แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.68K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

28) 28 ความแค้นป้าฝน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เฟย์ พอได้แล้ว กลับได้แล้ว”เขื่อนที่อกมาตามเฟย์ที่มาดื่มเหล้าปรับทุกข์ที่ผับแห่งหนึ่งก็ห้ามไม่

ให้เฟย์ดื่มอีก

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เอาพี่เขื่อนปล่อยเฟย์ เฟย์จะดื่มมัน จะได้ลืมเรื่องที่พี่ฝ้ายทำร้ายเฟย์วันนี้”เฟย์ว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“แต่เท่าที่เราทำมันก็สมควรแล้วนิ เพราะเราก้าวร้าวเกินไป”เขื่อนส่ายหน้าแล้วพูดตามตรง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ถ้าพี่เขื่อนจะมาสมน้ำหน้าเฟย์ก็กลับไปซะ เออ ใช่สิ เฟย์มันไม่ได้ดคแบบยัยแบมนี่”เฟย์โวยวาย

ตัดพ้อ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ใช่ เราไม่ได้ดีน่ารักเหมือนแบม เฟย์ถ้าเฟย์ยังดื้อเจ้อารมณ์แบบนี้ระวังเถอะเดี๋ยวจงเบมันจะเลิก

คุยกับเราเอา”เขื่อนพูดออกมาอย่างเหลืออด เพี้ยะ เฟย์ที่ไม่เคยถูกเขื่อนว่าก็ตบหน้าทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชีวิตเฟย์มันก็เป็นงี้แล้วไงคะ ไม่มีแฟนไม่มีใครรักก็ช่างมัน”เฟย์พูดแล้วรีบวิ่งหนีเขื่อนออกจากร้าน

ไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ครืน

 

 

ซ่า

 

 

 

 

สายฝนที่โปรยปรายออกมานอกร้านทำให้เฟย์กอดเข่าร้องไห้จากฝนนอกร้านทันที

 

 

 

 

 

 

 

“เฟย์กลับบ้านซะ นี่เราเมามากแล้วนะถึงได้โวยวายแบบนี้”เขื่อนเดินมาตามเฟย์ด้วยความเป็นห่วง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องมายุ่งเอาเวลาไปสนใจแบมซะเถอะค่ะ”เฟย์พูดแล้วผลักเขื่อนออกห่างจากตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

“นี่เฟย์เป็นอะไร เมามากแล้วรึไงทำไมต้องมาประชดเรื่องแบมแบบนี้ด้วย”เขื่อนถามตรงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไม แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้รึไง เออใช่ แบมทั้งเรียบร้อยน่ารักนิ ใครจะไปร้ายกาจแบบเฟย์ ไป

เลยไปเลย อื้ออ”เฟย์หันขวับมา ด้วยความอัดอั้นที่ตัวเองแอบอิจฉาเพื่อนสาวที่ได้ความรักความ

อ่อนโยนก็พาลทุบตีเขื่อน จนชายหนุ่มเจ็บไปทั้งตัวก่อนจะรวบข้อมือบางมาบดจูบเพื่อให้คนตัวเล็ก

หายบ้า โดยที่เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเลือกทำวิธีนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

“พี่เขื่อน”เฟย์ที่เมาแล้วถอนจูบเขื่อนออกมาก่อนจะโอบรอบลำคอแล้วจูบเขื่อนอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

“หึๆ กะว่าจะมาถ่ายแค่นั่งดื่มด้วยกัน แหมๆ เรื่องกลับพลิก กลับแอบกินกันเองจริงๆซะด้วย”ป้าฝน

ที่เอามือถือถ่ายคลิปวีดีโอที่เฟย์และเขื่อนจูบกลางสายฝนอย่างสะใจเพราะทีแรกกะจะตั้งใจแค่ถ่าย

รูปเขื่อนที่อยู่กับเฟย์ที่ผับเฉยๆไม่คิดว่าโชคจะเข้าข้างเธอขนาดนี้ ก่อนจะมองเขื่อนที่พาเฟย์ขึ้นรถ

ออกไปแล้วยิ้มเยาะก่อนจะส่งไฟล์วีดีโอเอาไปให้แบมทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ป้าไปไหนมาน่ะ”ฟางกอดอกถามป้าฝนเมื่อเห็นป้าฝนเดินเข้ามาในห้องพักกลางดึก

 

 

 

 

 

 

 

“ป้าก็ไปจัดการเอาคืนนังเด็กปากเสียยังไงล่ะ ว่าแต่เราเถอะมาหาป้าแบบนี้ เดี๋ยวไอ้พวกนั้นก็สงสัย

เอาหรอก”ป้าฝนพูดแล้วนึกย้อนถึงเมื่อตอนที่อยู่ที่รีสอร์ตที่ตัวเองทำทีว่าจะเสียสละออกมาจากที่นี่

แทนฟางที่จะออกไปกับตัวเอง ก่อนที่จะทำทีกอดฟางเพื่อลาแล้วพูดให้ฟางเข้าใจถึงแผนตัวเองที่

วางไว้ทันที

 

 

 

 

 

 

 

“ฟางบอกว่าออกมาหาโทโมะน่ะป้า ซึ่งทางโทโมะก็โอเคแล้วว่าจะมาหาพวกเราวันพรุ่งนี้”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

“เห้อ ดีจริงๆที่โทโมะยังอยู่ฝั่งเราไม่เหมือนนังเด็กทรยศนั่น”ป้าฝนพูดทำให้ฟางชะงักคิดถึงฝ้าย

 

 

 

 

 

 

 

“เราอย่าไปพูดถึงคนอื่นเลยค่ะป้า ตอนนี้เราทำตามแผนของเราเหมือนเดิมเถอะว่าจะเอายังไงต่อ

ไปดี เพราะงานนี้พ่อคงไม่ยอมยกสมบัติทั้งหมดให้เราแน่ๆ เพราะตอนนี้ยัยฝ้ายก็แต่งงานกับป๊อปปี้

ไปแล้ว”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าแกรั้นจะเป็นเมียมันอีกคนสักนิด ป้าว่าเราก็คงได้สมบัติง่ายๆแล้วล่ะ อ่ะๆ แต่ก็ช่างเถอะตอนนี้

ป้าคิดแล้วล่ะว่าจะเอายังไงต่อไปดี เราน่ะทำทีว่าเราไม่ยุ่งอะไรกับป้าแล้ว และก็แปกล้งทำดีกับ

พวกมันทุกคนให้มันตายใจจากนั้นก็เอานี่ใส่ให้พ่อแกกิน อ้อ ถ้าใส่ให้นังฝ้ายด้วยก็ดีนะ”ป้าฝนพูด

แล้วหยิบหอยายัดใส่มือฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ป้าจะให้ฟางวางยาพ่อกับน้องตัวเองงั้นหรอคะ”ฟางอึ้งไม่คิดว่าจะต้องทำถึงเพียงนี้

 

 

 

 

 

 

 

“นี่แกยังใจอ่อนอีกแล้วงั้นหรอฟาง เห็นแล้วนิว่าผลจากการใจอ่อนมันเป็นยังไง ดูสิ พออ่อนด้วยไม่

ทำอะไรพวกมันก็ได้ใจ ตัดแกออกจากกองมรดก แถมนังฝ้ายที่แกไปช่วยมันในวันนั้นมันยังไม่บอก

เลยว่าคนที่มาช่วยมันคือใคร มันก็ดีแต่ร้องไห้เรียกคะแนนสงสารให้คนอื่นมาเห็นใจเท่านั้นล่ะ เอา

ล่ะชั้นก็ทำได้แค่พูดนะ แกจะทำรึเปล่าชั้นไม่รู้เพราะสมยัติที่ได้มันก็คือของแก ป้าน่ะแก่แล้วจะ

อยากได้ไปทำไม เอาล่ะป้าจะพักผ่อนแล้วกลับไปซะ”ป้าฝนพูดก่อนจะไล่ฟางกลับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เห้อ”ฟางที่กลับมาจากหาป้าในข้างนอกก็ถอนหายใจคิดไม่ตกกับสิ่งที่เธอจะต้องทำ

 

 

 

 

 

 

 

“ดึกๆดื่นๆออกไปข้างนอกคนเดียวในช่วงที่กำลังเสียใจแบบนี้มันน่าสงสัยเนาะว่ามั้ย”ป๊อปปี้ที่นั่งอยู่

ที่ม้านั่งกอดอกจ้องมองฟางที่เดินเข้ามาคนเดียวก็ว่าก่อนจะเดินเข้ามาหาฟางแล้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

“แล้วนี่มันเรื่องอะไรของนาย ดึกดื่นแล้วทำไมไม่ขึ้นไปดูแลยัยฝ้ายล่ะ”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ไง กำลังดูอยู่ หึ ถึงแม้เธอจะมารยาทำเป็นร้องไห้ให้ฝ้ายสงสารแต่ชั้นไม่เชื่อหรอกนะว่าเธอจะ

สำนึกผิดจริงๆ”ป๊อปปี้พูด ทำให้ฟางสะอึกเมื่อป๊อปปี้ไม่เชื่อ กะแล้วว่าผู้ชายคนนี้ต้องฉลาดมาก

อย่างที่คิด

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่นายไม่เชื่อชั้นจริงๆรึไงป๊อปปี้ นี่ชั้นเป็นพี่สะใภ้นายนะ ละก็แถมเป็นเมียที่นายไม่รักไม่สนใจ

ด้วย”ฟางยิ้มออกมานิดนึงก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แล้วเบียดป๊อปปี้แล้วโอบรอบลำคอก่อนที่จะโน้ม

หน้าหมายจะจูบชายหนุ่ม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผลัก

 

 

 

 

 

 

ป๊อปปี้ที่เห็นท่าทางเข้าหาตัวเองของฟางก็รีบผลักฟางล้มลงทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ใช่ เธอไม่ใช่เมียชั้น วันนั้นเธอวางยาชั้น ชั้นไม่มีวันรับผิดชอบเธอฟรอก”ป๊อปปี้ว่าก่อนจะหัน

หลังหนี

 

 

 

 

 

 

 

“อุ้ย”ฟางที่มองป๊อปปี้ด้วยสายตาโกรธจัดแล้วมองดูข้อมือตัวเองที่มีเลือดออกากตอนล้มก็ร้องออก

มาเบาๆ

 

 

 

 

 

 

 

“ว้าย ทำอะไรน่ะปล่อยมือชั้นนะ”ฟางที่นั่งอยู่กับที่มองมือตัวเองก็ร้องเมื่อถูกป๊อปปี้กระชากขึ้นมา

อย่างแรงแล้วลากมานั่งที่ม้านั่งตัวหนึ่งใกล้ๆกับบ้านพักของเธอ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเปิดก๊อกน้ำข้างๆ

แล้วเอามือฟางไปล้างคราบดินที่เปื้อน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย แสบนี่ไม่ต้องเดี๋ยวชั้นทำเองได้น่า”ฟางร้องออกมาพยายามจะชักมือกลับจากป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องมาบ่นน่า เดี๋ยวเชื้อโรคก็เข้าแผลโดนตัดมือทิ้งหรอก”ป๊อปปี้รีบดุฟางที่ทำท่าไม่ยอมให้เขา

ล้างแผล ฟางมองป๊อปปี้ที่เมื่อกี้ยังทะเลาะกันแต่ก็ไม่วายมาดูแลเธอก็นิ่ง

 

 

 

 

 

 

“น้อยๆหน่อยเถอะ อะไรแผลแค่นี้ถึงกับโดนตัดมือ ไร้สาระน่า”ฟางได้สติก็รีบว่าก่อนจะร้องเมื่อ

แผลโดนน้ำอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวกลับเข้าไปในบ้านก็เอายาทาด้วยล่ะจะได้ไม่แดงกว่านี้”ป๊อปปี้พูดแล้วพลันสายตาหันไปมอง

ห่อใบหนึ่งที่กระเด็นแลบออกมาจากกระเป๋าที่หล่นพื้นของฟางจากตอนที่เขาผลักร่างบางเมื่อกี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็รีบไปสิ ชั้นง่วงชั้นจะนอนแล้ว”ฟางชะงักก่อนจะรีบวิ่งไปหยิบห่อยาและ

กระเป๋าขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ้าวพี่ฟาง มาแล้วหรอคะ”ฝ้ายที่เดินออกมากบ้านเห็นฟางก็รีบทัก ฟางรับถอยห่างจากป๊อปปี้

ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฝ้ายออกมาทำไมล่ะเนี่ย อากาศมันเย็นจะตายฝ้ายยิ่งไม่สบายง่ายด้วย”ป๊อปปี้เดินไปหาฝ้ายแล้ว

พูดทำให้ฟางแอบเบ้ปากใส่เมื่อเห็นป๊อปปี้ที่คอยดูแลเอาใจใส่ฝ้ายดีเกินไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะฝ้ายออกมารอยัยเฟย์น่ะค่ะป๊อปปี้ นี่ค่ำมืดป่านนี้แล้วไม่รู้ว่าออกไปเที่ยวที่ไหน

ทำไมไม่กลับมา โทรหาก็ไม่รับสายอีก”ฝ้ายพูดพลางกดโทรศัพท์โทรหาเฟย์ด้วยท่าทางเป็นห่วง

เฟย์มาก

 

 

 

 

 

 

 

“สงสัยรายนั้นคงจะไปนอนกับแบมน่ะสิ ดึกแล้วไปนอนเถอะ”ฟางนึกถึงที่ป้าฝนบอกว่าจัดกา

รกับเฟย์แล้วก็รีบพูดก่อนจะไล่ให้ฝ้ายกลับขึ้นไปนอนแล้วตัวเองก็รีบกลับเข้าไปในบ้านโดยที่ป๊อปปี้

มองตามด้วยความสงสัยท่าทางของฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ เฟย์คือว่าเรื่องเมื่อคืน”เขื่อนที่นั่งกุมขมับอยู่ที่ปลายเตียงรีบพูดเมื่อเฟย์เดินออกมาจาก

ห้องน้ำ

 

 

 

 

 

 

 

 

“มันคือความผิดพลาดของพวกเรา2คนที่ปล่อยตัวปล่อยใจไปค่ะพี่เขื่อนพี่เขื่อนอย่าคิดมากเลย

นะ”เฟย์ยิ้มนิดนึงก่อนจะพูดขึ้นเมื่อนึกถึงเมื่อคืนที่เฟย์เมาและโวยวายทำร้ายเขื่อนก่อนจะถูกเขื่อน

จูบเพื่อดับอาการโมโหตัวเองท่ามกลางสายฝนแล้วทั้งคู่ก็เผลอใจไปด้วยกันก่อนะมาหาความสุข

กันที่โรงแรมแห่งหนึ่งไม่ไกลจากผับมาก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พี่รู้ว่าพี่นั้นทำไม่ดีกับเฟย์ พี่ไม่น่าเลยทั้งๆที่พี่เอ็นดูเราเหมือนน้องสาวแท้ๆ”เขื่อนพูดต่อ

 

 

 

 

 

 

 

 

“เฟย์บอกว่าช่างมันยังไงล่ะคะพี่เขื่น มันก็แค่ความผิดพลาดถ้าเราไม่บอกแบมกัน แบมก็ไม่มีวันรู้

เรื่องนี้หรอก เอาล่ค่ะนี่ก็สายมาแล้ว กลับกันเถอะเดี๋ยวที่บ้านเฟย์เป็นห่วง”เฟย์พูดก่อนจะเดินเปิด

ประตูห้องแล้วอึ้งเมื่อปะทะเข้ากับแบม

 

 

 

 

 

 

 

เพี้ยะ เพี้ยะ เพี้ยะ

 

 

 

 

 

 

แบมไม่รอช้าเมื่อเห็นเฟย์อยู่ในห้องกับเขื่อนก็พุ่งเข้าไปตบเฟย์ไม่ยั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

“นัง เพื่อนชั่ว แอบมานอนกับแฟนเพื่อนงั้นหรอ นังเฟยืนังหน้าด้าน ไม่มียางอาย ทำแบบนี้กับชั้น

ได้ยังไงห้ะ จำเอาไว้เลยนะ นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเราขาดกัน และอย่าหวังว่าแกจะพบความสุข

อีก”แบมที่ถูกเขื่อนดึงออกมาไม่ให้ทำร้ายเฟย์ก็ชี้หน้าด่าก่อนจะเดินออกไป โดยที่เขื่อนรีบตามไป

ทิ้งให้เฟย์ร้องไห้อยู่ตรงนั้นโดยที่ป้าฝนแอบมองเหตุการณ์อย่างสะใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

ช่วยไม่ได้ที่เฟย์อยากปากดีจนป้าฝนหมั่นไส้ งานนี้เฟย์โดนแบมเล่นงานแน่ๆ

 

 

 

แม้ป๊อปปี้จะรักฝ้ายเกลียดฟางแต่ป๊อปปี้ก็อดกลบมาดูแลฟางไม่ได้อยู่ดี

 

 

แล้ววฟางล่ะจะวางยาพ่อกับน้องตัวเองริงรึเปล่าน้อออออ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา