Forent School ละลายหัวใจเจ้าชายเย็นชา (NC+)

8.7

เขียนโดย รักคนโสด

วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 เวลา 17.37 น.

  14 session
  102 วิจารณ์
  443.52K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 12.52 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

7) Forent School *6* :ทีเซอร์&รุ่งอรุณ:

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

      (บันทึกพิเศษ : รุ่งอรุณ)

  ก๊อก! ก๊อก!

   ขณะที่ฉันกำลังนั่งเช็ดผมอยู่อยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ใครกันนะนี่ก็ดึกมากแล้ว อ่า...สาเหตุที่ดึกขนาดนี้แล้วฉันยังไม่นอนก็เพราะฉันเพิ่งทำการบ้านเสร็จน่ะ มันไม่ใช่ของฉันคนเดียวนะมีของจันทราด้วย ประจำนั่นแหละเด็กคนนั้นไม่เคยทำการบ้านเลยสักครั้ง ไม่เข้าใจเลยว่าสอบได้คะแนนเต็มได้ยังไงทุกวิชา ทั้งๆ ที่หลับตลอด การบ้านก็ไม่ทำ

   “อ๊ะ! ทีเซอร์!”

   พอเปิดประตูออกไปก็พบว่าคนที่มาเคาะประตูห้องฉันก็คือ ทีเซอร์เจ้าชายปีศาจขี้เล่นคนนั้น

   “ชู่ววว~ เบาๆ สิเดี๋ยวคนอื่นก็รู้กันหมดหรอก”

   “เอ่อ...แล้วนายมาทำอะไรที่นี่เหรอ”

   “อย่าเพิ่งถามเลยให้ฉันเข้าไปก่อนที่จะมีคนมาเห็นเถอะ”

   “แต่ฉันยังแต่งตัวไม่เรียบร้อยเลยนะ”

   “เอาน่า ฉันไม่ถือ”

   “อ๊ะ! นี่...”

   เขาผลักฉันเข้าไปในห้องและแทรกตัวเข้ามาปิดประตูลงกลอนเรียบร้อย ถ้าเพิ่งเจอกันครั้งแรกฉันคงกรี๊ดไปแล้วล่ะ

   “ขอโทษทีนะ ที่มารบกวนดึกๆ แบบนี้”

   “ไม่เป็นไร ว่าแต่นายมีเรื่องอะไรงั้นเหรอ”

   ฉันถามขณะเดินไปรินน้ำจากตู้เย็นมายื่นให้เขาที่นั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ เตียงฉัน และนั่งลงข้างๆเขา

   “ขอบใจนะ ฉันจะคุยเรื่องของโซนิคกับจันทราแก้วน้องสาวเธอน่ะ”

   “โซนิคกับจันทรา มีอะไรเหรอ”

   “เธอรู้หรือปล่าวเรื่องของสองคนนั้นน่ะ”

   “สองคนนั้นมีอะไรกันแล้ว”

   “เรื่องจริงเหรอวะเนี่ย” เขาทึ่งผมตัวเองขณะที่คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน

   “มีอะไรเหรอ”

   “รุ่ง เธอมีความสามารถพิเศษอะไร”

   “ฉัน? เอ่อ...ฉันมองเห็นอนาคตได้น่ะ ทำไมเหรอ”

   “เยี่ยม!” เขาดีดนิ้วดังเป๊าะ แล้วหันมาทำหน้าจริงจังใส่ฉัน “งั้นเธอช่วยดูอนาคตของจันทราแก้วกับโซนิคให้ฉันหน่อยสิ”

   “ทำไมเหรอ”

   “เถอะน่า”

   “โอเคๆ แป๊ปนะ”

   ฉันหลับตาลง พยายามที่จะเพ่งจิตตนเองเพื่อดูอนาคตของสองคนนั่น ทว่า...มันมีแต่ความมืดเพราะอะไรกันนะ มองไม่เห็นอะไรเลย ยิ่งใช้พลังมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดำมืดลงไปทุกที ไม่ไหว

   “เฮือก! อึก...”

   ฉันลืมตาโพล่งขึ้นมาก่อนจะมีอะไรย้อนตามมาเช่นกัน มันคือเลือด ใช่! ฉันกระอักเลือด บ้าจริง! นี่มันอะไรกัน

   “รุ่ง! เป็นอะไรหรือปล่าว” ทีเซอร์ประคองหน้าฉันให้มองเขาส่วนมืออีกข้างก็โอบไหล่ฉันไว้ ปลายนิ้วโป้งของเขาปาดเลือดที่มุมปากออกให้เบาๆ อ่า...ใจเต้นแรงชะมัด

   “ไม่ ไม่เป็นไร”

   “เธอเห็นอะไรบ้าง”

   “ฉันไม่เห็นอะไรเลย เห็นแต่ความมืด ยิ่งใช้พลังเพ่งจิตมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมืดดำลงไปเรื่อยๆ จนพลังฉันถึงขีดจำกัด เลยจำเป็นต้องหยุด”

   “ดีแล้วล่ะ ถ้าเธอเป็นอะไรไปฉันจะรู้สึกผิดมากๆ เลยนะ”

   “ช่างเถอะ นายกังวลเรื่องอะไรเหรอ”

   “ช่างมันเถอะ เดี๋ยววันหลังว่างๆ จะเล่าให้ฟัง วันนี้ดึกแล้วแถมเมื่อกี้ก็ใช้พลังไปเยอะไม่ใช่หรือไงเธอน่ะ นอนซะ”

   “แต่ว่าฉัน...”

   “อย่าดื้อน่า...”

   “ก็ฉันว้ายยย!~”

   ยังพูดไม่ทันจบประโยคเขาก็อุ้มฉันไปวางไว้บนเตียงและห่มผ้าให้

   “นอนพักซะพรุ่งนี้เจอกันที่ห้องเรียนนะ”

   “ราตรีสวัสดิ์”

   “ราตรีสวัสดิ์” เขาพูดพลางลูบหัวฉันเบาๆ และเดินออกจากห้องไป อืม...รู้สึกดีจัง นี่ฉันชอบเขาเข้าแล้วใช่มั้ยเนี่ย กรี๊ดดด! ชอบง่ายไปป่ะเนี่ยยัยรุ่งอรุณ เขาจะหาว่าใจง่ายเอานะ แต่ก็ช่างเถอะยังไงก็ไม่ได้บอกนี่นาชอบจังเวลาเขาลูบหัว ชอบจังเวลาเขายิ้มทำไมเจ้าชายปีศาจคนนี้ถึงอ่อนโยนจังนะ ผิดกับปีศาจตนอื่นเลยอ่ะ แต่ก็ช่างเถอะ เอาเป็นว่าคืนนี้ราตรีสวัสดิ์

   (จบบันทึกพิเศษ)

 


 

   ว้าวๆๆๆ ดูเหมือนพี่คนรองของเราจะตกหลุมรักเจ้าชายปีศาจอารมณ์ดีคนนี้ซะแล้วนะเนี่ย อ่า...ตอนต่อไปเตรียมทิชชูเผื่อไว้ก็ดีนะครับ ตอนต่อไปสำหรับสาวก'หื่น' ฝากด้วยนะครับ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา