รักที่เป็นไปไม่ได้

9.2

เขียนโดย Chapond

วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557 เวลา 01.21 น.

  65 ตอน
  668 วิจารณ์
  94.69K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2557 14.28 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

39) ละไว้ในฐานที่เสียใจ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

“เร็วๆเข้าฟ้า พี่โทโมะ เดี๋ยวก็สายหรอก”ฟางที่หันไปบอกโทโมะและฟ้าชนชองเตรียมไปทำบุญให้

กราฟส่วนตัวเองก็เอาของขึ้นรถกับกั้งแล้วมาถึงที่วัด

 

 

 

“เลเตี้ย เอ้ย เลดี้ครับ อย่าเดินสบายครับ ถังสังคทานยังมีนะครับๆ”กั้งบ่นเมื่อลงมาถึงรถแล้วตัวเอง

กลับถือของคนเดียว

 

 

 

“ย่ะ นายไปตามหลวงพ่อเร็ว จะได้รีบทำบุญแล้วไปที่หลุมศพของกราฟกัน”ฟางพูดแล้วก็เดินนำทุก

คนไปทำบุญให้กราฟ

 

 

 

“วันนี้มีคนมาทำบุญเยอะหรอครับหลวงพ่อ”โทโมะถามหลวงพ่อเพราะสังเกตจากถังสังคทานที่อยู่

ก่อนหน้าพวกเขา

 

 

 

“เปล่านี่โยม มีกลุ่มโยมกับกลุ่มครอบครัวก่อนหน้านี้เอง”หลวงพ่อตอบก่อนที่ทุกคนจะขอตัวเดินไป

ที่หลุมศพของกราฟที่กั้งและฟางขอมุมหนึ่งของวัดเก็บอัฐิกราฟไว้

 

 

 

 

“ตายล่ะพี่ลืมมือถือไว้ในรถเดี๋ยวพี่มานะ”โทโมะพูดแล้วเดินย้อนกลับมาที่รถ

 

 

 

“แม่แก้วฮะ กั้มพ์อยากไปให้อาหารปลาที่สระ”เสียงของกั้มพ์คุยกับแม่ทำให้โทโมะชะงักก่อนจะ

เดินไปตามเสียง

 

 

 

“ได้สิครับแต่เราต้องรอคุณพ่อก่อนนะ ให้คุณพ่อไหว้เพื่อนคุณพ่อเสร็จก่อนเนาะ”แก้วพูดยิ้มๆ

 

 

 

 

“ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่”โทโมะพูดขึ้นเมื่อเห็นแก้วและกั้มพ์นั่งใต้ต้นไม้ใหญ่

 

 

 

“อ้ะ คุณอาใจดีทำไมมาอยู่นี่ล่ะครับ”กั้มพ์พูดอย่างดีใจ

 

 

 

“อะไรกันครับกั้มพ์ คุณอาใจดี”แก้วมองหน้าลูกชายแล้วไม่เข้าใจ

 

 

 

“ก็คุณอาคนนี้ไงฮะที่เป็นคนซื้อรองเท้าคู่ใหม่ให้กับกั้มพ์แทยอันเก่าที่ขาดไปฮะ”กั้มพ์พูดแล้วลุก

จากตักแก้วเดินไปสวัสดีโทโมะอย่างนอบน้อมจนโทโมะอดเอ็นดูไม่ได้

 

 

 

“งั้นถ้าไม่เป็นอะไรที่ต้องติดค้างต่อกัน เท่าไหร่คะค่าร้องเท้า ชั้นจะจ่ายคืนให้”แก้วพูดแล้วล้วงเอา

กระเป๋าตังค์

 

 

 

 

“เอะอะๆก็เอาเงินฟาดหัวนะครับเดอะ ซัน สมแล้วที่เป็นนักธุรกิจ ทำอะไรเพื่อตัวเองจนลืมไปว่าเคย

มีหัวใจอยู่”โทโมะพูดแล้วเบือนหน้าหนีไม่มองแก้วตอนที่พูดประโยคหลังสุด

 

 

 

“นี่คุณ มันจะมากไปแล้วนะพวกเราไม่ได้เห็นแก่ตัวนะ อย่ามาหาเรื่องป่ะ”แก้วพูด

 

 

“ไม่ได้หาเรื่องแค่ดูตามจริงถึงเรื่องของเดอะ ซัน”โทโมะพูด

 

 

 

“อย่างตัวเองดีตายล่ะ เป็นพวกมาเฟีย ดีแต่ใช้กำลังและอำนาจมืด”แก้วแขวะกลับก่อนจะจูงมือกั้มท์

เดินหนีโทโมะไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ”ฟางเดินไปตามทางแล้วสะดุดจะล้มเพราะส้นสูงหัวเข็มของเธอเหยียบเข้าร่องน้ำแคบๆ

 

 

 

“เธอนี่น้า รู้ว่าวัดน่ะมันมีร่องน้ำเยอะ แต่ก็ยังใส่ส้นสูงหัวเข็มมาอีก หัวเบ้อะ”กั้งหันกลับไปมองฟาง

 

 

 

“นี่ชั้นเป็นเจ้านาย นายนะกั้งพูดกับชั้นดีๆหน่อยสิยะ”ฟางโวยวายก่อนจะพยายมเอารองเท้าออกมา

 

 

 

“เจ้านายละไง แต่ชั้นเป็นน้องพี่กราฟจบป่ะ ห้ามเถียง มานี่ม้ะ”กั้งพูดก่อนจะให้ฟางถือช่อดอกไม้

แล้วตัวเองก้มลงถอดรองเท้าให้ฟาง ป๊อปปี้ที่เดินมากับมายด์ก็เห็นเข้า

 

 

 

“นี่ถือว่าเป็นการพลอดรักของเจ้านายสาวกับบอดี้การ์ดหนุ่มรึเปล่ายะ”มายด์แขวะทันที

 

 

 

“นี่ ถ้าไม่รู้อะไรอย่ามาพูดหาเรื่องกันดีกว่านะ”ฟางพูดแล้วมองมายด์ที่ทำท่าเชิดๆใส่กั้งและฟาง

 

 

 

“นักข่าวเม้าท์กันกระจายว่าเดี๋ยวไปกับคุณไทม์ ไปกับแบงค์ ไปกับตูน เหอะ เลดี้มังกรดำนี่เสน่ห์แรง

จริง จริ๊ง”มายด์ว่า

 

 

 

“ข่าวก็แค่ข่าว พวกเค้าก็เป็นเพื่อนชั้นทั้งนั้นล่ะ”ฟางรีบพูด

 

 

 

 

“จ้ะ เพื่อนจ้ะ นี่ อย่าทำเป็นเล่นตัวหน่อยเลยน่ะ หน้าข่าวสังคมเค้าลือกันให้แซ่ดว่าเธอน่ะไม่ยอม

ลงเอยกับหนุ่มๆที่มาจีบเพราะว่าเธอน่ะกะจะกินบอดี้การ์ดหนุ่มของเธอไว้เองล่ะสิ”มายด์ว่า

 

 

 

“นี่ยัยเก้งก้าง ชั้นเนี่ยชอบยัยนี่ทำไม เหอะ ชอบยัยนี่ฟ้าผ่าพอดีไม่รู้อะไรอย่ามาพูดดีหน่อยเลย อ๋อ

รึว่าอิจฉาที่ยัยเตี้ยเนี่ยเป็นคนที่พี่ชั้นรัก ไม่ใช่เธอ”กั้งตอกกลับมายด์อย่างเจ็บแสบ

 

 

 

 

“แก หึ กราฟน่ะเลือกรักคนผิด ถ้าเค้าไม่รักเธอ กราฟคงไม่เป็นแบบนี้ เธอมันตัวซวย”มายด์ว่าแล้ว

วิ่งหนีไป

 

 

 

 

“หึ สมน้ำหน้าปากดีนัก”กั้งหัวเราะเยาะฟางหมั่นไส้จึงตีแขนกั้งไปทีนึงตามความสนิทสนม ป๊อปปี้

มองแล้วหน้าตึง

 

 

 

“ชอบจริงๆเลยนะ ใกล้ชิดสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นน่ะ”ป๊อปปี้พูดนิ่งๆแล้วเดินไปทันที

 

 

“โห หมอนั่นเค้าหึงเธอรึเปล่าเนี่ยเตี้ย”กั้งมองตามป๊อปปี้ไปแล้วพูด

 

 

 

“ไร้สาระน่า เค้าแต่งงานมีลูกมีเมียแล้วนะ ไปหากราฟเถอะ”ฟางพูดแล้วเดินไปกับกั้งก่อนจะชะงัก

เมื่อเห็นมายด์เอาดอกทานตะวันดอกหนึ่งวางไว้โดยที่ดอกทานตะวันนั้นผูกโบว์สีฟ้า ทำให้กั้งนิ่ง

มองมายด์

 

 

 

 

 

“นี่เจ้าของดอกทานตะวันโบว์ฟ้านี่คือเธอหรอกหรอยัยเก้งก้าง”กั้งพูดทำให้มายด์หันขวับไปแล้วรีบ

เช็ดน้ำตาก่อนจะลุกขึ้นเดินหนี ฟางรีบเดินตามไปติดๆ

 

 

 

 

“มายด์เดี๋ยวก่อนสิมายด์”ฟางเดินไปแล้วจับที่แขนมายด์แต่มายด์สะบัดออก

 

 

 

“ไม่ต้องมาจับชั้น ชั้นมาแปปเดียวเดี๋ยวชั้นก็ไป”มายด์พูดแล้วเดินหนี

 

 

 

“เธอรักกราฟขนาดนี้ทำไมตอนที่เค้าอยู่เธอถึงไม่บอกกราฟ เธอถึงไม่ทำดีกับเค้า”ฟางถาม

 

 

 

“มันจะไปมีประโยชน์อะไร ความต้องการของเดอะ ซันคือความยิ่งใหญ่ พระอาทิตย์ไม่มีอยู่บนโลกนี้

ได้2ดวงหรอกนะ”มายด์พูด

 

 

 

 

“แต่ถ้าเธอ ไม่สิพวกเดอะ ซันทุกคนเลิกอยากได้ในอำนาจพวกนี้ เธออาจจะไม่ต้องเสียกราฟไป

นะ”ฟางพูด

 

 

 

“ไม่ว่าจะเลิกหรือไม่ยังไงเค้าก็ไม่รักชั้น จำไว้เค้ารักเธอไม่ใช่ชั้น”มายด์พูดแล้วเดินจ้ำๆหนีไป

 

 

 

“พูดได้ดีนิ หึ คงอาลัยอาวรณ์ไอ้กราฟมากล่ะสินะ”ป๊อปปี้เดินเข้ามาพูด

 

 

 

“นี่เค้าเป็นคนของชั้น เป็นเหมือนเพื่อนที่รู้ใจชั้น เค้าจากไปมีหรอชั้นจะไม่เสียใจ นี่คุณคงจะดีใจล่ะสิ

ที่กำจัดคนในมังกรดำได้ทีละคนๆ แต่ขอบอกไว้เลยนะว่าชั้นจะไม่มีวันให้พวกเดอะ ซันมาทำร้าย

พวกเราซ้ำ2ได้หรอก”ฟางพูด

 

 

 

 

“ในวงการนี้เธอยังอ่อนแออยู่มากนัก”ป๊อปปี้พูดขึ้น ฟางเงยหน้ามองป๊อปปี้ไม่เข้าใจ

 

 

 

“ระวังตัวไว้ดีๆล่ะ เพราะต่อไปนี้มันคือของจริง”ป๊อปปี้พูดแล้วเดินออกไป

 

 

 

 

“นี่นายจะทำร้ายชั้นจริงๆหรอ ป๊อปปี้”ฟางพูดขึ้นและเรียกชื่อจริงหลังจากไม่ได้เรียกชื่อนั้นมานาน

แสนนาน ป๊อปปี้หยุดเดินแล้วนิ่งไม่พูดอะไรก่อนจะก้าวเดินต่อไปทันที

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวป๊อปจะเข้าบริษัทต่อเลยใช่มั้ย งั้นเดี๋ยวแก้วกับกั้มพ์นั่งแท็กซี่นะ”แก้วพูดขณะเดินไปที่รถกับ

ป๊อปปี้เพราะเห็นมายด์และป๊อปปี้จะเข้าบริษัทต่อ

 

 

 

“เอ้า ทำไมล่ะแก้วเดี๋ยวไปส่งก็ได้นะ”ป๊อปปี้พูด

 

 

“แก้วอยากพาลูกไปเที่ยวกันน่ะ ไม่อยากกวนป๊อปหรอก”แก้วพูดอย่างเกรงใจป๊อปปี้มองแก้วและ

กั้มพ์นิดนึงก่อนจะลูบผมแก้วอย่างอ่อนโยน

 

 

 

“แน่ะ อย่าคิดมากอีกสิ เราแต่งงานกันแล้วนะ ลูกของแก้วก็เหมือนลูกของป๊อปนั่นล่ะ”ป๊อปปี้พูดเป็น

จังหวะเดียวกับที่โทโมะเดินไปที่รถแล้วได้ยินก็รีบก้มเพื่อแอบฟัง

 

 

 

 

“แต่ ที่มดกับทีเจพูดมันก็จริงนะป๊อป ยิ่งโต เด็กยิ่งหน้าเหมือนพ่อ เด็กหน้าไม่เหมือนป๊อปเลยสัก

นิด”แก้วกังวล

 

 

 

“หรือจะบอกพ่อเด็กจริงๆเลยล่ะ ตอนีน้เค้าก็อยู่ที่นี่ด้วยนิ”ป๊อปปี้พูดแล้วหันหลังจะกลับไปแก้วรีบรั้ง

 

 

 

“ไม่นะป๊อป ป๊อปอย่าไป ป๊อปเองก็รู้ไม่ใช่หรอว่าพวกนั้นจะต้องเล่นงานเราแน่ ถ้าเราไปยุ่งกับพวก

เค้า หรือไม่ก็เล่นงานจนถึงแก่ชีวิต”แก้วพูด ทำให้โทโมะแปลกใจ นอกจากพวกเดอะ ซันแล้วยังมี

ใครอีกที่อยู่เบื้องหลังนี้

 

 

 

 

“แก้ว ป๊อปรู้นะว่าทำไมแก้วถึงเลือกป๊อปแทนที่จะอยู่กับเค้า อย่าเครียดเลยนะป๊อปรู้ดีว่าทำไม เรา

แต่งงานกันแล้ว เวลาที่ภรรยาเครียดคนเป็นสาทียังไงก็ต้องช่วยดูแลนะ”ป๊อปปี้พูดแล้วยิ้ม แก้วเห็น

ป๊อปปี้ก็ซึมลงไป

 

 

 

“แล้วเรื่องของป๊อปปี้กับฟางล่ะจะทำยังไง”แก้วถามต่อ

 

 

 

“มันไม่มีวันที่จะเป็นไปได้หรอกแก้ว เพราะยัยนั่นน่ะเกลียดป๊อปจะตาย”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

“แล้วป๊อปล่ะ เกลียดฟางรึเปล่า”แก้วหันไปถาม

 

 

 

“ไปตามกั้มพ์ดีกว่า มายด์พาไปซื้อไปติมนานแล้วนะ”ป๊อปปี้พูดแล้วเดินออกไปกับแก้ว โทโมะมอง

ตามไปก่อนจะออกมาจากที่ซ่อน

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไมเงียบตลอดทางล่ะคะพี่โทโมะ มีอะไรรึเปล่า”ฟางถามเมื่ออยู่บนรถแล้วเห็นโทโมะนั่งเงียบ

เหมือนคิดอะไรบางอย่าง

 

 

“พี่ว่าเหมือนเรารู้จักเดอะ ซันไม่ดีพอนะ”โทโมะพูด

 

 

 

“นี่พี่หมายความว่าไงน่ะ”กั้งถาม

 

 

 

“นั่นน่ะสิคะ พวกเค้าก็เป็นพวกนักธุรกิจที่ต้องการแต่อำนาจและก็ไม่เคยนึกถึงความรู้สึกคนอื่นว่าเค้า

จะเจ็บแค่ไหน”ฟางพูดเสียงแข็ง

 

 

 

“แต่พี่ว่าเหมือนเรารู้จักพวกเค้าแค่ด้านเดียว พี่ว่าเดอะ ซันมีอะไรที่เราไม่รู้จักอีกเยอะ”โทโมะพูด

ก่อนที่รถจะจอดลงที่บ้าน จู่ๆโทโมะก็ไปที่รถแล้วขับออกไปทันที

 

 

 

 

 

 

“วันนี้กั้มพ์อยากกินไอติมครับ แม่แก้วพากั้มพ์ไปนะ”กั้มพ์ขอร้องแก้วเมื่อมาถึงห้าง

 

 

“เอาสิครับ เดี๋ยวแม่พาไปกินเนาะ แล้วเราไปซื้อตั๋วหนังกันก่อนมั้ย”แก้วพูดก่อนจะพากั้มพ์ไปซื้อตัว

หนังก่อนไปกินไอติม

 

 

 

“อ๊ะ คุณอาใจดี”กั้มพ์ทักเมื่อเห็นโทโมะเดินตรงมาที่แก้วและเขา

 

 

 

 

“คุณมาทำอะไรที่นี่”แก้วถาม

 

 

 

“ผมได้ยินเรื่องที่คุณคุยกับป๊อปปี้ที่วัดเรื่องของกั้มพ์”โทโมะเปิดประเด็น แก้วอึ้งแต่ต้องทำสีหน้า

เป็นปกติ

 

 

 

“แล้วไงคะ ได้ยินว่ายังไงหรอคะ”แก้วถาม

 

 

“กั้มพ์ไม่ใช่ลูกของป๊อปปี้ใช่มั้ย”โทโมะพูดทำให้แก้วนิ่งเงียบไม่พูด

 

 

 

“ชั้นแต่งงานกับป๊อปปี้แล้ว กั้มพ์ก็ต้องเป็นลูกของชั้นกับป๊อปปี้สิจะเป็นลูกใครไปได้”แก้วพูด

 

 

 

“ถ้าเกิดว่ากั้มพ์เป็นลูกผม”โทโมะพูดแก้วรีบจูงมือกั้มพ์ที่แกะอมยิ้มอยู่เดินหนีไปทันที

 

 

 

 

 

“ใช่มั้ยแก้ว กั้มพ์คือลูกของผมใช่มั้ย”โทโมะพยายามจะเดินไปหาแก้วแล้วพูด

 

 

 

“อย่าพูดเรื่องนี้อีก กั้มพ์เป็นลูกของชั้นกับป๊อปปี้ไม่ใช่ลูกของคุณ เลิกเหลวไหลได้แล้ว ถ้ายังตาม

มาอีกชั้นจะเรียก รปภ.มาจับคุณแน่ๆ ข้อหาเป็นโรคจิตตามคนอื่น”แก้วพูดแล้วอุ้มกั้มพ์เดินหนีโทโมะ

ไปทันที

 

 

 

 

 

ก่อนจะหวานเราต้องไม่เข้าใจกันก่อนสิ ตอนหน้าเฟย์จะกลับมาแล้วนะ เดี๋ยวตอนหน้าจะใส่

ให้ครบทุกคู่เลย แต่ต้องเม้นกับโหวตเยอะๆนะๆ

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.1 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.3 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา