จำเอาไว้ ! เราไม่เคย 'เลิกกัน :)

9.7

เขียนโดย LegLeg

วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2557 เวลา 18.54 น.

  20 ตอน
  87 วิจารณ์
  11.07K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2557 22.48 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

15)

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

      

          เวลา 18:00

 

         ห้องอาหาร ของ โรงแรม

 

        ตอนนี้ฉัน เฟย์ และฟาง ได้มาอยู่ที่ห้องอาหารที่อาจารย์นัดเรียบร้อยแล้ว พอลงมาก็พบว่าเพื่อนคนอื่นๆลงมาครบหมดแล้วด้วย ฉันกับเฟย์และฟางเดินหาโต๊ะนั่ง แต่ก็ไม่เจอโต๊ะว่างสักโต๊ะ ... จนเดินมาถึงโต๊ะสุดท้าย...

 

        "เฟย์ >< มานั่งกับเขื่อนมามะ ♥ ว่างสามที่พอดีเลย :3 "

 

        "เฟย์หาจนเมื่อยเลยอ่ะเขื่อน TT ทำไมคนเยอะเงี้ย"

 

        "มาๆๆๆ เขื่อนนวดให้ >< "

 

      ฉันกับฟางเดินตามเฟย์ไป ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างสองตัวที่ตั้งติดกัน แต่เหมือนฉันจะลืมดูไป... ข้างกายฉันตอนนี้มีโทโมะที่นั่งอยู่ และเขาเองก็มองฉันอยู่ก่อนแล้ว  

 

         ให้ตายเถอะ เปลี่ยนที่นั่งตอนนี้ยังทันไหมนะ..

 

      ฉันหันมามองยัยฟางจะถามเรื่องเปลี่ยนที่นั่ง แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นว่ายัยฟางกำลังพยายามชวนเฮียป๊อบพูดอยู่ แต่เหมือนเฮียป๊อบจะเมินยัยฟางอย่างเห็นได้ชัด..

 

          "ป๊อบ ปูน่ากินเนอะ >< ฟางตักให้ไหม ^^ "

 

          "..."

 

          "เอ่อ.. โห ขนมนี้้น่าอร่อยอ่ะ หยิบให้ฟางหน่อยสิ ฟางอยากกิน >< "

 

          "..." 

 

          "ป๊อบ..."

 

            ผลักก !

 

        อยู่ๆเฮียป๊อบก็ลุกขึ้น แล้วเดินหนีออกไปไม่ฟังเสียงเรียกของยัยฟางเลยแม้แต่น้อย ฟางกระพริบตาถี่ๆเหมือนต้องการจะไล่น้ำตาที่เอ่อล้นขอบตาหวาน ก่อนเธอจะลุกขึ้นแล้วเดินไปอีกทางหนึ่งของโรงแรม

 

      เหลือเพียงยัยเฟย์กับเขื่อนที่นั่งนิ่ง ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆ แล้วหาอะไรกินต่อไป ฉันได้แต่นั่งตัวเกร็ง ก่อนจะตัดสินใจย้ายไปนั่งเก้าอี้อีกตัวแต่ทว่า...

 

         ควับ !

 

        มือแกร่งของโทโมะมาคว้าที่ข้อมือฉันไว้ซะก่อน !

 

         "โทโมะ.."

 

         "ยังหนีฉันไม่พออีกเหรอไง?"

 

          "..."

  

          เขารู้... 

 

         "เธอจะหนีฉันไปถึงไหน เมื่อไหร่จะเลิกหนี ? รู้ไหม... การที่เธอทำแบบนี้ฉันรู้สึกไม่ดีเลย.."

 

            "..." เขาพูดอะไร ?

 

            "เวลาไม่มีเธอข้างกายแล้ว.. มันไม่มีความสุข.."

 

            "แต่นายบอกว่าเวลาอยู่กับฟาง นายมีความสุข.."

 

            "มันไม่เหมือนกัน... มันไม่เหมือนกันเลย...แก้วใจ " 

 

            "..." 

 

            "หึ... เธอทำอะไรกับ หัวใจ ฉันนะ.. ร้ายใช่เล่นนะเราน่ะ.. "

 

            "..." 

 

             นายต่างหาก... ที่ทำให้หัวใจฉันเป็นแบบนี้น่ะ มันทั้งเจ็บและท้อไปด้วยกัน แต่ในเวลาเดียวกันนั้น.. มันแฝงความสุขบางอยู่ด้วย 

 

           เขาต่างหากที่ร้ายกาจ... 

 

           เขามันคือปีศาจ ! 

 

           แต่ฉัน... ก็ดัน หลงรัก ปีศาจซะนี่.. ให้ตายเถอะ !! เขาทำฉันจะเป็นบ้าอยู่แล้ว...

 

 


 

 

ตอนหน้า จิ้น PF นะคะ ^^ ติดตามกันหน่อยนะ :)

 

ปล. เม้นท์ๆ ♥

 

พน. เค้าจะมา up ต่อนะ อาจจะช้าหน่อย รอกันหน่อยนะคะ ^^

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.8 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.6 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา