shadow of the dormin จะให้เธอเห็นฉันอีกครั้ง

9.7

เขียนโดย YaWaN

วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2554 เวลา 12.37 น.

  2 Colossusที่
  6 วิจารณ์
  4,888 อ่าน
แชร์นิยาย Share Share Share

 

2) วานด้า...สิ้นชีพ...คืนสู่วิหารDormin!?

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

โฮ้ก!!!~

"ชิ!รู้อยู่แล้วตาบอด2ข้างแกก็ไม่ตายหรอก!?"วานด้าจับจมูกของสัตว์ประหลาดนั่นไว้เพื่อไม่ให้ตนเองตกลงไป

"บัดซบเอ๊ย!~"วานด้าพยายามขึ้นไปบนจมูกอีกครั้ง

ฟุ่บ...

กึก...

"เอาละ!ที่นี้ก็สุดท้ายละนะ!"วานด้าหยิบของในกระเป๋าเป้....

เขาหยิบเชือกยาวที่พอสามารถจะไปถึงสะดือของอสุรกายนั่นได้....

เขาหยิบลูกระเบิดแล้วก็หินมา...

แกร๊กๆ!~

พรึ่บ!~

"ติดแล้วระเบิดติดแล้ว!"วานด้าวิ่งเข้าไปแล้วเอามือที่กำระเบิดไว้ยัดใส่ลูกตาของอสุรกายนั่น! แล้ววานด้าก็ปล่อยระเบิดของเขาลงไปข้างในตาของ อสุรกาย ตนนั่น....

ฟุ่บ!

กึ๊ด!~

วานด้าไม่พูดไม่จารัดเชือกไว้ที่เอวแล้วกระโดดลงไปจากจมูกมันโดยทันควัน!?

"เอาละที่นี้ก็ลงไปเกาะสะดือมัน!~"วานด้าเหวี่ยงตัวกลางอากาศไปที่ สะดือของมัน!

"ที่นี้ก็!~"วานด้าง้างดาบขึ้น!~

"ไม่มีเกราะก็แทงสิเฟ้ย!!~"

ฉึก!!~

ฉูด!!!~

โฮ้ก!!!~

วานด้าแทงไปที่สะดือของอสูรกายนั่นแล้วผ่าท้องทันออก!~

ฉัวะ!!~

"ระเบิด!~"

ตูม!!~

ระเบิดนัดแรกระเบิดกลางสมองของอสุรกายนั่นไปแล้ว!~

"อันต่อไปและอันสุดท้าย!~"

วานด้ายัดระเบิดเข้าไปในท้องของอสุรกาย...แล้วปล่อยตัวห้อยต่องแต่ง

"รอเวลาระเบิด!~"

ตูม!!~

.

.

.

อสุรกายยักษ์ตนนั้นค่อยๆล้มลงอย่างช้าๆถ้าวานด้าไม่ทำอะไรสักอย่างมีหวังเขาแบนแน่ๆ
"ตอนนี้แหละ!!~"

วานด้าวิ่งตามทางลำตัวไปที่หลังอย่างว่งไว!

ทันสิ...

ทัน....

ต้องทันเซ่!!!~...

ตุบ!!~

ตูม!!~

ควันฝุ่งกระจายไปหมด ทำให้มองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากเงาของอสุรกายที่นอนหมอบพื้นของยอดภูเขา....

.............

......................

..............................

.......................................

ควันหายไป

แต่...

ไม่มีแม้กระทั่งวี้แววของ...วานด้า...

แกร๊กๆ...

เสียง!!~จากเครื่องประดับของอสุรกายนั่น!!~มาจากรอยร้าว!!~

ตึง!!~

"แฮ่กๆ...นึกว่าจะตายแล้วสิฮุ้ววว...ไอ้ยักษ์นี้จัดการง่ายแฮะ-3-..."วานด้าเช็ดเหงื่อตัวเอง...

"ดาบละ...."วานด้าคลำหาดาบแต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ!?....

ฟู่!!

"เสียงอะไรหนะ!!~"วานด้าหันไปหาเสียง!!~เขาเห็น...สิ่งที่ไม่หน้าเชื่อ...

"ไม่จริง!~"วานด้าล้มลงไปแล้วสั่นอย่างที่สุด...

เขาเห็นดาบของเขาเอง กำลังปักที่กลางหลังของ อสุรกายนั่น และมีความมืดรั่วไหลออกมา ห่อหุ้มร่างกายของอสุรกายนั่นทีละน้อยๆ...

"ต้องรีบไปหยิบดาบ!!~"เขาลุกขึ้นวิ่งไปหยิบดาบ!!~

หมับ!!~

ฉุบ!!~

"หยิบออกมาได้แล้ว!!~"วานด้าหยิบดาบแล้วกระโจนหนีออกไป!?แต่เขาก็เห็นสิ่งที่น่ากลัวกว่า อสุรกาย ...มันคือความมืดในตัวของอสุรกาย!?มันเป็นเส้นสีดำแหลมคม พร้อมจะทิ่มแทง วานด้าทุกเมื่อ!~

ชิ้ง!!~

"ว้าก!!~แกจะบรรยายทำม๊าย!!~มันทิ่มฉันแล้ว!!~"วานด้าวิ่งหนีอย่างสุดชีวิตเพราะคำบรรยายแท้ๆ บัดซบ!!~

"หนอยแน่!!~อย่างงี้เอาระเบิดอีกลูกไปกิน!!~"วานด้าหยิบระเบิดปาใส่ร่างอสุรกายตนนั่นอีกครั้ง!!~

ตูม!!~

.................

.................

.................

.................

"ฮะๆตายๆไปได้ซะทีนะฮะๆ..."วานด้าหัวเราะเบาๆ

"ทำไม...เราต้องมาตายในที่แบบนี้นะ..."

ตุบ...

วานด้าที่โดนแทงทะลุท้อง....

ร่างกายเขาถูกความมืดกลืนกินลงไปหายไปกลับพื้นดิน.......

ติดตามตอนต่อไป

ไฟจะตกครับ โทษทีกะจะเอาให้200words upนะเนี่ย- -

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา