แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.73K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

6) 6 แม่มดร้าย

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แก้วว่า ที่ฟางทำมันไม่เกินไปหน่อยหรอ”แก้วพูดกับฟางที่ออกมาหาเธอและโทโมะที่มาเยี่ยมที่

เขาใหญ่ ก่อนที่จะนัดกันออกมาทานอาหารที่ร้านอาหารข้างนอกรีสอร์ตด้วยกัน

 

 

 

 

 

 

 

“ก็อีแค่เด็กขี้แบคนนึง หึ ทำทีเป็นอ่อนแอเรียกสงสารจากผู้ชาย”ฟางพูดแล้วนึกถึงฝ้ายที่มีป๊อปปี้

คอยโอ๋เมื่อกี้

 

 

 

 

 

 

 

“แต่ บางทีที่ฝ้ายเค้าทำไปเพราะเค้าอยากจะให้ฟางกลับมาดีกับเหมือนเค้าเหมือนเดิมก็ได้

นะ”แก้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย มันก็แค่มารยาเท่านั้น ชั้นบอกแล้วไง นี่ตกลงเธอเป็นใครกันแน่เนี่ย”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

 

“เอาน่าฟาง เราก็รู้ว่ายัยแก้วน่ะรักความยุติธรรมมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แก้วก็อีกคนก็รู้อยู่ว่าเพื่อนเค้า

ไม่ชอบ ก็ยังจะไปเข้าข้างฝ้ายเค้าอีกนะ”โทโมะรีบพูดทำให้แก้วแอบเหวอที่โทโมะเข้าข้างฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอาล่ะ ถ้าทานเสร็จแล้วก็ไปกันเถอะ เดี๋ยวฟางต้องไปจัดการเรื่องห้องพักให้แก้วกับโทโมะ

อีก”ฟางพูดก่อนจะลุกขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

ตุบ

 

 

 

 

 

 

ขณะที่ลุกขึ้นนั้น ฟางก็ได้ชนกับใครคนหนึ่งเข้าโดยที่ชายคนนั้นรีบประคองกอดฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“น้องฝ้ายทำไมมาที่ร้านอาหารแถวนี้ได้ล่ะจ้ะหรือว่า อยากเจอพี่แบงค์เอ่ย”แบงค์รีบพูดเมื่อ

ประคองฟางไว้

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ คุณทำอะไรฟางเพื่อนผมน่ะ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ”โทโมะเห็นก็ตกใจก็รีบเข้าไปเอาเรื่องด้วยความ

หึงหวง

 

 

 

 

 

 

 

“ฟาง งั้นหรอ”แบงค์ชะงักก่อนจะมองฟางด้วยความแปลกใจ

 

 

 

 

 

 

“ค่ะ ชั้นชื่อฟางเป็นฝาแฝดของฝ้ายที่เป็นเจ้าของรีสอร์ตธัญลดาค่ะ”ฟางรีบพูด

 

 

 

 

 

 

“แหม มิน่าล่ะ ถึงไม่เหมือนกันเลยสักนิด ผมแบงค์ เจ้าของรีสอร์ตเดอะ วัน ยินดีที่ได้รู้จัก

ครับ”แบงค์พูดแล้วยิ้มให้ฟาง

 

 

 

 

 

 

“ค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิชั้นขอตัว”ฟางพูดก่อนจะเดินเชิดออกไปโดยมีแก้วและโทโมะเดินตามไป

ติดๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แหม คนหนึ่งก็สวยหวาน อีกคนก็สวย เปรี้ยว น่าสนทั้งคู่แฮะ”แบงค์พูดแล้วยิ้มออกมาอย่างเจ้า

เล่ห์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“มาแล้วค่ะพ่อ แม่”เมื่อฟางกลับเข้ามาในบ้าน เฟย์ก็รีบวิ่งแจ้นไปบอกพ่อกับแม่ทันที

 

 

 

 

 

 

“นี่อะไรกันคะ แค่ฟางหายไปไม่ถึงวันก็รีบพาคนมารอต้อนรับเลยหรอ”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

 

“วันนี้ไปก่อเรื่องแกล้งฝ้ายอะไรเค้ามาล่ะ”นายธีร์รีบว่าลูกสาวทันที ทำให้ฟางหันไปมองฝ้ายที่ยืน

ข้างป๊อปปี้ก็เบ้ปาก

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คงจะร้องไห้วิ่งแจนไปฟ้องแล้วล่ะสิ หึ”ฟางมองไปทางฝ้ายแล้วรีบว่าทันที

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ใช่นะคะพี่ฟาง ฝ้ายไม่ได้บอกพ่อ”ฝ้ายรีบพูดเพราะ คนที่บอกก็คือเฟย์ที่โมโหแทนเธอนั่นเอง

 

 

 

 

 

 

“ใครจะมาบอกพ่อมันไม่สำคัญหรอก แต่ที่สำคัญคือเราไปรังแกฝ้ายเค้าแบบนั้นทำไม”นายธีร์รีบว่า

 

 

 

 

 

 

“พ่อก็ถามลุกสาวสุดที่รักพ่อสิคะว่ามาวุ่นวายกับฟางทำไม ฟางไม่ชอบคนจุ้นจ้าน”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

 

“จริงค่ะพ่อ ที่ฝ้ายโดนแบบนี้ก็เพราะว่าฝ้ายไปวุ่นวายให้พี่ฟางต้องรำคาญน่ะค่ะ”ฝ้ายพูด

 

 

 

 

 

 

“พี่ฝ้าย พี่ฝ้ายไม่จำเป็นต้องออกรับแทนคนนิสัยแย่ๆแบบนี้นะคะ”เฟย์โวยวาย

 

 

 

 

 

“นี่หนู เค้ากำลังพูดกันอยู่ นี่ก็มาสอดจริงๆ มันใช่เรื่องมั้ย”ป้าฝนรีบว่าเฟย์

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่รู้ล่ะ เราทำเกินไป เราต้องขอโทษฝ้ายเค้า ที่ไปแกล้งแบบนั้น”นายธีร์รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ขอโทษ เพราะฟางไม่ได้แกล้ง แต่ฟางเอาจริง”ฟางรีบว่าแล้วกอดอกไม่ยอมขอโทษ

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณ แต่ที่คุณทำนั่นมันก็เกินไปจริงๆนะ คุณฝ้ายเค้าเป็นน้องแท้ๆคุณนะ”ป๊อปปี้รีบพูด

 

 

 

 

 

“น้องแท้ๆงั้นหรอ ก็อีแค่คนหน้าเหมือนเท่านั้นล่ะ เพราะชั้นไม่มีน้อง”ฟางรีบว่าทันที

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟาง”ฝ้ายที่ได้ยินเช่นนั้นก็ร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ ที่พี่สาวไม่ยอมรับตัวเอง

 

 

 

 

 

 

“ยัยฟาง มันจะมากไปแล้วนะ นี่รู้ตัวมั้ยว่าพูดอะไรออกมา”นายธีร์รีบว่าลูกสาวทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“รู้ตัวสิคะ ก็มีสติครบทุกอย่าง และก็รู้ด้วยว่าตัวเองเกิดมาไม่มีพ่อเหมือนกัน”ฟางรีบว่า

 

 

 

 

 

 

เพี้ยะ

 

 

 

 

 

นายธีร์ได้ยินเช่นนั้นก็เผลอตบหน้าลูกสาวท่ามกลางความตกใจของทุกคน

 

 

 

 

 

 

“นี่ธีร์ มันจะมากไปแล้วนะที่ใช่กำลังกับฟางแบบนี้ ชั้นเป็นป้าที่เลี้ยงเค้ามาตั้งแต่เล็กจนโตชั้นยังไม่

เคยตบตีหลานชั้นเลยนะ”ป้าฝนตกใจรีบดึงฟางไปกอดแน่นก่อนจะรีบว่านายธีร์ด้วยความโมโห

 

 

 

 

 

 

“ก็เพราะพี่ฝนไม่ทำอะไรฟางแบบนี้สิครับ เลยไม่ความเคารพ ไม่มีมารยาท”นายธีร์ว่า

 

 

 

 

 

 

“ค่ะ ฟางมันไม่มีมายาท ฟางมันไม่ดี ฟางมันเป็นลูกชั่วๆที่พ่อทอดทิ้ง พอใจรึยังคะ”ฟางย้อนพ่อตัว

เอง

 

 

 

 

 

 

 

“ยัยฟาง หยุดก้าวร้าวกับพ่อแบบนี้นะ”นายธีร์โมโห ก็รีบว่าลูกสาวเสียงดัง

 

 

 

 

 

 

“พ่อคะ อย่าว่าพ่างเลยค่ะ”ฝ้ายที่เห็นพ่อกับพี่สาวฝาแฝดตัวเองทะเลาะกันก็รีบห้าม

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องมาทำตัวเป็นคนดีหน่อยเลย น่ารำคาญ”ฟางหันขวับไปว่าใส่ฝ้ายอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เพี้ยะ

 

 

 

 

นายธีร์เห็นฟางตะคอกใส่ฝ้ายก็ตบหน้าฟางอีกครั้ง จนคราวนี้ฟางถึงกับเลือดกลบปาก

 

 

 

 

 

 

 

“ฟาง เลือด ธีร์นี่มันจะมากไปแล้วนะ แกตบลูกจนเลือดออกงั้นหรอ”ป้าฝนตกใจรีบว่าทันที

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าเกลียดกันมากขนาดนี้ ฟางไปก็ได้”ฟางอึ้งไม่คิดว่าจะถูกตบจนเลือดออกก็รีบวิ่งออกไปจาก

บ้านทันที

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟาง เดี๋ยวก่อนค่ะพี่ฟาง”ฝ้ายตกใจรีบวิ่งตามพี่สาวออกไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

“คุณฝ้าย เดี๋ยวครับ”ป๊อปปี้ตกใจที่เห็นฝ้ายวิ่งออกไปก็รีบวิ่งตามไปเพราะกลัวฟางจะทำร้ายฝ้ายอีก

ครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ใช่สิ ชั้นมันลูกชังไม่ใช่ลูกรัก พ่อถึงไม่เคยสนใจใยดีชั้นเลย”ฟางวิ่งมาตรงท่าน้ำใกล้ๆกับที่จอด

เรือถีบในบึงแล้วพูดก่อนจะทรุดลงนั่งร้องไห้ตรงนั้น พลางมองเงาตัวเองที่สะท้อนในน้ำแล้วปาด

น้ำตาทิ้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟาง นั่นพี่ฟางจะทำอะไรคะ อย่านะ”ฝ้ายที่วิ่งมาแล้วเห็นฟางก็เข้าใจว่าฟางจะโดดน้ำก็ร้องห้าม

 

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย จะตามมาทำไม ออกไปนะ ชั้นอยากอยู่คนเดียว”ฟางรีบลุกแล้วหันไปว่าใส่ฝ้าย

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟาง ทำอะไรคะ อย่าคิดสั้นนะคะ พี่ฟางอย่าไปคิดมากกับที่พ่อเมื่อกี้เลยนะคะ”ฝ้ายพยายามพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นจะเป็นอะไร มันก็เรื่องของชั้นเธอไม่ต้องมายุ่ง ออกไปซะ”ฟางโมโห ยิ่งไล่ฝ้ายออกไป

 

 

 

 

 

 

“ไม่ค่ะ ฝ้ายจะไม่ไหนทั้งนั้น ไม่ว่าพี่ฟางจะรำคาญหรือไล่ยังไงนะ ฝ้ายก็ไม่ไป”ฝ้ายพูด

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย เธอนี่มันเกิดเป็นปลิงจริงๆ น่ารำคาญ อยากอยู่ที่นี่ใช่มั้ย เออ ชั้นไปก็ได้”ฟางว่าก็จะเดินไป

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟางไปไหนคะ ว้าย”ฝ้ายรีบคว้าข้อมือฟางไว้อย่างแรง ก่อนที่ทั้งคู่จะเสียหลัก

 

 

 

 

 

 

ตู้ม

 

 

 

 

 

ฟางและฝ้ายตกลงไปในบึงทั้งคู่

 

 

 

 

 

 

 

“เธอนี่มันน่ารำคาญ น่าเบื่อ รู้มั้ยชุดชั้นมันแพงมากนะ”ฟางบ่นไม่หยุดเมื่อว่ายมาถึงฝั่ง

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟาง แค่กๆ ช่วยฝ้ายด้วย”ฝ้ายที่ว่ายน้ำไม่เป็นก็ตีตัวเองแล้วขอความช่วยเหลือจากฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“นอกจากน่ารำคายแล้วยังเป็นตัวปัญหาให้ชั้นอีกนะ”ฟางพูดก่อนจะว่ายไปช่วยฝ้ายขึ้นมากน้ำทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“คุณฝ้าย คุณฟาง”ป๊อปปี้ที่วิ่งกระหืดหอบเข้ามาเห็นฟางที่ช่วยฝ่ายขึ้นฝั่งมาก็ตกใจ

 

 

 

 

 

 

 

“มาก็ดีละ มาเอายัยตัวปัญหานี่ไปจากชั้นที น่ารำคาญ”ฟางว่าก่อนจะเดินหนี

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณเกลียดน้องตัวเองมากถึงขนาดทำร้ายจนต้องตกน้ำเลยหรอ คุณนี่มันใจร้ายเหมือนแม่มด

จริง”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

 

 

 

 

“เออ เกลียดมาก น่ารำคาญ น่าเบื่อ”ฟางว่าก่อนจะเดินหนีป๊อปปี้และฝ้ายออกไป

 

 

 

 

 

 

 

“อย่าไปว่าพี่ฟางเลยค่ะ มันเป็นอุบัติเหตุ เค้าไม่เกลียดฝ้ายหรอก ไม่อย่างงั้น เค้าคงปล่อยให้ฝ้าย

จมน้ำไปต่อหน้าต่อตาแล้วค่ะ”ฝ้ายพูด ก่อนที่ป๊อปปี้จะอึ้ง เพราะเมื่อกี้ เขาเองก็ว่าเธอไปเหมือนกัน

 

 

 

 

 

 

งานนี้ต้องอุบไว้ก่อนว่าป๊อปจะคู่กับใคร ฝ้าย รึฟาง ปล่อยให้รีดเดอร์เดากันไป

 

แต่บอกเลยว่าNCอ่ะ คงอีกนานนะ

 

 

ชอบไม่ชอบที่ฟางร้ายยังไงก็ช่วยคอมเม้นกันด้วยนะคะ อยากรู้ความเห็นกันจริงๆ

 

ว่าโอเคมั้ยอ่ะ อัพอ่ะอัพแน่นอน บอกเลบ

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา