แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.72K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

31) 31 เสียสละตัวเอง?

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แบม เป็นยังไงบ้างแบม”เมื่อแบมลืมตาขึ้นมาเขื่อนก็รีบเข้าไปดูอาการด้วยความเป็นห่วง

 

 

 

 

 

 

 

“แบมไม่เป็นไรแล้วนะ”เฟย์เมื่อเห็นเพื่อนสาวก็รีบวิ่งเข้ามาดูอาการแบมอีกที

 

 

 

 

 

 

ผลัวะ

 

 

 

 

 

 

 

ทันทีที่แบมเห็นหน้าเฟย์ก็คว้าเอาถาดใส่ยาสีเงินปาใส่หัวเฟย์ทันที

 

 

 

 

 

 

“นี่ทำอะไรของแบมน่ะ ทำร้ายเฟย์ทำไม”เขื่อนตกใจเมื่อเห็นแบมทำร้ายเฟย์ก็รีบว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ต่อหน้าแบมตั้ง2ครั้งแล้วพี่เขื่อนยังจะห่วงมันอีกหรอคะ อีหน้าด้านแบบนี้ชอบมันมากงั้น

หรอ”แบมว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นขอโทษแบม ชั้นไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆนะ”เฟย์ที่เอามือกุมหัวแล้วเดินมาพูดกับ

แบมดีๆ

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องมาจับตัวชั้น ออกไป ชั้นไม่อยากเห็นหน้าแก”แบมว่าและไล่เฟยืออกจาห้องไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวค่ะพี่เขื่อน ไม่ต้องไปตามมัน ถ้าพี่เขื่อนรักแบมพี่เขื่อนดูแลแบมอยู่ที่นี่ได้มั้ย”แบมพูดก่อน

น้ำตาแห่งความเสียใจจะไหลออกมาอีกครั้ง เขื่อนมองแฟนสาวด้วยความสงสารก่อนที่จะลุกไปเข้า

ห้องน้ำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฮัลโหล พ่อหรอคะแบมแบมถูกทำร้ายค่ะ”เมื่อลับสายตาเขื่อนแล้วแบมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร

ออกทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เห้อ”เฟย์ที่หลบมานั่งสงบสติอารมณ์ตัวเองข้างนอกก่อนจะเดินไปที่รถเพื่อจะกลับบ้าน

 

 

 

 

 

 

 

เอี๊ยด

 

 

 

 

 

จู่ๆก็มีรถกระบะคันหนึ่งมาจอดขวางตัดหน้าเฟย์ไว้

 

 

 

 

 

 

 

“นี่พวกแกเป็นใครน่ะจะทำอะไร”เฟย์ตกใจเมื่อมีชายสวมหมวกไอ้โม่งลงมาจากรถ3-4คนแล้วล้อม

ตัวเธอไว้

 

 

 

 

 

 

“ได้ข่าวมาว่าชอบแย่งของชาวบ้านไม่ใช่หรอ”ชายในกลุ่มพูดขึ้นทำให้เฟยืรู้ทันทีว่าใครเป็นคนสั่ง

ชายพวกนี้มาหาเธอ

 

 

 

 

 

 

 

“ว้าย เจ็บนะ ปล่อย”เฟย์ร้องเสียงหลงเมื่อกำลังจะวิ่งหนีก่อนจะถูกกระชากผมมาอย่างแรง

 

 

 

 

 

 

“นี่ปล่อยชั้นเถอะนะ ชั้นเป็นเพื่อนของยัยแบมอย่าทำแบบนี้”เฟย์พยายามร้องขอชายกลุ่มนั้น

 

 

 

 

 

 

 

“แต่แกแย่งแฟนคุณหนู แกมันไม่ใช่เพื่อนคุณหนุอีกแล้ว”ชายกลุ่มนั้นว่าก่อนจะกระชากเฟย์มาใน

วงล้อม

 

 

 

 

 

 

เพี้ยะ เพี้ยะ เพี้ยะ

 

 

 

 

 

 

 

ชายกลุ่มนั้นไม่รอช้า ก็เข้ารุมทำร้ายจนเฟย์ทรุดลงไปกองกับพื้น

 

 

 

 

 

 

“นี่แค่สั่งสอน ผู้หญิงสำส่อนอย่างแก ออกห่างแฟนคุณหนุซะไม่อย่างงั้นแกโดนอุ้มไปขายที่ซ่อง

แน่”ชายคนนั้นชี้นิ้วสั่งก่อนจะขึ้นรถแล้วจากไปอย่างไม่ไยดีเฟย์ที่ร้องไห้กอดตัวเองอย่างเสียขวัญ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยววันนี้พี่ฟางทานข้าวกับฝ้ายแล้วก็ป๊อปปี้นะคะ”ฝ้ายพาฟางเข้ามาในบ้านแล้วยิ้มก่อนที่จะให้

ฟางไปนั่งข้างๆป๊อปปี้ ป๊อปปี้ชะงักเมื่อเห็นฟางมานั่งข้างก่อนตัวเองจะขยับตัวไปนั่งข้างฝ้าย ทำให้

ฟางสะอึก

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ชั้นมาดีชั้นไม่ได้มาทำร้ายเมียนายหรอกน่า”ฟางพูดเมื่อเห็นป๊อปปี้ระแวงเธอ

 

 

 

 

 

 

“ใครจะไปรู้ล่ะเผื่อเธอน่ะแอบเอายาพิษมาวางถึงในบ้าน”ป๊อปปี้พูดทำให้ฟางหันขวับมองอย่างไม่

พอใจ

 

 

 

 

 

 

“อ๋อ ถ้าคิดว่าชั้นจะวางยาพิษล่ะก็ ชั้นก็วางให้นายคนแรกเพราะนายมันปากเสีย”ฟางย้อนใส่ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

“ก็ลองดูสิ ชั้นน่ะจะเป็นผีตามไปหลอกเธอแน่นอนยัยแม่มด’ป๊อปปี้เถียงฟางอย่างไม่ยอมแพ้

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ อย่าทะเลาะเลยนะคะเดี๋ยวฝ้ายว่าเราทานข้าวกันดีกว่านะคะ”ฝ้ายพูดก่อนจะเดินหายเข้าไป

ในครัวแล้วเอาอาหารมาให้ทุกคนทาน

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ดีจังเลยนะคะที่แม่ให้แม่บ้านเตรียมอาหารให้พวกเราอยู่แล้ว”ฝ้ายพูดแล้วพลางตักข้างให้ฟาง

และป๊อปปี้ ฟางชะงักแล้วคิดถึงเมื่อคืนที่ป้าฝนโทรมาบอกว่าจะให้พี่ทิพย์เอายานอนหลับใส่ใน

อาหารให้พวกป๊อปปี้ทาน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ เดี๋ยวพี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ทานกันไปก่อนเลย”ฟางพูดแล้วทำทีเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำทันที

ก่อนที่จะมองตัวเองในกระจกแล้วเปิดกระเป๋าออกมาคือยาพิษที่เตรียมมา

 

 

 

 

 

 

 

 

“หลับจริงๆแล้วสินะ”ฟางเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วเห็นป๊อปปี้กับฝ้ายฟุบหลับอยู่บนโต๊ะอาหาร

แล้วพูด ก่อนจะหยิบยาพิษออกมาอย่างชั่งใจว่าเธอจะวางยาฝ้ายดีมั้ย แต่แล้วฟางก็ต้องเก็บมันใส่

กระเป๋าตามเดิม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ขอโทษนะป้าฟางเหนื่อยฟางอยากกลับไปตั้งตัวสักพักจริงๆ แล้วเราค่อยกลับมาหาทางเอาสมบัติ

มาเป็นของเรานะ”ฟางที่หยิบกระเป๋าเสื้อผ้าที่เก็บไว้เมื่อคืนก่อนจะเดินมาที่รถแล้วขับออกไปข้าง

นอกรีสอร์ตทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่พี่ฟางจะไม่ฆ่าฝ้ายจริงๆใช่มั้ยคะ”ฝ้ายที่แอบอยู่ในรถก็โผล่พรวดขึ้นมาทำให้ฟางตกใจ

 

 

 

 

 

 

 

“เป็นไปได้ไงในเมื่กี้เธอถูกยานอนหลับหลับไปแล้วนิ”ฟางตกก็รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฝ้ายแค่อยากรอทานข้าวกับพี่ฟางนี่คะเลยนั่งรอ แต่พอเห็นอาการป๊อปปี้ก็รู้ทันทีว่าพี่ฟางวางยา

พวกเรา”ฝ้ายพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“รู้แล้วไง งั้นก็ลงจากรถไปซะทีสิ น่ารำคาญ”ฟางพูดเสียงแข็งก่อนจะไล่ฟาง

 

 

 

 

 

 

 

หมับ

 

 

 

 

 

ฝ้ายไม่ยอมก่อนจะรีบดันตัวเองมานั่งข้างฟางที่ที่นั่งคนขับ

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟางฝ้ายอยากให้พี่ฟางเป็นเหมืนเดิมนะคะ”ฝ้ายสบตาพี่สาวฝาแฝดแล้วขอร้องเธอ

 

 

 

 

 

 

 

“มันเป็นเหมืนเดิมไม่ได้แล้วล่ะ ทำไม กลัวชั้นจะแกล้งอีกเลยมาขอร้องชั้นงั้นสิ”ฟางยิ้มเยาะ

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ค่ะ ฝ้ายไม่กลัวถ้าคนที่แกล้งฝ้ายคือคนที่ปกป้องดูแลฝ้ายมาในตอนเด็ก พี่ฟาง ฝ้ายรู้นะคะว่า

ฝ้ายกับพ่อเราทอดทิ้งพวกพี่ แต่พวกเราไม่ได้ตั้งใจ ฝ้ายดีมากนะคะตอนที่พี่เลือกที่จะมาอยู่ที่นี่

แม้จุดประสงค์ของพี่ที่มาคือต้องการสมบัติทั้งหมดก็ตาม”ฝ้ายพูดขึ้นมาทำให้ฟางสะอึกไม่คิดว่า

ฝ้ายจะรู้เรื่องทั้งหมด

 

 

 

 

 

 

 

“ทั้งๆที่เธอเองก็รู้ว่าชั้นมาเพราะอะไร ทำไมถึงได้โง่ยอมให้ชั้นโขกสับล่ะ”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

“ถ้าสิ่งที่เรายอมคนที่เรารักว่าโง่ ฝ้ายก็ยอถูกเรียกว่าคนโง่ค่ะ”ฝ้ายพูดแล้วยิ้มอย่างอ่อนโยน

 

 

 

 

 

“นี่ไม่ต้องมาเล่นละครหรอกนะ ชั้นไม่มีทางเชื่อเธอว่าเธอจะไม่คิดจะเอาคืนชั้น”ฟางรีบว่า

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าฝ้ายคิดจะเอาคืนพี่ฟาง ฝ้ายก็คงไม่มากับพี่ฟางตรงนี้ทั้งๆที่ฝ้ายก็รู้ว่าพี่ฟางจะฆ่าฝ้ายงั้นหรอก

ค่ะ”ฝ้ายพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ธะ เธอรู้”ฟางอ้าปากค้างไม่คิดว่าฝ้ายะรู้ถึงเรื่องที่เธอวางแผนฆ่าฝ้ายด้วย

 

 

 

 

 

 

 

“ค่ะ ฝ้ายอาจจะเลวมากในสายตาพี่เลยทำให้พี่คิดอยากจะฆ่า แต่ฮึก ฮือๆ แต่ฝ้ายก็ยังอยากได้พี่

สาวของฝ้ายคนเดิมคืนมานะคะ แม้ว่าจะต้องแลกด้วยสมบัติทั้งหมดหรือชีวิตก็ยอม”ฝ้ายพูดแล้ว

ปล่อยโฮออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นบอกแล้วไงว่ามันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว พี่สาวที่แสนดีของเธอมันตายไปนานแล้ว”ฟาง

ทำใจแข็งแล้วพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ว่ายังไงฝ้ายก็เชื่อค่ะว่าพี่ฟางจะต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิม พี่ฟางถ้านี่คือสิ่งที่พี่ฟางต้องการ

คือสมบัติทั้งหมดทั้งของตัวเองที่ถูกยึดไปและสมบัติของฝ้าย ฝ้ายยินดีจะให้พี่ฟาง ทุกอย่างแม้จะ

ต้องแลกชีวิตตัวเองก็ยอม”ฝ้ายพูด

 

 

 

 

 

 

 

“นี่พูดอะไรโง่ๆออกมาน่ะ บ้าไปแล้วรึไง”ฟางตกใจรีบว่าฝ้าย

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่บ้าค่ะ ถ้าชีวิตของฝ้ายสามารถแลกให้อีกชีวิตเดิมที่เป็นพี่ฟางคนเดิมกลับมา แล้วดูแลพ่อและ

กิจการรีสอร์ตของเราไม่ให้ถูกพวกนายแบงค์ทำลายได้ ฝ้ายยอม เพราะชีวิตของฝ้ายเองก็ไม่ได้มี

ค่าอะไรมากมายอีกแล้ว ฝ้ายมันก็แค่ผู้หญิงที่ถูกตราหน้า มีราคีไปแล้ว”ฝ้ายพูดแล้วคิดย้อนถึงสิ่งที่

แม่ป๊อปปี้ว่าเมื่อวานก็เศร้าลงไป

 

 

 

 

 

 

 

“อย่านะอย่าทำอะไรบ้าๆขึ้นมานะยัยฝ้าย”ฟางตกใจกับสิ่งที่ฝ้ายตักพ้อก็ร้องอย่างตกใจ

 

 

 

 

 

 

 

“และอีกอย่าง เพื่อตัดปัญหาไม่ให้ป้าฝนมาทำร้ายพ่ออีกฝ้ายยอมค่ะ พี่ฟางฝ้ายขอโทษนะคะ”ฝ้าย

พูดออกมาก่อนจะปาดน้ำตาตัวเองแล้วเอาที่ช็อตไฟฟ้าที่พกมาด้วยในกระเป๋าช็อตใส่ฟางจนสลบ

 

 

 

 

 

 

 

 

“กรี๊ดดดดดดด”จังหวะนั้นที่ฟางสลบเท้าของฟางร่งความเร็วของรถทำให้ฝ้ายที่ย้ายตัวเองมาฝั่งคน

ขับนั้น ลดความเร็วรถยนต์ไม่ทัน ก็ร้องเสียงหลงก่อนจะพุ่งชนเข้าที่ต้นไม้ใหญ่ตรงทางโค้งทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พะ พี่ฟาง”ฝ้ายที่เจ็บตัวพอๆกับฟางที่สลบไปแล้วพยายามผลักฟางลงจากรถได้สำเร็จก่อนที่รถ

จะไหลลงไปที่หน้าผาและตัวของฝ้ายเองก็ติดอยู่ในรถ

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉับบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

 

 

 

แม้จะดีสักแค่ไหน ก็ต้องไปเห็นไม่ปลื้มฝ้ายกันตั้งเยอะไรเตอร์ตัดบทเลยแล้วกัน

 

งานนี้บอกเลยว่าเตรียมเจอจุดเปลี่ยนของฟางงงงงง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา