เมื่อความรักเข้ามาทักทาย

9.3

เขียนโดย Chapond

วันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เวลา 14.00 น.

  40 ตอน
  390 วิจารณ์
  46.83K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2557 22.44 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

22) จำไม่ได้ใครคือเธอ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

“วันนี้เธอหลับเป็นวันที่5แล้วนะฟาง”ป๊อปปี้กุมมือฟางแล้วพูดขึ้นมองฟางที่หลับอยู่บนเตียงไม่มี

ท่าทีจะฟื้นมาเลย

 

 

“เนี่ยรู้ตัวบ้างมั้ยว่านอนๆแบบนี้น่ะ เติมแต่น้ำเกลือเธอบวมขึ้นแล้วนะรู้รึเปล่า”ป๊อปปี้ที่มือข้างหนึ่งกุม

มือฟางไว้เอามืออีกข้างไปจิ้มแก้มเนียนของฟางเบาๆ

 

 

“เนี่ยถ้าเธอฟื้นมานะเธอน่ะต้องไปวิ่งด้วยนะ จะได้กลับมาผอมๆ แล้วจะได้มีหนุ่มๆมาจีบเธอไง

ล่ะ”ป๊อปปี้พูดติดตลกก่อนจะซึมอีกครั้ง

 

 

“มีหนุ่มมาจีบ ผู้ชายคนใหม่ที่ดีกว่าขั้น ใส่ใจเธอกว่าชั้น และรักเธอมากกว่าชั้น ชั้นเชื่อว่าเธอน่ะจะ

ต้องหาใหม่ที่ดีกว่าขั้นได้แน่นอน เพราะอะไรน่ะเธอรู้มั้ย”ป๊อปปี้พูดก่อนจะเอามือที่จิ้มแก้มฟางไป

ลูบผมฟางอย่างอ่อนโยน

 

 

“ก็เพราะว่าเธอเป็นคนดี คนที่อ่อนโยนไงฟาง เธอเข้มแข็งและอ่อนหวานในเวลาเดียวกัน ใส่ใจราย

ละเอียดทุกอย่างของคุณที่รัก ชั้นเชื่อว่าถ้าเธอเจอคนใหม่ เค้าจะต้องชอบแน่ๆ แล้วก็รักเธอมาก

ด้วย”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

 

 

“ถ้าฟางดีแบบนี้แล้วทำไมไม่เก็บฟางไว้เองล่ะ จะปล่อยไปทำไม”แก้วเดินเข้ามาได้ยินป๊อปปี้พูด

แบบนั้นก็พูดบ้าง ป๊อปปี้หันไปมองแก้วที่ถือช่อดอกไม้เข้ามาเยี่ยมฟาง

 

 

“แกก็รู้ดีนี่ว่ามันเป็นไปไม่ได้แล้ว”ป๊อปปี้พูดเศร้าๆ

 

 

“เพราะเรื่องที่แกเลือกจะกลับไปรักกับแฟนเก่าแกน่ะหรอ”แก้วพูด

 

 

“กลับไปรับผิดชอบในสิ่งที่ชั้นทำไงล่ะ ถ้าคืนนั้นชั้นไม่เผลอไปเรื่องคงไม่บานปลายแบบนี้”ป๊อปปี้พูด

 

 

“พูดสำนึกผิดแบบนี้แกจะบอกว่าแกผิดไปแล้วที่ทรยศต่อความรักของฟางที่มีให้แก งั้นอย่าบอกนะ

ว่าแกรักฟาง”แก้วพูด

 

 

“คำว่ารักของฟางมันมีค่าและบริสุทธิ์มากเกินว่าชั้นจะเอื้อมไปจับมัน”ป๊อปปี้พูด

 

 

“แกเคยได้มันมา แต่แกเองนั่นล่ะที่ไม่รักษามันเอง จะมาทำตัวสำนึกผิดแบบนี้มันไม่ได้หรอ

กนะป๊อป แกน่ทำตัวแกเอง”แก้วพูดก่อนจะนั่งลงข้างๆป๊อปปี้

 

 

“เออ แล้วนี่โทโมะไปไหนแล้วล่ะ ปกติอยู่กับเธอตลอดนิ”ป๊อปปี้ถามถึงคนสนิทตัวเองทันที

 

“ไปทำธุระต่างประเทศนิดหน่อยน่ะ พอดีว่ามีงานด่วน”แก้วพูดอย่างมีเลศนัย

 

“งั้นแกก็เหงาแย่เลยอ่ะดิๆ”ป๊อปปี้แกล้งแซวแก้วหน้าแดง

 

“เหงาบ้าอะไรยะ เอาน่า เค้าไปทำงานเราก็ต้องเข้าใจเค้าสิ”แก้วพูดแล้วหน้าแดงทันที

 

“หึๆ เพื่อนมีความรักแล้วโว้ยย ดีใจจัง”ป๊อปปี้พูดยิ้มๆ

 

“ยังซักหน่อยเค้าไม่ใช่แฟนชั้นนะ”แก้วพูด

 

“แล้วแกชอบเค้าเปล่าล่ะ”ป๊อปปี้ถาม

 

“เอ่อ ชอบมันก็ชอบ แต่ทำไงได้ล่แก เค้าไม่ได้ชอบชั้น”แก้วนกถึงเรื่องตัวเองก็เศร้าลงไปทันที ที่

เค้ากลับมาให้เธอมาช่วยรอบนี้ก็เพราะเรื่องป๊อปปี้กับฟางล้วนๆ ไม่มีอย่างอื่นเกี่ยวข้องเลย

 

 

“ชอบแล้วก็ต้องพยายามดิ พยายามเอาชนะใจเค้าให้ได้”ป๊อปปี้พูดให้กำลังใจแก้ว

 

 

“แม้ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เค้าจะมองกลับมาน่ะหรอ”แก้วถามอย่างไม่มีหวัง เพราะโทโมะไม่ยอมเปิดใจให้

เธอเลย

 

“เอาน่า ลองซักครั้งจะเป็นอะไรไป ก็คนมันรักก็ต้องสู้ดิ”ป๊อปปี้พูด

 

 

“จ้าๆ แล้วแกล่ะ เหนื่อยมั้ยมาดูแลฟางทุกวันแบบนี้ ยัยป๊อปปี้หญิงไม่ว่าหรอห้ะ”แก้วถามเรื่องของ

ป๊อปปี้ทันที เพราะเห็นว่าป๊อปปี้มาเฝ้าฟางแต่เช้าและกลับไปตอนเย็นเกือบค่ำทุกวันๆแบบนี้มา5วัน

แล้ว

 

 

“ไม่อ่ะ อย่างน้อยถือว่าชั้นทำหน้าที่แฟนครั้งสุดท้ายให้ฟางไง”ป๊อปปี้พูดแล้วลูบผมฟางอย่างอ่อน

โยน

 

 

“ถามแกหน่อยสิ แกทำแบบนี้ แกรักฟางรึเปล่าป๊อป”แก้วถามทำเอาป๊อปปี้ชะงัก

 

 

“ทำไมแกพูดแบบนั้น”ป๊อปปี้ถาม

 

 

“อย่าลืมสิว่าชั้นอยู่กับแกมาเกือบทั้งชีวิตนะเว่ย ตอนแกคบกับป๊อปปี้ตอนเรียนน่ะแววตาแกก็อ่อน

โยนแบบนี้ล่ะ”แก้วมองเพื่อนชายผ่านแววตาที่อ่อนโยนของป๊อปปี้แล้วพูด

 

 

“ชั้นจะรักฟางตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้วล่ะ เพราะมันสายไปแล้ว ฟางคงไม่ให้อภัยชั้นอีกต่อไป

แล้ว”ป๊อปปี้พูด

 

 

“แกเลยเลือกที่จะหนีแบบนี้น่ะหรอป๊อป แกหนีความรู้สึกตัวเองแบบนี้น่ะหรอ”แก้วพูดบ้าง

 

 

“ชั้นบอกแล้วไง ว่ามันไม่มีประโยชน์แล้ว เอาล่ะ นี่บ่ายแล้วหรอ งั้นชั้นไปก่อนนะ เดี๋ยวต้องไปเก็บ

ของเตรียมตัวย้ายออกไง”ป๊อปปี้พูดก่อนจะลุกขึ้นแล้วก้มลงจุมพิตที่หน้าผากฟางเพื่อบอกลาก่อนจะ

เดินไป

 

 

 

ปี้บๆ

 

 

 

“ปะ ป๊อป กลับมาก่อน ฟางขยับตัวแล้ว”แก้วเห็นฟางขยับตัวก็รีบเรียกป๊อปปี้มา

 

 

“ฟางๆ ฟางฟื้นแล้วใช่มั้ย แก้วไปตามพยาบาลมาที”ป๊อปปี้เห็นมือฟางขยับก็รีบบอกแก้วให้ไปตามพ

ยาบาลเข้ามาทันที ซักพักฟางก็ค่อยๆลืมตามาแล้วปรับสายตาให้เป็นปกติเพราะหลับมานาน

 

 

“ฟาง เป็นยังไงบ้าง เดี๋ยวหมอก็มาแล้วนะ”ป๊อปปี้พูดแล้วยิ้ม ฟางมองป๊อปปี้นิ่งๆ

 

 

 

“แกมาทำอะไรที่นี่ไอ้คนเลว ออกไป”ฟางพูดทำเอาป๊อปปี้ชะงักก่อนที่ฟางจะชักมือตัวเองออกจาก

ป๊อปปี้ที่กุมมืออยู่ด้วยความรังเกียจ

 

 

“ฟาง”ป๊อปปี้อึ้ง

 

 

 

“ออกไป ชั้นไม่อยากเห็นหน้าแก”ฟางตะโกนไล่ป๊อปปี้เป็นจังหวะเดียวกับที่แก้วตามพยาบาลเข้ามา

 

 

 

“ป๊อปนี่มันเกิดอะไรขึ้น”แก้วถามด้วยความตกใจ

 

 

“แก้ว เอาผู้ชายคนนี้ออกไปให้พ้นๆฟาง ฟางไม่อยากเห็นหน้าเค้า”ฟางพูดแล้วชี้ไปที่ป๊อปปี้แล้ว

มองชายหนุ่มอย่างรังเกียจป๊อปปี้ที่เห็นท่าทางของฟางก็เดินออกไปทันที

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวก่อนป๊อป อย่าพึ่งไป”แก้ววิ่งตามป๊อปปี้มาแล้วรั้งชายหนุ่มไว้

 

 

“อย่ารั้งชั้นเลย ตอนนี้ฟางก็ฟื้นแล้วชั้นก็ต้องทำตามที่ชั้นบอกตอนแรกไง ไปจากชีวิตฟางซะ”ป๊อปปี้

พูดเศร้าๆ

 

 

“แล้วแกไม่รอฟังผลจากหมอที่กำลังตรวจฟางรึไง”แก้วถาม

 

“ไม่ต้องฟังหรอก ฟางสบายดีแถมยังเกลียดชั้นขนาดนี้”ป๊อปปี้พูด

 

 

“ไม่เอา แกน่ะต้องนั่งเป็นเพื่อนกับชั้นเลย เพราะโทโมะไม่อยู่แถมน้องๆก็ไปเรียนกันหมด ดังนั้น

แกนั่ล่ะอยู่เป็นเพื่อนชั้น”แก้วพูดก่อนะพาป๊อปปี้มานั่งรอหมอที่หน้าห้อง

 

 

“คุณหมอคะอาการเพื่อนดิชั้นเป็นยังไงบ้างคะ”แก้วถามหมอทันทีที่ออกมากห้องของฟาง

 

 

“เอ่อ หมอต้องบอกเลยนะครับว่าตอนนี้สภาพด้านภายนอกของคนไข้เป็นปกติหมดแล้วทุกอย่างจะ

เหลือก็แต่เรื่องความทรงจำ”หมอพูด

 

 

“ความทรงจำ นี่หมอหมายความว่ายังไงครับ”ป๊อปปี้ถามหมอทันที

 

 

“ตอนนี้เนื่องจากเลือดที่คั่ในสมองก่อนผ่าตัดทำให้อาการคนไข้มีสภาวะความจำเสื่อม

ชั่วคราว”หมอบอก

 

 

“เป็นไปได้ยังไงครับ เมื่อกี้เค้าออกไปไล่ผมออกจากห้องแลวยังเรียกชื่อแก้วอีกต่างหาก”ป๊อปปี้พูด

 

 

“นั่นเพราะก่อนที่คนไข้ได้รับอุบัติเหตุคนไข้มีสภาพจิตใจที่เสียใจหรือเจ็บใจ โกรธ แค้นอะไรมาก่อน

ทำให้ต้องการอยากจะลืม แต่พอเกิดอุบัติเหตุคนไข้เลยเลือกแต่จะจำคนที่สร้างความทรงจำดีๆให้

แก่ตัวเองน่ะครับ”หมอพูดก่อนจะเดินไป

 

 

 

“นั่นน่ะสิ ไม่แปลกหรอกที่ฟางจะเป็นแบบนี้”ป๊อปปี้พูดเศร้าๆเมื่อได้ฟังอาการฟางจากหมอ แก้ว

เข้าไปปลอบเพื่อนทันที

 

 

 

 

เอาละค่า ต่อจากนี้ใครที่เกลียดป๊อปปี้แล้วสงสารฟางเตรียมดีใจได้เลย จะถึงช่วงที่ฟาง

จัดการกับป๊อปปี้แล้ว

 

บอกเลยถ้ารักกันง่ายๆก็ไม่ใช่ฟิคของไรเตอร์นะขอบอก

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.6 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.3 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา