แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.70K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

53) 53 อยู่ที่ไหน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้วนะพี่ป๊อป ไปถึงอเมริกาเพื่อตามหายัยฟางเนี่ยนะ”เฟย์ตกใจกับความคิด

ของป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ใช่นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆพี่คิดมันดีแล้วล่ะเฟย์ พี่จะไม่ปล่อยให้ฟางต้องอยู่คนเดียวอีกแล้ว”ป๊อปปี้

พูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“ได้ ถ้านายอยากจะดูแลฟางพวกเราก็ยินดีจะช่วย แต่ตอนนี้นายรับสายแม่นายก่อนเถอะ โทรหา

ทางนายไม่ติดสินะเลยต้องโทรเข้าหาชั้นแบบนี้ โทรจนสายแทบไหม้แล้วเนี่ย”เขื่อนพูดก่อนจะยื่น

มือถือให้กับป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ครับแม่ ตอนนี้ผมอยู่กรุงเทพครับ อะไรนะครับจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะครับ”ป๊อปปี้รับสายแม่ของเขาก็พูด

ขึ้นอย่างตกใจเมื่อได้ยินเรื่องราว

 

 

 

 

 

 

 

 

“เกิดอะไรขึ้นหรอพี่ป๊อป”เฟย์รีบเดินเข้ามาถามป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“แม่กานดาโทรมาบอกว่าแม่พี่จู่ๆก็ช้อคเป็นลมไปแล้ว”ป๊อปปี้พูดก่อนที่ทั้งหมดจะรีบขับรถกลับเขา

ใหญ่ทันที

 

 

 

 

 

 

 

“แม่ผมอาการเป็นยังไงบ้างครับ”เมื่อมาถึงโรงพยาบาลป๊อปปี้ก็รีบถามกานดาและนายธีร์

 

 

 

 

 

 

 

“หมอบอกว่าคุณเตือนใจเกิดอาการเครียดแล้วทำให้อาการมะเร็งที่ลำไส้กำเริบดีนะที่พามาส่งโรง

พยาบาลทัน”กานดาพูด

 

 

 

 

 

 

 

“แม่ครับเป็นยังไงบ้างครับ”ป๊อปปี้รีบวิ่งเข้าไปในห้องตรวหลังจากพยาบาลออกมาจากห้อง

 

 

 

 

 

 

 

“หึ ยังเห็นหัวแม่อีกหรอ นึกว่าจะมัวแต่หลงไปตามนังเมียแพศยาของแกนั่น”คุณหญิงรีบว่า

 

 

 

 

 

 

“แม่ครับ ผมทำฟางท้องนะครับ ผม็ต้องจัดการเรื่องให้มันถูกต้องผมต้องรับผิดชอบ”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

 

 

 

“จะรับผิดชอบอะไรนักหนา ลูกในท้องนังนั่นใช่ลูกเราจริงรึเปล่าก็ไม่รู้เอาเงินฟาดหัวไปก็จบ

แล้ว”คุณหญิงว่า

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ครับแม่ผมไม่อยากทำร้ายฟางอีกแล้ว เท่านี้ผมก็ทำลายชีวิตฟางมามากพอแล้ว แม่ครับ ตอน

ที่ผมเสียฝ้ายไปครั้งแรกผมแค้นฟางกับป้าเค้ามากเลยเผลอทำเรื่องโง่ๆไป ผมข่มขืนฟาง

ครับ”ป๊อปปี้สารภาพความจริงออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

“อะไรนะ นี่ทำไมเราถึงทำเรื่องแบบนี้ แต่ไม่รู้ล่ะในเมื่อแม่นั่นหายตัวไปแบบนี้เท่ากับว่าแม่นั่นคงไม่

ต้องการให้เรามารับผิดชอบเรื่องทั้งหมด ป๊อปลูกควรจะเริ่มต้นใหม่ได้แล้วนะจะมาจมปลักอยู่กับ

เรื่อง2พี่น้องนี้ไม่ได้ ไหนจะธุรกิจของตระกูลเราอีกนี่แม่ก็แก่ตัวลงแล้วนะเราจะไม่คิดดูแลกิจการ

เลยรึไง แม่ขอล่ป๊อปแม่ป่วยขนาดนี้แล้วนะไหนจะธุรกิจใหม่ที่ต้องเปิดตัวที่เวียดนามอีกเราต้อง

กลับไปดูแลงานกับแม่”คุณหญิงเตือนใจพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“คุณหญิงป้าครับ ผมว่าเรื่องฟางคุณหญิงป้าไม่ควรจะบังคับนะครับอย่างน้อยก็เป็นเมียป๊อปปี้อีก

คน”เขื่อนเดินเข้ามาพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“เรื่องธุรกิจตระกูลของเราผมจะกลับไปช่วยบริหารเองครับแต่รีสอร์ตกับการตามหาฟาง”ป๊อปปี้

พยายามพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“ภายในเวลา3วัน แม่ให้เวลาแค่นั้นจริงๆ ถ้าไม่มีการติดต่อของแม่ฟางนั่นเท่ากับว่าเค้าไม่ต้องการ

ให้ทางเรารับผิดชอบแล้วป๊อปต้องไปคุยงานธุรกิจที่เวียดนามกับแม่”คุณหญิงเตือนใจยื่นคำขาด

ทำให้ป๊อปปี้ต้องจำยอมรับคำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เป็นยังไงพออยู่ได้มั้ย บ้านบนดอยมันไม่ค่อยมีความสะดวกสบายอะไรเท่าไหร่นะ”เวนดี้ที่ช่วย

ฟางหิ้วกระเป๋าของฟางมาที่ห้องพักที่บ้านของเธอก็พูดขึ้นแล้วมองไปยังฟางที่เอาแต่ซึมมาตลอด

ทาง

 

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไร แค่ทุกคนใจดีให้เรามาอยู่ด้วยก็ไม่รู้จะตอบแทนยังไงแล้ว”ฟางพูดแล้วยิ้มให้กับเวนดี้

 

 

 

 

 

 

 

 

“จัดของเสร็จรึยังเดี๋ยวเราจะมาพาคนสวยไปดูไร่ชาของเรานะ”เวฟรีบวิ่งมาหาฟางแล้วพูด

 

 

 

 

 

 

“นี่นายก็อย่าพึ่งเซ้าซี้คนสวยเลย ให้คนสวยได้นอนพักก่อนก็ได้ กำลังท้องไส้ด้วยเนี่ย”เต้ยพูด

 

 

 

 

 

 

 

“โอ้ย2คนนี้เรียกคนสวยๆอยู่นั่นล่ะ ชั้นเองก็สวยเหมือนกันนะ”เวนดี้รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“เออจริงสิ เรายังไม่ได้ตั้งชื่อให้กับคนสวยเลย คนสวยจำชื่อตัวเองไม่ได้นี่นา”เต้ยรีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวชั้นตั้งชื่อให้ๆ ทั้งสวยทั้งน่ารักน่าทะนุถนอมราวกับต้นอ่อนของธัญพืช ชั้นจะตั้งชื่อให้เธอว่าฉิ

งดีกว่า อาฉิง ผู้อ่อนเยาว์”เวฟรีบตั้งชื่ให้กับฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“แหมลึกซึ้งเชียวนะยะชื่อไทยก็ได้ย่ะ”เวนดี้รีบพูดทำให้ทุกคนหัวเราะออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไร ชื่อนี้ก็เพราะงั้นเราเอาชื่ออาฉิงก็ได้”ฟางรีบพูดแล้วยิ้มให้ทุกคนจนเต้ยและเวฟที่เห็นก็

หน้าแดง

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอาเป็นว่าเดี๋ยวอาฉิงพักผ่อนให้เต็มอิ่มก่อนแล้วกันเดี๋ยวชั้นจะมาเรียกไปกินข้าวเย็นนะ”เวนดี้พูด

แล้วพาทุกคนเดินออกไปนอกห้อง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ให้เรื่องทุกอย่างมันเป็นอย่างนี้ก็ดีแล้วล่ะ”ฟางมองไปทางหน้าต่างที่มีแต่ภูเขาก็ถอนหายใจออก

มา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ว่าไงเป็นยังไงได้เรื่องมั้ย”ระหว่างที่ป๊อปปี้อยู่ที่รีอสอร์ทนั้นก็ไม่เลิกความพยาบามตามหาฟางก็รีบ

ถามเมื่อเห็นโทโมะและแก้วกลับมาจากติดต่อกับเจ้านายที่สาขาอเมริกา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เราติดต่อกับทางนั้นไปแล้วนะเค้าบอกว่าติดต่อกับฟางไม่ได้แถมฟางก็ไม่ได้อยู่ที่อเมริกาด้วย”โท

โมะพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“งั้นเท่ากับว่าฟางไม่ได้อเมริกา แล้วนี่ฟางเค้าหายไปไหนของเค้ากันนะ”แก้วพูดแล้วครุ่นคิด

 

 

 

 

 

 

 

 

“งั้นชั้นจะจ้างนักสืบตามตัวฟางไม่ว่าจะต้องเสียเงินเท่าไหร่หรือยากเย็นแค่ไหนชั้นก็จะทำ”ป๊อปปี้

พูด

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ แต่นายต้องไปดูงานกับแม่นายที่เวียดนามนินายจะเอายังไง”โทโมะรีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องห่วงทางนี้ชั้นกับเฟย์จะช่วยตามหาฟางที่นี่อีกที นายรีบทำงานตรงนั้นให้เสร็เถอจริ

งมั้ยเฟย์”เขื่อนรีบพูดแล้วหันไปมองที่เฟย์ที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่

 

 

 

 

 

 

 

“อะไรพี่จงเบค่ะๆเฟย์จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ”เฟย์วางสายแล้วเอามือกุมขมับ

 

 

 

 

 

 

“เกิดอะไรขึ้นหรอเฟย์”แก้วถามเมือ่เห็นเฟย์ทำหน้าเครียดๆ

 

 

 

 

 

 

 

“พี่จงเบค่ะตอนนี้เพื่อนที่ทำงานที่เกาหลีบอกว่าพี่จงเบป่วยหนักจากพายุหิมะแล้วเพ้อหาเฟย์ตลอด

แต่ว่าทางนี้เราก็ยังตามหาตัวฟางไม่เจอเลย”เฟย์พูดเครียดๆทำให้เขื่อนนิ่งเงียบ จริงอยู่ ถึงแม้จะ

เคลียร์เรื่องแบมแล้วแต่เฟย์ยังเป็นแฟนจงเบอยู่นี่นา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องห่วงเฟย์รีบไปหาแฟนเฟย์เถอะทางนี้พี่จะช่วยป๊อปเองไม่ต้องห่วง”เขื่อนพูดแล้วเดินจาก

ไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“เห้อคู่นี้ก็ไม่รอดแถมยังมีปัญหามาอีกคู่อีก”แก้วเอามือกุมขมับแล้วมองป๊อปปี้และเฟย์ที่นั่งซึมอยู่

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นฝากนายจัดการเรื่องฟางทีนะได้เรื่องยังไงก็โทรบอกชั้นด้วยนะ”ป๊อปปี้พูดเมื่อทุกคนมาส่งที่

สนามบิน

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องห่วงนะคะพี่ป๊อปยังมีพวกเราช่วยกันตามหาอยู่ว่าแต่พี่ป๊อปเถอะต้องช่วยให้คุณหญิงป้า

ใจอ่อนยอมรับพี่ฟางด้วยนะคะ”แก้วพูดแล้วมองไปทางคุณหญิงเตือนใจที่นั่งกับพยาบาลส่วนตัว

เช้คเอกสารงานต่างๆอยู่

 

 

 

 

 

 

 

 

“ได้ พี่จะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อยเอง”ป๊อปปี้พูดแล้วเดินเข้าไปประตูทางเข้าห้องพักผู้

โดยสารทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ว้าย อะไรกันเนี่ยเวฟ”ฟางที่ทำกับข้าวเสร็ก็แปลกใจเมื่อเวฟยื่นดอกกุหลาบให้1ดอก

 

 

 

 

 

 

 

“คนสวยๆอย่างอาฉิงต้องเหมาะกับดอกไม้สิจ้ะ”เวฟพูดแล้วยิ้มขวยเขินทำให้ฟางส่ายหน้า

 

 

 

 

 

 

 

“อ้าวเต้ยเอาดอกไม้มาให้ใครเนี่ย”ฟางรับดอกไม้จากเวฟมาก็แปลกใจที่เต้ยถือช่อดอกกุหลาบช่อ

โตเข้ามา

 

 

 

 

 

 

 

“อ่ะเราให้อาฉิงนะ ถือเป็นการต้อนรับอาฉิงอย่างเป็นทางการ”เต้ยยิ้มให้ฟางแล้วยื่นช่อดอกไม้ให้

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ ขอบใจทั้ง2มากเลยนะความจริงไม่ต้องเอาดกไม้มาให้เยอะแยะมากมายแบบนี้หรอกแค่ดอก

หญ้าดอกเดียวเราก็รับแล้วล่ะ”ฟางพูดแล้วมองไปที่ดอกหญ้าที่ขึ้นตรงกำแพงอิฐของบ้านก็นึกถึง

ป๊อปปี้ที่เคยเอาดอกหญ้ามาให้เธอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นี่ถามจริงเถอะ ทำไมต้องดอกหญ้าด้วย นี่นายมีรสนิยมที่แย่มากนะกับการให้ดอกไม้ผู้หญิง”ฟาง

บ่น

 

 

 

 

 

นี่คุณ ผมน่ะมีรสนิยมพอน่า แต่ที่ผมให้ดอกหญ้ากับคุณเพราะถึงแม้ดอกหญ้าจะเป็นพืชที่ต่ำต้อย

แต่มันก็ขึ้นอยู่ได้ทุกที่ ทนต่อทุกสภาพอากาศ เหมือนกับคนที่เข้มแข็งอดทนต่อทุกสิ่งที่เข้ามา

แบบคุณ”ป๊อปปี้พูดทำให้ฟางนิ่งเงียบไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อาฉิงเป็นอะไรรึเปล่าเห็นเหม่อๆเอาอ่ะ”เต้ยรีบถามฟางที่เห็นฟางเศร้าลงไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๋อเปล่าจ้ะ นี่เราทำกับข้าวใกล้เวร็จแล้วออกไปรอด้านนอกกับเวฟสิ เดี๋ยวอีกสักพักเวนดี้ก็มา

แล้ว”ฟางพูดอ่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่อ่ะเราอยากจะช่วยอาฉิง”เต้ยพูดแล้วยิ้มหวานให้กับฟางทำให้ฟางชะงักแล้วรู้ทันทีว่าเต้ยคิด

อะไรอยู่

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ เต้ยความจริงไม่ต้องดูแลเราหรอก เราน่ะไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีอะไรแถมท้องมีลูกติดด้วยนะ”ฟาง

พูด

 

 

 

 

 

 

 

“คนที่ท้องแล้วไม่มีสามีใช่ว่าจะเป็นคนไม่ดีอะไรนะอาฉิง ไม่รู้อ่ะ เราสนใจอาฉิงตั้งแต่แรกเจอแล้ว

ไม่ว่าอาฉิงจะผ่านอะไรมาเรารับอาฉิงได้เสมอนะ เราขอจีบอาฉิงนะ”เต้ยพูดแล้วกุมมือฟางเอาไว้

ก่อนจะบอกความในใจออกมา

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ เอาอย่างงั้นก็ได้”ฟางชะงักเมื่อเห็นแรงตื้อของเต้ยไม่ไหวก็ปล่อยให้เลตามเลยไป

 

 

 

 

 

 

 

เหมือนจะดูยุ่งยากนะแต่บอกเลยว่าต่อไปฟางจะเอาคืนป๊อปแล้วว

 

 

โค้งสุดท้ายของคู่นี้แล้วจ้าาาา อย่าพึ่งเบื่อนะๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา