นิยาย

เขียนโดย KOWASERU

[ THE ERASE TYPE ] ท้องถนนในเดือนธันวาคมและบ้านเรือนที่เงียบสนิทดูราวไร้ผู้พักอาศัยทั้งสองข้างทางต่างถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ ความหนาวเหน็บที่สามารถแทรกแซงผ่านผิวเนื้อไปถึงกระดูกนี้เป็นเรื่องแปลกแ

เขียนโดย Oleนะ

"มุก"ผมเรียกเธอเมื่อเห็นว่าเธอกำลังเดินไปทางด่านฟ้าของรรxxxขณะนั้นฝนกำลังตกหนักเธอหันหน้ามามองผมดวงตาของเธอแดงกล่ำทำเอาผมสะดุ้งโหยง"อย่ามายุ่งกับกู"ยิ่งคำพูดและท่าทางยิ่งทำให้ผมตกใจไปกันใหญ่นี่มุกเป็น

เขียนโดย TheZeery

เขียนโดย ひどくg

เขียนโดย excallentgirl

เมื่อทั้งโลกต้องถูกกลืนกินโดยปีศาจ ผู้คนต่างหวาดกลัวและซุกซ่อนมีเพียงไม่กี่คนที่ลุกขึ้นสู้ หนึ่งในนั้นคือพี่น้องตระกูลไลสันซึ่งมีบรรพบุรุษเป็นนักล่าปีศาจตั้งแต่ยุคกลาง จนใครๆต่างกล่าวขานให้เธอว่าเจ้

เขียนโดย KanataSara

ฉันเบลล่า...เด็กสาวอายุ 17 ชั้นม.5 ห้อง S ในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ฉันมาอยู่ตัวคนเดียวในคอนโดที่โรงเรียนเค้ามีให้ ไม่รู้สิว่าทำไมถึงมี ฉันมีความสุขมากเพราะ...มีเค้าคนนั้นอยู่ใกล้เคียงกันตลอดเวลาที่ฉ

เขียนโดย นามเอ๋อๆนิยายอึนๆ

ทำไมการรุกเด็กก่อนมันถึงได้ยากเย็นอย่างงี้!! ธาม : ยิ้มได้แล้วครับ ผมมองอยู่นะ คืออ่อย?ชั้นสิต้องอ่อยแก ทีเวลาชั้นอ่อยแกนี่ไม่รู้สึก บีม : ไปกินข้าวกัน ธาม : ไปสิครับ แต่เจ้เลี้ยงผมก่อนนะ

เขียนโดย HuaLiem

บางครั้ง"คนพูด"ก็สักแต่พูดโดยหารู้ไม่ว่า"คนฟัง"นั้นจะเจ็บปวดกับคำพูดหรือไม่ แล้ว"คนพูด"ได้สร้างบาดแผลอะไรไว้กับ"คนฟัง"บ้าง บางคนอาจบอกว่าอย่าใส่ใจ อย่าสนใจ แต่ทำได้หรือ? ในเมื่อคำพูดก็เปรียบเ

เขียนโดย Gaewmikuchan

นางแก้มใสหล่อน!!!!!!!

เขียนโดย ช็อกโกเลตชิพ

เขาผู้ถูกลืมแต่ไม่เชื่อใจกับเธอที่ลืมมันไปกับน้ำตา...