นิยาย

เขียนโดย สุพิชชานักเขียน

บทนำ ลางสังหรณ์บอกเหตุ ‘ อาชีพ สถานภาพที่แตกต่าง การมาพบเจอกันด้วยเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน กลับเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล ’ ร่างบางระหงยืนนิ่งที่หน้าเคาเตอร์บาร์ สายตาเธอจับจ้องที่ถ

เขียนโดย Junechewchew

เมื่อองค์หญิงต้องมาพจญภัยคนเดียวในโลกกว้าง .. เเต่เเล้วก็มีบางอย่างทำให้เธอเปลี่ยนไป

เขียนโดย tnhitz

เมื่อเด็กหนุ่มม.4ทั้งเจ็ดคน ท็อป แม็กซ์ เร็กซ์ เติ้ล นาว เกรย์ เรย์มี่ ต้องมาอยู่บ้านพักเดียวกัน และต้องดิ้นรนต่อสู้ด้วยตนเอง ไม่ว่าจะเป็นปัญหาครอบครัว การเีรียนเพื่อน ความรัก ...

เขียนโดย FaRfAr

ทุกลมหายใจที่มี... เคยใช้มันเพื่อคนดี.. คนนี้ .. เท่านั้น หากวันนี้เธอกลับไปหาห่วงความผูกพัน แล้วชีวิตฉันจะเดินไปอย่างไร สำหรับเธอมันชิวๆ แต่ฉันเหมือนคนกำลังโหยหิว...เดินต่อไปไม่ไหว เธอเห็นเป็นเรื่อง

เขียนโดย ดาวไถ่

เขียนโดย $TKREAL$

'คนนี้แหละเธอที่เขาลือกันว่าเป็นลูกชายคนเดียวของ ผอ.' 'หล่ออ่ะ แต่เค้าว่ากันว่าเจ้าชู้แถมยังหลอกฟันผู้หญิงด้วยใช่มั้ย' 'ใช่ๆเราอย่าไปยุ่งเลยเนอะ' เสียงสาวๆในมหาลัยแห่งนี้

เขียนโดย evan

หยุด !!! อย่าขยับ นี่คือการปล้น ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ก็รีบมอบหัวใจของนาย ส่งมาให้ฉันซะดีๆ ถ้าช้าไปกว่านี้ ฉันจะเป็นคน ฉีกหัวใจของนายออกมาเอง ...

เขียนโดย namwan3

ณ ปราสาทคริสตัล (คิดชื่อไม่ออก) ราชินี//นี่ พวกลูกๆ แม่มีเรื่องสำคัญจะมาบอก เฟย์/ฟาง/แก้ว/มีน/จินนี่//ค่ะ ราชินี//พวกลูกๆ ต้องไปโรงเรียนแห่งเวทย์ ที่นั่นจะมีอาจารย์มาสอนเรื่องเวทย์ แก้ว//แต่ ทำไมต

เขียนโดย tawan

ณ บ้านแก้วตระกูโชติ เบล : ก๊อกๆ ตะวัน ตื่นได้แล้ว เดี๊ยวก้อไปร.ร.สายหรอก ทำไมต้องให้พี่หรือน้องปลุกด้วยแหะ5+5 ตะวัน: ตื่นแล้วจร้า เดี๊ยวไปปลุก นายซันก่อน ตะวัน : ตื่นได้แล้วน่ะ ย่ะนายซัน ทำเป้นเด็ก

เขียนโดย รักม๊าเฟย์

"เราเลิกกันเถอะน่ะ ป็อป" หญิงสาวที่มีคราบน้ำตาเปรอะเต็มใบหน้า แต่ทำให้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้เกิดความ รำคาญเต็มทน "เออ เลิกก็เลิก ไม่เห็นต้องง้อเลย เราไปกันดีกว่าน่ะ เอมมี่" พูดแล้วเดินจากไป