The Dark World มหาสงครามออนไลน์กู้ปฐพี

9.7

เขียนโดย Jalando

วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 19.53 น.

  171 LV
  22 วิจารณ์
  87.18K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2562 16.46 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

147) การโต้กลับของสองปู่หลาน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เครดิตภาพจาก  https://wallup.net

 

      สิ้นคำของอสูรร้าย อากิเนะก็ถึงกับหน้าถอดสีจนเทพศาสตรานึกสงสัย เพราะหลานสาวคนเก่งไม่ใช่คนที่จะมาหวาดกลัวกับคำขู่แค่นี้ ซึ่งเจ้าตัวก็จับความรู้สึกของผู้ปู่ได้ จึงแถลง 

 

“ อะ…เอ่อ….ไม่มีอะไร หนูแค่สงสัยน่ะ ” 

 

“ สงสัยอะไรเหรอ อากิเนะ ” เทพศาสตราเลิกคิ้วสูง

 

“ ก็เมื่อกี้ นายลิง เอ๊ะ มาวิน เขาเรียกหนูว่า….กระต่ายน้อย ” อากิเนะตอบติดขัด ดูเหมือนว่าเธอจะมีปัญหาในการเรียกชื่อจริงของมาวิน 

 

“ แล้วยังไง ” เทพศาสตราถามเรียบๆ เนื่องจากคำตอบแค่นี้ ไม่ได้ทำให้ความจริงกระจ่าง อากิเนะจึงกลุ้มหนักกว่าเดิม เพราะคำตอบดังกล่าว ช่างน่าอายในความคิดของเธอ 

 

“ อะ…เอ่อ กะ…ก็หมายความว่า…มาวินน่าจะยังหลงเหลือสติอยู่ เพราะมีเขาคนเดียวเท่านั้นที่เรียกหนูว่า….กระต่ายน้อย ” 

      

 

       คิ้วของเทพศาสตรากระตุกเล็กน้อย เพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาหลายร้อยปี เขาไม่เคยเห็นอากิเนะแสดงอาการแบบนี้มาก่อน มันเหมือนมีสายสัมพันธ์ที่มองไม่เห็น ผูกมัดหลานสาวคนสวยกับเด็กหนุ่มปริศนา กระนั้น ผู้อาวุโสก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ แต่มุ่งตรงไปยังปัญหาที่ต้องแก้ไข 

 

“ ก็หมายความว่า….เราพอจะช่วยเจ้าหนูได้ ใช่มั้ย อากิเนะ ” 

 

“ ค่ะ หนูเชื่อแบบนั้น ” อากิเนะตอบเบาๆ ดวงตาหวานซึ้งจับจ้องไปที่มาวินด้านมืด ที่ตอนนี้มีสภาพไม่ผิดไปจากปีศาจ 

      

 

       เทพศาสตรานิ่งตรึกตรองอยู่หลายวินาที ก่อนตัดสินใจ 

 

“ งั้นเอางี้ ปู่จะเข้าไปต่อสู้กับมัน หลานคอยดึงความสนใจด้วยเวทมนตร์ พอปะเหมาะ ปู่จะหยุดการเคลื่อนไหวให้ จากนั้นก็…..” 

 

“ เข้าใจแล้วค่ะ หลานจะหาวิธีเข้าถึงจิตใจของมาวิน เพื่อพาเขากลับมา ” อากิเนะเคลียร์ในทีเดียว เพราะเธอและท่านปู่อยู่ด้วยกันมานาน จึงรู้ใจกันเป็นอย่างดี แต่ไม่ทันได้เตรียมตัว เสียงหัวเราะประหลาดก็ดังขึ้นที่ด้านขวาของเด็กสาว

 

“ คุยอะไรกันน่ะ เล่าให้ฟังบ้างสิ คึ คึ คึ ”  

      

 

        พอสองปู่หลานหันมา ก็พบกับมาวินด้านมืดที่ยืนยิ้มแฉ่งอยู่ไม่ห่าง พริบตาต่อมา ปีศาจร้ายก็ปล่อยหมัดขวาใส่คู่อริ 

 

“ ซูม……”

       

 

       กำปั้นของมารร้ายถูกห่อหุ้มด้วยออร่าสีดำ มันพุ่งแหวกอากาศ ไม่ต่างจากอาวุธสมัยใหม่อย่างจรวด จุดหมายคือยอดอกของอากิเนะ แต่เทพศาสตราก็ไวพอจะถลาเข้ามารับหมัด 

 

“ ตูม…..” 

 

“ กร็อด…..แกอีกแล้วนะ ” มาวินด้านมืดกัดฟันกรอดๆ ท่าทางเจ็บใจเป็นที่สุด เพราะกำปั้นเด็ดไม่ผ่านฝ่ามือหยาบใหญ่ของชายสูงวัย ฉับพลัน มารร้ายก็ฉีกยิ้ม 

 

“ คึ คึ คึ….” 

       

 

       เทพศาสตราฉุกคิด มันต้องมีอะไรบางอย่าง วินาทีต่อมา สังหรณ์ของเขาก็เป็นจริง เมื่อมาวินด้านมืดอีกคนพุ่งเข้ามาที่ด้านหลังของอากิเนะ พร้อมเตรียมเสียบเด็กสาวด้วยฝ่ามือ 

 

“ อย่าคิดว่าจะทำร้ายหลานข้าได้นะ ” เทพศาสตราก็ว่องไวผิดกับอายุ เขาสวนด้วยการถีบขวา มันพุ่งปะทะลำตัวของมาวินด้านมืดที่ดอดเข้ามาด้านหลัง ส่งผลให้มันกระเด็นไกลไปกระแทกกับไม้ใหญ่

 

“ โครม…….” 

       

 

       ทว่าอันตรายยังไม่จบสิ้น มาวินด้านมืดตัวที่สามพุ่งมาทางซ้าย เป้าหมายคือลำคอของอากิเนะ แต่หลานสาวคนสวยไม่ยอมตกเป็นภาระอยู่ฝ่ายเดียว เธอจึงปล่อยแสงรูปสายฟ้าใส่อมนุษย์

 

“ เปรี้ยง…….” 

     

 

      มาวินด้านมืดตัวที่โดนเวทย์แสง ถึงกับลอยไปตามแรง พอพุ่งกระทบต้นไม้ ก็เกิดระเบิดชุดใหญ่ พร้อมแสงสว่างหลากสีที่วนเวียนอยู่โดยรอบ อันดูไม่ต่างจากปะทัดยามฉลองตรุษจีน 

 

“ ปัง ปัง ปัง…..” 

 

“ หน็อย…ยังเอาตัวรอดได้อีก แล้วถ้าเจอไม้นี้เข้าไปล่ะ ย่า……” เจ้าตัวที่ถูกเทพศาสตราหยุดหมัด เริ่มฉีกยิ้มกว้าง กายบางของมันปล่อยเพลิงสีดำออกมาอย่างมากมาย พร้อมไอร้อนที่พวยพุ่ง 

      

 

       แม้เทพศาสตราจะมีออร่าปกคลุมกายจนทนความร้อนที่แผ่ออกมาได้ระดับหนึ่ง แต่เขาก็นึกแปลกใจในความมั่นหน้ามั่นโหนกของอสูรร้าย ไม่นาน ก็อ่านแผนของมันออก 

 

“ เอ๊ะ! หรือว่าแกจะ…..” 

 

“ ใช่แล้ว นี่คือเวทย์ระเบิดตัวเอง เพลิงทมิฬจงแผดเผาอริของข้า ” มาวินด้านมืดตัวนั้นพูดจบ เพลิงดำก็พุ่งออกจากกายบางมากกว่าเดิม มันแผ่กว้างจนแทบจะครอบคลุมร่างของเทพศาสตรา 

 

“ ท่านปู่ ” อากิเนะเตรียมจะเข้ามาช่วย แต่เทพศาสตรากลับร้องห้าม 

 

“ อย่าเข้ามา อากิเนะ ไฟนี่แรงเกินไปสำหรับเจ้า แต่ปู่รับมือได้ ” 

       

 

       อากิเนะจำต้องทำตามประสงค์ของท่านปู่ แม้ว่าภายในจะเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ แต่วิกฤติยังไม่หมด เพราะมาวินตนสุดท้าย กำลังร่ายเวทย์แห่งความตาย 

 

“ อ่า….เมเทโอ ” 

       

 

       บอลพลังงานสีดำนับสิบรายล้อมรอบกายของมารร้าย ดวงตาแดงก่ำของมันแฝงแววประสงค์ร้าย 

 

“ ยะ…แย่จริงแล้ว ” เทพศาสตราพึมพำเบาๆ สีหน้าดูปั้นยาก เพราะถึงเขาจะเก่งกาจเพียงใด ก็ไม่อาจรับมือมนตร์มืดที่ร้ายกาจของสองมาร และในที่สุด พวกมันก็จู่โจม 

 

“ ตูม…….” 

        

 

      เสียงระเบิดดังต่อเนื่องและยาวนาน หลักๆก็มาจากบอลพลังงานนับสิบ แถมด้วยเปลวเพลิงทมิฬที่สูงถึงหกเมตร ไอระอุแผ่ซ่านไปโดยรอบจนก้อนหินแถวนั้นเริ่มหลอมละลาย บ่งบอกถึงความร้อนแรงที่มากกว่าไฟธรรมดาหลายเท่าตัว 

 

“ คึ คึ คึ…..” มารตนสุดท้ายหัวเราะเยาะเย้ย ในใจแอบขบคิด 

 

“ ถ้าไม่ตาย ก็เลี้ยงไม่โต ” 

       

 

       มาวินด้านมืดที่ถูกลูกถีบและเวทแสง ทยอยกันลุกขึ้นยืน โดยมีร่องรอยความบาดเจ็บเหลืออยู่เล็กน้อย ส่วนมารที่เพิ่งปล่อยเมเทโอ หันมาไถ่ถามพรรคพวก 

 

“ พวกแกเป็นไงมั่ง การโจมตีของมนุษย์คู่นี้ ดูร้ายกาจไม่เบา ” 

 

“ เจ็บอยู่นะ แต่มันก็เป็นแค่มนุษย์ จะมาสู้มารอย่างพวกเราได้ยังไง ” มารที่ถูกเวทแสงตอบกลับ สีหน้าฉายแววเจ็บปวด ต่างกับตัวที่ถูกถีบ มันแค่ยักไหล่ 

 

“ คึ คึ คึ นั่นสินะ ถึงอย่างนั้น เราก็ควรดีใจที่เก็บพวกมันได้ มนุษย์ที่มีพลังสูงขนาดนี้ ช่างหาได้ยาก ” มาวินด้านมืดที่ปล่อยเมเทโอกล่าวต่อ ดูท่าทางมันจะแอบเสียดายมารที่ระเบิดตัวเอง 

 

“ ทำไงได้ พวกมันเก่งขนาดนั้น เราคงเอาชนะไม่ได้ง่ายๆ ต้องทุ่มทุนสร้างกันบ้าง ” มาวินตัวที่ถูกถีบเอ่ยขึ้นมาบ้าง ดูท่าทางมันจะรู้จิตใจของตัวที่ปล่อยเมเทโอ เพราะเนื้อแท้ เหล่ามารคือตัวตนเดียวกัน  

 

“ อืม….คงอย่างนั้น เอาล่ะ เรามารวมร่างกันเถอะ ” มาวินตัวที่ปล่อยเมเทโอ ออกคำสั่ง ชัดเจนเลยว่ามันคือหัวหน้าทีม ทว่าอีกสองตัวกลับทำหน้าจ๋อย ประมาณว่า…..เพิ่งจะเป็นอิสระ ขออยู่ต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอ 

 

“ ไม่ต้องมาอ้อนวอนเลย เราจะมาเอ้อระเหยลอยชายไม่ได้ มีงานสำคัญต้องกระทำ นั่นก็คือกวาดล้างมนุษย์ในแดนนี้ให้หมด แล้วออกไปอาละวาดที่โลกข้างนอก ” มาวินหัวหน้าทีมเริ่มตีเสียงแข็ง ทำให้สองตัวที่เหลือเริ่มหงอ ถึงกระนั้น เหตุผลที่ว่ามาก็น่ารับฟัง 

 

“ ใช่สิ ยังมีงานสนุกให้ทำ เราจะต้องจัดมหกรรมละเลงเลือดขนานใหญ่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า…..” 

      

 

       สามมาวินด้านมืดต่างพากันหัวเราะร่า สีหน้า ท่าทางบ่งบอกว่าบ้าคลั่งล้านเปอร์เซ็นต์ แต่อึดใจต่อมา พวกมันก็เงียบกริบในบัดดล 

 

“ เอ๊ะ! สัมผัสนี้ มัน…..” มาวินด้านมืดตัวที่ถูกถีบเปิดประเด็นขึ้นมาก่อน เพราะมันรู้สึกถึงจิตที่กล้าแข็งสองจุด และนั่นก็คือ….. 

 

“ พวกมันยังไม่ตาย เป็นไปได้ไง ” มาวินตัวที่ถูกเวทแสงกล่าวขึ้นมาบ้าง พร้อมหันไปมองฝุ่นควันที่เริ่มคลายตัว ทำให้พบกับ…..สองปู่หลาน พวกเขายืนเคียงกัน รอบกายปรากฏบาเรียทรงกลมห่อหุ้ม มันเปล่งแสงสว่างสีขาวออกมา ประดุจดังหลอดไฟนับร้อยมารวมกัน ไม่นาน ม่านป้องกันก็สลายไป 

      

 

      สามมารร้ายดูเคร่งเครียด เพราะเมื่อกี้คือไม้เด็ดที่กะจะใช้กลบฝังปู่หลานคู่นี้ในทีเดียว แต่ดูเหมือนจะไม่อาจสร้างบาดแผลบนร่างกายได้ซักรอย เหล่ามนุษย์ยังคงสมบูรณ์เต็มร้อยเหมือนเดิม

 

“ เป็นอะไรมั้ยคะ ท่านปู่ ” อากิเนะเอ่ยถามเทพศาสตรา ซึ่งชายชราก็ส่ายหัวแทนคำตอบ พร้อมถามกลับ 

 

“ ไม่เป็นไร แล้วเจ้าล่ะ ” 

 

“ ไม่เป็นไรเหมือนกันค่ะ โชคดีที่อากิเนะร่ายม่านป้องกันแห่งแสงได้ทัน ” 

       

 

      เทพศาสตราพยักหน้ารับ แม้เขาจะสู้มารร้ายได้ในด้านกระบวนท่า ทว่าทางเวทมนตร์ กลับห่างชั้นกันราวฟ้ากับดิน แต่พอมีอากิเนะที่เป็นเอกอุในแขนงนี้มาเสริมทัพ ก็นับว่าตีตื้นมาเสมอกัน จึงคำรามในลำคอเบาๆ 

 

“ ดีล่ะ ทีนี้ ข้าก็ไม่เสียเปรียบเจ้าแล้ว ไอ้มารร้าย ”  

      

 

       เหล่ามารร้ายต่างพากันหน้าถอดสี เพราะปู่หลานคู่นี้เท่าทันพวกมันทั้งทางด้านการต่อสู้และเวทมนตร์ ทำให้ศึกนี้รับมือยากขึ้นเป็นเท่าทวี สองมาวินจึงหันไปถามหัวหน้าทีม

 

“ เฮ้ย เจอแบบนี้ ทำยังไง แผนเดิมคงใช้ไม่ได้ผลแล้ว ” 

       

 

        มาวินหัวหน้าทีมนิ่งคิดนิดนึง ก่อนตัดสินใจ 

 

“ พวกเราคงต้องรวมตัวกัน แล้วค่อยมองหาช่องว่างอีกที ” 

       

 

       เหล่ามารร้ายเห็นพ้องต้องกัน เพราะถ้าแยกร่างสู้แบบนี้ ทั้งพลัง ความเร็วและพลังเวทจะถูกหารเป็นสามส่วน ทำให้สร้างดาเมจไม่แรงพอ แต่ก่อนจะได้ดำเนินตามแผน ฝ่ายมนุษย์ก็โต้กลับ 

 

“ เอาเลย อากิเนะ ” เทพศาสตราตะโกนดัง ซึ่งหลานสาวคนสวยก็เข้าใจถึงแผนการ ทั้งที่ผู้ปู่ไม่ได้พูดคำใด 

 

“ ได้ค่ะ ท่านปู่ ขออัญเชิญเทพแห่งพละกำลัง วิญญาณสมิงและแก่นแท้ของภูผามาสถิตในคนผู้นี้ ” อากิเนะร่ายคาถาจบ ร่างสูงเพรียวของเทพศาสตราก็เปล่งแสงสีแดง สีน้ำเงินและสีเทาออกมา

 

 

สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา