ขอให้เรารักกันโดยไม่มีอุปสรรคใดๆ’

 

 

เขาปักธูปลงในกระถาง วางเทียนลงบนเชิงเทียน และวางดอกไม้ลงในถาด ก่อนจะก้มลงกราบ เขาหันมองคนตัว

 

เล็กที่ปักธูปลงในกระถางอย่างกล้าๆกลัวๆ ก่อนมือเล็กจะวางดอกไม้ลงในถาดที่จัดเตรียมไว้

 

 

          “ฟางกลัวน้ำตาเทียนไม่ใช่หรอ พี่วางให้นะครับ”เขาเอ่ยกับคนตัวเล็กก่อนจะเอื้อมมือรับเทียนจากมือเล็ก

 

และวางลงบนเชิงเทียน

 

 

           “พี่ป๊อปดูตรงนั้นสิคะ”เธอเอ่ยหลังจากก้มลงกราบเสร็จเรียบร้อยแล้ว นิ้วเรียวชี้ไปทางไม้แกะสลักรูปช้าง

 

ขนาดใหญ่ที่มีคนกราบไหว้ขอพร ลอดท้องช้าง และโยนเหรียญเข้าปากช้าง

 

         

           “ไปกันเถอะค่ะ”น้ำเสียงหวานเอ่ย ก่อนจะจูงมือของเขาเดินอาดๆไปตามนิ้วเรียวของเธอ คนตัวเล็กหยิบ

 

เหรียญสิบขึ้นมาสองเหรียญก่อนจะส่งให้เขาหนึ่งเหรียญ เธอหลับตาพริ้มขอพรอย่างตั้งอกตั้งใจ เขายิ้มก่อนจะ

 

หลับตาลงพร้อมๆกับขอพร พรที่เขาขอซ้ำไปซ้ำมาอย่างไม่รู้เบื่อและขอให้มันเป็นไปอย่างที่เขาขอสักวัน เขาลืม

 

ตาขึ้นก่อนจะโยนเหรียญเข้าปากช้าง คนตัวเล็กมองก่อนจะทำตาม เหรียญทั้งสองเหรียญไม่ได้เข้าไปในปากช้าง

 

แต่กลับตกลงบนพื้นพร้อมกันทั้งสองเหรียญ คนตัวเล็กมองตามเหรียญก่อนดวงตาคู่สวยที่ฉายแววความผิดหวังจะ

 

มองมาที่เขาอย่างต้องการความเห็น

 

          “ไม่เห็นเป็นไรเลย อย่างน้อยเราก็ตกด้วยกันนี่ครับ ไปต่อคิวลอดท้องช้างกันดีกว่า”เขาจูงมือเล็กไปต่อ

 

แถวรอลอดท้องช้างเพื่อความเป็นสิริมงคล สวนหย่อมที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่และดอกไม้นานาพันธุ์ทำเอาคนตัว

 

เล็กตื่นตาตื่นใจไม่น้อย มือเล็กๆจูงเขาให้เดินตามบันไดขั้นเล็กๆที่ทอดลงมาจากทางด้านหลังขององค์หลวงปู่ทวด

 

 

 

 

          ภาพเบื้องหน้าทำให้เขาอดยิ้มตามคนตัวเล็กไม่ได้ เบื้องหน้าคือทุ่งดอกทานตะวันที่เรียงรายกันกันเป็น

 

แถวเป็นแนว แข่งกันบานรับแสงแดด มองไกลๆเห็นเป็นทุ่งดอกทานตะวันสีเหลืองอร่ามถึงแม้จะไม่ได้ใหญ่และ

 

กว้างมากนักแต่ก็สามารถสร้างความสดชื่นให้กับผู้พบเห็นได้ไม่น้อย

 

 

          “สวยจังเลย”เสียงหวานเอ่ยขณะเดินไปท่ามกลางดอกทานตะวัน ใบหน้าสวยหวานนั้นถึงแม้ว่าจะมีเหงื่อ

 

ไหลออกจากตามไรผมที่ล้อมกรอบใบหน้า แต่รอยยิ้มของเธอก็ยังคงดูสดใสอยู่ตลอดเวลา

 

 

          “ชอบก็เอาไปปลูกแทนดอกกุหลาบของเราสิ”เขายื่นมือไปดึงหมวกสานไม้ไผ่ออกจากศีรษะสวยเบาๆ

 

ก่อนจะดึงร่างเล็กให้หยุดยืน เขาไล้มือเช็ดคราบเหงื่อตามขมับและลำคอของคนตัวเล็ก ก่อนจะสวมหมวกให้เธอ

 

ดังเดิม

 

 

          “ดอกไม้ทุกชนิดสวยเหมือนกันหมดนั่นแหละค่ะ แล้วแต่คนเราจะชอบ เค้าชอบกุหลาบก็ต้องปลูก

 

กุหลาบสิ จะให้ปลูกทานตะวันได้ยังไง อีกอย่างดอกทานตะวันก็ขี้เกียจ ตราบใดที่แสงแดดยังไม่สาดกระทบมัน

 

มันก็ไม่มีวันผลิบานอวดความสวยงามหรอก แต่ดอกกุหลาบสวยตลอดเวลาไม่ว่าฟางจะหลับหรือว่าฟางจะตื่น...

 

ก็เหมือนที่ฟางรักพี่ป๊อป”

 

 

          “ปากหวานอย่างนี้พี่ต้องขอชิมบ่อยๆซะแล้วสิ”เขาแตะนิ้วเรียวไปที่ริมฝีปากอิ่มเบาๆ ก่อนจะจูงมือเธอเดิน

 

ไปตามทางที่ทอดยาวออกไป...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            “พี่ป๊อป คราวหน้าเราชวนยัยเฟย์ แก้ว แล้วก็แอนนี่มาด้วยได้มั้ย”หญิงสาวเอ่ยถามขณะที่สายตายังคง

 

จ้องมองพระจันทร์รูปเสี้ยวและหมู่ดวงดาวน้อยใหญ่ที่แข่งกันส่องแสงสกาวแวววาวประดับผืนฟ้ากว้างใหญ่

 

          “ได้สิครับ ฟางจะได้ไม่เหงา”เธอยิ้มเล็กๆ ก่อนจะกระถดกายเข้าหาร่างแกร่งของสามีหนุ่ม ลำแขนแกร่งที่

 

คอยโอบกอดเธอเอาไว้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกของความฝัน ล่องลอยอยู่ในวิมานแสนสุขที่มีเจ้าชายอยู่

 

เคียงข้างกาย ผู้ชายที่พร้อมจะปกป้องดูแล เป็นที่พักพิงไม่ว่ายามทุกข์หรือสุข

 

          “ได้มาเราต้องรออีกนอนไหนคะ”

 

 

          “เห็นข่าวบอกว่าประมาณตีสอง”เธอพยักหน้ากับอกแกร่ง มือหนายังง่วนกับการดึงฮูทของเสื้อกันหนาวตัว

 

โคร่งที่เขาให้เธอสวมเอาไว้ปิดศีรษะของเธอ

 

 

          “นอนตากน้ำค้างอย่างนี้ พรุ่งนี้หวังว่าเราคงจะสบายดีอยู่นะ”เธอรู้ว่าเขาเอ่ยประชดเธอ เพราะตั้งแต่เขารู้ว่า

 

กว่าดาวหางดวงนี้จะตกก็คงอีกนาน เอาแต่บอกว่าให้ไปนอนในห้องนอนก่อนแล้วเขาจะปลุกขึ้นมาให้ดู แต่เรื่อง

 

อะไรเธอจะยอม การได้นอนดูดาวในอ้อมกอดของคนที่รักวิเศษแค่ไหน ใครๆก็รู้ ยิ่งความหนาวเหน็บยามค่ำคืนมาก

 

ขึ้นเท่าไหร่ เธอยิ่งรู้สึกว่าตัวเองอบอุ่นเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของเขามากขึ้นเท่านั้น

 

 

          “ฟางถึกจะตาย ไม่อย่างนั้นจะรับมือกับยัยป้าได้ยังไง”เธอเถียงเขาเบาๆ ก่อนจะดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นมาห่ม

 

          “หนาวล่ะสิท่า เดี๋ยวพี่ไปเอาผ้าห่มมาอีกผืนดีกว่า”ชายหนุ่มทำท่าว่าจะลุกขึ้น แต่เธอไม่ยอมผละจากเขา

 

 

          “ฟางไม่หนาวอีก มีผ้านวมปูพื้นไว้ตั้งสองชั้น เสื้อของพี่ป๊อปอีก และก็ผ้าห่มผืนนี้อีก แล้วที่สำคัญ...

ฟางอยู่ในอ้อมกอดของสามี”

         

          “ปากหวานอีกแล้ว ถ้าพี่ห้ามใจไม่ไหวอย่ามาโทษกันละกัน”

 

 

          “ห้ามใจไม่ไหว...ยังไงหรอคะ”

 

 

          “ก็แบบที่สามี-ภรรยาเขาทำกันไงครับ”

 

 

          “แล้วเขาทำอะไรกันหรอคะ”เธอเงยหน้าจากลำคอแกร่งขึ้นมองใบหน้าหล่อคมที่เธอรู้สึกถึงดวงตาที่ฉาย

 

แววความเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างเปิดเผย อย่าให้รู้นะว่าเขาคิดจะทำอะไร...จะแกล้งกลับให้หงายเงิบเลยคอยดูเถอะ

 

 

          “ฟางอยากรู้หรอ”

 

 

          “อยากรู้สิคะ ก็ตอนนี้ฟางเป็นภรรยาของพี่ป๊อป ก็ต้องรู้หน้าที่ของตัวเอง นอกจากจูบอรุณสวัสดิ์แล้วฟาง

 

ต้องทำอะไรอีก”เธอตอบอย่างที่ใจคิด

 

 

          “งั้นพี่จะสอนให้...”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.....................................................................................................................................

อัพแล้วตอนที่2หายไปไม่กี่วัน อยากบอกว่าคิดถึงรีดเดอร์มาก ก็เลยเปลี่ยนใจ คิดว่าถ้าจะเที่ยวให้สนุกต้องได้อ่าน

 

คอมเม้นต์แล้วก็เห็นคะแนนโหวตสูงๆ ก็เลยจะมาอัพให้ทุกวันเหมือนเดิม แต่คงไม่มีพิเศษเบิ้ล2ตอน เพราะเรื่องนี้ค่อนข้างสั้น ไม่มีจุดไคลแม็กซ์ที่พอจะสืบสาวเรื่องราวได้นัก ก็เลยแต่งสั้นๆ ทว่าหวานจับใจ

ยังไงเราก็ขอเม้น+โหวตหน่อยนะ จะได้มีกำลังใจอัพ อิอิ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะจ้ะ

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.8 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.6 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.8 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา