เมื่อฉันมีเพื่อนเป็นผี

9.2

วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2560 เวลา 20.35 น.

  14 ตอน
  3 วิจารณ์
  3,161 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 23.15 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

14) พึมพำน้ำตานอง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

หลายวันต่อมา...

ฉันกับเซ็นหลังจากที่เราไปกินไอติมเราก็ตกลงเป็นแฟนกันแบบงงๆ เออก็งงจริงๆส่วนโมหลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นฉันก็ไม่เห็นนางเลยและไม่อยากเรียกมารบกวนด้วยเพราะโมก็ดูจะต้องใช้เวลากับการทำใจเรื่องที่เกิดขึ้นสักหน่อยฉันก็ได้แต่หวังว่านางจะจิตใจดีขึ้นในสักวันฉันเป็นห่วงนางมากแทบจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ

ส่วนตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ที่มีโต๊ะหินอ่อนและสายลมที่พัดมาเบาๆให้ความเย็นสบายในมหาลัยของฉันเพราะฉันต้องนั่งรอเซ็นเลิกเรียนเพื่อไปหาอะไรกินด้วยกัน

"นี่! ไม่คิดจะถามหากันเลยนะ!!" 

"โอ้ย แม่ตกบ่อ!!" 

อยู่ๆโมก็โผล่แว้บขึ้นมาตรงหน้าฉัน

"มะ...โม"

ฉันเสียงสั่นสะอื้นหลังจากที่ไม่ได้เจอโมมาหลายวันตั้งแต่เกิดเรื่องฉันทั้งกังวลเป็นห่วงว่านางจะไม่สบายใจ

"โถ่แอมแกร้องไห้ทำไมห้ะ?" โมยื่นหน้ามาใกล้ๆแล้วแอบขำคิกคัก

"แหม...ก็เล่นหายไปหลายวันก็คิดว่าแกจะไม่อยู่แล้ว" ฉันตอบ

"ไอ้ที่ไปน่ะฉันกำลังได้ไปแล้วแหละส่วนเรื่องที่ผ่านมาฉันก็เริ่มปล่อยวางได้แล้วก็เลยอยากจะมาบอกลาน่ะ" 

"แสดงว่าแกจะไปแล้วหรอ?" 

"ใช่แล้ว" โมตอบฉันแล้วยิ้มให้

"แล้วเราจะได้เจอกันอีกมั้ย?" ฉันถาม

"แน่นอนสิยะ!" โมยิ้มให้แล้วแววตาก็เริ่มเศร้าและน้ำตาซึม

"ฮึก...ดีเนอะได้ไปเกิดแล้ว" 

ส่วนฉันนั้นน้ำตาแตกทันที

"ดีใจนะเนี่ยที่ได้แกเป็นเพื่อน" โมยิ้มทั้งน้ำตา

"ฉัน..ก็ดีใจเว้ยแก" 

เราสองคนนั่งมองตากันปริบๆ และน้ำตาไหลพราก

"ถึงเวลาแล้วอะแก" โมพูดขึ้นหลังจากที่เราเงียบกันไปสักพัก

"โชคดีนะเว้ยแก เราต้องได้เจอกันอีกแน่นอน" ฉันพูด

"เจอแน่นอนแกกับฉันอะ 5555 แต่งานกับเซ็นด้วยนะ" 

หลังจากโมพูดเสร็จร่างของโมก็ค่อยๆเลือนลางหายไปเหลือเพียงฉันที่หน้าน้ำตานองแก้ม

"อีบ้าเอ้ย..."

ฉันบ่นกับตัวเองเบาๆก่อนที่จะรีบปาดน้ำตาแล้วตั้งสติและรีบมองไปบนท้องฟ้าทันที

ฉันหวังว่าจะได้เจอโมในชาตินี้อยู่นะ 55555 นางเป็นคนที่ดีคนนึงเลยล่ะ ถึงนางจะตายแล้ว ส่วนเรื่องของฉันหลังจากที่เซ็นเลิกเรียนฉันก็ขอแวะที่วัดแปปนึงเพื่อทำบุญให้โม หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะ.... ส่วนฉันก็ต้องผ่านอุปสรรค์ที่ต้องพบเจอเพื่ออนาคตของฉันเองต่อไป ขอบคุณทุกคนจริงๆที่เฝ้าอ่านจนจบตอนฉันก็ต้องขอลาไว้ตรงนี้ก่อนนะคะ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ 

จบ.....

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.3 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.2 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา