เผื่อวันพรุ่งนี้ (One Wish)

9.5

เขียนโดย mintmathuros

วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2558 เวลา 21.57 น.

  36 chapter
  848 วิจารณ์
  24.60K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2558 18.06 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

18) 18: เรื่องผิดพลาด

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนที่18

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        วันนี้เป็นวันที่ทั้งฟางและแก้วต้องไปแสดงนาฏศิลป์ในงานของมหาวิทยาลัยในช่วงมืด โดยตลอดเวลาที่ผ่านมาทั้ง2คนมาซ้อมกันตามปกติแต่จะไม่ปกติก็คงจะความรู้สึกของทั้ง2คนทีแปลกไป ฟางพยายามจะเข้าใกล้แก้วทั้งๆที่แก้วพยายามตีตัวออกห่างจากฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ คะพี่โมะ “

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ เดี๋ยวพี่เลิกงานแล้วจะรีบมารับนะ “

 

 

 

 

 

 

 

 

“ ได้คะ “

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ แต่อาจจะช้าหน่อยนะ ไม่กลัวผีใช่มะเราอ่ะ “

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ อย่าพูดดิ้!! “

 

 

 

 

 

 

 

 

555 โอเคแล้วเจอกันครับ “

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตี๊ดดๆ

 

 

 

 

 

 

 

พี่ขอเจอเราเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม...P

 

 

 

 

 

 

 

 

มีอะไรคะ....F

 

 

 

 

 

 

 

 

ออกมาหาพี่หน่อยนะหลังเลิกงาน....P

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่มีอะไรก็บอกฟางมาเลย เลิกงานแก้วต้องรอพี่โมะมารับ....F

 

 

 

 

 

 

 

 

เราหนีไปด้วยกันนะฟาง....P

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่บ้าไปแล้วจริงๆพี่ป๊อป.....F

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เรารักกันไม่ใช่หรอฟาง....P

 

 

 

 

 

 

 

 

มันเป็นไปไม่ได้แล้วคะ ฟางขอโทษนะ ..F

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่รักฟางนะ....P

 

 

 

 

 

 

 

 

.........

 

 

 

 

 

 

 

 

.........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฟางก็รักพี่ป๊อปนะ ฟางรักพี่มากแต่ความรักของเรามันเป็นไปไม่ได้จริงๆ...F

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ ฮึก... “ ฟางเอามือปิดปาก น้ำตาที่ไหลออกมาด้วยความเสียใจที่เธอไม่สามารถทำตามที่เขาขอได้ ถ้าเธอทำแบบนั้นทุกอย่างจะต้องพังไปหมดพ่อแม่ของเธอจะต้องถูกตราหน้าว่ามีลูกสาวหน้าด้านแย่งคู่หมั้นของคนอื่นไหนจะหนีตามผู้ชาย พี่โมะก็จะต้องเสียหน้าไปด้วย ไหนจะแก้วที่จะต้องเจ็บปวดแค่ไหนถ้าได้รู้ว่าคนที่เธอรักหนีตามเพื่อนรักของเธอไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ ครูไม่รู้หรอกนะว่าที่ผ่านมาพวกเธอทะเลาะกันเรื่องอะไร แต่ตอนนี้พวกเธอต้องรวมใจเป็นหนึ่ง ทุกอย่างถึงจะสมบูรณ์แบบ การรำไม่ใช่แค่รำไปให้สวยแค่นั้น แต่มันการแสดงจิตวิญญาณของผุ้รำ ยิ่งรำเป็นคู่พวกเธอก็ต้องมีหัวใจที่เต้นจังหวะเดียวกันและรักในสิ่งที่พวกเธอกำลังจะทำ “

 

 

 

 

 

 

 

 

“ ค่ะ ครู “ ทั้ง2สาวตอบกลับยิ้มๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             ทุกอย่างกำลังจะเริ่มต้นขึ้นการแสดงของทั้ง2คนเรียกผู้ชมได้มากเลยทีเดียวมีทั้งนักเที่ยวต่างชาติและชาวไทยที่มาถ่ายรูปและชมการแสดงของทั้ง2สาว เมื่อการแสดงจบลงทุกคนก็ปรบมือให้อย่างชื่นชม ทั้ง2สาวโค้งคำนับอย่างน้อบน้อม พร้อมกับไหวอย่างไทยที่สวยงามและอ่อนช้อย

 

 

 

 

 

 

 

 

“ ดีใจจังที่มีคนดูเยอะขนาดนี้ เนาะแก้ว “ ฟางพูดกับแก้วแล้วยิ้มอย่างตื่นเต้น แต่แก้วกลับทำหน้านิ่งใส่เธอแล้วเดินหนีไปในห้องแต่งตัว ฟางถอนหายใจเบาๆก่อนจะเดินตามแก้วไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ เธอไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ “

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ จ่ะ “ ฟางยิ้มให้แก้วก่อนจะวางข้าวของไว้ที่เดิมข้างๆแก้ว แล้วเดินไปเปลี่ยนชุดอีกห้องหนึ่ง แก้วมองโทรศัพท์ของฟางแล้วชั่งใจอยู่พักหนึ่ง จึงหยิบมาเปิดอ่านข้อความล่าสุด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เราหนีไปด้วยกันนะฟาง....P

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่บ้าไปแล้วจริงๆพี่ป๊อป.....F

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เรารักกันไม่ใช่หรอฟาง....P

 

 

 

 

 

 

 

 

 

............F

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่รักฟางนะ....P

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฟางก็รักพี่ป๊อปนะ ฟางรักพี่มากแต่ความรักของเรามันเป็นไปไม่ได้จริงๆ...F

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ ฟางไปเปลี่ยนชุดนะ แคทมีอะไรหรอ “ แก้วทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วถาม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ เปล่าหรอก แค่จะมาหาเฉยๆ “ แก้วยิ้มบางให้ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปจากห้องนั้นปล่อยให้แคทอยู่คนเดียว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ หายไปไหนแล้วนะ “ ฟางเดินกลับเข้ามาแล้วไม่เจอใครสักคนก็สงสัยแต่ก็ เดินไปเก็บของใส่กระเป๋าของตัวเองปกติ

 

 

 

 

 

 

 

 

"  แย่แล้วฟางง แย่แล้วว " แคทวิ่งเข้ามาหน้าตาตื่นแล้วเข้ามาเขย่าแขนฟางอย่างแรง จนฟางตกใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

" เกิดอะไรขึ้นแคท ใจเย็นๆก่อนนะ ค่อยๆพุด " ฟางพูดกับแคทอย่างใจเย็น

 

 

 

 

 

 

 

 

" แก้ว ฮือ แก้วเป็นอะไรก็ไม่รู้ ฉันเข้าไปในห้องน้ำแถวหลังตึกเห็นแก้วนอนจมกองเลือดอยู่ฮึกฮืออ แก้วต้องเป็นลมแล้วหัวปาดพื้นแน่เลย เราทำไงดีอ่า " แคทพูดแล้วบีบน้ำตา ฟางตกใจมาก ก็รีบวิ่งไปตามที่แคทพูดเพราะความเป็นห่วงแก้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

" ฮึ.. นังโง่! "

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" ฟาง... " แก้วเดินออกมาพร้อมกับโทรศัพท์เครื่องสวยของเพื่อนรักแล้วหยุดเดินก่อนภาพของคนกลุ่มหนึ่งจะฉาบเข้ามา แก้วมองเห็นพิมและเติ้ลเพื่อนชายของเธอเดินไปทางด้านหลังตึกก็รีบหลบไปที่มุมหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

 

 

" ฟาง ฟาง เธออยู่ไหน ฟาง " แก้วรีบวิ่งกลับมาในห้องแต่งตัวเมื่อเห็นพิมและเติ้ลเดินไปแล้ว แต่กลับไร้ร่องรอยของสาวอีกคนที่เธอเป็นห่วง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"  ฟาง " แก้วนิ่งพร้อมกับน้ำตาแห่งความสับสนที่ตีเข้ามา เธอจะเข้าไปช่วยสาวหวานดีไหม เธอจะช่วยผู้หญิงที่หักหลังเธอ แย่งคนรักของเธอไปดีหรือเปล่า แต่ก็ที่ทุกอย่างจะเกิดอะไรขึ้น โทรสัพท์เครื่องสวยก็ดังขึ้น 

 

 

 

 

 

 

 

'P...TOMO'

 

 

 

 

 

 

 

 

" พี่โมะ " แก้วกดรับอย่างไม่ลังเล 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" อ้าวแก้ว แล้วฟางละ " ปลายสายถามหาคู่หมั้นสาว 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" ...........  "

 

 

 

 

 

 

 

 

" ว่าไงแก้ว " 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" ฟะ ฟาง ไปเข้าห้องน้ำคะ เดี๋ยวคะ คงมา " 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" อ่อ ครับงั้นพี่ฝากบอกฟางด้วยนะว่าอีกสักพักพี่ถึงจะไปถึง รถติดมากเลย สงัสยน้ำท่วมถนนข้างหน้าแน่ๆๆ " 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" ...... คะ " แก้ววางสาย ก่อนจะกำโทรศัพท์แน่น  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" แก้ว ๆ แก้ว " ฟางวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อนแต่พอเข้ามาภายในห้องน้ำกลับไร้ร่างบาง

 

 

 

 

 

 

 

 

" นะนี่มันอะไรกัน " ฟางกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำเพื่อไปถามแคท แต่กลับโดนผู้ชายร่างใหญ่3-4คนเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับจับเธอเอาไว้

 

 

 

 

 

 

 

 

" ฮึ แกเตรียมไว้แล้วละกันนะ นังฟาง... " พิมเดินเข้ามาพร้อมกับเติ้ลแล้วพูดกับฟางอย่างสะใจที่สาวหวานติดกับดักของเธอ ก่อนที่ลูกน้องของเติ้ลจะเอายาสลบโป๊ะสาวหวานจนสะลึมสลือ แล้วอุ้มสาวหวานออกไปจากมหาลัย ทั้งเติ้ลและพิมหันมายิ้มให้กันอย่างมีชัย...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 " ฟาง.... " แก้วเดินออกมาเพื่อที่จะมารอป๊อปปี้ที่จะมาารับเธอกลับแต่กับเห็นสาวหวานอดีตเพื่อนรักของเธอที่โดนชายชุดดำอุ้มไปขึ้นรถก็จะยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" ชะ ช่วยด้วย " ฟางเห็นแก้วที่ยืนมองตัวเองอยู่ก็พยายามร้องเรียกแต่ก็ไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะตะโกนเสียงดัง ทั้ง2สบตากันก่อนที่ฟางจะโดนอุ้มขึ้นรถไป ก่อนที่จะเตรียมเคื่อรถออก แก้วกำมือแน่นก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกผิดพร้อมกับวิ่งตามรถคันนั้นออกไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" ฟาง ฮึกฮือ หยุดก่อน หยุด " แก้ววิ่งตามรถไปอย่างทุลักทุเลด้วยที่ชุดเป้นชุดไทยทำให้วิ่งตามอย่างลำบาก ก่อนที่ทุกอย่างจะเกิดสิ่งไม่คาดคิด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" กรี๊ดดดดด  " แก้วต้องตกใจเมื่อบนรถที่เธอกำลังวิ่งตามีผุ้หญิงใส่ชุดไทยหน้าตาที่เลเทะผมยาวรุงรังกำลังมองเธออย่างเอาเรื่องดวงตาสีแดงก่ำที่จ้องมามันช่างหน้ากลัว มันเหมือนถุกสะกดเธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะวิ่งต่อหรือแม้กระทั่งจะพุดอะไร จนในที่สุดร่างสวยก็ได้สลบลงท่ามกลางสายผนอยู่ตรงนั้น....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

........................................................................

ขอบคุณนะคะ ^^

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.4 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.6 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา