ยัยแม่มดฝึกหัดสยบหัวใจพ่อมดจอมซ่า

9.0

เขียนโดย toeo_teay

วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เวลา 12.14 น.

  2 chapter
  4 วิจารณ์
  11.20K อ่าน
แชร์นิยาย Share Share Share

 

2) ดวซวย

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

บทที่2 

ณ วันรุ่งขึ้น 

“แพวา ทำอะไรอยู่อ่ะหอมจัง”ตื่นมาก็จะกินเลยนะยัยเพื่อนบ้า 

“ก็เห็นอยู่ว่าฉันอะไร ยังจะมาถามอีก - -”โดนาเดินเข้ามาฉันพร้อมกับหยิบซ้อนขึ้นมาตักข้าวต้มเข้าปากอย่างสบายใจสุดๆ 

“นี่ไปอาบเลยไป เอ่อ..ไปปลุกสองคนนั้นด้วย”ยัยโดนาหน้าชิล์ให้ฉันแล้วเดินไปที่ประตูเพื่อไปปลุกสองคนนั้น ทุกคนคิดว่ายัยโดนาแสนดีมากเลยใช่ไหมความจริงยัยโดนาปากจัดยิ่งกว่าฉันซะอีกแต่ยัยนั่นไม่ค่อยชอบแสดงออกแต่อย่าให้ยัยนั่นเดือดล่ะกันใครก็ห้ามไม่ไหวเลยทีเดียว

“เธอทำอะไรกินอ่ะ”มาอีกคนแหละไม่เห็นหรือยังไงว่าทำข้าวต้มอ่ะ - -*

“ทำข้าวต้ม”พูดเสร็จฉันเดินไปหยิบชามมาตักข้าวต้มใส่ชามแล้เดินไปวางไว้บนโต๊ะที่มีนมอุ่นๆกับขนมปังที่วางไว้พร้อมที่จะกินข้าวกันแล้ว

“ไปอาบน้ำซะ แล้วพวกนายจะไปโรงเรียนไหม”ฉันก้มหน้าจัดข้าวของบนโต๊ะเงยหน้าขึ้นมามองเพื่อที่จะฟังคำตอบ

“ไป ฉันจะไปเรียนกับพวกเธอวันหนึ่ง”ทำไมต้องไปด้วยเนี่ย ฉันต้องทนเห็นหน้าอีตาคอปเปอร์นานแค่ไหน

“แพรวาไปอาบน้ำเลยฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว”คุณเพื่อนเอ่ยออกมาแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวไม่เท่าไหร่ยังมีผู้ชายอยู่ข้างในบ้านด้วยไม่อายหรือไง

“นี่แก ออกมาแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวไม่อายเหรอ”ฉันว่ายัยโดนาความรู้สึกช้ามากๆ ฉันพูดไม่เท่าไหร่ยัยนี่ตาโตทันทีเลย

“O_o”ยังจะมาทำตาโตอีกแม่คุณ ฉันล่ะอายแทน

“ไม่เป็นไรหรอก”เวเพอร์เป็นคนดี๊ดี ไม่เหมือนไอ้คนข้างๆ

“เพื่อนเธอไม่ค่อยเท่าไรหรอก แต่ถ้าเป็นเธอคง....”กรี๊ดด ไอ้บ้ากล้าดียังไงเนี่ย

“คงอะไรไม่ทราบ!”ตื่นมาก็หาเรื่องฉันเลยจะไอ้บ้า

“ก็คงเสียสายตาน่ะสิ”ไอ้บ้า ฉันไม่แย่ขนาดนั้นนะย่ะ(เหรอ - -*)

“ไอ้...ฮึ่ย”ฉันเดินกระแทกเท้าเข้าห้องน้ำอย่างโมโห

ปัง!!

“ยัยแพรเอ่ย นายก็อย่ากวนเพื่อนฉันมากสิว่ะมันโกธรขึ้นมานายจะเดือดร้อนนะโว้ย!”ขนาดฉันอยู่ในห้องน้ำยังได้ยินเสียงของยัยโดนาเลยนะสงสัยจะรำคราญล่ะมั้ง

“ผีเข้าอีกคนแหละ”เหอะๆ นายได้ตายแน่คอปเปอร์

“อยากตายป่ะ เซ็งอารมณ์เสียแต่เช้า”นั่นไง ยัยโดนาองค์ลงแล้วครับท่าน

ฉันเดินออกมาเห็นสองหนุ่มยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ไปไหนเลยยืนจ้องอยู่ได้ไอ้บ้า

“ไม่ไปอาบน้ำกันหรือยังไง ยืนจ้องอยู่ได้”จริงอย่างที่ยัยโดนาพูดอารมณ์เสียตั้งแต่เช้าเลย

“อาบแล้ว”อาบที่ไหนอย่าบอกนะว่าอาบในห้องนอนฉันอ่ะ

“อาบที่ไหน”ถ้าอาบที่ห้องนอนฉันล่ะก็ตายแน่

“อาบหน้าบ้านเธอ - -*”เมื่อกี้ฉันได้ยินไม่ค่อยเขาบอกว่าอาบหน้าบ้านฉันใช่ไหม

“อาบหน้าบ้าน!!”ตายๆ ชาวบ้านแถวนี้ได้นินทาพวกฉันกันพอดี

“ทำไมต้องตะโกน - -*”เวเพอร์นายไม่คิดที่จะห้ามเพื่อนเลยหรือยังไง

“ช่างเหอะ งานเข้าพวกฉันแล้วไง - -*”ฉันเดินขึ้นบันไดไปแต่งตัวกินข้าวแล้วไปโรงเรียนแต่ไม่ลืมที่จะใส่สร้อยไปด้วย

ณ โรงเรียนมิติล่า

ตอนนี้พวกเราถึงโรงเรียนแล้วขอบอกว่าสาวๆในโรงเรียนมองสองคนนี้ตลอดทางเลย อยากจะรู้จริงสองคนนี้หล่อตรงไหนถ้าเป็นเวเพอร์ก็ว่าไปอย่างแต่ถ้าเป็นอีตาคอปเปอร์ก็คงหล่อแต่นิสัยใช้ไม่ได้

“มองอะไรกันหนักกันหนา”ยัยโดนาเริ่มบ่นแหละ องค์ลงตั้งแต่เช้ายังไม่หายอีกเหรอ

“นั้นสิ น่าเบื่อ”บ่นอย่างกับเขามองฉันเลย

“นี่พวกเขามองฉันไม่ใช่เธอสองคน”ก็นั่นแหละมันน่ารำคราญ

“อย่ามากวนกำลังอารมณ์เสีย ไปยัยแพร”ยัยโดนาลากฉันออกมาจากวงล้อมโดยทิ้งสองคนนั้นไหวมีเสียงอีตาคอปเปอร์โวยวายขึ้นมา

“นี่พวกเธอสองคนจะไปไหน จะทิ้งพวกฉันหรือยังไง”ใช่ อยากทิ้งนายมากเลย

“เออ ใช่ จะทิ้งมีอะไรไหม!!”สงสัยองค์ลงหนักดุชิบหายเลย

“กลับมาเดี๋ยวนี้นะ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!!”อีตาคอปเปอร์องค์ก็ลงอีกคนเวรกรรมว่ะ

“ไม่! ตามหายพวกฉันให้เจอก็แล้วกัน”ขอพูดบางล่ะกัน ไปท้าอย่างงั้นฉันจะตายไหมเนี่ย แล้วทำไมฉันต้องไปกลัวด้วยบ้าไปแล้วเรา

ณ ห้องเรียน

“เฮ้อ! กว่าจะหลุดออกมาได้แทบตายเลยเรา”ฉันยืนหอบอยู่หน้าห้องกับโดนากันสองคนเหนื่อยจังเลยโว้ย

“เข้าห้องเถอะ”ว่าแต่สายแล้วนิ ตายแล้วชั่วโมงแรกเป็นของอาจารย์วิไล โดนด่าแน่ๆ

“นี่เธอสองคนทำไมมาสาย!!”โอ้วว่าแล้วเชียว โดนจนได้ใครก็ได้ช่วยที

“พอ......”เจ๊แกไม่ให้พวกเราพูดมั้งเลย ใครอ่ะที่อยู่ข้างหลังอาจารย์เหมือนอีตาคอปเปอร์กับเวเพอร์เลยอ่ะ

“ไม่ต้องมาพูดไปนั่งที่! เอาล่ะวันนี้เรามีนักเรียนแลกเปลี่ยนมาเรียนกลับเราด้วย”ฉันกับยัยโดนาเดินไปนั่งที่ของตัวเองพอมองมาทางหน้าฉันเรียนถึงกับอึ้งอีตาคอปเอร์กับเวเพอร์มาถึงก่อนเรา

“สวัสดีครับ ผมคอปเปอร์”ฉันต้องโดนด่าเพราะนายอีตาบ้า

“สวัสดีครับ ผมเวอเพอร์”นายก็อีกคนนะเวเพอร์

“แพรวาสองคนนี้มาก่อนเราได้ไงอ่ะ”ยัยโดนาแกลืมแล้วเหรอว่าสองคนนั้นเป็นใคร

“นี่แกลืมหรือเปล่า ว่าสองคนนั้นไม่ใช่คนธรรมดา”พอฉันซุบซิบกับยัยโดนาได้สักพักอาจารย์วิไลก็แวดมาทันที

“นี่! เข้ามาสายยังจะมาคุยกันอีกนะ”วันนี้ดวงซวยสุดๆ อาจารย์วิไลด่าโดนเซ็งค่ะ

ตอนนี้จะมาสิบโมงห้าสิบห้าแล้วใกล้เวลากินข้าวแล้ว นายคอปเปอร์นั่งข้างฉันทะเลาะกันทั้งชั่วโมงจนอาจารย์ด่าอีกรอบส่วนโดนาไม่ต้องพูดถึงเถียงกันนิดแต่ไม่โดนด่าแสดงว่าฉันโชคร้ายมากเลยวันนี้อาจารย์วิไลก็พูดขึ้นหลังจากที่ด่าฉันกับอีตาคอปเปอร์เสร็จประมาณห้านาที

 

 

เม้นด้วยนะค่ะ

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8.5 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.5 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา