หนุ่มซ่าส์กับสาวโสด

-

เขียนโดย sangtawan

วันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เวลา 11.15 น.

  3 ตอน
  7 วิจารณ์
  6,462 อ่าน
แชร์นิยาย Share Share Share

 

3) สืบประวัติ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

     พัชนีค่อย ๆ ประคองอธิปลงจากรถเพื่อที่จะเข้าในบ้านแต่ก็เห็นอัจจิมายืนรออยู่หน้าประตู

     "เมามาอีกล่ะสิ"

           "ก็นิดหน่อยค่ะคุณป้า พัชนีกำลังจะพาอธิปเข้าไปส่งข้างในอยู่พอดีเลยค่ะ"

    "ไม่เป็นไรจ้ะ เดี๋ยวป้าพาเข้างในเข้าเอง นี่ก็ดึกมากแล้ว หนูกลับบ้านก่อนเถอะ เดี๋ยวคนที่บ้านเป็นห่วง"

    "ค่ะ" พัชนีรับคำทั้ง ๆ ที่ยังไม่อยากกลับ

     อัจจิมากำลังจะเอ่ยปากถามอธิปถึงหน้าตาของเขาว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ได้ถูกอธิปปฏิเสธ

    "เอ่อ...หน้าของลูก...?

    "ไว้คุยกันพรุ่งนี้นะครับแม่ ผมอยากพักผ่อน"

     อธิปล้มตัวลงนอนทั้ง ๆ ที่ยังรู้สึกเจ็นจนหลับและชาที่ใบหน้าไม่หาย ในใจก็ครุ่นคิดอยู่กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจนหลับไป

     อัจจิมาเตรียมตัวจะไปทำงาน แต่ยังไม่เห็นหน้าอธิปที่จะไปทำงานด้วย

    "ตะวันสายโด่งแล้ว อธิปยังไม่ตื่นอีกเหรอ" อัจจิมาถามแม่บ้าน

    "คุณอธิปออกไปตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ"

    "ออกไป...ออกไปไหนแต่เช้า คงไม่ได้ไปทำงานหรอกนะ"

    "เห็นบอกว่าจะไปข้างนอก ไม่ทราบว่าไปไหนเหมือนกันค่ะ"

อธิปบึ่งรถออกไปวิกรมที่บ้านแต่เช้าเพื่อให้สืบประวัติของรพี

    "เฮ่ย! แกมาได้ไงวะ แล้วมานี่ทำไมแต่เช้าเนี่ย"

วิกรมอุทานออกมา เมื่อเห็นอธิปมานั่งรอที่บ้านแต่เช้า

    "ฉันอยากให้แกช่วยอะไรหน่อย"

    "อย่างแกมีเรื่องอะไรให้ช่วย เห็นทำเก่งไปซะทุกเรื่องนี่หว่า"

    "ช่วยสืบอะไรให้ฉันหน่อยได้ไหม๊"

    "สืบหาลูกหนี้เหรอ"

    "เปล่า ช่วยสืบประวัติของยัยบ้าเมื่อคืนให้ทีสิ"

วิกรมทำหน้างง ๆ และรู้สึกแปลกใจ

    "ยายบ้าที่ไหนวะ เมื่อคืนแกเจอคนบ้าด้วยเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย"

    "เฮ่ย! ฉันหมายถึงผู้หญิงที่ตบหน้าฉันเมื่อคืนนี้"

    "แกจะอยากรู้ไปทำไม ให้มันจบ ๆ ไปเถอะน่า"

    "ตกลงแกจะช่วยฉันไหม๊ ถ้าไม่ช่วยฉันจะจ้างนักสืบเอง"

    "เออ...แต่แกห้ามทำร้ายเธอนะเว้ย"

    "ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ทำอะไรยัยนั่นหรอก"

     วิกรมรู้สึกเป็นห่วงและกังวลใจไม่น้อยกับท่าทีของอธิปเพราะกลัวว่าอธิปจะไปทำร้ายหรือกลั่นแกล้งรพี

      อัจจิมามาถึงโรงแรมแล้วเดินไปยังห้องทำงานของเธอ และก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นอธิปนั่งรออยู่ในห้องก่อนแล้ว

    "วันนี้แม่สายกว่าทุกวันนะครับ"

    "แต่ลูกไม่ได้มาถึงนี่เช้าเพราะเรื่องงานหรอกนะ แล้วไปไหนมาแต่เช้าล่ะ"

    "ก็มาทำงานนี่ไงครับ"

    "เออ...แต่ว่าแม่บ้านบอกว่าลูกออกมาข้างนอก"

    "ข้างนอก ก็..ที่ทำงานไงครับแม่ สงสัอะไรครับแม่"

    "เปล่าจ้ะ...ก็แค่รู้สึกแปลกๆ เท่านั้นเอง"

     อัจจิมารู้สึกได้ว่าอธิปกำลังปิดบังอะไรอยู่ แต่ก็ไม่กล้าที่จะถามมากนัก เกรงว่าอธิปจะไม่พอใจแล้วเดินออกไปจากห้องโดยไม่สนใจงานอีก

    "หวังว่าวันนี้ลูกคงพร้อมกับการทำงานนะ"

    "ครับแม่"

     อธิปรับคำและเริ่มทำงานตามที่อัจจิมาสั่งทันที

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา