บ่วงรักรอยอดีต

9.1

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2557 เวลา 13.11 น.

  45 ตอน
  448 วิจารณ์
  48.73K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2557 12.18 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

44) 44 ครั้งสุดท้ายของเรา2

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่นะป๊อป ตั้งสติ นี่ฟางเองนะ”ฟางถอยหลังเรื่อยๆเพราะไม่อยากทำอะไรป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“อย่าไปฟังมันนะคะใหญ่ มันจะทำร้ายเมีย”เขริกาตะโกน ป๊อปปี้จึงพุ่งจะทำร้ายฟาง แต่ฟางหลบ

ทันก่อนจะรีบวิ่งหนีป๊อปปี้โดยที่ชายหนุ่มวิ่งตามร่างบางอย่างไม่ลดละ จนถึงสระน้ำ

 

 

 

 

 

 

 

 

“แหม แกนี่เลือกที่ตายได้ดีจริงๆ ชาติแล้วตายในน้ำชาตินี้ก็อยากจะตายในน้ำเหมือนเดิม”เขริกา

ยิ้มเยาะเมื่อเดินตามมา

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่มีวันนั้นอีกแล้วล่ะ ป๊อป ตั้งสติ ได้ยินฟางมั้ยป๊อป ตั้งสติ”ฟางพยายามพูด

 

 

 

 

 

 

 

“พ่อจ๋าได้ยินพวกเรามั้ยจ้ะ พ่อจ๋า”เด็กน้อยช่วยตะโกน แต่ไม่เป็นผล เมื่อถูกเขริกาที่แข็งแรงกว่า

ซัดเด็กน้อยอย่างแรง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ลูกแม่”ฟางร้องเมื่อเห็นวิญญาณของเด็กน้อยเริ่มโปร่งแสงทีละนิด

 

 

 

 

 

 

“แม่จ๋าไม่ต้องห่วง หนูจะไปตามดวงจิตที่หายไปของพ่อจ๋ามานะจ้ะ”เด็กน้อยพูดแล้วหายวับไป

 

 

 

 

 

 

“หึ ก็ขอให้เจอ โดนชั้นเล่นงานซะแบบนั้น คงสลายไปแล้ว”เขริกายิ้มเยาะ

 

 

 

 

 

 

“ไม่มีวัน ดวงจิตของป๊อปปี้จะไม่มีวันสลายไปเพราะดวงวิญญาณร้ายของคุณ”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

“ปากดีนักนะแก”เขริกาโมโหซัดพลังใส่ฟางกระเด็นหัวกระแทกใส่ขอบตะที่ตั้งริมสระน้ำเลือดอาบ

 

 

 

 

 

 

 

“ป๊อปปี้”ฟางตกใจเมื่อเงยหน้าขึ้นมาพบว่าคนรักอยู่ใกล้เธอแค่คืบแต่กลับบีบคอเธอ

 

 

 

 

 

 

“บีบคอมันให้ตายเลยค่ะใหญ่ ทีนี้เรากะได้อยู่ด้วยกันสักที”เขริการีบว่า

 

 

 

 

 

 

“ปะ ป๊อปปี้ ตั้งสติ แค่กๆ นี่ฟางนะ ฟาง มะ เมียของป๊อปไง”ฟางน้ำตาซึมเมื่อถูกคนรักทำร้ายตัว

เอง แต่ก็พยายามร้องเรียกให้ป๊อปปี้ได้สติคืนมา ชายหนุ่มชะงักมือ แล้วผ่อนแรงลงไป

 

 

 

 

 

 

“จะไปสนใจอะไรล่ะใหญ่ ฆ่ามัน เอาให้ตายเดี๋ยวนี้เลย”เขริกาตกใจที่ป๊อปปี้มีท่าทีอ่อนลงก็รีบสั่ง

 

 

 

 

 

 

“ไม่ ฟางจะไม่มีวันทำร้ายป๊อป จะไม่มีวันทำร้ายคนที่ฟางรักที่สุด”ฟางน้ำตาไหลออกมายินยอมให้

ป๊อปปี้บีบคอตัวเองก่อนจะหลับตาลงไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นันท์”ภาณุลืมตาตื่นมาพบว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจและพยามบาลเดินกันเต็มเรือนริมน้ำไปหมด

 

 

 

 

 

“คุณใหญ่ฟื้นแล้ว”ชิดและสม ทาสคนสนิทที่ถูกทำร้าย กะเผลกเข้ามาหาเจ้านายอย่างดีใจ

 

 

 

 

 

 

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทุกคนไปไหนหมด”ภาณุรีบถามชิดและสมทันที

 

 

 

 

 

 

 

“ไอ้ใหญ่”ปลื้มในสภาพฟกช้ำไปทั่วตัวกะเผลกตัวเองมาหาภาณุ สีหน้าไม่สู้ดี

 

 

 

 

 

 

 

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นวะปลื้ม แล้วนันท์ไปไหน นันท์อยู่ไหนปลื้ม”ภาณุเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีรีบถามปลื้ม

ชายหนุ่มไม่ตอบอะไรได้แต่ทรุดลงร้องไห้ ภาณุเมื่อเห็นเพื่อนไม่ตอบก็เดินออกมาข้างนอกแล้ว

เห็นกลุ่มตำรวจและเจ้าหน้ากำลังมุงอยู่ชายหนุ่มรีบเดินเข้าไปดู แล้วเหมือนหัวใจของเขาแตก

สลายกับภาพที่เห็น ในผ้าขาวมีร่างไร้ลมหายใจของนันท์ที่อยู่ในชุดแต่งงาน

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่จริงนันท์ มันไม่จริง”ภาณุผลักทุกคนออกไปจากร่างของนันท์แล้วกอดแน่น

 

 

 

 

 

 

 

“ทางเราเจอศพเมื่อเช้านี้หลังจากคนในเรือนจันทร์เจ้าที่ได้รับบาดเจ็บมาแจ้งความครับ เอ่อ ภรรยา

คุณใหญ่ถูกของแข็งกระแทกศีรษะอย่างแรงทำให้ไม่มีแรงว่ายน้ำขึ้นมา เสียใจด้วยนะครับ”ตำรวจ

พูด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่จริงนันท์ เธอต้องอยู่กับชั้น ไหนว่าเธอะไม่ทิ้งชั้นไปไหนยังไงล่ะ เธออย่าทำแบบนี้นันท์ เรา

แต่งงานกันแล้วนะ ฮือๆ นันท์อย่าทิ้งชั้นไป”ภาณุร้องไห้จนเสียงแหบแก้งกอดร่างของนันท์อยู่เนิ่น

นาน ไม่ยอมให้ใครมาเอานันท์ออกไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณพ่อจะไปไหนคะ”เขริการีบถามเมื่อเห็นท่านนายพลเดินลงมาจากชั้นบนพร้อมกับกระเป๋า

 

 

 

 

 

“เชียงใหม่ ไปอยู่กับกรรณา พอสักทีชั้นช่วยเธอครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วเขริกา”นายพลพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่นะคะ คุณพ่อจะทิ้งเขมไปหาอีเมียน้อยนั่นไม่ได้นะ นังเมียชั้นต่ำ”เขริกาแผดเสียงร้องห้ามคน

เป็นพ่อ หลังจากที่แม่ของเธอเสียพ่อของเธอก็มีภรรยาใหม่เป็นสาวชาวบ้านธรรมดา นี่คือสิ่งที่เธอ

รับไม่ได้

 

 

 

 

 

 

 

 

เพี้ยะ ท่านนายพลเหลืออดตบหน้าลูกสาวหัน

 

 

 

 

 

 

 

 

“ดูตัวเองบ้างเขม ว่าตอนนี้ใครที่ต่ำกว่ากัน ไปเรียนเมืองนอกก็มั่วผู้ชายจนชั้นต้องจับใส่ตะกร้าล้าง

น้ำใหม่ให้กับท่านพระยา พอแต่งงานก็ทำร้ายเมียรองเจ้าใหญ่จนแท้งพ่อยังพอทนไหว แต่นี่ถึงกับ

พาพวกไปฆ่าแกงกันพ่อรับไม่ได้ จิตใจของเรามันตกต่ำใจดำอำมหิตเกินไปแล้ว พอทีพ่อช่วยเรา

พ้นคดีครั้งนี้ครั้งสุดท้าย ลาก่อน”ท่านนายพลพูดแล้วเดินออกไป

 

 

 

 

 

 

 

“กรี๊ดด จะทิ้งเขมไปไม่ได้นะ เออ เขมไม่อยู่ที่นี่ก็ได้”เขริกาแผดเสียงร้องก่อนจะนึกถึงเรือนจันทร์

เจ้า ใช่ เธอคือภรรยาหลวง เมียเอกของจิระคุณ เรือนจันทร์เจ้าก็ต้องเป็นของเธอ ว่าแล้วเขริการีบ

เก็บกระเป๋ากลับไปที่เรือนจันทร์เจ้าอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ใหญ่นี่มันก็ผ่านไปเป็นเดือนแล้วทำไมต้องทำร้ายตัวเองแบบนี้ด้วยวะ”ปลื้มที่มาตรวจร่างกายให้

ภาณุที่เรือนริมน้ำก็ถอนหายใจ เพราะนับตั้งแต่นันท์จากไป ภาณุก็มาอาลัยตายอยาก ตรอมใจจน

ร่างกายทรุดลงเห็นได้ชัด

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นก็เหมือนคนที่ตายไปแล้ว ไม่มีนันท์ ชั้นก็ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ไปทำไม ทั้งเมียทั้งลูกต้องตาย

เพราะว่าชั้นไม่ชัดเจนกับตัวเอง ปล่อยให้เขมมาทำร้ายพวกเค้า”ภาณุพูดอย่างเลื่อนลอยก่อนจะไอ

ออกมา จำปารีบเข้าไปดูแล

 

 

 

 

 

 

 

 

“แต่แกยังมียัยเล็ก มีคุณยายที่เชียงใหม่ ทำไมแกไม่คิดเลยวะ”ปลื้มว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไอ้ปลื้ม ยัยเล็กตอนนี้ชั้นฝากให้กับคุณยายดูแลแล้ว ชั้นไม่ห่วงอะไรแล้ว ส่วนแก ถ้าชั้นเป็นเป็น

อะไรไปชั้นขอยกมรดกทั้งหมดให้กับแกไว้ดูแลต่อ ส่วนเรือนริมน้ำนี้ จำปา เธอคือคนที่นันท์รักและ

เอ็นดูมากที่สุด เรือนริมน้ำนี้และเรือนจันทร์เจ้าชั้นขอยกให้กับเธอนะ”ภาณุไอออกมาแล้วสั่งเสีย

ด้วยน้ำเสียงอิดโรย

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ชั้นจะมาดูอาการแกใหม่นะ ชั้นไม่รับปากว่าจะดูแลทุกอย่างต่อจากนาย เพราะชั้น

ต้องการให้นายหายเข้าใจนะ”ปลื้มแม้จะรู้ดีว่าถ้าใจภาณุไม่สู้แบบนี้ชายหนุ่มคงไม่รอด แต่ด้วย

จรรยาบรรณคนเป็นหมอ เขาต้องรักษาให้ถึงที่สุด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หึ อีนันท์มันก็ตายไปแล้วก็อาลัยอาวรณ์มันซะจริงจริ๊ง ไปขลุกอยู่กับเรือนชั้นต่ำนั่นล่ะ”เขริกาที่

เมากลับมาที่เรือนจันทร์เจ้าก็ว่า เพราะหลังจากที่นันท์เสียไป ภาณุก็ปิดเรือนจันทร์เจ้าทำให้บ่าว

ไพร่ต้องออกจากเรือนนี้จนหมด แต่ชายหนุ่มก็มอบเงินจำนวนหนึ่งพอเลี้ยงปากเลี้ยงท้องทุกคนได้

ให้ก่อนที่ทุกคนจะไป เขริกาเบ้ปากมองไปรอบเรือนันทร์เจ้าที่เคยโอ่อ่าหรูหรา ตอนนี้มันดู

เงียบเหงาเหลือเกิน เธอนึกถึงวันเก่าๆที่รักกับภาณุก่อนที่ชายหนุ่มจะมาเจอกับนันท์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ผัวเฮงซวย ฮือๆ ชั้นทำอะไรผิด แค่ชั้นรักคุณมากที่สุด ชั้นไม่อยากให้คุณไปกับใครคุณทำอย่างงี้

กับชั้นได้ยังไงคะใหญ่”เขริกาเดินมาตะคอกใส่รูปภาณุที่ห้องนอนของเขาด้วยความเมา โดยไม่รู้

เลยว่ามีใครกำลังเข้ามาในห้อง

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊าย อะไร พวกแกเป็นใคร”เขริการ้องตกใจเมื่อชาย5-6คนเดินเข้ามาในห้อง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำอะไรไว้ก็น่าจะรู้ตัวนี่ครับคุณเขมคนสวย มีคนเค้าจ้างพวกเรามา บอกว่าคุณเขมคนนี้เค้าร้อน

อยากได้ผู้ชายมาปรนเปรอเพราะสามีไม่แล พวกเราเลยสงเคราะห์ให้”ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือน

หัวหน้ากลุ่มพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

“กรี๊ดด อย่านะ”เขริการ้องสุดเสียงเมื่อชายกลุ่มนั้นมารุมข่มขืนเธอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่เขมคงจะกลับมาอยู่ที่นั่นสินะ เห้อ จำปาเรือนจันทร์เจ้าชั้นคงยกให้เธอไม่ได้แล้วล่ะ มีแค่เรือน

ริมน้ำ นี่ช่วยไปเอาอัลบั้มรูปชั้นล่างมาหน่อยสิ ชั้นอยากดู”ภาณุมองไปที่เรือนจันทร์เจ้าที่เปิดไฟ

แล้วพูดสั่งจำปาก่อนจะมองไปที่พระจันทร์

 

 

 

 

 

 

 

 

“นันท์ ถ้าเธอไปอยู่บนฟ้าเธอจะอยู่ที่พระจันทร์รึดาวดวงไหนนะ ชั้นคิดถึงเธอเหลือเกิน”ภาณุพูด

ขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“แค่กๆ อีกไม่นาน ชั้นก็จะไปอยู่กับเธอแล้วนะนันท์ คนดีของชั้น”ภาณุไออีกครั้งก่อนจะหลับตาลง

เพื่อพักเรื่องทุกอย่าง

 

 

 

 

 

 

 

“คะ คุณใหญ่”จำปาเดินเข้ามาในห้องแล้วต้องตกใจเมื่อพบว่าภาณุที่นอนแน่นิ่งนั้นจากไปแล้ว

หญิงสาวร้องไห้ออกมาก่อนจะรีบโทรตามปลื้มให้มาที่เรือนริมน้ำโดยด่วน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ยะ อย่า พอแล้ว”เขริกาที่ถูกชายกลุ่มนั้นข่มขืนและทำร้ายร่างกายก็เริ่มหวาดผวารีบคว้าเอาเศษ

เสื้อผ้าที่ถูกฉีกทึ้งใส่ให้เรียบร้อยวิ่งลงจากเตียงมาอย่างไม่คิดชีวิตตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

“จะหนีไปไหนล่ะ ยังไม่สาแก่ใจจนต้องออกไปหาข้างอีกรึครับคุณเขม555”ชายพวกนั้นพูดและ

หัวเราะก่อนจะรีบตามไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อย่านะ อย่าทำอะไรชั้นอีกนะ อย่า กรี๊ดด”เขริกาที่หวาดกลัวร้องออกมาสุดเสียงเมื่อเธอรีบวิ่งโดย

ไม่ดูทางด้านหน้าว่าเป็นบันไดสูง ร่างบางกลิ้งตกมาจากบันไดชั้นบนคอหัก เบิกตาโพลงตายคาที่

ชายพวกนั้นเมื่อเห็นเขริกาตายแล้วก็รีบหนีออกจากเรือนจันทร์เจ้าอย่างไม่คิดชีวิต

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เพราะแกทำให้ไอ้ชั่วพวกนั้นต้องมาข่มขืนชั้น อย่าอยู่เลย”เขริกาว่าเมื่อเห็นฟางหน้าเริ่มแดงาก

แรงบีบคอของป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“แค่กๆ เพราะว่าความเลวของคุณเขมต่างหากที่ทำให้เพื่อนคุณแค้นแล้วมาทำร้ายคุณเอง”ฟาง

ลืมตาแล้วเริ่มตีป๊อปปี้เพื่อให้ชายหนุ่มหยุดก่อนจะพยายามพูดเถียงเขริกาอย่างยากลำบาก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อย่ามาเถียง ถ้าแกไม่แย่งใหญ่ไปจากชั้น ชั้นคงไม่ไปหากวิน ดี ในเมื่อแกรักกันมาก ชั้นก็จะให้

แกตายด้วยน้ำมือคนที่แกรักมากที่สุดยังไงล่ะ จะได้ตายอย่างมีความสุข”เขริกายิ้มเยาะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พอได้แล้วคุณเขม เลิกก่อกรรมทำเข็ญกับคนอื่นเถอะจ้ะ”ย่าจำปาและพิมที่ตามมาก็รีบพูด เขริกา

ตกใจ มองม่านพลังตัวเองที่ขังพวกโทโมะไว้อ่อนแรงลงจากตะกรุดที่พิมเอามาจนทุกคนหลุดออก

มาได้ก่อนที่โทโมะอุ้แก้วไปนั่งแล้วให้พิมดูแลก่อนจะรีบมาที่ริมสระน้ำเพื่อช่วยฟาง และย่าจำปา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นังทาสชั้นต่ำสะเออะมาช่วยหลานตัวเองเร็วเชียวนะ ดี งั้นก็มาดูให้เห็นกับตาว่ามันกำลังจะตาย

ด้วยน้ำมือคนที่มันรักหมดหัวใจ5555”เขริกาหัวเราะอย่าสะใจ โทโมะรีบดึงสร้อยพระในมือย่า

จำปาชูใส่เขริกา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“กรี๊ดดด”เขริกาหลบหลังมีนทำให้มีนกรีดร้องก่อนจะแน่นิ่งไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ใหญ่รีบฆ่ามันสักที นี่แน่ะ”เขริกาเห็นป๊อปปี้ไม่ฆ่าฟางสักทีก็กดมือช่วยบีบคอฟางจนฟางไออีก

ครั้งแล้วหลับตาลง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฟาง อย่าอยู่เลยไอ้ผีชั่ว”โทโมะทนไม่ไหวที่น้องสาวถูกทำร้ายก็ชูสร้อยพระใส่เขริกา เขริกากรีด

ร้องออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พ่อจ๋ารีบเข้าร่างเร็วจ้ะ”เด็กน้อยที่ตามดวงจิตป๊อปปี้กลับมาเห็นเขริกากำลังอ่อนแรงรีบบอกพ่อให้

เข้าร่าง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ อย่า กรี๊ดด”เขริการ้องเมื่อเห็นป๊อปปี้เข้าร่างตัวเองก่อนจะมีม่านสีดำดูดเธอหายไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฟาง”ป๊อปปี้ที่ได้สติก็รีบไปดูอาการฟางที่นอนแน่นิ่ง

 

 

 

 

 

 

 

“ฟาง ฟื้นสิฟางป๊อปมันกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วนะ”โทโมะที่เห็นฟางนิ่งไม่หายใจก็รีบเขย่าตัว

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่นะฟาง อย่าทิ้งป๊อปไปแบบนี้เราต้องอยู่ด้วยกันสิฟาง”ป๊อปปี้รีบปั๊มหัวใจแล้วพูดทั้งน้ำตา

 

 

 

 

 

 

 

“ฟาง ขอร้องอย่าทิ้งป๊อปไป”ป๊อปปี้ผายปอดให้ฟางแต่ร่างบางนิ่งไม่รู้สึกตัวสักที ชายหนุ่มร้องไห้

อย่างหนักก่อนที่จะสลบตามฟางไปอีกคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉับบบบบบบบบบบบบบ ครั้งสุดท้ายยย

 

 

 

ตอนหน้าตอนจบละจ้าาา อยากรู้จบไงต้องมาดูกันน

 

 

เรื่องหน้าก่อนที่จะดราม่าอีกเรื่องจะคั่นด้วยฟิคหวานละกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.1 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา