จำเอาไว้ ! เราไม่เคย 'เลิกกัน :)

9.7

เขียนโดย LegLeg

วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2557 เวลา 18.54 น.

  20 ตอน
  87 วิจารณ์
  11.07K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2557 22.48 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

5)

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

    ผลั่ก !!

 

     ร่างของฉันถูกผลักเข้าไปในห้องน้ำอย่างไม่ปราณี โดยมีคนตัวสูงตามเข้ามาด้วยโดยไม่ลืมที่จะกด 'ล็อค' กร ประตู...

 

     กริ๊ก !

 

     ใบหน้าหล่อของคนร่างสูง มองเข้ามาในตาฉันอย่างค้นหาอะไรบางอย่าง ฉันจึงได้แต่หลบสายตา มองหาทางที่จะลอดตัวออกไปจากที่นี่... แต่โทโมะรู้ทันฉันทุกอย่าง มือขวายึดติดกับพนังห้องน้ำ มือซ้ายคว้าเอวบางของฉันไว้อย่างไม่ให้คิดหนี..

 

     ให้ตาย ! แล้วฉันจะทำยังไงล่ะ !

 

     "เอ่อ..."

 

     "เธอเป็นอะไร"

 

     "...?"

 

     ฉันเป็นอะไร ? ฉันก็เป็นฉันน่ะสิ - -' เขาเห็นฉันมีเขางอกออกมาเรอะ !?

 

     แต่ก็เหมือนเดิม.. ฉันไม่มีความกล้ามากพอที่จะถามออกไปแบบนั้น เกิดเขาโมโหจับฉันฟาดชักโครกขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ -_-' ฉันยังไม่อยากเป็นผีเฝ้าห้องน้ำตอนนี้หรอกนะ แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ ? 

 

     "ออกไป..."

 

    "ฉันกำลังถามว่าเธอเป็นอะไร"

 

     "แต่ฉันกำลังบอกให้นายออกไปจากตัวฉัน !"

 

     "แก้ว !!"

 

     "โทโมะ !!"

 

     ฉันกับโทโมะต่างพากันมองตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร โอ้ยย ! ให้ตายเถอะ นี่เขาบอกเลิกฉันเองนะ อยู่ๆมาทำอะไรแบบนี้ได้ยังไงเล่า ! แถมแฟนใหม่เขา (ที่เคยเป็นแฟนเก่า) ยังเป็นยัยฟาง เพื่อนรัก (เก่า) ฉันอีกด้วย ! ลำพังฉันก็ตัดใจจากเขาไม่ได้อยู่แล้ว แต่การที่เขามาทำแบบนี้... มันก็ทำให้ฉันตัดใจไม่ได้เข้าไปใหญ่...

 

     คนใจร้าย...

 

     "นายจะทำแบบนี้ทำไม ! เราเลิกกันแล้วนี่ ออกไปเลยนะ กลับไปหายัยฟางเลยไป ! ออกไป !" ฉันตะโกนไล่เขาอย่างไม่ชอบใจ พรางทุบตีอกแกร่งของคนตรงหน้าไปด้วย

 

     "..."

 

     ตุบๆๆ !! 

 

     "ฮืออ ! คนใจร้ายยย ทั้งๆที่นายทิ้งฉันไป นายก็อย่ากลับมาเซ่ ! ออกไปเลยนะ ฮือออ" 

 

     "..."

 

 

     "นายคบกับฉันเพราะเห็นฉันเป็นเพื่อนยัยฟาง ฮึก นายรักฉันเพราะเห็นฉันเป็นฟาง ฮึก ฉันเกลียดนายว่ะ TT"

 

     "..."

 

 

     แก้ตัวสักคำก็ไม่มี !!! 

 

     ยิ่งมันใจ ถ้าโทโมะไม่เคยรักฉันเลย T^T แงงงง !! เอาเข้าจริง ฉันไม่สามารถทำใจได้เลย ! อุตส่าห์คิดว่าโทโมะจะแก้ตัวสักหน่อย แต่ก็ไม่ ! เขาไม่แม้จะปฏิเสธ เหอะ !!

 

     ผลั่ก !

 

     "ถอยไป ! ฉันจะกลับไปหาเฮียป๊อบ !" ฉันพูดพร้อมปาดน้ำตาออกอย่างลวกๆ  

 

     "..."

 

     "โทโมะ !!!"

 

     เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าไม่กระดิกไปไหน ฉันก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง แต่พูดเหมือนโทโมะจะไม่สนใจอะไรเลย เพียงแต่มองฉันด้วยสายตานิ่งๆ ที่สามารถสยบฉันไว้เพียงแค่สบตา...

 

     นัยต์ตานั้น.. เหมือนกำลังสื่ออะไรบางอย่างออกมา ไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่า แต่ฉันรู้สึกว่า.. เขากำลังต้องการความรัก.. ? 

 

     อ่าาา.. ให้ตายเถอะ ทำไมอยู่ๆฉันถึงคิดแบบนั้นนะ แต่...ฉันไม่สามารถปฏิเสธสายตาของเขาได้เลย แทนที่จะหลบสายตา แต่ฉันกลับเลือกที่จะสบสายตากับเขา.. จนใบหน้าหล่อนั่นเรื่อนเข้ามาใกล้...

 

 

     ทันทีที่ได้สติ ริมฝีปากของเราทั้งสองคนก็ประกบกันเสียแล้ว ! เขากระชับริมฝีปากได้รูปให้เข้ากับฉันมากขึ้น สองมือโอบกอดเอวบางของฉันไว้พรางลูบไล้ไปมาอย่างเอาใจ ส่วนสองมือทรยศของฉันเอง...ก็โอบรัดต้นคอของเขาไว้อย่างเต็มใจรับความรักนั้นมา...

 

     ให้ตายสิ... ฉันไม่สามารถหยุดความรู้สึกแปลกๆแบบนี้ได้เลย มันให้ความรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก... และฉันเชื่อว่าโทโมะเอง...ก็รู้สึกแบบนี้ด้วยเช่นกัน...

 

     ปัง ๆๆๆ !!!

 

     "เฮ้ยยย กูปวด ขี้ เปิดประตู >< !!!"

 

     ปัง ๆๆๆๆ!!

 

     เฮ้ยยย !? 

 


อ่าา ตอน 2 จบไปแล้ว เดี๋ยวเค้ามาแต่งใหม่นะ >< เป็น ยังไง สนุก หรือ ไม่สนุก ก็บอกกันได้นะคะ ^^ ขอบคุณค่ะ 

 

ปล. up ให้เค้าด้วยนะ ^^ จะได้มีกำลังใจ 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.8 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.6 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา