หัวใจของมาเฟีย

9.3

เขียนโดย Chapond

วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เวลา 01.06 น.

  46 ตอน
  263 วิจารณ์
  28.72K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 01.36 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

15) 15 การกลับมาของผู้หญิงของมังกรทอง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

“นี่ตกลงที่ฟางบอกว่าฟางเคยแต่งงานและมีลูกแล้วมันคือความจริงสินะ”หลังจากฟางต้องกลับ

ไปที่มังกรทองที่ฮ่องกงอีกครั้งเขื่อนก็รีบพูดเมื่อมาดามหลี่ให้ฟางมาเตรียมของที่บ้านของจอห์น

และอารีย์

 

 

 

 

 

 

“แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะที่ฟางกลับไปคราวนี้จะต้องเจอกับอะไรบ้าง”ฟางพูดพลางเตรียมทำใจกับ

สิ่งที่จะต้องเจอในอนาคต

 

 

 

 

 

“ไม่คิดเลยนะว่าคนที่เขื่อนเจอเมื่อตอนนั้นจะเป็นคนเดียวกับฟางจริงๆ ต้องไปเจอสามีเก่ากับ

ลูกสาวที่ไม่ได้เจอกันตั้ง15ปีขนาดนี้พวกเค้าจะทำหน้ายังไงเมื่อเจอฟาง ถ้าพวกนั้นร้ายกับฟาง

ขึ้นมาล่ะ เห้อ คนพวกนั้นก็เอาแต่ใจจริงๆ ทดแทนบุญคุณอย่างอื่นก็ไม่ได้”เขื่อนอดที่จะบ่นแทน

ฟางไม่ได้กับสิ่งที่ฟางต้องเจอ

 

 

 

 

 

 

“เอาน่าเขื่อน ฟางทำผิดกับพวกเค้าเอาไว้ หนีมาตั้ง15ปีแล้วต่อไปนี้มันก็คงถึงเวลาที่ฟางจะต้อง

เจอกับพวกเค้าแล้วล่ะ”ฟางพูดพลางเก็บกระเป๋าของตนเองลงมาจากบ้านอีกครั้ง

 

 

 

 

 

“เขื่อนล่ะสงสารฟางจริงๆ ถ้ามีอะไรที่เขื่อนช่วยได้ เขื่อนเต็มใจช่วยฟางทุกอย่าง ถ้าฟางไม่ไหว

เขื่อนจะไปรับฟางนะ”เมื่อรถมารับทั้งคู่ให้ปี่สนามบิน ก่อนที่ทั้งคู่จะต้องแยกย้าย เขื่อนพูดกับฟาง

อีกครั้งแล้วดึงฟางไปกอดแทนทุกความรู้สึกที่มี

 

 

 

 

 

 

 

“เห้อ”ฟางถอนหายใจมองไปทางหน้าต่างของเครื่องบินส่วนตัวพลางคิดถึงภาพของเธอ ป๊อปปี้

และแองจี้เมื่อ15ปีก่อน ผ่านมานานมากแล้วถ้าเธอกลับไปเจอพวกเขาอีกครั้ง พวกเขาจะเป็นยัง

ไงบ้างนะ ว่าแล้วฟางก็เอนหลังลงปิดเปลือกตาสวยแทนการคิดเรื่องราวทุกอย่างไม่ให้ฟุ้งซ่าน

ก่อนที่เครื่องบินส่วนตัวของมังกรทองจะเคลื่อนตัวและทะบานขึ้นสู่ท้องฟ้าจุดหมายคือฮ่องกง

บ้านหลังใหญ่ของแก๊งค์มังกรทอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ที่นี่ไม่ได้เปลี่ยนไปมากกว่าเดิมเลย”เมื่อมาถึงคฤหาสน์ของมังกรทอง ฟางที่ลงจากรถมาหยุด

ตรงโถงด้านล่างระหว่างรอคนของมาดามหลี่ขนกระเป๋าอยู่มองไปรอบๆแล้วพูดขึ้น

 

 

 

 

 

“วันนี้ป๊อปปี้กับขนมจีนไปออกงานสังคม แองจี้ก็ไปเรียน คงจะกลับเย็นๆมีห้องพักว่างตรงมุมสุด

ข้างของคุณแม่เธอไปพักห้องนั้นแล้วกัน”อุษาเดินมาบอกฟางก่อนที่จะให้คนพาฟางไปที่ห้องพัก

ริมสุด เมื่อขึ้นมาที่ชั้น2ฟางมองไปอีกทางที่เมื่อก่อนเคยเป็นห้องนอนของเธอและป๊อปปี้ก็อดซึม

ไม่ได้ก่อนที่จะไล่ความคิดเดินเอาของไปเก็บแล้วเดินลงมาชั้นล่างเพราะเธอพึ่งสังเกตว่าด้าน

หลังคฤหาสน์มีบ้านหลังเล็กๆติดกับทะเลสาบในพื้นที่ของมังกรทองและสวนอยู่ฟางจึงถือวิสาสะ

เดินเข้าไปในนั้น

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ พีชครับอย่าเอามือไปจับดินนะครับเดี๋ยวมาทานของว่างอยู่นะ”เสียงหวานใสของใครคนหนึ่ง

ดังขึ้นทำให้ฟางหันไปมองเด็กชายตัวเล็กวัย2ขวบที่นั่งเล่นดินอยู่ในสวนก็อดยิ้มออกมาด้วยความ

เอ็นดู

 

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่พิมเด็กซนคือเด็กฉลาดนะคะดีซะอีกที่พีชเค้ายังมีขาวิ่งเล่นไปไหนมาไหน

ได้ ผิดกับเฟย์”เสียงของเฟย์พูดขึ้นแฝงด้วยความเศร้าทำให้ฟางชะงักแปลกใจก่อนที่จะเดิน

เข้าไปใกล้แล้วต้องอึ้งเมื่อเห็นร่างบางของคนที่คุ้นเคยอย่างเฟย์ต้องมานั่งรถเข็นแบบนี้

 

 

 

 

 

 

 

“อย่าเศร้าไปสิเฟย์ตลอดเวลาก็มีแพทย์มาทำกายภาพที่บ้านของเรายังไงซะเฟย์ต้องกลับมาเดิน

ได้อยู่แล้ว/นี่มันตั้ง15ปีแล้วนะพี่พิม เฟย์คงทำกรรมเอาไว้หนักหนามาก่อนแน่ๆเฟย์เลยต้องเป็นอี

ง่อยแบบนี้”พิมพูดปลอบเฟย์ที่ตั้งแง่มองในแง่ร้ายทำให้ฟางที่ได้ยินก็อึ้งคิดถึงภาพการลอบวาง

ระเบิดของพ่อเธอที่ทำร้ายคนในครอบครัวเจ้าสัวหลี่จางด้วย

 

 

 

 

 

 

“เฟย์/อ๊ะ คุณ”ฟางมองเฟย์ด้วยความสงสารและอดน้ำตาซึมออกมาไม่ได้เดินเข้าไปใกล้แล้วร้อง

ทักทำให้พิมที่หันหน้าตรงกันข้ามกับฟางตกใจก่อนที่เฟย์จะหันกลับไปแล้วเบิกตาโพลงตกใจ

ก่อนที่จะกรีดร้องออกมาเสียงดังแล้วเป็นลมไปในที่สุด

 

 

 

 

 

 

“พิมทำไมเฟย์ร้องเสียงดังล่ะ ฟะ ฟาง”โทโมะที่วิ่งนำจงเบเข้ามาหาพิมและลูกเพื่อถามต้องตกใจ

เมื่อเห็นฟางอยู่ตรงนั้นก่อนที่โทโมะจะอุ้มเฟย์ขึ้นเพื่อไปพักผ่อน

 

 

 

 

“เรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับเฟย์มันคือความผิดของฟางกับพ่อสินะโทโมะ”เมื่อโทโมะพาเฟย์มาพัก

ผ่อนที่ห้องตามเดินฟางไม่รอช้าเดินเข้าไปหาเพื่อนเก่าอย่างโทโมะทันที

 

 

 

 

 

 

“เรื่องนั้นมันก็ส่วนพ่อ ผมเชื่อว่าคุณฟางไม่มีส่วนเรื่องนี้ ว่าแต่คุณฟางมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ผมก็นึก

ว่าคุณฟางรถคว่ำเพราะอุบัติเหตุตอนนั้นแล้วตายไปแล้วซะอีก”โทโมะถาม

 

 

 

 

 

“รถคว่ำครั้งนั้นฟางรอดได้เพราะพ่อแม่บุญธรรมเค้าช่วยฟางไว้แล้วอุปการะฟางน่ะ แล้วไม่รู้ว่า

โลกกลมรึเป็นกรรมที่ฟางจะต้องรับมันที่พ่อแม่บุญธรรมพวกนั้นคือคนของมาดามหลี่ ตอนนี้เลย

หนียังไงก็หนีไม่พ้น”ฟางถอนหายใจแล้วพูดถึงโชคชะตาตัวเอง

 

 

 

 

 

“ผมเชื่อครับที่มาดามเรียกคุณฟางกลับมาเพราะท่านเชื่อว่าคุณฟางไม่ใช่คนผิดเหมือนกับผมที่

เชื่อว่าคุณฟางไม่ผิด”โทโมะพูดทำให้ฟางยิ้มออกมาด้วยความอุ่นใจที่อย่างน้อยมีคนที่เชื่อในตัว

เธออย่างโทโมะ

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ โทโมะ”จังหวะนั้นเองพิมเดินออกมาจากห้องของเฟย์เห็นโทโมะและฟางยืนคุยและยิ้มให้กัน

ก็ร้องออกมา

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ คุณฟางครับนี่พิม ภรรยาคนที่3ของบอสครับ พิมนี่คือคุณฟางภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย

ของบอส/อะไรนะ ภรรยาคนที่3นี่มันเรื่องอะไรกันน่ะโทโมะ นี่ป๊อปปี้เค้าไม่ได้มีขนมจีนแค่คน

เดียวหรอ”โทโมะแนะนำพิมให้ฟางรู้จักสร้างความตกใจให้ฟางเป็นอย่างมาก

 

 

 

 

 

“โทโมะ จงเบอยู่ไหนหมดเนี่ย จะให้ชั้นถือของหนักแบบนี้รึไง รู้มั้ยว่าชั้นเป็นใคร ลืมไปแล้วรึไง

ยะ”ก่อนที่โทโมะและพิมจะบอกอะไรฟางเสียงโวยวายดังมาจากชั้นล่างทำให้โทโมะ พิมและฟาง

ต้องเดินไปตามเสียง

 

 

 

 

 

“โอ๊ย น่ารำคาญเสียงเห่าหอนของพวกเปรตขอส่วนบุญแถวนี้จริงๆ/เอ๊ะ คุณแก้ว ป๊อปปี้เป็นถึง

เมียของพี่คุณแก้วนะคะ”แก้วที่กลับมาจากข้างนอกเห็นท่าทางวาดมาดของป๊อปปี้หญิงในบ้านก็

รีบว่าทำให้ป๊อปปี้หญิงไม่พอใจรีบว่ากลับสร้างความตกใจให้ฟางไปกว่าเดิม

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ น้องพีชอย่าวิ่งไปทางนั้นลูก”ก่อนที่แก้วและป๊อปปี้หญิงจะทะเลาะไปกันใหญ่ พีชวิ่งไปทาง

หน้าบ้านทำให้พิมและโทโมะรีบวิ่งไปห้ามแทบไม่ทัน

 

 

 

 

“นี่ก็อีกคนพี่ป๊อปสร้างบ้านให้อยู่ไปแล้วจะมาวอแวเอาลูกมายุ่งที่นี่ทำไมรึหน้ากากที่แอ๊บเอาไว้ว่า

ไม่ต้องการสมบัติของมังกรทองมันจะหลุดออกมาแล้วล่ะสิเลยรี่มาที่นี่ได้”แก้วเห็นหน้าพิมก็รีบว่า

ด้วยความหงุดหงิด

 

 

 

 

 

”กลับมาเหนื่อยๆก็ไปพักสิครับจะมาเป็นหมาบ้าไล่หาเรื่องคนอื่นไปทั่วแบบนี้เดี๋ยวแฟนคุณหนูมา

เห็นเค้าคงไม่อยากแต่งงานด้วย/อย่ามาปากดีนะไอ้ขยะ แหม เข้าข้างกันดีจริงจริ๊งกับเมียของ

เฮียคนนี้น่ะ จนเริ่มจะสงสัยแล้วว่าจะเป็นมากกว่าเจ้านายลูกน้อง”โทโมะหมั่นไส้แก้วก็รีบว่าทำให้

แก้วสวนกลับไป

 

 

 

 

 

“พวกเราไม่ได้เป็นอย่างที่คุณแก้วว่านะคะ/แล้วจะทำไม ชั้นพูดจี้ใจดำไปล่ะสิ”พิมพยายามพูดแต่

แก้วไม่สนใจรีบว่าพิมต่อ

 

 

 

 

 

“โอ๊ย น่ารำคาญกลับมาก็มีแต่เสียงทะเลาะกัน คอยดูถ้าคุณป๊อปกลับมาชั้นจะขอให้คุณป๊อปซื้อ

คอนโดในเมืองอยู่ดีกว่า เอ๊ะ นั่นใครน่ะ”ป๊อปปี้หญิงรำคาญทุกคนรีบว่าก่อนที่สายตาจะเห็นฟางที่

ยืนหลบอยู่ทำให้แก้วหันขวับไปดูตามที่ป๊อปปี้หญิงพูดแล้วต้องตกใจเมื่อเห็นหน้าฟางก่อนจะ

เปลี่ยนเป็นความแค้นตรงดิ่งไปกระชากฟางออกมาจากที่ซ่อน

 

 

 

 

 

“คุณหนูหยุดเดี๋ยวนี้นะครับ อย่าทำคุณฟางนะ”โทโมะตกใจเมื่อเห็นแก้วกระชากร่างบางของฟาง

ออกมาก็รีบเข้าไปห้าม

 

 

 

 

 

“อย่ามายุ่ง เพราะพ่อของมันทำให้ป๊าต้องตาย ทั้งน้าทับทิม ทั้งไปป์ แล้วยัยเฟย์ต้องพิการ

เพราะพ่อของมัน ชั้นจะฆ่ามัน”แก้วเดือดจัดด้วยความแค้นไม่สนใจโทโมะที่เข้ามาล็อคตัวแก้วไว้

ไม่ให้ทำร้ายฟางอีกท่ามกลางความชุลมุน

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ น้องพีชลูกหยุดก่อน”พิมตกเมื่อพีชที่ตกใจเสียงดังภายในบ้านจะวิ่งออกไปข้างนอกบ้านก็

ร้องเรียกลูกชายเอาไว้

 

 

 

 

 

ตุบ

 

 

 

 

 

 

“เป็นอะไรมากรึเปล่าเจ็บตรงไหนมั้ยแล้วนี่ทำไมไม่อยู่บ้านหลังเล็กล่ะห้ะ”พีชที่วิ่งออกไปไม่ทันดู

ชนเข้ากับแองจี้ที่กลับมาจากเรียนแล้วประคองพีชขึ้นมาแล้วถามขึ้น

 

 

 

 

“พิมขอโทษค่ะเดี๋ยวพิมจะพาลูกกลับบ้านสวนเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ”พิมตกใจเกรงใจแองจี้ก็รีบพูดพลาง

ดึงลูกชายไป

 

 

 

 

“แล้วนั่นเรื่องอะไรกันอีกล่ะคะน้าแก้วผู้หญิงคนใหม่ของพ่อหรอเดี๋ยวก็ให้น้าขนมจีนสแกนเอา

แล้วกัน”แองจี้ปรายตามองฟางที่กำลังทะเลาะกับแก้วก็รีบว่าก่อนที่จะไม่สนใจแล้วเตรียมตัวจะ

เลี่ยนชุดไปเที่ยว

 

 

 

 

 

“แองจี้ใช่มั้ย”หัวใจของฟางเต้นรัวเมื่อสบสายตากับแองจี้ลูกสาวที่ไม่ได้เจอมานาน15ปี ทำให้

ฟางผละจากแก้วเดินเข้าไปหาแองจี้แล้วพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

 

 

 

 

“นี่ อย่าเอามือสกปรกของเธอไปแตะต้องหลานชั้นนะนังลูกฆาตกร”แก้วตกใจรีบตะโกนสั่งฟาง

ทันที

 

 

 

 

“ลูกฆาตกร นี่มันอะไรกันคะน้าแก้ว”แองจี้มองหน้าฟางสลับกับหันไปถามแก้วด้วยความไม่เข้าใจ

 

 

 

 

 

“โตขึ้นหนูสวยมากเลยนะ นี่แม่เอง แม่ของลูก แม่ฟางเองแองจี้”ฟางยิ้มออกมาทั้งน้ำตาที่ดีใจ

ก่อนที่จะถามไถ่และแนะนำตัวให้ลูกรู้จัก

 

 

 

 

 

 

“หยุดอยู่ตรงนั้นอย่าเข้าใกล้ลูกชั้น คำว่าแม่มันสูงเกินไปเกินที่ผู้หญิงร้ายกาจอย่างเธอจะใช้เรียก

มัน”ก่อนที่ฟางจะเดินไปกอดลูกสาวเสียงของใครคนหนึ่งที่คุ้นหูพูดสั่งน้ำเสียงเด็ดขาดทำให้ฟาง

หันไปมองแล้วรู้สึกหนาวๆร้อนๆกับสายตาคมนั้นที่จ้องมาจากทางประตูบ้าน ป๊อปปี้!!!!!!!

 

 

 

ขอโทษนะทุกคนที่ให้รอนานอีกแล้ว คอมเราพังเลยต้องหายไปนาน พึ่งได้คอมจริงๆเลยได้อัพ

 

ขอบคุณทกคนมานะที่ยังติดตามเราอยู่ ขอให้ติดตามแบบนี้ตลอดไปจนจบเลยนะคะ

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา