ไฟแค้นซ่อนรัก

8.3

เขียนโดย Kzlovepf

วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เวลา 05.14 น.

  42 ตอน
  38 วิจารณ์
  13.47K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 03.01 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

16) ต้องการอะไรว่ามา

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

            ตลอดทั้งคืนฟางนอนคิดแต่เรื่องของป๊อบปี้ เรื่องของพ่อ และเรื่องของเฟย์ จนกระทั่งเช้าเฟย์มาเคาะประตู ฟางเลยเดินไปเปิด และได้ฟังข่าวดีจากเฟย์ คือตอนนี้พ่อฟื้นแล้ว จากนั้นฟางกับเฟย์ก็รีบออกไปโรงพยาบาลทันที 

 

 

 

 

 

ฟาง: พ่อเป็นยังไงบ้างค่ะ ยังเจ็บตรงไหนอยู่รึเปล่า 

 

 

 

 

พ่อฟาง: พ่อดีขึ้นเยอะแล้ว 

 

 

 

 

 

เฟย์: พ่อรีบๆหายนะค่ะ เฟย์กับพี่ฟางเหงาจะแย่ที่บ้านก็เงียบเหลือเกิน 

 

 

 

 

 

พ่อฟาง: ฟางกับเฟย์ไปทำงานเถอะ พ่อไม่เป็นไรแล้ว 

 

 

 

 

 

ฟาง: วันนี้วันเสาร์ค่ะ 

 

 

 

 

พ่อฟาง: อ้าวเหรอ พ่อคงหลับไปนานเลย 

 

 

 

 

 

               จู่ๆป๊อบปี้ก็โทรมาหาเฟย์ และไม่นานเฟย์ก็ขอตัวออกไปข้างนอก ฟางมองตามหลังด้วยความเป็นห่วงน้อง 

 

 

 

 

 

พ่อฟาง: น้องเรารีบไปไหน 

 

 

 

 

 

ฟาง: ฟางไม่ทราบเหมือนกันค่ะ 

 

 

 

 

 

พ่อฟาง: หรือว่าตอนที่พ่อไม่สบาย เฟย์มีคนคุยเหรอ 

 

 

 

 

 

ฟาง: .....

 

 

 

 

 

พ่อฟาง: ฟางเฟย์หัวอ่อนนะ พ่อยังไม่อยากให้เฟย์มีความรักตอนนี้ อีกอย่าง คนที่เฟย์คุยด้วยเป็นใครก็ไม่รู้ พ่อเป็นห่วงน้อง ฟางตามน้องไปนะ พ่อกลัวเค้าจะมาหลอกน้องสาวเรา

 

 

 

 

 

 

ฟาง: แต่ว่า 

 

 

 

 

 

 

พ่อฟาง: ไปเถอะ พ่อไม่เป็นอะไรแล้ว 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: เดี๋ยวฟางให้พยาบาลพิเศษ มาเฝ้าพ่อล่ะกันนะค่ะ 

 

 

 

 

 

 

                        ฟางรีบวิ่งมาที่จอดรถ เห็นเฟย์กำลังขับรถออกไปพอดี ฟางเห็นแท็กซี่เพิ่งส่งคนเสร็จพอดี ฟางเลยรีบขึ้นแท็กซี่ตามไป  เมื่อมาถึงร้านอาหารแห่งหนึ่งฟางก็เห็นว่าคนที่เฟย์มาพบคือป๊อบปี้ ฟางเลือกที่จะนั่งในมุมหนึ่งของร้านเพื่อ เฝ้าป๊อบปี้กับเฟย์ ไม่นาน ป๊อบปี้กับเฟย์ก็แยกกัน ป๊อบปี้เดินไปส่งเฟย์ที่รถ และเดินกลับมาที่รถของตัวเอง เมื่อป๊อบปี้กำลังจะรัดเข็มขัด ฟางก็เปิดประตูแล้วขึ้นมานั่งข้างๆป๊อบปี้ 

 

 

 

 

 

 

ป๊อบ: อ้าวนึกว่าใคร 

 

 

 

 

 

ฟาง: นายเอารถไปคืนชั้น นายต้องการจะสื่ออะไรอีก

 

 

 

 

 

ป๊อบ: เธอคิดมากไปรึเปล่า สื่ออะไร ก็รถของเธอ ชั้นก็ต้องคืนให้อยู่แล้ว 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: นายเลิกยุ่งกับเฟย์เถอะนะ ชั้นขอร้อง 

 

 

 

 

 

 

ป๊อบ: มีอะไรแลกเปลี่ยนมั้ยล่ะ 

 

 

 

 

 

ฟาง: นายต้องการอะไร 

 

 

 

 

 

 

ป๊อบ: ถ้ารู้แล้วจะทำมั้ย 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: นายต้องการอะไร ว่ามา 

 

 

 

 

 

 

 

      

 

                      ป๊อบปี้ขับรถพาฟางมาที่คอนโด เมื่อมาถึงห้องป๊อบปี้ก็ผลักฟางลงไปที่โซฟา และเมื่อป๊อบปี้จูบฟางก็สงสัยว่าทำไม ฟางถึงไม่มีทีท่าว่าจะขัดขืนเลย ป๊อบปี้จ้องหน้าฟางอย่างสงสัย

 

 

 

 

 

 

ป๊อบ: เธอ ? 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: อยากทำอะไรก็ทำ 

 

 

 

 

 

ป๊อบ: วันนี้ชั้นเหนื่อย กลับไปได้แล้ว 

 

 

 

 

 

 

 

                   ป๊อบปี้ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ห้องนอน ฟางลุกขึ้นแล้วตามไปดึงป๊อบปี้มาจูบ หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ล้มไปบนที่นอนด้วยกัน เฟย์ที่กลับมาถึงโรงพยาบาลก็สงสัยว่าฟางหายไปไหน เมื่อถามคนเป็นพ่อ ท่านก็ไม่ได้ตอบอะไร  เมื่อบทรักที่เร่าร้อนผ่านไป ฟางก็ลุกขึ้นแต่งตัวส่วนป๊อบปี้ก็นอนมองฟางที่กำลังใส่เสื้อผ้า ด้วยความสงสัย และเมื่อฟางออกไปที่ห้องรับแขกเพื่อเอากระเป๋าแล้วกลับบ้านป๊อบปี้เลยรีบลุกขึ้นใส่ผ้าขนหนูแล้วตามออกไป 

 

 

 

 

 

 

 

ป๊อบ: เดี๋ยว ! 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: อะไร ! 

 

 

 

 

 

 

 

ป๊อบ: ทำไมเธอ 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: ก็นายต้องการแบบนี้ไม่ใช่เหรอ 

 

 

 

 

 

 

ป๊อบ: นี่ชั้นบอกไว้ก่อนนะ ว่าต่อให้เธอมานอนกับชั้น ชั้นก็ไม่ล้มเลิก ความคิดที่จะแก้แค้นครอบครัวเธอแน่ 

 

 

 

 

 

ฟาง: ต้องทำยังไง นายถึงจะหยุด ชั้นขอร้อง แค่เรื่องเฟย์ได้รึเปล่า นายต้องการอะไรชั้นจะให้นายทุกอย่าง

 

 

 

 

 

 

ป๊อบ: เธอไม่มีวันเปลี่ยนความคิดชั้นได้ ไม่ว่าอะไรก็เปลี่ยนความคิดชั้นไม่ได้ ! 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: แล้วชั้นจะคอยดู วันที่นายไม่เหลืออะไรเลยในชีวิต 

 

 

 

 

 

 

                           พูดจบฟางก็เดินออกไป ปล่อยให้ป๊อบปี้ยืนงงกับคำพูดของฟาง เฟย์โทรหาฟางบอกว่าตอนนี้เค้ากลับมาที่บ้านแล้ว เพราะพ่อบอกว่าให้กลับมาที่บ้านไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนท่าน ฟางเลยเรียกแท็กซี่กลับบ้าน 

 

 

 

 

 

 

เฟย์: พี่ฟาง ไปไหนมา กลับมาซะเย็นเลย 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: พอดีพี่มีธุระด่วนอ่ะ เฟย์มีอะไรรึเปล่า 

 

 

 

 

 

 

เฟย์: คือ วันนี้เฟย์ไปคุยงานมาอ่ะ 

 

 

 

 

 

 

           ทำให้ฟางนึกถึงตอนที่เฟย์ออกไปพบป๊อบปี้

 

 

 

 

 

 

ฟาง: คุยงานอะไร กับใคร 

 

 

 

 

 

 

 

เฟย์: คือตอนนี้บริษัทเรากำลังจะมีโครงการใหม่ เกี่ยวกับคอนโด เฟย์เลยคุยกับบริษัทของเพื่อนเรื่องที่จะให้เค้ามาช่วย ดูแลด้านการออกแบบ อีกอย่างเค้าก็สนใจอยากจะร่วมลงทุนกับเราด้วยนะพี่ฟาง 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: คนที่เฟย์พูดถึง คือใคร 

 

 

 

 

 

 

 

เฟย์: เอ่อ คุณป๊อบปี้ 

 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: เฟย์ พี่ขอพูดกับเราตรงๆเลยนะ เฟย์แน่ใจแล้วเหรอ ที่ไปสนิทสนมกับเค้า ไปคุยไปปรึกษาเค้าเรื่องงาน ให้เค้าเข้ามาทำงานกับเรา ให้เค้าเข้ามาตีสนิทกับเรา เฟย์เพิ่งจะรู้จักเค้านะ พี่ไม่อยากให้เฟย์ เชื่อใจเค้าไว้ใจเค้ามากจนเกินไปนะ 

 

 

 

 

 

 

 

 

เฟย์: พี่ฟาง ! เฟย์โตแล้วนะ เฟย์รู้ดีว่าใครเป็นยังไง อีกอย่างเค้าคงไม่มาหลอกพวกเราหรอก เค้าไม่ได้เป็นคนที่ไม่น่าไว้ใจเลยนะ การงานก็ดี การศึกษาก็ดี เฟย์ไม่เห็นว่าเค้าจะมีพิษมีภัยอะไรกับเฟย์เลย เฟย์ว่าพี่ฟางอคติเกินไปนะ 

 

 

 

 

 

 

 

ฟาง: เฟย์ !! เฟย์ไม่เคยเถียงพี่แบบนี้เลยนะ ทำไมทำแบบนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เฟย์: พี่ฟางอคติ งั้นเรื่องนี้เฟย์จะเป็นคนจัดการเอง ในเมื่อยังไงๆโครงการนี้พ่อก็ยกให้เฟย์ดูแลแล้ว เฟย์ก็แค่อยากปรึกษาพี่ ในฐานะที่พี่เป็นพี่สาวของเฟย์ แต่ในเมื่อพี่ไม่คิดจะฟัง หรือเอาแต่ อคติคุณป๊อบปี้ เฟย์ก็จะไม่ปรึกษาเรื่องนี้กับพี่อีก ขอตัวนะค่ะ 

 

 

 

 

 

 

 

 

                     ฟางเสียใจกับสิ่งที่เฟย์พูดออกมามาก ฟางทรุดลงนั่งร้องไห้ที่หน้าบ้าน ป๊อบปี้ที่แอบมองอยู่ก็นึกสงสารฟางขึ้นมา ก่อนจะหยุดความรู้สึกสงสารและ บอกตัวเองว่า มันสมควรแล้วที่ครอบครัวของธนาต้องเจอเรื่องแบบนี้ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา