Fic Naruto พันธสัญญาสีดำ ความเศร้า ความรัก ภาค1

9.3

เขียนโดย นิกซ์

วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เวลา 07.27 น.

  70 ตอน
  65 วิจารณ์
  28.22K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 15.46 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

38) บทที่ 34 message

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

ระหว่างที่ซากุระนอนเล่นอยู่นั้น เธอจึงเอียงหูฟัง

[เตรียมย้ายฐานเดี๋ยวนี้ ซายะ คารินไปรวบรวมของที่จำเป็น]

[ค่ะ/ได้]

ซากุระกระเด็งตัวขึ้นแล้วนำโทรศัพท์มือถือออกมาจากนั้นก็พิมพ์ข้อความไว้ในโทรศัพท์ด้วยความเร็วสูงแล้วนำไปซ่อนไว้ในที่ๆทุกคนต้องไม่สังเกตเห็นจากนั้นก็แกล้งล้มตัวนอน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

พออุจิวะหนุ่มเปิดประตูห้องเข้ามาก็พบว่าร่างบางกำลังหลับใหล ร่างสูงเข้าไปสะกิต"ตื่นเถอะ ซากุระ"

ไม่มีสัญญาณตอบรับจากคนที่ท่านเรียก...

"ตื่นได้แล้ว"

เมื่อเห็นว่าสะกิตแล้วไม่ลุก ซาสึเกะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบ"ถ้าไม่ลุกจะปล้ำเดี๋ยวนี้แหละ"วิธีนี้ได้ผลเกินคาด(ไปหน่อย)

"ว้าย!!"ซากุระกระเด้งตัวเอาหัวโขกซาสึเกะจนร่างสูงกระเด็น

ร่างสูงชันกายขึ้นพลางกุมหน้าผากของตน"เจ็บนะ"

"เจ็บก็ดี ไอ้หื่นหัวเม่น!"ซากุระกระเทิบตัวหนีจนสุดมุมเตียง

"เธอกล้ามากนะ"ซาสึเกะก้าวเข้ามาไม่ต่างจากหมาป่าที่พร้อมจะขย้ำกระต่ายน้อยอย่างเธอให้แหลกคาอก เอ๊ย! คามือ 

ร่างบางหลับตาปี๋ ทำให้ซาสึเกะอดยิ้มไม่ได้"เรายังมีเวลาที่จะเล่นกันอีกยาวนะ ตอนนี้ไปกันได้แล้ว"ว่าจบอุจิวะหนุ่มก็ฉุดข้อมือของร่างบางให้ลุกขึ้น

"จะพาชั้นไปไหน"

"ไม่ต้องถาม ตามชั้นมาก็พอ"

เด็กสาวจำยอมที่จะเดินตามร่างสูงไป

พอทีมเหยี่ยวเตรียมตัวเสร็จ ซาสึเกะยื่นผ้าคลุมลายเมฆแดงให้ซากุระ"สวมซะ"

"ไม่"

"อากาศเริ่มหนาวนะ"

"ไม่"

"เธอบังคับชั้นเองนะซากุระ"ว่าจบซาสึเกะก็อุ้มซากุระขึ้นอย่างไม่เหนือบ่ากว่าแรงพลางกระชับอ้อมแขนให้แน่น"ปล่อยนะซาสึเกะ"หากแต่ร่างสูงไม่ฟังเสียงกลับนำใช้ผ้าคลุมร่วมกัน

"อยู่นิ่งๆ"ร่างสูงกระซิบข้างหูร่างบาง"ไม่งั้นชั้นจูบ หรือเธออยากจะให้ชั้นจูบ"

ทำเอาซากุระนิ่งและหน้าแดงถึงหู ซาสึเกะจึงสั่ง"เดินทางได้" ทั้งหมดก็เดินทาง

ภาพที่สองหนุ่มสาวหยอกล้อ?กันนั้น ทำให้จูโกะกับซุยเงสึคิดแบบเดียวกัน...ท่าทางซาสึเกะจะรุกหนักเลยแฮะ...

ซายะพอดูออกว่าซาสึเกะมีใจให้ซากุระพอสมควร แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่เล่นด้วย...หากเราใช้ยัยนี่ช่วยให้ท่านซาสึเกะมารักเราได้ ต้องสำเร็จแน่...

ในใจของคารินนั้นกลับเต็มไปด้วยความริษยา แต่เธอต้องเก็บความแค้นไว้ในอกเท่านั้น

สำหรับโทบิคิด...คนเราถ้าเพื่อคนที่รักแล้ว ย่อมทำได้ทุกอย่างสินะ...

ทางด้านพวกโคโนฮะ

ที่ตอนนี้ปั๊กคุงนำทางมาจนถึงฐานของทีมเหยี่ยวที่เพิ่งหนีไปแล้ว เจ้าสุนัขนินจาหน้าย่นเอ่ยขึ้น"พวกนั้นไปแล้ว ดูเหมือนว่าจะพาซากุระไปด้วย"

ฮารุยสบถอย่างหัวเสีย"บัดซบ!"

คาคาชิเดินมาถึงห้องๆหนึ่งที่กำแพงถูกทำลาย 

ฮินาตะเอ่ยขึ้น"ทุกคนคะมาที่นี่เร็ว"

โคโนฮะทุกคนเข้ามาที่ห้องๆหนึ่งฮินาตะถือสิ่งหนึ่งไว้ในมือ นั่นคือโทรศัพท์มือถือสีชมพูหวานที่มีจี้ห้อยดอกซากุระ ฮารุยจำได้ทันทีว่ามันคือโทรศัพท์ของซากุระ ฮารุยเอ่ยถาม"เธอเจอมันที่ไหน"

"ใต้เบาะนอนคะ"

ฮารุยเปิดดูหน้าจอโทรศัพท์ก็พบว่าซากุระได้พิมพ์ข้อความไว้ก่อนที่ทีมเหยี่ยวจะย้ายฐานหนี

'ถึงทุกคน 

ถ้าหากทุกคนได้อ่านข้อความนี้ รีบกลับไปโคโนฮะซะ ในตอนนี้พวกเหยี่ยวมันยังไม่คิดบุกโคโนฮะ แต่อีกไม่นาน ระวังด้วย จงเตรียมพร้อมไว้  ซากุระ'

ฮารุยหลับตาลงเพื่อข่มความเจ็บปวดในใจ เพราะหลานสาวคนนี้เตรียมใจที่จะตายหากแต่ใจยังคงห่วงโคโนฮะ "เลือดมันเข้มข้นจริงๆ"

คาคาชิที่อ่านข้อความ"เรากลับโคโนฮะก่อนเถอะ"

นารูโตะโวย"แล้วซากุระจังล่ะครับ"

"ซาสึเกะคงไม่ทำอะไรหรอก เพราะซากุระเป็นนินจาแพทย์ ไม่งั้นจะพาไปด้วยรึ"

"ก็ได้ครับ"

ฮารุยเอ่ยขึ้น"กลับโคโนฮะกัน ตอนนี้เราต้องเตรียมรับมือกับสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น"

"ครับ/ค่ะ"

ในใจของฮารุยภาวนา...ซากุระขอให้หลานปลอดภัยนะ...

 

 

 

มาอัพแล้วจ้า  เม้นกันบ้างนะจ๊ะ ไรเตอร์จะได้มีแรงใจแต่งต่อ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา