ด้วยแรงแห่งรัก

10.0

เขียนโดย นะนาว

วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2557 เวลา 20.05 น.

  16 ตอน
  19 วิจารณ์
  6,285 อ่าน
แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

2) เห็นหรือไม่เห็น

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

     "ไม่ต้องตกใจนะเธอฉันมาดีนะ"  ชายหนุ่มพยายามพูดเพื่อให้ฟางไม่ส่งเสียงร้อง

 

 

 

 

     "นะนายมาได้ไงอ่ะ ทำไมฉันถึงพึ่งเห็นนาย"   ฟางถามทั้งกลัวทั้งอยากรู้

 

 

 

 

     "ฉันเจอเธอที่นี่แหละตั้งแต่ตอนกลางวันละนะ"   ชายหนุ่มอธิาย

 

 

 

 

     "ตอนกลางวัน ตอนกลางวัน"   ฟางพยายามพูดทบทวนกับตัวเองเผื่อเธอลืม แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกนะว่าเจอนายคนนี้ที่ไหน

 

 

 

 

     "ที่จริงฉันคุยกับเธอแล้วนะ แล้วฉันก็คุยกับป้าข้างบ้านเธอด้วยแหละฉันคงพูดเบาไปนะเลยไม่มีใครได้ยิน"   ชายหนุ่มอธิบายเหมือนเด็ก

 

 

 

 

     "อะอ๋อหรอ - - นายนี่เหมือนเด็กเลยเนอะ"   ฟางยิ้มแหยะๆกับพฤติกรรรมของชายหนุ่ม

 

 

 

 

     "เอ้า ก็ฉันเนี่ยยังหนุ่มยังเด็ก"   ชายหนุ่มพูดแล้วกอดอกเหมือนเด็ก

 

 

 

 

     "555 นายนี่จริงๆ  เอ้อ ฉันก็คุยกับนายได้ตั้งนานเนอะ แล้วนายขื่อไรอ่ะ"   ฟางถามและคำถามก็ทำให้ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่นาน

 

 

 

 

     "ไม่รู้อ่ะ นั่นสิ ฉันชื่ออะไร"   ชายหนุ่มพูดกับตัวเองแบบ งงๆ

 

 

 

 

     "อ่าว แล้วนายมาอยู่ที่บ้านฉันได้ยังไงอะ แล้วนายเป็นลูกใครบ้านอยู่ที่ไหน"   ฟางยังคงถามต่ออย่างไม่ไว้ใจ

 

 

 

 

     "อ้อฉันรู้ละ ^^"   ชายหนุ่มทำหน้าร่าเริง

 

 

 

 

     "รู้ว่าอะไรหรอ "   ฟางทำหน้าตาลุ้นตาม

 

 

 

 

     "รู้ว่าฉันจำอะไรเกี่ยววกับตัวเองไมได้เลย แหะๆ "   ชายหนุ่มพูดแล้วเกาหัว

 

 

 

 

     "เห้ยยย ! คนแบบนี้ก็มีด้วย"   ฟางอุทานอย่างอึ้ง

 

 

 

 

     "ยังไงก็ฉันไม่มีที่ไปแล้วฉันขออยู่กับเธอได้หรือเปล่าอะ คือฉันรู้นะว่าเธอเนี่ยใจดี จิตใจอ่อนโยน นะๆๆ"   ชายหนุ่มขอร้องเหมือนเด็กงอแง

 

 

 

 

     "นี่นายสติดีอยู่อ่ะเปล่าเนี่ย ฉันไม่รู้จักนายสักนิด อะ อย่าว่าแต่ฉันเลยนายเองก็ยังไม่รู้จักตัวเองเลย"   ฟางตอบอย่างมีเหตุผล

 

 

 

 

     "นะๆ เธอก็ช่วยฉันสินะๆ"   ชายหนุ่มพูดจะเอื้อมมือไปจับมือฟางแต่

 

 

 

 

     "เห้ยย นาย นายป่วยหรอ "   ฟางตกใจที่เค้าจับเธอไม่โดน

 

 

 

 

     "นั่นสิสงสัยฉันจะป่วยนะ นะๆเธอช่วยฉันหน่อยนะ"   ชายหนุ่มยังคงขอร้องฟางต่อ

 

 

 

 

     "ก็ได้ งั้นนายนอนตรงโซฟานั่น "   ฟางชี้ไปตรงโซฟาที่อยู่ติดกับประตู

 

 

 

 

     "เย้ๆเธอนี่น่ารักที่สุดเล้ยยย"   ชายหนุ่มกระโดดดีใจเหมือนเด็ก

 

 

 

 

     "นายห้ามทำอะไรฉันเด็ดขาดไม่งั้นนายเจอดีแน่!"   ฟางทำท่าขู่

 

 

 

 

     "เธออย่าลืมสิ ฉันป่วยอยู่ฉันแตะต้องตัวเธอไม่ได้"   ชายหนุ่มอธิายอย่างบ้องแบ๊ว

 

 

 

 

     "ฉันเองก็ลืมไป ฉันนอนล่ะกู๊ดไนท์^^"   พูดจบฟางก็หลับตาพริ้มหลับสนิท

 

 

 

 

     ".............................................."    ผ่านไป 10 นาที ชายหนุ่มยังคงนอนไม่หลั

 

 

 

 

     "นี่เธอฉันได้ยินว่าพรุ่งนี้เธอจะปาร์ตี้กันใช่ปะ"    ชายหนุ่มถามฟาง

 

 

 

 

     "คร้อกกกกกกกกก  ~ ~"   มีเพียงเสียงนี้ที่ตอบชายหนุ่ม

 

 

 

 

     "ฉันขอร่วมด้วยคนนะท่าทางน่าสนุก"   ชายหนุ่มยังคงพูดต่อ

 

 

 

 

 

     "ฟรี้ ~ ~ ~ zZzZ"

 

 

 

 

     "ขอบคุณเธอมากนะ :)"   ชายหนุ่มก็ยังพูดต่อ

 

 

 

 

     "คร้อกกกกก ฟรี้้้้้้้ ~ ~ " 

 

 

 

 

     "รู้แล้วแหม่ ตอบสะดังเชียว ฉันเองก็จะนอนละ"   ชายหนุ่มก็หลับตาลงนอน

 

 

 

 

     _____________________________________________________

 

 

 

 

     ช่วยอกว่าฉันมีสิทธิ์เจ็บถึงเมื่อไหร่  ~ ~ 

 

 

 

 

     "หงาววว ~  ใครโทรมาตอนนี้หว่า"   เฟย์พูดไปหาวไปด้วยความง่วง

 

 

 

 

     "สวัสดีคะ เฟย์พูดคะ"   แต่เธอก็มีมารยาทมากพอที่จะรัยบสาย

 

 

 

 

     "คุณเฟย์ใช่ไหมครับ ผมอยากจ้างคุณสืบเรื่องอุบัติเหตุของเพื่อนผมให้หน่อยนะครับ"

 

 

 

 

     "ได้ค่ะได้ แต่ว่าพรุ่งนี้ค่อยเจอกันได้ไหมคะ  หาว  ~ ~"   เฟย์ยังคงพูดไปหาวไป

 

 

 

 

     "ครับพอดีใจร้อนไปหน่อย ขอโทษทีนะครับ"  

 

 

 

 

     "ไม่เป็นไรคะๆ นี่เบอร์ติดต่อใช่ไหมคะ ขอทราบชื่อด้วยนะคะ" 

 

 

 

 

     "เขื่อนครับ พรุ่งนี้สัก 9 โมงเจอกันที่ Bergerry nice นะครับ"

 

 

 

 

     "โอเคค่ะ เท่านี้ก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ"   พูดจบเฟย์กำลังจะวาง

 

 

 

    "เดี๋ยวครับ "

 

 

 

 

     "คะ มีอะไรหรือเปล่าคะ"   เฟย์ถามต่อด้วยความสงสัย

 

 

 

     "ขอให้เรื่องนี้เป็นความลับนะครับ แม้กระทั่งฟางเพื่อนของคุณก็รู้ไม่ได้"

 

 

 

 

     "ทำไมละคะ ฟางประสบการณ์เยอะกว่าเฟย์อีก"   

 

 

 

 

     "เพราะผมเลือกคุณแล้วไงครับ เท่านี้นะครับ"   พูดจบชายปริศนาก็วางหูทันที

 

 

 

 

     "คุณเขื่อนคนนี้นี่ยังไงนะ ><"  เฟย์เขินเล็กน้อย แล้วเธอก็นอนหลับต่อ เพื่อภารกิจวันพรุ่งนี้

 

 

 

 

    ______________________________________________________

 

 

 

 

     "ฮัลโหล สั่งคนของเรานะไปสืบเรื่องร่องรอยการให้ไปของไอ้ป็อปนะ จากนั้นมารายงานฉัน ถ้ารู้แล้วฉันมีงานใหญ่มากให้แกทำ!"   กวินสั่งงานกับลูกน้องอย่างเอาจริงไม่เห็นหัวใครทั้งนั้น

 

 

 

 

     "ใจเย็นๆสิคะกวิน เลิกเครียดเถออะนะคะ"   หวายในชุดนอนกระโปรงสั้นจิ๋วกอดเอวกวินเพื่อปลอบใจ

 

 

 

 

     "คุณจะช่วยทำให้ผมเลิกเครียดได้หรือเปล่าละ"  กวินพูด

 

 

 

 

     "ของแบบนี้พูดไดด้วยหรอคะ"   หวายพูดจบก็ซุกไซร้กวินจากนั้นทั้งสองก็มอบความสุขให้กันและกันจนสว่าง

 

 

 

 

     _____________________________________________________

 

 

 

 

     09.30

 

 

 

 

     "หาวววววววววววว ~ ~ สว่างแล้วหรอเนี่ยยยยย"   ฟางที่พึ่งตื่นจากความเพลียบิดขี้เกียจไปมา

 

 

 

 

     "นาย อ่าว หายไปไหนแล้วอะ"   ฟางที่หันไปมองหาชายหนุ่มเมื่อคืนแต่ไม่พบ

 

 

 

 

     "ฉันอยู่นี่ไง เธอเล่นตลกอะไรน่ะ"   ชายหนุ่มนั้นไม่ได้หายไปไหนเค้ายังยืนอยู่ข้างๆเธอ

 

 

 

 

     "เชอะ นึกจะมาก็มานึกจะไปก็ไป ถ้าเจอนะแม่จะเฉ่งให้ - -"   ฟางบ่นกัยตัวเอง

 

 

 

 

     "เอ๊ะ เธอนี่ยังไง เดี๋ยวเห็นเดี๋ยวไม่เห็น คงไม่อยากให้ฉันอยู่ล่ะสิ ฉันไปก็ได้"   ชายหนุ่มก็วับหายไป

 

 

 

 

     "นาย! "   มีบางอย่างทำให้ฟางต้องหันไปปทางที่ชายหนุ่มยืนเมื่อตะกี้ แต่เธํอก็ไม่พบใครอยู่ดี

 

 

 

      เพราะอะไรกันนะ..........

 

 

 

 

 

 

       มาล้าาาาาา ชอบกันอะป่าว เค้าคิดสดทุกตอนน้ะจ้ะ ตั้งใจมากขอฝากให้ติดตามด้วยน้า เม้นได้น้ะคะ ถ้าชอบก็โหวตใหด้วยน้าา ตอนหน้าจะเป็นเฟย์เจอเขื่อนละน้ะ ><

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา