หัวใจของมาเฟีย

9.3

เขียนโดย Chapond

วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เวลา 01.06 น.

  46 ตอน
  267 วิจารณ์
  31.13K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 01.36 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

4) 4 แต่งงาน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

“ว้าว พี่ฟางสวยที่สุดไปเลยค่ะวันนี้ เดี๋ยวเราจะได้มาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะคะ”เฟย์พูดด้วย

น้ำเสียงที่สดใสเมื่อเห็นฟางในชุดเจ้าสาวแบบจีนสีแดงแล้วแม่ของเธอกำลังแต่งหน้าให้กับฟาง

อยู่ในห้องแต่งตัว

 

 

 

 

“อายุพึ่งจะ16แทนที่จะได้ไปโรงเรียน เที่ยวกับเพื่อนๆแต่ต้องมาใส่ชุดเจ้าสาวแบบนี้ ทำไมชีวิต

ชั้นต้องมาเจอเรื่องอะไรหยั่งงี้ด้วยเนี่ย ทำไมต้องซวยซ้ำซวยซ้อนด้วย”เมื่อแต่งหน้าเสร็จฟางถึง

กับถอนหายใจออกมากับโชคชะตาของตัวเองที่เล่นตลกมาถึงเพียงนี้

 

 

 

 

 

“อย่าบอกสิ่งที่เธอทำลังเป็นอยู่มันคือเรื่องซวยสิฟาง เธอควรจะดีว่าเธอคือผู้ที่ถูกเลือกได้รับ

หน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ของมังกรทอง”อุษาเดินเข้ามาพร้อมกับมาดามหลี่แล้วได้ยินก็พูดขึ้น

 

 

 

 

 

“มังกรทองมีพระคุณให้ชีวิตใหม่แก่พ่อของเธอ ส่งเสียให้เธอเรียน แล้วอยู่กินดีๆแบบนี้ก็ถึงเวลาที่

เธอจะต้องตอบแทนแล้วยังงะ ถือซะว่าเธอเข้ามาทำงานให้กับมังกรทองเหมือนกับพ่อเธอแล้ว

กัน”มาดามหลี่พูดขึ้นทำให้ฟางยอมสงบแล้วนั่งนิ่งเพราะมันจริงอย่างที่หญิงสูงอายุคนนี้ว่าจริงๆ

 

 

 

 

 

“มาทำงานด้วยงั้นก็เท่ากับเป็นขี้ข้ารับใช้พวกเราเหมือนไอ้ขยะโทโมะนั่นล่ะสิคะ”แก้วที่ได้ยินแม่

และย่าของตนเองพูดแบบนั้นก็ปรี่เข้ามาพูดถากถางฟางทันที

 

 

 

 

 

“ยัยแก้วทำไมพูดจาแบบนี้นะถ้าจะมาหาเรื่องฟางเค้าล่ะก็เอาเวลาไปดูแลไปป์ดีกว่ามั้ย น้องยิ่ง

ไม่วบายบ่อยด้วย/ทำไมคะพอยัยน่ะมาเป็นสะใภ้ตระกูลเราม๊าก็อ้าแขนรับมันหรอ ทั้งๆที่มันก็เป็น

ปลิงดูดเลือดที่จะเกาะพวกเราดีๆนี่เอง”อุษารีบดุลูกสาวก่อนที่แก้วจะสวนกลับว่าฟางอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

“สำนวนสุภาษิตไทยชั้นว่าแม่อุษาควรสอนลูกหน่อยนะ กับคำว่าสำเนียงส่อภาษากิริยาส่อสกุลน่ะ

เพราะถึงแม้จะเป็นหลานในไส้ชั้นก็ตาม แต่ทำตัวเป็นแม่ค้าปากตลาดแบบนี้สงสัยจะต้องส่งไปที่

โรงเรียนประจำที่เมืองไทยแล้วล่ะมั้ง”มาดามหลี่เหล่มองหลานสาวคนโตที่ปากร้ายไม่หยุดแบบ

นั้นรีบพูดขึ้น

 

 

 

 

 

“คุณย่า/ย่าพูดจริง ถ้าแก้วยังทำตัวเป็นเด็กนิสัยเสียไล่ดูถูกคนอื่นแบบนี้โดยเฉพาะโทโมะล่ะก็ย่า

จะให้เราไปอยู่โรงเรียนประจำ ให้พ่อเราตัดเบี้ยค่าขนมซะ สบายแล้วนิสัยเสียแบบนี้ก็อย่าเลี้ยงให้

สบายเลยดีกว่า”แก้วร้องออกมาก่อนที่มาดามหลี่จะว่าให้จนแก้วไม่พอใจกระฟัดกระเฟียดปึงปัง

ออกไป และเมื่อถึงเวลาฟางถูกเฟย์พาตัวไปร่วมพิธีก่อนที่จะให้ฟางเดินออกมาหาป๊อปปี้ที่รออยู่

ชายหนุ่มมองคนตัวเล็กในชุดเสาวสีแดงแล้วนิ่งก่อนที่จะเดินไปจูงมือฟางเพื่อเข้าพิธี ฟางและ

ป๊อปปี้คำนับฟ้าดินและยกน้ำชาให้กับผู้ใหญ่ทั้ง2ฝ่ายก่อนที่ทั้งคู่จะถูกส่งตัวเข้าหอในห้องนอน

ของป๊อปปี้ในเวลาต่อมา

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวก่อนที่จะมีงานเลี้ยงตอนเย็นแล้วส่งบ่าวสาวไปเปลี่ยนชุด นี่ก็ถือเป็นพิธีส่งตัวบ่าวสาวเข้า

หอจริงๆสักที ในฐานะชั้นเป็นหัวหน้าแก๊งค์มังกรทอง ก็ขอให้ทั้งคู่อยู่เคียงคู่กันตลอดไปหนักเอา

เบาสู้ อดทนและก็ยอมกันนะ เจ้าป๊อป รู้หน้าที่ตัวเองใช่มั้ยว่าต่อไปในอนาคตจะต้องเป็นอะไรและ

ทำอะไร ตอนนี้มีหนูฟางเป็นคู่ชีวิตแล้วนะ เชื่อฟังหนูฟางด้วยล่ะ อย่าดื้อเป็นเด็กไม่รั้กโตอีก”เจ้า

สัวหลี่จางพูดกล่าวอวยพรและสอนป๊อปปี้ขณะที่ทำพิธีเข้าห้องหอ

 

 

 

 

 

“ฟาง เจ้าหญิงของพ่อต่อไปหนูไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วนะลูก ใจเย็นๆและรู้จักคิดให้มากๆ พ่อเชื่อ

ว่าหนูทำได้”พ่อของฟางพูดพลางสวดมกอดลูกสาวก่อนที่ทั้งหมดจะออกไปจากห้องทิ้งให้ป๊อปปี้

และฟางอยู่ด้วยกัน ฟางเหล่มองชายหนุ่ที่นั่งข้างหลังเธอแล้วรู้สึกหนาวๆร้อนๆเพราะหลังจากที่

ป๊อปปี้จูบเธอวันนั้นก็ไม่ได้เจอหน้ากันอีกจนกระทั่งวันนี้ที่ต้องแต่งงานกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นั่งบื้อเป็นท่อนไม้อยู่ได้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสิยัยตัวตุ่น เกะกะชะมัดนี่ต้องมาแชร์ห้องด้วยกันอีก น่า

เบื่อ อ่ะแต่งมาเป็นเมียใช่มั้ย งั้นเอาไปเก็บสิ”ป๊อปปี้ที่เงียบมานานถอดชุดนอกของเจ้าบ่าวออก

มาแล้วโยนใส่ฟางที่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่ทันที

 

 

 

 

 

 

“ไอ้บ้า ชั้นไม่ใช่คนใช้นะ แล้วตะกร้ามีวางอยู่ดีๆก็เอาไปใส่ในนั้นสิ มาโยนใส่ชั้นทำไม”ฟางหัน

ขวับไปว่าอย่างไม่พอใจ

 

 

 

 

 

“แล้วไงนี่มันบ้านชั้นห้องชั้นชั้นมีสิทธิ์ทำอะไรก็ได้”ป๊อปปี้สวนกลับ

 

 

 

 

 

“อ๋อ งั้นหรองั้นต่อไปนี้นี่คือบ้านชั้นห้องชั้นเหมือนกันชั้นจะทำอะไรก็ได้ หลีก เกะกะ ของชั้นเยอะ

ย่ะ”ฟางรีบย้อนก่อนที่จะเดินไปลากประเป๋าเสื้อผ้าตัวเองแล้วเปิดตู้เสื้อผ้าปัดเสื้อผ้าป๊อปปี้ไปอีก

ทางแล้วเอาเสื้อผ้าตัวเองใส่ในตู้ก่อนที่จะเอาข้าวของมาขวางไว้บนโต๊ะเครื่องแป้งป๊อปปี้มากมาย

แล้วจัดการโยนผ้าห่มและหมอนข้างของป๊อปปี้ลงไปและแทนที่ด้วยตุ๊กตาของเธอ

 

 

 

 

 

“ชั้นจะนอนบนนี่มันเตียงของชั้น/แล้วไง เป็นสุภาพบุรุษไม่ใช่หรอ ก็ให้ผู้หญิงนอนสิ นอนพื้นไป

สิ”ป๊อปปี้โวยวายเถียงฟางก่อนที่ฟางจะย้อนกลับแล้วเอนตัวลงนอนเต็มเตียงป๊อปปี้อย่างไม่กลัว

พลางยักคิ้วกลับไป

 

 

 

 

 

“หนอย ยัยตัวแสบบชั้นเอาคืนเธอแน่”ป๊อปปี้หัวเสียก่อนที่จะเดินปึงปังออกไปนอกห้องเพื่อแต่ง

ตัว ฟางยิ้มเยาะออกมาอย่างสะใจที่เอาชนะป๊อปปี้ได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชุดเมื่อเช้าว่าสวยแล้ว ชุดตอนนี้สวยกว่านะคะพี่ฟาง เหมือนเจ้าหญิงเลย งั้นเดี๋ยวเฟย์พาเจ้า

หญิงไปหาเจ้าชายที่รอด้านล่างนะคะ”เมื่อถึงเวลาเย็นหลังจากที่ฟางจัดการเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว

เฟย์ที่เดินเข้ามาดูความเรียบร้อยกับแม่ตนเองพาฟางในชุดเจ้าสาวสีขาวฟูฟ่องเดินลงบันไดลงไป

หาป๊อปปี้ที่ยืนกับเพื่อนที่เป็นลูกผู้อาวุโส รัฐมนตรีและเพื่อนากลอนดอน

 

 

 

 

 

“ป๊อปปี้พาเจ้าสาวเดินเข้าไปในงานสิ เดี๋ยวจะถึงเวลาเต้นรำเปิดฟลอร์บ่าวสาวแล้วนะ”มาดามหลี่

พูดพลางส่งตัวฟางให้กับป๊อปปี้ ชายหนุ่มมองคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวเข้ากับชุดเจ้าบ่าว

ของตนสีดำแล้วนิ่งก่อนที่ที่จะควงฟางเข้าไปในงานและยิ้มให้กับช่างภาพที่มาถ่ายภาพ

 

 

 

 

 

“คือชั้นจะบอกว่าชั้นเต้นรำไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่นะป๊อปปี้/เห้อ เธอนี่มันจริงๆเลย พึ่งแต่งงานวัน

แรกก็เริ่มสร้างปัญหาให้ชั้นซะละ เอาเป็นว่าก้าวเท้าเร็วๆตามชั้นแล้วกันยัยเตี้ย”เมื่อป๊อปปี้และ

ฟางมาถึงกลางฟลอร์คนตัวเล็กเกิดอาการตื่นเต้นจึงกระซิบบอกป๊อปปี้ ทำให้ชายหนุ่มส่ายหน้า

เล็กน้อยก่อนที่จะกระซิบบอกฟางกลับจากนั้นเพลงก็ดังขึ้น ป๊อปปี้เริ่มก้าวเท้าก่อนที่ฟางจะก้าว

เท้าตามและด้วยความตื่นเต้นนี้เองทำให้ฟางเผลอเหยียบเท้าป๊อปปี้หลายต่อหลายครั้งแต่น่า

แปลกที่ชายหนุ่มไม่โวยวายเลยและเต้นกับฟางจนจบเพลง

 

 

 

 

 

“เอ่อ ขอบคุณนะป๊อปปี้แล้วก็ขอโทษด้วยที่ตอนเต้นเผลอเหยียบเท้านายไปตั้งหลายรอบ/ไม่

ต้องมาขอบคุณชั้นหรอก ชั้นทำไปเพื่อตัวเองขืนโวยวายใส่เธอกลางคันป๊าก็ว่าชั้นดิ และตอนนี้ก็

เสร็จแล้วอยากจะไปไหนก็ไปไม่ต้องมาตาม”เมื่อเต้นรำเสร็จฟางที่ปลีกตัวจากการพูดคุยกับ

ผู้ใหญ่เดินไปขอบคุณป๊อปปี้แต่ชายหนุ่มไม่สนใจกลับว่าฟางแล้วเดินหนีไปกับเพื่อนๆชาวต่าง

ชาติตัวเองทันที

 

 

 

 

 

“เห้อ นี่สินะที่เค้าเรียกว่าถูกผู้ชายเมินไม่แลตั้งแต่คืนแรก สมน้ำหน้า อย่าหวังว่าแต่งไปแล้วเธอ

จะมีความสุข”ขนมจีนยิ้มเยาะออกมาอย่างสะใจก่อนที่จะเดินมาว่าฟางแล้วรีบเดินเข้าไปในกลุ่ม

ของป๊อปปี้ทันที ฟางมองภาพนั้นแล้วถอนหายใจก่อนที่จะเดินกลับไปนั่งกับมาดามหลี่เพื่อรอ

เวลาเลิกงาน

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ พี่โทโมะอยู่นี่เอง ช่วยเฟย์หน่อยค่ะ พอดีพี่แก้วเมาแล้วเริ่มโวยวายทางด้านหลังงาน ไม่มี

ใครเอาอยู่เลยพี่โทโมะช่วยพาพี่แก้วไปพักบนห้องหน่อยนะคะ”โทโมะที่เดินตรวจความเรียบร้อย

ในงานเลี้ยงชะงักเมื่อเฟย์วิ่งมาหาตนเองพร้อมกับดึงมือของเขาให้ตามหญิงสาวไปหาแก้วที่เริ่ม

เมาแล้วเต้นอยู่บนโต๊ะกับเพื่อนในกลุ่มโรงเรียนของตนเองก่อนที่ชายหนุ่มจะรีบเข้าไปช้อนร่าง

บางที่หงายหลังจะตกโต๊ะแล้วอุ้มร่างบางขึ้นมานอนพักบนห้องของเธอ

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวเฟย์ไปหาน้ำอุ่นมาเช็ดหน้าเดตาให้พี่แก้วก่อนแล้วกัน”เฟย์พูดแล้วรีบวิ่งออกไปทิ้งให้โท

โมะนั่งถอนหายใจแล้วมองร่างบางที่อยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวกระโปรงเลิกขึ้นมาเห็นเรียวขา ชาย

หนุ่มรีบเอาผ้าแถวนั้นมาปิดให้ทันที

 

 

 

 

 

“หึ ไอ้ขยะแกมาเสนอหน้าอะไรในห้องชั้น”แก้วปรือตามาเห็นโทโมะก็รีบว่าทันที

 

 

 

 

 

“ผมแค่พาคุณหนูมานอนพักที่ห้องตามที่คุณเฟย์ขอไว้เท่านั้นครับ/หึ นี่คงจะมารอให้ชั้นขอบคุณ

แกรึไง ไอ้ขยะโสโครกลืมกำพืดไปแล้วรึไงว่าเป็นได้แค่คนใช้พวกชั้นคิดจะมาทวงบุญคุณเรอ

ะ”โทโมะถอนหายใจแล้วพูดก่อนที่แก้วที่เมาแล้วจะเอ่ยปากด่าว่าโทโมะต่อ

 

 

 

 

“ผมไม่เคยคิดจะทวงบุญคุณ คุณแก้วถ้าเมาแล้วก็นอนไปเถอะครับอย่าหาเรื่องกันแบบนี้/อะรั้นจะ

ว่าแกไม่ได้ น้ำหน้าอย่างแกมีสิทธิ์มาสั่งชั้นหรอไอ้ขยะ จำใส่กะลาหัวไว้เลยนะว่าแกมันแค่ขยะที่

ป๊าชั้นเก็บมาเลี้ยงจากศาลเจ้าไอ้พวกไม่มีหัวนอนปลายเท้าเหมือนหมาข้างถนน”โทโมะพยายาม

บอกแก้วแต่แก้วที่เมาอยู่ไม่สนใจกลับยิ่งได้ใจจิกหัวโทโมะเอานิ้วเรียวจิ้มที่หัวโทโมะแล้วว่า

หลายต่อหลายครั้งจนโทโมะทนไม่ไหวกระชากร่างบางมาแนบอกแล้วจ้องอย่างเอาเรื่อง

 

 

 

 

 

 

“เลิกดูถูกผมได้แล้วอย่าหาว่าผมไม่เตือน/ทำไมแกจะทำอะไรชั้น ไอ้ขยะ ชั้นจะพูดแบบนี้ซ้ำๆ

แล้วจะทำไมไอ้ขยะ ไอ้ลูกไม่มีพ่อแม่ ไอ้หมาข้าง อื้อออ”โทโมะที่เริ่มคุมความโกรธไม่อยู่เตือน

แก้วครั้งสุดท้ายแต่แก้วไม่สนใจกลับว่าโทโมะอีกซ้ำๆจนชายหนุ่มทนไม่ไหวดึงร่างบางมาบดจูบ

อย่างร้อนแรงก่อนที่จะโถมตัวมาทาบทับร่างบางให้นอนอยู่ใต้ร่างเขามือหน้าพลางล้วงเข้าไปบีบ

และขยำสะโพกมนด้วยความโกรธแก้วที่ถูกสัมผัสจาบจ้วงและร้อนแรงของเด็กหนุ่มก็เผลอเอามือ

โอบรอบลำคอของโทโมะไปด้วยความเมาและไม่รู้ตัว

 

 

 

 

 

“พี่โทโมะ พี่แก้ว”แต่จังหวะนั้นเองเฟย์ที่เข้ามาในห้องเห็นภาพที่ทั้งคู่กำลังนัวเนียกันบนเตียงก็

ช้อคและร้องออกมาทำให้โทโมะได้สติผละออกจากร่างบางของแก้วที่ตอนนี้เมาและหลับไปอีก

ครั้ง

 

 

 

 

“อย่าบอกเรื่องนี้กับใครนะ”โทโมะรีบพูดกับเฟย์และเดินออกไปจากห้องทันทีทิ้งให้เฟย์ยืนอึ้งและ

หน้าแดงจัดกับการกระทำของแก้วและโทโมะเมื่อกี้นี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไปตามป๊อปปี้กลับไปนอนได้แล้วป่ะฟาง”มาดามหลี่ที่เห็นว่าดึกมาแล้วก็สั่งให้ฟางไปตามป๊อปปี้

ให้กลับไปนอนพักก่อนที่จนเองจะขึ้นไปพักผ่อนกับอุษา ฟางถอนหายใจก่อนที่จะเดินไปหา

ป๊อปปี้อย่างเสียไม่ได้

 

 

 

 

 

 

“นี่นายมันดึกมากแล้วกลับขึ้นไปนอนได้แล้วนะ”ฟางเห็นป๊อปปี้ที่กำลังเมาและคุยอยู่กับเพื่อนก็

เดินเข้ามาตาม

 

 

 

 

 

 

“ทำไมคิดว่าตัวเองเป็นเมียชั้นแล้วคิดว่าจะสั่งชั้นได้รึไงยยเตี้ย/เปล่านะ ย่านายให้ชั้นมาตาม

เท่านั้น ถ้าไม่อยากจะกลับก็ไม่ต้องกลับ ชั้นไปล่ะ ง่วงนอนแล้ว”ป๊อปปี้ที่ถูกเพื่อนๆแซวก็รีบหัน

มาว่าฟางก่อนที่ฟางจะรีบเถียงกลับออกมาพลางเดินหนี

 

 

 

 

 

 

“อะไรเล่าจะเล่นตัวไปไหน เป็นเมียก็ต้องดูแลผัวดีๆสิมานั่งกินเหล้าด้วยกันนี่ มานั่งนี่แล้วกิน

ซะ”ป๊อปปี้กระชากร่างบางมานั่งที่ตักแล้วจับแก้วเหล้าของตัวเองให้ฟางกินและหัวเราะกับเพื่อนๆ

ทำให้ฟางเริ่มโกรธดิ้นไปมาเพื่อหาทางหนีออกจากป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ปล่อยนะ นายจะแกล้งอะไรชั้นอีกชั้นจะกลับไปแล้วไง”ฟางเบือนหน้าหนีไม่ยอมกินเหล้าแล้ว

พยายามว่า

 

 

 

 

 

“ใครจะไปกล้าแกล้งเมียสุดที่รักได้ล่ะ นี่อย่าเรื่องมาไปหน่อยเลยเป็นเมียชั้นกินเหล้าให้เป็นจะได้

เข้าสังคมไม่ต้องเป็นเต่าล้านปีอยู่บ้าน กินสิ”ป๊อปปี้ไม่สนใจยิ่งได้ใจแกล้งฟางไม่หยุด

 

 

 

 

 

ซ่า

 

 

 

 

 

ถังน้ำแข็งข้างๆถูกสาดใส่หน้าชายหนุ่มทันที

 

 

 

 

 

 

“นี่ถ้าเมามากจนไม่มีสิแบบนี้ก็กลับไปนอนเลยนะ อย่าทำอะไรบ้าๆแบบนี้กับชั้นถึงชั้นจะเป็นเมีย

นายชั้นก็ไม่มีวันยอมนายอยู่ดี”ฟางว่าด้วยความเหลืออดก่อนที่จะเดินปึงปังกลับขึ้นมาบนห้อง

ทันที

 

 

 

 

 

 

“ไอ้บ้าไอ้นิสัยเสียแค่วันแรกแท้ๆก็โดนขนาดนี้ต่อไปจะรอดมั้ยเนี่ย”ฟางพูดพลางถอดชุดเจ้าสาว

ของตัวเองและสวมเสื้อคลุมอาบน้ำเพื่อจะไปอาบน้ำ

 

 

 

 

 

ปัง

 

 

 

 

 

แต่เมื่อฟางหันกลับมาต้องตกใจเมื่อเจอเข้ากับป๊อปปี้ที่เดินตามตนเองขึ้นมาและปิดห้องล้อคเอา

ไว้พลางมองหน้าฟางอย่างเอาเรื่อง

 

 

 

 

 

 

“ไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนั้นกับชั้นต่อหน้าเพื่อนๆของชั้น เธอกล้ามากนะที่ทำแบบนี้น่ะ”ป๊อปปี้ว่า

ก่นจะย่างสามขุมเข้ามาหาฟางโดยที่ฟางถอยหนีแล้วจะวิ่งไปหลบในห้องน้ำแต่ช้าไปเมื่อป๊อปปี้

คว้าตัวมาไว้ได้ก่อนที่จะเหวี่ยงฟางลงไปกับเตียงแล้วทาบทับร่างบางเอาไว้

 

 

 

 

 

“ไอ้บ้าจะทำอะไรน่ะ ไหนว่าไม่ได้รักชั้นนี่จะทำอะไรอย่านะ”ฟางดิ้นไปมาแล้วพยายามพูดและ

ผลักอกป๊อปปี้ออกจากตนเอง

 

 

 

 

 

“ปากดี จอมพยศ กล้ามากนะที่ทำแบบนั้นกับชั้นคิดว่าตัวเองเป็นใคร คิดว่าเป็นเมียชั้นจะอยู่

เหนือชั้นได้หรอ ไม่มีวัน ชั้นนี่ล่ะจะสั่งสอนเธอให้รู้ซะบ้างว่าใครอยู่เหนือใคร”ป๊อปปี้พูดจบก็ก้มลง

ไปซุกไซร้ตามตัวของร่างบางโดยที่ฟางหวีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงทันที

 

 

 

 

 

 

ฉับบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

 

 

แต่งงานกันแล้วนะ แต่ชีวิตแต่งงานคู่รักวัยรุ่นคู่นี้จะเป็นไงต้องติดตามน้าาาา

 

ส่วนแก้วโทโมะ....ให้แค้นฝังอกไปก่อน เดี๋ยวเตรียมโหดอย่างคอมโบเซ้ท

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา