รักนะ ไอบี้ของผม

10.0

วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2557 เวลา 19.16 น.

  19 ตอน
  9 วิจารณ์
  4,831 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2557 17.35 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

3) พี่ชายผู้มาใหม่

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

ตอนที่ 3

"ฉันชื่อชานยอลเว้ย ไม่ได้ชื่อหูกาง!"

"หูกาง :P"

"จะเลิกเรียกฉันว่าหูกางมั้ย!" 

"โอ๊ย!"   ไอ้หมอนี่จับมือข้อมือผมและบีบไว้แน่นก่อนที่จะบีบให้แน่นกว่าเดิม! ทำไมเกิดมาเป็นคนตัวเล็กทำไมมันอ่อนด้อยอย่างนี้ ㅠ ㅠ  "ปล่อยนะ!"

"อ่ะ ปล่อยก็ปล่อย"  เค้าปล่อยมือผม ก่อนที่จะหันไปขับรถ  "ฉันจะฟ้องแม่นายแน่!"

"-_-"

"แล้วก็บอกพ่อนายด้วย"

"-_-+"

"บอกไอ้วีน้องชายนายด้วย"

"-_-++"

"บอก..."

"โอ๊ยพอ!"  ผมรีบยกมือขึ้นเพื่อหยุด ส่วนอีตาชานยอลก็ขับรถอย่างไม่สนใจผมเลย  "เรื่องเยอะ -3-"

"^^"

ให้ตายสิ ผมไม่น่าขึ้นรถมากับไอ้หมอนี่เล้ย ขึ้นมาปุ๊ปก็มีเรื่องปั๊ป -________-

ชานยอขับรถมาที่หน้าบ้านของผม ผมอยู่ที่หมู่บ้าน a ที่นี่ราคาก็หลายล้านอยู่นะ ส่วนข้างๆบ้านผมเป็นบ้านที่ไม่มีใครอยู่ ไม่ใช่บ้านร้างหรอกนะ แต่เพราะเจ้าของเค้าย้ายบ้านไปแล้ว ก็เลยไม่มีใครอยู่ แต่ตอนนี้มีแล้วล่ะ กำลังถือของย้ายเข้าบ้านไปด้วยท่าทางหนักน่าดู

"ใครมาน่ะ"  ผมหันไปถามชานยอล  "ทำไมต้องย้ายมาด้วย -3-"

"ครอบครัวฉันเอง"

"ฮะ? ครอบครัวนาย? ย้ายมาทำไมวะ -0-"

"ก็ความสุข ลงมาได้แล้วเดี๋ยวเบาะฉันเปื้อน"

"=_=" 

ตูดฉันเว้ย! ไม่ใช่ตูดนายทำเป็นใหญ่อย่าคิดว่าตัวใหญ่แล้วจะทำอะไรก็ได้นะว้อยยยยยยย~

การที่มีคนย้ายมาอยู่ข้างบ้านผมเนี่ย เป็นเรื่องที่ผมเกลียดที่สุดเลยล่ะ เฮอะ เวลาถ้าผมจะร้องคาราโอเกะกับไอ้วีอย่างเนี้ย เดี๋ยวก็หมดสนุกกันพอดี เพราะเดี๋ยวคนข้างบ้านก็มาไล่ผมอีก ผมไม่ผิดนะ ._.

ผมเดินลงมาจากรถชานยอลและเดินไปที่หน้าบ้าน ผมก็เห็นรองเท้าวางกันอย่างเป็นระเบียบ  รองเท้าใครฟ้ะ?มีของพ่อของแม่ แล้วอีกสองคู่ที่เพิ่มมานี่ของใคร?  เดี๋ยวปัดเหวี่ยงไปบนหลังคาเลย =3=

"อย่าคิดจะเหวี่ยงนะ"

"ทำไม นายอ่านใจฉันออกหรือไง"

"ดูตาก็รู้ - -"

"เกลียดนักคนรู้ทัน -3-"

"เข้าไปในบ้านกันเถอะ"

"ย่าห์! นายไม่มีสิทธิ์เข้าบ้านฉันนะ!"

"ทำไมจะไม่มีสิทธิ์ ก็นี่รองเท้าพ่อกับแม่ฉัน :)"

ผมมองรองเท้าที่ชานยอลชี้ เออว่ะ มันเป็นรองเท้าผู้ใหญ่นี่นา แล้วทำไมพ่อกับแม่ของอีตานี่ต้องมาอยู่หน้าบ้านผมด้วย -3-

แอด~  (เสียงเปิดประตู)

"อ้าว ป๋ายกลับมาแล้วหรอ 0.0" 

แม่ของผมเปิดประตูออกมาพร้อมกับพ่อและผู้ใหญ่อีกสองคน เอ...ทำไมมันคุ้นๆหน้าจังนะ

"ฮะแม่ แล้วนั่นใครฮะ?"

"อ้อ นี่เป็นคุณลุงกับคุณป้าน่ะหรือคุณแม่กับพ่อของชานยอลนั่นแหละ ><"

อะ..อะไรนะ... =[]=

สะ...แสดงว่าไอ้หมอนี่ก็ต้องเป็นพี่ผมดิ ไม่นะ!ผมไม่อยากมีพี่ชาย T^T 

"ชานยอลเป็นพี่ป๋ายนะ ต้องเรียกว่าฮยอง" 

พ่อผมพูดบ้าง นั่นไงล่ะผมคิดถูกแล้ววววว ㅠ ㅠ

"สวัสดีครับ คุณน้า^^" ชานยอลไหว้สวัสดีพ่อกับแม่ของผม

"ชานยอลอยู่เป็นเพื่อนน้องก่อนก็ได้ เดี๋ยวแม่ให้ลุงยงไปเก็บกระเป๋าให้"

"ครับ ^^"  คุณลุงกับคุณป้าเดินออกไปกับพ่อแม่ของผม ตอนนี้ก็ทิ้งผมไว้กับอีตาชานยอลอีกแล้ว โอ๊ย อยากบ้าตายว่ะ T T  "เข้าบ้านกัน"

"รู้แล้วน่า -3-"

ผมเดินนำก่อนชานยอล และเปิดประตูบ้านเข้าไป ผมลงไปนั่งที่โซฟาอย่างสบาย ไม่สิไม่ได้เรียกว่านั่งแต่นอนเลยต่างหาก ^+++^

"มีมารยาทกับแขกที่มาใหม่หน่อยสิ -0-"

"ทำไมอ่ะ? อ๋อ พ่อกับแม่นายพึ่งรู้จักกับพ่อแม่ฉันใช่ไหม? "

"มันเกี่ยวอะไรกับมารยาท -0-+"

"ใช่ไหม?"

"พ่อนายกับพ่อฉันเป็นพี่น้องกันเว้ย! ตอนเด็กเราเคยเล่นด้วยกันแต่พอมาตอนอายุ 10 ขวบพ่อฉันก็เลยส่งฉันไปเรียนที่ต่างประเทศ -_-+"

"..."

"แล้วเราก็เลยไม่ค่อยได้เห็นหน้ากันเว้ย!"

"..."  งะ..เงิบสิครับ 0.0

นะ...นี่พี่ชานยอลจริงๆหรอเนี่ย (ชี้แจงนิดนึงงงง คงามจริงแบคฮยอนเป็นพี่ชานยอลน้าาจ้าาา แต่ในเรื่องไรท์เอาแบคฮยอนเป็นน้องชานยอล ::ไรท์)

"เป็นไงล่ะ เงิบล่ะสิ :)"

"แล้วถ้านายเป็นพี่ชานยอลจริงๆ ก็ต้องจำหน้าฉันได้สิ O.o"

"โตขนาดนี้แล้วคงจะจำได้อ่ะนะ -_-++"

ก็จริง...โตขนาดนี้แล้วใครจะจำหน้ากันได้อ่ะเนอะ ^^; ผมไม่ได้ตอบอะไรพี่เค้าทั้งนั้น (เปลี่ยนสรรพนามไวมากกกกก -0- ::ไรท์)  

แต่กลับเดินหนีขึ้นไปบนห้อง และล๊อคไว้อย่างดิบดี ผมทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างแรง เพราะเหนื่อยกายและก็

เหนื่อยใจ...

ทำยังไงนะผมถึงจะลืมลูกอมได้สักที TOT 

ไม่สิแบคฮยอนเราจะต้องลืมลูกอมได้แล้ว!

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา