Fic Naruto พันธสัญญาสีดำ ความเศร้า ความรัก ภาค1

9.3

เขียนโดย นิกซ์

วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เวลา 07.27 น.

  70 ตอน
  65 วิจารณ์
  28.18K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 15.46 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

60) บทที่ 53 เสียงเรียกของมรณะ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

วันต่อมา…

ทีมเหยี่ยวเดินทางกันต่อ ด้วยความอ่อนแรง เสบียงที่มีก็จวนจะหมด อากาศนั้นยังคงหนาวจับใจ

ซาสึเกะต้องพาซากุระอุ้มไว้ในอ้อมแขนแล้วกระชับผ้าคลุมให้มิดชิด กันร่างบางหนาว เค้ากลัว…กลัวว่าอาการของเธอจะยิ่งแย่ลงกว่าเดิม…

…ต้องรีบไปที่โรงเตี๋ยมแล้ว…

สองสาวต่างผิวสีลอบมองไปยังร่างที่อยู่ในอ้อมแขนของชายในดวงใจก็ยิ่งริษยา จะทำอะไรก็ไม่ได้ …เมื่อไหร่จะตายๆไปสักที…

พอเดินทางมาร่วมสามชั่วโมง ทีมเหยี่ยวก็มาถึงโรงเตี๋ยมที่มี บ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติ ซาสึเกะจองห้องไว้ถึงสามห้อง หนึ่งสำหรับเค้ากับเธอ ที่เหลือคือของเหล่าลูกทีม

ร่างสูงประคองหญิงคนรักไปยังห้องพัก งานนี้เค้าทำหน้าที่ปูฟูกเอง เพราะซากุระกำลังหลับ เค้าได้เลยว่ามันน่าจะเป็นเพราะอาการที่กำเริบ จึงทำให้ร่างกายเธออ่อนแอแบบนี้

สำหรับซากุระ เธอไม่ได้นอนหลับแต่แค่กำลังใช้ความคิด ถึงนินจาหน้ากากส้ม ว่าเค้าคือใครกันแน่…ทำไมพ่อถึงบอกว่าไม่ต้องระแวง…

“เครียดอะไรเหรอ”

“เปล่าจ้ะ”

“จะจริงรึ คิ้วจะขมวดเป็นปมแล้วนะ”

ร่างบางทำแก้มป่องอย่างงอล

ซาสึเกะยิ้มหวานก่อนจะเชยคางร่างบางมาแล้วจูบที่ริมฝีปาก ทั้งคู่จูบกันอยู่นาน จนผละออกแต่ก็ยังอ้อยอิ่ง กันอย่างหวานชื่น

ทั้งคู่สั่งอาหารมากินที่ห้องเพราะอยากอยู่กันตามลำพัง

ซาสึเกะจะพยายามคะยั้นคะยอให้ซากุระกินนู่นกินนี่  ตลอด

“ทำไมกินน้อยจัง”ปกติเห็นกินจุตลอดเลยนิ

“ก็มันจุกนี่นา”

“อ้วนอีกนิดก็ดีนะ จะได้มีลูกเยอะๆ”

“บ้า นี่คนนะ ไม่ใช่โรงงานผลิตลูกในหัวคิดแต่เรื่องxxxรึไง”

งานนี้ทำเอาชายหนุ่มหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข

หลังจากกินข้าวเสร็จ ซาสึเกะก็มานอนตักคนรักโดยขอให้เธอร้องเพลงกล่อม ซึ่งซากุระก็ยอมแต่โดยดี หลังจากที่กล่อม เธอก็ออกมาเดินเล่นที่โรงเตี๋ยม ปล่อยให้ซาสึเกะพักผ่อนในห้อง ก็ก็เดินสาวกับคารินพอดี

“ทำไม”สาวผมแดงเอ่ยถาม…

“มีอะไรรึ?”

“ทำไมเธอต้องช่วยชั้นไว้ ที่น้ำตกนั่น”

ซากุระยิ้มนิดๆแต่น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาช่างเรียบๆ”การจะช่วยใครซักคน ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลหรอกนะ ขอตัวก่อน”

คำพูดของหญิงสาวผู้เป็นศัตรูหัวใจนั้น ทำเอาสาวผมแดงรู้สึกผิด อีกฝ่ายไม่เคยคิดร้ายต่อเธอเลย มีแต่เธอเท่านั้นที่จ้องจะทำร้ายอยู่เรื่อย เธอยอมแพ้แล้ว…เธอยอมแพ้แต่โดยดี… ถ้าซาสึเกะจะเลือกเจ้าหล่อนมาเป็นภรรยา ล่ะก็ นับว่าซาสึเกะโชคดีแล้วแหละ เพราะเธอคนนี้คือ นางฟ้า จริงๆแต่ทำไมนะ คนดี ราวกับนางฟ้าอย่างเธอคนนั้น จะต้องจากไปก่อนวัยอันควรด้วย…

ซากุระเดินออกมานอกโรงเตี๋ยม ก็เห็นต้นซากุระ ที่เหี่ยวแห้ง …คุณพ่อต้องมีอะไรปกปิดเราเอาไว้แน่…แถมต้องปิดเอาไว้เยอะด้วย…

‘หนูน้อยที่น่าสงสารเอ๋ย มาสิ มาทางใต้เร็ว จงมรณา ณ อ้อมอกของครอบครัวเถิด’

น้ำเสียงหวานที่ไม่คุ้นหูดังขึ้น ซากุระมองไปรอบๆก็ไม่เห็นมีใคร

‘มาเถิดหนูน้อย มาเถิด  มาสู่ที่ๆเจ้าควรมรณา’

อีกแล้ว เสียงใครกัน ทำไม เราถึงคุ้นเคยกับเสียงนี้กัน มันเหมือนเสียงที่เธอเคยได้ยินเลย

พอกลับมาที่ห้อง ซาสึเกะก็บ่นเธอเสียยกใหญ่ ข้อหาแอบหนีออกไปโดยไม่บอกเค้า

“อย่าโกรธเค้าสิ ก็ตัวเองหลับปุ๋ยเลยนี่นา เค้าก็อยากให้ตัวเองได้พักนะ อย่าโกรธเค้าซี่”

เมื่อเห็นว่าร่างสูงยังงอลอยู่ เธอจึงขยับเข้าไปใกล้แล้วกอดแขนแล้วเอาหน้าซบลงอย่างออดอ้อน “อย่างอลเค้าเลยนะ ฮึก”งานนี้น้ำตามา เรื่องบีบน้ำตาเธอเองก็เก่งนะ

“อย่าร้องนะ” ซาสึเกะหันควับพลางเช็ดน้ำตาให้  แล้วดึงตัวหญิงสาวเข้ามากอด”โอ๋ๆ อย่าขี้แยสิ ใจคอชั้นมันไม่ดีนะ”

เมื่อเห็นว่าร่างบางนิ่งไป ก็พบว่าเธอกำลังยิ้มอย่างผู้มีชัย “ยัยแสบ”

ซากุระจุ๊บที่จมูกของซาสึเกะทีหนึ่งอย่างเอาใจ “ไปแช่น้ำกันนะ ที่รัก” ร่างบางหยิบชุดเปลี่ยนก่อนจะวิ่งไปที่กำบังฉากเปลี่ยนชุด โดยที่ซาสึเกะเองก็ลงมือถอดเสื้อเปลี่ยนชุดบ้าง

ทั้งคู่จึงพากันไปแช่น้ำที่บ่อรวม แต่ซาสึเกะไม่อยากให้ใครมารบกวน จึงเข้าไปที่ห้องอาบน้ำทีหลังซากุระ เพื่อทำการบางอย่าง เพื่อกำจัดมารผจญ

ขณะที่ซากุระกำลังแช่น้ำ  ความร้อนของน้ำนั้นทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย

‘มาเถิดหนูน้อย’

…อีกแล้ว ได้ยินอีกแล้ว…

น้ำเสียงที่หญิงสาวได้ยิน กลับไม่ได้ ทำให้เธอรู้หวาดกลัว  เธอกลับรู้สึกคุ้นเคยกับเสียงนี้มาก

‘จงมาสู่ที่ๆ เจ้าควรมรณา จงมาสู่มรณะนิทราเสียเถิด’

“อีกแล้ว ใครน่ะ”หญิงสาวพยายามหันไปหาเจ้าของเสียงอันแว่วหวาน แต่ไม่มีใคร …เวลาของเรา กำลังจะหมดลงแล้วสินะ…

 

 

มาอัพแล้วจ้า... ตอนหน้าขอสปอยนิ๊ดหนึ่งว่า อิเกะเสียน้ำตาแน่ แต่นิกซ์ชอบหักมุมนะ จะหักแนวไหน โปรดติดตาม อ๊ะๆ นิกซ์ขอแถมให้เล็กๆน้อยๆ

 

...

ซาสึเกะจัดการเอาป้ายปิดทำความสะอาดมาวางไว้ที่หน้าห้องอาบน้ำรวม เพือให้มั่นใจว่าจะไม่มีใครมากวนเค้าระหว่างที่กำลังจะสวีตหวานกับแม่ยอดรัก ซะที

พอเค้าเข้ามาในห้องอาบน้ำก็พบว่า ซากุระเผลอหลับคาบ่อน้ำพุซะแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ให้เลือดในกายของเค้าสูบฉีด คืออกอวบขาวที่โผล่พ้นน้ำนิดๆ มันช่วงเย้ายวนยิ่งนัก 

"รอนานแล้วนะ ซาสึเกะคุง ทำอะไรน่ะ"

"ธุระนิดหน่อย เหนื่อยรึ"

"ไม่หรอก แค่รู้สึกสบาย จนอยากพักก็เท่านั้น"

ซาสึเกะลงแช่น้ำ แล้วเข้าโอบเอวบาง"นึกว่าจะแบนนะทำไมต้องใช้ผ้ารัดหน้าอกด้วย"

ซากุระหันไปมองร่างสูงตาเขียว"แอบดูชุดชั้นในชั้นมาเหรอ"

คนถูกถามยอมรับหน้าตาเฉย"ใช่ แต่ใส่ลูกไม้สีดำน่ะ เข้ากับเธอดีนะ"ซาสึเกะเข้าหอมแก้มเนียนสวย

ซากุระซบอกของคนรักแทน

อีกด้าน

คารินและซายะ รีบออกจากห้องมาที่ห้องอาบน้ำรวม เพื่อหวังจะอ๋อย ซาสึเกะ แต่ปรากฏว่า ห้องน้ำรวม ปิดทำความสะอาด

สองสาวต่างผิวสี หันไปมองสองหนุ่ม ที่เพิ่งมาอย่างคาดโทษ

ซุยเงสึโวยใส่"อย่ามาโทษชั้น ชั้นเพิ่งมา ใช่มั้ย จูโกะ"

"อือ สองคนนั้น คงจะจู๋จี๋ที่ห้องนั่นแหละ แต่ชั้นขอพูดอะไรหน่อยเถอะ พวกเธอก็เป็นผู้หญิงเหมือนกับซากุระ อย่าไปขวางพวกเค้าเลย ซากุระกำลังจะตาย ให้เค้าได้อยู่อย่างมีความสุขกับคนที่ตัวเองรักก่อนตายไม่ได้รึ และขอบอกให้เอาบุญ จะได้ตัดใจได้ตั้งแต่เนิ่นๆ ซาสึเกะไม่อาจรักใครได้แล้ว ต่อให้ไม่มีซากุระก็ตาม"

ซายะชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ"ที่จะพูดมีแค่นี้ใช่มั้ย"

"ใช่ ถ้าอยากเจ็บปวดเพราะอกหัก ก็เชิญ"จูโกะก็เดินไปยังห้องอาบน้ำชาย พร้อมๆกับซุยเงสึ

นินจาน้ำลอบถามเพื่อนร่างยักษ์ "ทำไม รอบนี้นายพูดเยอะเลยอ่ะ"

"แค่สงสารสองคนนั้น ไม่มีอะไรมาก"

ซุยเงสึลอบถอนใจ หวังว่า ซากุระ คงจะไม่เป็นอะไร เค้าสังหรณ์ใจไม่ดีเลยสิ...

 

อัพหมดและ ใครชอบก็ไลท์ คอมเม้น ให้คะแนน แนะนำได้ตามใจชอบเลยนะคะ นิกซ์จะได้มีกำลังใจอัพต่อไป ถ้าหมดเรื่องนี้ อาจมีฟิคคู่นี้ออกมาอีกนะคะ เพราะนิกซ์เตรียมเอาไว้เยอะอยู่นะ รักคนอ่านทุกคน -3-

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา