The Dark World มหาสงครามออนไลน์กู้ปฐพี

9.7

เขียนโดย Jalando

วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 19.53 น.

  171 LV
  22 วิจารณ์
  87.09K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2562 16.46 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

159) ระเบิดพลัง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

เครดิตภาพจาก  https://www.baltana.com     

 

        อากิเนะยืนนิ่ง เธอไม่กล้าพูดคำใดออกมา เพราะกลัวว่าวาจานั้นจะเป็นสัญญาณให้มาวินเข้าจู่โจม ในหัวพยายามคิดหาทางออก

 

" ทำไงดี เราจะแก้สถานการณ์ยังไง "

         

 

       มาวินจ้องอากิเนะไม่วางวาย ประกายตาดูผสมระหว่างขาวขุ่นและแดงก่ำ อันชวนให้รู้สึกถึงความโหดเหี้ยมและไร้ชีวิต ไม่ถึงอึดใจ เขาก็ย่างเข้าหาเด็กสาว

        

 

       อากิเนะถอยหนี เพราะนอกจากหวาดกลัวในสารรูปของนายลิง ยังมีเหตุผลอื่นให้หลีกเลี่ยงการต่อสู้

 

" จะโจมตีไม่ได้ พลังเวทของเรารุนแรงเกินไป อาจทำให้นายลิงถึงตาย และถ้าสิ้นชีวิตในนี้ ก็ต้องม้วยมรณาในโลกจริง "

      

 

       ทว่ามาวินไม่สนใจ เขาเดินเข้าหาอากิเนะอย่างต่อเนื่อง โดยมีเงาดำลอยละล่องอยู่ด้านหลังและยิ้มเย้ยหยันเป็นระยะ ประมาณว่าสะใจที่เห็นเด็กสาวไม่มีทางเลือก

 

" หึ หึ หึ เป็นไปตามที่คาด ยัยกระต่ายน้อยไม่อาจลงมือ ด้วยจุดประสงค์หลักของมันก็คือดึงเจ้าหนูหัวเขียวกลับสู่โลกจริง "

      

 

       เมื่อเป็นเช่นนี้ มารร้ายจึงปั่นต่อ ด้วยการแกล้งพูดเป็นเสียงของจัน

 

" ทะ....ทรมานเหลือเกิน มันทั้งเจ็บและหนาวสั่น อยากได้รับความยุติธรรม นายช่วยชั้นด้วย "

 

" ฮึ่ม.....บัดซบที่สุด ทำไมถึงต้องฆ่าจัน " มาวินคลุ้มคลั่งอีกครั้ง เขาร้องเสียงดัง พร้อมปล่อยออร่าสีดำที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมจนดูคล้ายมีเปลวเพลิงทมิฬห่อหุ้มกาย แถมยังปรากฏไฟฟ้าสถิตแผ่ออกมาจางๆ

 

" เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง...."

 

" โห....นี่มัน....พลังอะไร ทำไมถึงรุนแรงขนาดนี้ " อากิเนะเผลออุทานด้วยความลืมตัว พอสิ้นคำ หนุ่มหัวเขียวก็พุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่สูงจนมองไม่เห็น

 

" ตูม........."

      

 

       เกิดการระเบิดรุนแรง ทำให้บ้านขนาดกลางพังทลายจนไม่เป็นรูปทรง พร้อมเด็กสาวร่างบางที่ปลิวไกล แต่สุดท้าย เธอก็ถลาลงสู่พื้นได้อย่างทุลักทุเล

 

" แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก....." เด็กสาวหอบเล็กน้อย เธอรอดมาได้ เพราะมีบาเรียทรงกลมสีทองปกคลุมร่างกาย มันคือกำแพงเวทมนตร์ที่ป้องกันได้ทุกสิ่ง ถึงกระนั้น สีหน้าก็ยังฉายแววกังวล

      

 

       บรรยากาศโดยรวมดูกดดันและเงียบงัน ไฟแดงฉานเริ่มลุกไหม้เหนืออดีตบ้านแสนสุข ที่ตอนนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง อากิเนะหยุดใช้บาเรียเวทมนตร์ชั่วคราว เพื่อประหยัดพลังงาน ดวงตาหวานซึ้งจับจ้องไปที่ความพินาศเบื้องหน้า คล้ายจะรอบางสิ่งอยู่

 

" เจอแค่นี้ นายลิงไม่ตายแน่ แต่ปัญหาก็คือ....จะไล่มารร้ายออกไปยังไง "

     

 

       ในที่สุด สิ่งที่เด็กสาวคาดคิดก็เป็นจริง มีใครคนหนึ่งเดินออกมาจากเศษซากที่กำลังลุกไหม้ คนผู้นั้นคือมาวินที่สาวเท้าแบบไม่อนาทรร้อนใจ แม้จะมีเพลิงแดงฉานรายล้อมรอบตัว

 

" นั่นไง ออกมาจนได้ " อากิเนะพยายามควบคุมสติ ทั้งที่ลึกๆอยากกรีดร้องจนใจจะขาด เพื่อระบายความกดดันทั้งหลาดทั้งมวลที่ถาโถมเข้าสู่จิตใจ

      

 

      มาวินเข้าใกล้เด็กสาวมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนไฟร้อนแรงก็ยังกระจายทั่วกาย น่าแปลกที่ดูไม่เจ็บปวด อาจเป็นเพราะมีออร่าสีดำคอยป้องกัน และพออยู่ในระยะ 3 ก้าว เขาก็หยุดนิ่ง พร้อมลั่นคำกร้าว

 

" แกต้องตาย เพราะแกบังอาจฆ่าจัน ไอ้ปีศาจ "

 

" เดี๋ยว หยุดก่อน ไม่ใช่นะ " อากิเนะรีบร้องห้าม แต่ไม่ทันได้พูดต่อ มาวินก็พุ่งเข้ามาจู่โจมอีกครั้ง หมัดที่ปล่อยนั้นแหวกอากาศ ก่อให้เกิดเสียงดังเสียดแทงแก้วหู

 

" ซูม....."

       

 

       แม้อากิเนะจะร่ายคาถาเพิ่มความเร็วให้กับตัวเอง แต่เธอไม่มีทักษะการต่อสู้ใดๆ จึงไม่อาจหลบหมัดที่รวดเร็วกว่าลูกปืน เลยโต้กลับด้วยการปล่อยบาเรียเวทมนตร์

 

" ตูม......."

        

 

      เสียงระเบิดดังสนั่น เพราะสองพลังเวทที่กล้าแข็งได้ปะทะกันอย่างหนักหน่วง ผลที่ได้ก็คือ......การกระเด็นไกลของคู่ประลอง

 

" เปรี้ยง....."

      

 

       อากิเนะกระเด็นไปติดต้นไม้ใหญ่ขนาดสามคนโอบ ส่วนมาวินนั้นไร้สิ่งใดขวางกั้น จึงลอยไกลถึง 20 เมตร ก่อนจะไถลไปตามพื้น

 

" แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก...." อากิเนะหอบเหนื่อย แต่พอหันไปมองต้นไม้ใหญ่ที่คอยยันกาย ก็พบว่ามันปริแตกจนเกือบหัก คล้ายถูกท่อนซูงขนาดใหญ่กระทุ้งมาหมาดๆ เลยทำให้เธอได้คิด

 

" โห.....นี่มันอะไร ขนาดเราใช้กำแพงทองป้องกัน (ชื่อของบาเรียเวทมนตร์) ยังเอาแทบไม่อยู่ ดูเหมือนมาวินในตอนนี้จะมีพลังมากกว่ามารร้ายที่อยู่ข้างนอกอีกนะเนี่ย "

 

" หื หึ หึ....." เสียงหัวเราะแหบๆที่คุ้นหูดังแว่วเข้ามา ทำให้อากิเนะต้องหันไปมอง จึงพบว่ากระแสนั้นมาจากมาวินที่ยังนอนเอกเขนก เลยตะโกนถาม เพื่อให้อีกฝ่ายแถลงไข

 

" นายลิงหัวเราะอะไร ก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป เธอรีบคืนสติซักที "

       

 

      แต่หนุ่มสันทัดหัวเขียวกลับไม่ยี่หระต่อเสียงเรียก เขาค่อยๆลุกขึ้นยืน เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ทั่วร่างชุ่มโชกไปด้วยเลือด ใบหน้าบิดเบี้ยวแบบแปลกๆ อันดูละม้ายคล้ายมารร้ายที่อยู่โลกข้างนอก ทำให้อากิเนะถึงกับสะอึก เพราะได้เห็นสารรูปที่ดูไม่จืด

 

" เอ๊ะ นายลิงเปลี่ยนไป มันดูไม่ต่างจากมารร้ายตัวนั้นเลย หรือว่าเราจะสายไปจริงๆ "

 

" ฮ่า ฮ่า ฮ่า......ถูกต้องแล้ว ในตอนนี้ ข้าได้รวมตัวกับจิตของเจ้าหนูได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ ต้องขอบคุณแกที่เข้ามาในโลกแห่งจิตใจ เพื่อตอกย้ำให้วิญญาณของมันทนทุกข์ เลยครอบงำได้ง่ายกว่าเดิม " มารร้ายในคราบมาวินหัวเราะดัง พร้อมกล่าวขอบคุณที่เด็กสาวช่วยให้มันรุดหน้า

        

 

      อากิเนะเจ็บใจเป็นที่สุด เพราะจุดประสงค์ที่เสี่ยงเข้ามาในโลกแห่งจิตใจก็คือ......พามาวินกลับไป จะได้หลุดพ้นจากการครอบงำ แต่ที่ไหนๆได้ ตัวเองกลับเป็นฝ่ายกระตุ้นให้หนุ่มหัวเขียวดำดิ่งสู่ด้านมืด เป็นเหตุให้ปีศาจร้ายยึดร่างโดยสมบูรณ์ และเมื่อถึงจุดแตกหัก เด็กสาวก็เริ่มสติหลุด

 

" กร็อด.....ในเมื่อพานายลิงกลับไปไม่ได้ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้ปิดกั้นพลัง เราจะกำจัดเจ้าซะตรงนี้ ไอ้มารร้าย "

        

 

      พออากิเนะพูดจบ เธอก็ปล่อยพลังเวทออกมาทั้งหมด ออร่าสีทองแผ่กระจายออกมาจากร่างอรชรดวงตากลมโตที่หวานซึ้งแปรเปลี่ยนเป็นนิ่งสงบและล้ำลึก ไม่นาน กระแสพลังก็เปล่งประกายสดใส ไม่ต่างจากเพชรหลากสีที่ต้องแสงไฟ

 

" ครืน......." เกิดเสียงฟ้าคำราม แม้กระทั่งแผ่นดินก็เริ่มสั่นไหว ดูราวกับโลกจะแตกสลาย แต่มารร้ายในคราบมาวินกลับแสยะยิ้ม

 

" หึ หึ หึ พลังเวทของเจ้ากล้าแข็งมากถึงขนาดทำให้โลกแห่งจิตใจสั่นสะเทือน แต่ข้าในยามที่สมบูรณ์เต็มร้อยก็ไม่ธรรมดา ฮ้า......." มารร้ายร้องตะโกน กระแสเสียงนั้นก้องไปรอบด้าน แถมยังดังไม่ต่างจากโทรโข่งซักสิบล้านตัว แต่ที่น่าสะพรึงยิ่งกว่า กลับเป็นออร่าสีดำเข้มข้นและสายลมแรงที่พัดกระพือรอบกาย

 

" คลืน.....เปรี้ยง....."

       

 

      ฟ้าแลบแปล๊บๆอย่างไม่หยุดหย่อน นภาสดใสแปรเปลี่ยนเป็นมืดครึ้ม ปฐพีสั่นสะเทือนประมาณว่าถูกแผ่นดินไหวขนาดใหญ่เข้าจู่โจม ทุกอย่างดูบ้าคลั่ง มีเพียงอากิเนะและมารร้ายที่แลสงบ

       

 

      สองคู่ประลองจ้องหน้ากัน เพราะรู้ดีว่าถ้าใครคลาดสายตา ก็คงไม่แคล้วจากความตาย แต่แล้ว อากิเนะก็เป็นฝ่ายโชคร้าย เพราะมีใบไม้ปลิวลงมาปิดดวงตาขวา

 

" เสร็จข้าล่ะ " มารร้ายคำรามดัง ก่อนพุ่งเข้าไปต่อยสุดแรง หวังทะลวงอกของอีกฝ่าย แต่กำปั้นนั้นกลับพุ่งผ่านร่างของเด็กสาว ราวกับอากิเนะเป็นเพียงอากาศธาตุที่ไร้ตัวตน

 

" ตูม......" พื้นดินแตกกระจุยเป็นหลุมลึกประมาณ 1 คนนอน เพราะโดนแรงอัดจากกำปั้นของปีศาจ แต่มารร้ายยังหวาดวิตก ด้วยศัตรูสุดฉกาจยังคงอยู่

       

 

       เงาร่างที่เหลืออยู่ของอากิเนะค่อยๆเลือนรางและหายไป ทำให้มารร้ายต้องหันซ้ายแลขวา เพื่อมองหา

 

" เฮ้ย นังเด็กนั่นหายไปไหน ข้าจับคลื่นพลังของมันไม่ได้เลย "

      

 

      มารร้ายนึกแปลกใจที่จับสัมผัสของอากิเนะไม่ได้ ทั้งที่ตัวเด็กสาวแผ่พลังวิญญาณออกมามากขนาดนั้น มันดูราวกับว่าเธอได้สูญสลายไปจากโลกแห่งจิตใจเป็นการถาวร ระหว่างที่อมนุษย์จนปัญญา ก็ปรากฏเสียงหวานใสที่ด้านขวา

 

" ว่าไง เจ้าหาเราอยู่เหรอ "

       

 

       มารร้ายรีบหันขวับไปยังทิศทางที่เกิดเสียง เพียงชั่วพริบตาที่เห็นเป็นอากิเนะ มันก็ยิงพลังเวทใส่

 

" พินาศ "

       

 

      ลำแสงสีดำพุ่งออกจากฝ่ามือ พร้อมวิ่งเข้าใส่อากิเนะด้วยความเร็วที่สูงกว่าเสียง แต่พอกระทบเป้าหมาย กลับทะลุร่างของเด็กสาวไปอย่างง่ายดาย คล้ายแล่นผ่านมวลหมู่อากาศที่ว่างเปล่า

 

" ตูม........"

     

 

       เสียงระเบิดกัมปนาทดังขึ้นมาอีกครั้ง พื้นดินสั่นสะเทือน เสมือนถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นคอยเขย่า และผลจากพลังเวทที่รุนแรงก็คือฝุ่นควันที่ลอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ พอเขม่าดำถูกสายลมพัดกระจาย ก็เผยให้เห็นหลุมลึกขนาดรถสิบล้อ แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ....เด็กสาว ผู้ยืนอยู่ข้างหลุม

 

" เฮ้ย เป็นไปได้ไง พลังเวทของข้าพุ่งผ่านเจ้าไปอีกแล้ว " มารร้ายกัดฟันแน่น มันยอมรับว่าเริ่มหัวเสียนิดๆ แต่อากิเนะกลับส่งยิ้มเยือกเย็นให้ จากนั้นก็เลือนหายไป

 

 

สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา