สงครามเขตแดนซากศพ ภาค Academy โรงเรียนซากศพ

5.3

เขียนโดย Bloodlas

วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 01.18 น.

  15 ห้องเรียน
  0 วิจารณ์
  411 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2562 01.20 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

4) ความไฝ่ฝันของกล่อง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

                หลังจากฟูกะเดินผ่านหินะเข้าห้องครัว ประตูบ้านเปิดออกคนที่เดินเข้ามาคือมิยะ

  "กลับมาแล้วหลอมิยะ"

  "อืมวันนี้มีงานค้างนิดหน่อยเลยช้านะ"

  "ฮินะวันนี้ไปหาเด็กคนนั้นมาอีกแล้วหลอ"

  "อืมไปมาน่ะ"

  "เป็นไงบ้างล่ะเด็กคนนั้น"

  "ก็ดีนะ เดียวฉันไปหาคุณพ่อก่อน คุณพ่อตื่นแล้ว"

  "งั้นหลอ ตื่นมาถูกเวลาดีจัง"

              วันต่อมา

            ตึก ตึก ตึก เสียงฟีเท้าที่ยังคุมร่างกายตัวเองไม่ค่อยได้ของชู เดินลงบรรไดมาแล้วเดินเข้าไปที่ห้องนั่งเล่นแล้วนั่งลงโซฟา

  "ฟูกะ ฉันขอกาแฟแก้วนึง"

  "อะนี้กาแฟ"

  "แล้วคืนอื่นๆล่ะ"

  "เด็กๆไปทำงานที่โรงเรียน"

  "และที่เหลือละ"

  "ริงโกะกับฮานะไปที่โรงเรียนสอนนะ หัวหน้ากับอายาเมะและริทจังไปอนามัยแล้ว"

  "วันนี้เราจะมีแขกนะตอนเย็น" 

  "อืมแล้ววันนี้นายจะทำอะไร"

  "คงเดินดูรอบๆเมืองนะหลับมาเป็น10ปี"

               ตัวผมที่เดินที่ออกมาเดินในเมืองผมจำทุกอย่างไม่ได้เลย ทุกอย่างเปลี่ยนไปจนหมดแต่ก็มีบางที่ ที่ยังคงเหมือนเดิมคนที่ผมเคยรู้จักบางคน ตายจากบ้างล้วงโลยและชราลง ผมนั้นมองทุกอย่างด้วยความอาวรณ์และเศร้าใจและหันมองตนเองในกระจกกลับบ้านเถอะเดวเด็กนั้นมาจะไม่เจอเราเอา

         ติงต่องงงงงงงงงงงงง

          ซักครูกำลังไปเปิด

  "มาหาชูสินะ"

  "ค่ะเค้าบอกให้มาหาวันนี้"

  "เข้ามาสิเค้ารออยู่ เดียวฉันพาไปหา"

         ฉันเดินตามผู้หญิงตัวเล็กที่มาเปิดประตูให้ เธอพาเดินเข้ามาในบ้านออกไปข้างๆและเจอคุณชูเค้านั่งอยู่กับกล่องที่ใหญ่พอควรเค้านั่งมองมันอยู่อย่างนั้นโดยที่ไม่รู้เลยว่าพวกเรามา

  "ชูมาแล้วนะ"

  "ขอบใจมากฟูกะ"

  "ฉันไปทำข้าวเย็นก่อนนะ"

  "คนนั้นน้องสาวหลอ"

  "ป่าวนั้นภรรยาฉันนะ"

  "...เออ"

  "ยัยนั้นอายุเท่าฉันและ"

  "วันนี้คุณบอกให้ฉันมาละจะตอบคำถามฉัน"

  "นั้นสินะ"

  "เรื่องโซว์ ตัวเมื่อวานนายจัดการมันได้ยังไง"

  "คนทั่วไปก็จัดการมันได้ ถ้ารู้จักสังเกตุและใช้อาวุธที่เหมาะกับตัวเอง"

  "แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความจะจัดการมันได้"

  "แล้ววันนึงเธอจะเข้าใจ ฉันขอถามไครเป็นคนสอนใช้Halberdให้เธอ"

  "แม่นะ"

  "พอมีรูปไหม"

  "อะนี้ ฉันพกติดตัวไว้ตลอด"

  "เธอมาดูนี้ นี้คือลักษณะทางกายที่เหมาะกับอาวุธอย่างHalberd"

  "แม่นะหลอ"

  "ใช่ ช้วงขายาวและชัวแขนที่เท่ากับช้วงตัวเพราะแบบนี้สมดุลจึงไม่มากมีโอกาศล้มจากการปะทะ"

  "อ้อแล้วยังช้วยอธิบายเพิ่ม"

  "ที่เธอต้องใช้Halberd เพราะเวลาจะล้มจะได้ช่วยพยุงและยังสามารถกลับมาป้องกันตัวเองทัน

  "อ้อพอเข้าใจแล้ว ร่างกายฉันต่างจากแม่มากเลย"

  "ใช่ ช้วงขาเธอสั้นและมั่นคงมากกว่าช้วงแขนที่ยาวเธอถึงไม่เหมาะกับHalberd"

  "แล้วฉันเหมาะกับอาวุะอะไรล่ะ"

  "ลองมาสู้กับฉันและใช้อาวุธหลายๆอย่างดู"

             ผมสู้กับเธอโดยให้เธอเปลี่ยนอาวุธไปเรื่อยๆ หอกยาว กระบองมือ มีดสั้น ดาบโล้ เลเปีย คาตานะ ซึ้งที่ผมทำอยู่นี้ไม่มีความหมายอะไรเลยเพราะผมตั้งใจจะสอนคาตานะ ตามคำขอของมิโออยุ่แต่แรกแล้ว

  "นายพอรู้ยังว่าฉันควรใช้อะไร"

  "รู้แล้ว อะเอานี้ไปกล่องนั้นกลับไปถ้าเธอเปิดได้แล้วกลับมาหาฉันพร้อมกับของในกล่อง"

  "แล้วมันเปิดยังไงเนีย"

  "เธอรู้วิธีเปิดมันอยู่แล้วแค่คิดไม่ออกเท่านั้นเอง"

  "อืมพรุ้งนี้ฉันมีภากิจนอกกำแพงกับพวกคลาสAและBคงไม่ได้เปิดหลอกนะ"

  "มาเมื่อไหร่ก็ได้"

  "วันนี้ฉันขอตัวกลับก่อน"

  "อืมกลับดีๆๆ"

                 ซาโยเดินออกจากห้องฝึกกลับไปตามทางเดิมที่เข้ามา เธอสวนกลับฟูกะที่เดินมาและขอตัวกลับ ฟูกะมองไปที่กระเป๋าที่ซาโยหิ้วไปด้วยสายตาสงสัย"

  "ชู นายให้กระเป๋านั้นกับเด็กคนนั้นหลอ"

  "ฉันทำตามคำขอของมิโอ"

  "ฉันเข้าใจเด็กคนนั้นพร้อมแล้วหลอ"

  "ก็ยังไม่ได้บอกวิธีเปิดไป แต่ถาเปิดได้ก็หมายความว่าเธอพร้อม"

  "งั้นหลอ"

                                               ติดตามตอนต่อไป

 

                                        

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
5 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
5 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา