ยัยแม่มดฝึกหัดสยบหัวใจพ่อมดจอมซ่า

บทนำ

ทำไมวันนี้อาจารย์ถึงได้เรียกฉันโดนาไปพบนะ ฉันกับโดนาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนิทำไมถึงเรียกไป

“แพรวา ทำไมอาจารย์เน็กซัสถึงได้เราสองคนไปพบล่ะ”ฉันเองก็สงสัยเหมือนกันโดนา

“ไม่รู้สิ คงจะไปคุยเรื่องงานมั้ง”ฉันเดามัวค่ะ จริงๆแล้วไม่รู้หรอก

“เหรอ เอ่อได้เวลาไปเรียนพละแล้วรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากัน”ถึงชั่วโมงพละแล้วเหรอ น่าเบื่อจังฉันไม่ชอบวิ่งเลยมันเหนื่อยอ่ะแต่ก็ต้องวิ่งเดี๋ยวโดนตี

ณ สนาม

หลังเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จพวกเราทั้งหมดต้องมารวบตัวที่สนาม และเริ่มวิ่งกันคนละห้ารอบ ว่าแต่วันนี้ฉันวิ่งห้ารอบไม่เหนื่อยเลยแปลกจริงๆ ช่างเหอะๆฟังอาจารย์พูดต่อดีกว่า

“วันนี้วิ่งกันดีมาก ครูขอให้เป็นอยากนี้ไปตลอดนะ เอาล่ะเลิกเรียนได้”เลิกเรียนเสร็จก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปที่ห้องอาจารย์เน็กซัส

ก๊อก ก๊อก ก๊อก~

“เข้ามาได้”ห้องอาจารย์หรือนี่สวยมากเลยมีดอกไม้ประดับริมหน้าต่างเล็กๆมีสีห้องที่ดูและสบายตาเป็นห้องที่สวยมาก

“อาจารย์กับเราสองคนมีอะไรเหรอค่ะ”ฉันกับโดนานั่งลงแล้วอาจารย์ก็หยิบของมาให้ฉันกับโดนา

“นี่คือของของพวกเธอ เก็บไว้ซะ”ของของฉันเหรอ แล้วทำไมไปอยู่กับอาจารย์ได้ล่ะ

“ของของพวกเราเหรอ อาจารย์โดนาไม่เคยมีของแบบนี้นะค่ะ”ฉันก้มดูของที่อาจารย์พอเปิดออกมาเป็นสร้อยรูปดาวที่สวยมากๆ

“ใครบอกล่ะของพวกเธอจริงๆ และเธอสองคนต้องย้ายโรงเรียนในวันพุธ”ย้ายโรงเรียน ย้ายทำไมที่นี่ก็สอนดีจะตาย

“ทำไมต้องย้ายด้วยล่ะค่ะ”ทำไมอาจารย์ต้องย้ายเราสองคนด้วยหว่า

“เพราะพวกเธอสองคนไม่ใช่คนธรรมดา”ไม่ใช่คนธรรมดาหมายถึงอะไร

“ไม่ใช่คนธรรมดา หมายถึงอะไรค่ะอาจารย์”อยากบอกนะว่าฉับกับโดนาเป็นแม่มด ไม่จริงมั้งมันคงมีแต่ในนิยาย

“พวกเธอสองคนเป็นแม่มด”ห๊ะ!! แม่มด แม่มดมีจริงด้วยเหรอไม่น่าเชื่อ

“อาจารย์อย่ามาลองพวกเราหน่อยเลยค่ะ”รู้สึกว่าโดนาไม่เชื่อเลย ฉันก็ไม่ค่อยเชื่อเหมือนกัน

“เดี๋ยวอาจารย์จะทำให้ดู และถ้าเธอสองคนใส่สร้อยแล้วร่างกายเธอจะเปลี่ยนไปบางอย่าง”อาจารย์เหมือนจะเรียกไม้กายสิทธิ์เลยนะแล้ว......

พึ่บ~

อาจารย์เสกไปที่แก้วใบนั้นแก้วค่อยๆลอยขึ้นเรื่อยๆฉันกับโดนาหันหน้ามามองกันเองแล้วฉันก็ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นแม่มดได้

“เชื่ออาจารย์หรือยัง”เชื่อหมดปลือกเลยค่ะอาจารย์

“เชื่อค่ะ”ฉันหน้าเหวอเลยตอนนี้

“เชื่อค่ะ”โดนาก็หน้าเหวอเหมือกัน

“ก็ดีกลับบ้านได้ เอ่อ..อาจารย์ลืมไปจะมีคนมาหาเธอที่บ้านและไม่ต้องสงสัยว่าใครเขาเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์เอง”