The Dark World มหาสงครามออนไลน์กู้ปฐพี

9.7

เขียนโดย Jalando

วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 19.53 น.

  171 LV
  22 วิจารณ์
  87.09K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2562 16.46 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

99) โอโบอา

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เครดิตภาพจาก  https://wall.alphacoders.com

 

      มาวินกำลังปีนต้นไม้ เพื่อหนีสัตว์เลื้อยคลานตัวหนึ่ง ลำตัวกว้างประมาณนิ้วเศษ ทั่วร่างเป็นสีดำมะเมื่อม ดวงตาเรียวเล็กบนศีรษะกลมๆเปล่งประกายแดงฉานประดุจทับทิม ลิ้นยาวแลบออกมาเป็นระยะ ปากก็อ้ากว้างจนเห็นเขี้ยวแหลม พร้อมเสียงขู่ที่น่าสะพรึงกลัว 

 

“ ฟ่อ……..”            

             

 

      พอได้เห็นเหตุการณ์ ทั้งเหมยลี่และโจจี้ก็โล่งอกไปตามๆกัน พวกเขานึกระอาในความไม่เอาไหนของมาวิน

 

“ เฮ้อ……ไอ้เราก็นึกว่าแคมป์โดนโอโบอาบุก ที่ไหนได้ ก็แค่งูดำไร้พิษสง นายนี่มันปอดแหกจริงๆเลย กลัวแม้กระทั่งสัตว์ตัวเล็กๆ ” โจจี้บ่น ส่วนเหมยลี่ไม่พูดอะไร แต่ก็ปรากฏแววเบื่อหน่ายบนใบหน้าอย่างชัดเจน 

 

“ พวกนายอย่ามัวแต่ปลงสังเวชกันอยู่ซิฟะ มาช่วยกันไล่ไอ้ตัวยาวไม่มีขานี่ก่อน ชั้นกลัวเจ้าพวกนี้จริงๆนะ กลัวซะจนอยากดิ้นตายเลย ” มาวินรีบร้องขอความช่วยเหลือจากสองสหาย ท่าทางน่าสงสาร 

            

 

      เหมือนโจจี้จะนึกเวทนาหรืออนาถจิต เขาจึงก้าวเข้าไปหางูตัวนั้นอย่างช้าๆ พอเข้าระยะ ก็ชักดาบคาตานะออกมาวูบหนึ่ง วินาทีต่อมา คอของสัตว์เลือดเย็นก็ขาดกระเด็น มันกระตุกอยู่พักหนึ่ง ก่อนแน่นิ่งไปในที่สุด 

             

 

      โจจี้เอาผ้าผืนเล็กมาเช็ดคราบเลือดที่เปื้อนคมดาบ จากนั้นก็เสียบศาสตราเข้าฝัก พร้อมร้องบอกมาวินที่กำลังเกาะกิ่งไม้

 

“ รีบลงมา เจ้าลิงหัวเขียว ชั้นจัดการมันเรียบร้อยแล้ว ” 

 

“ นายแน่ใจนะว่ามันตายจริงๆ ดูดิ ตัวยังกระตุกอยู่เลย ” มาวินถามย้ำอีกครั้งด้วยเสียงที่สั่นเทา  

 

“ เออ คอมันขาดซะขนาดนี้แล้ว ยังต้องกลัวอะไรอีก ” โจจี้ร้องบอก พลางเตะร่างงูที่ไร้หัวให้ลอยไปไกล 

 

“ เหอๆ แทงค์กิ้วหลาย บอกความจริงให้ก็ได้ ชั้นน่ะกลัวงูที่สุด เห็นทีไร ใจแป้วทุกที ” มาวินร้องบอกเบาๆ เขาลงมาจากต้นไม้ ท่าทางหวาดระแวง 

 

“ ฮ่าๆ ชั้นพอเข้าใจ ทุกอย่างในโลกนี้ ย่อมมีอะไรที่แพ้ทางกัน ไม่เว้นแม้กระทั่งนักสู้ระดับสุดยอดอย่างนาย ” โจจี้หัวเราะ แต่ก็แอบแดกดันเล็กน้อย

 

“ มันแน่อยู่แล้ว ถึงชั้นจะเป็นนักสู้ชั้นยอดยังไง ก็ควรมีอะไรที่แพ้ทางกันบ้าง เอ๊ะ เดี๋ยวนะ นายกำลังประชดชั้นรึเปล่าฟะ ” มาวินพูดเรื่อยเปื่อย แต่ในตอนหลัง เหมือนเขาจะรู้สึกตัว

 

“ ฮะๆ เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ว่าแต่ไอ้คำว่า…แทงค์กิ้วหลาย มันแปลว่าอะไรเหรอ ” โจจี้หัวเราะบ่ายเบี่ยง พร้อมเปลี่ยนประเด็นไปเรื่องอื่น 

 

“ เฮ้อ…..มันแปลว่า….ขอบใจมากน่ะ ” มาวินรู้สึกเบื่อหน่าย ถึงนาทีนี้ เด็กหนุ่มชักไม่แน่ใจแล้วว่า…….ระหว่างเขากับโจจี้ ใครจะชวนระอามากกว่ากัน 

          

 

       ขณะที่สามสหายกำลังสนทนากันอยู่นั้นเอง ทุกคนก็ได้ยินเสียงขู่ที่คล้ายเจ้างูตัวเล็ก ผิดก็แต่ว่ากระแสนั้นดังกว่าร้อยเท่า 

 

“ ฟ่อ…….. ” 

           

 

      นอกจากเสียงขู่ ยังปรากฏเสียงบางอย่างที่เคลื่อนที่เข้าหาพวกเขาอย่างช้าๆ เจ้าสิ่งนั้นท่าทางจะใหญ่และหนักมาก

 

“ ครืด…….. ” 

           

 

       โจจี้ชักดาบคาตานะออกมาอีกครั้ง ส่วนเหมยลี่ตั้งท่าต่อสู้เต็มที่ มีเพียงมาวินเท่านั้นที่ยืนงง ปากก็เอ่ยถามเสียงหลง 

 

“ เฮ้ ตัวอะไรมาน่ะ บอกกันมั่งดิ ” 

 

“ มันคือ…โอโบอา เป็นงูโบราณที่ตัวใหญ่มาก ” โจจี้สรุปโดยเร็ว สายตาเพ่งมองไปยังทิศทางที่เกิดเสียง 

 

“ หา…….มันคืออะไรนะ ” มาวินร้องตะโกน ดวงตาเล็กเรียวเบิกโพลงด้วยความตื่นกลัว 

 

“ มันคืองูยักษ์ หุบปาก แล้วเตรียมรับมือ ” คราวนี้เหมยลี่ถึงกับตบะแตกจนกล่าวกระแทกเสียงเข้ม แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะให้ผลตรงกันข้าม เพราะทันทีที่เธอพูดจบ เด็กหนุ่มหัวเขียวก็เตลิดหนีขึ้นไปอยู่บนต้นไม้

 

“ จ้าก……. งูอีกแล้ว คราวนี้ตัวใหญ่ยักษ์ด้วย ช่วยลูกช้างด้วย เจ้าแม่ เจ้าพ่อจ๋า ” 

           

 

      เหมยลี่และโจจี้พากันส่ายหัวไปมาด้วยความเซ็ง แต่ทั้งสองไม่มีเวลาไปสนใจ เพราะมหันตภัยใหญ่ยักษ์กำลังเลื้อยเข้ามา จุดประสงค์นั้นชัดเจนเหลือเกิน นั่นก็คือ……ผลาญชีวิตของชาวคณะ 

 

“ เฮ้ เหมยลี่ เรามาวางแผนสู้กันดีกว่า ” โจจี้เสนอแนะ โดยที่สายตายังไม่ละจากเหตุการณ์ 

 

“ ได้ ชั้นจะคอยพุ่งเข้าไปก่อกวนมัน พอได้จังหวะ นายก็ฟันคอด้วยท่าไม้ตาย น่าจะบั่นให้ขาดในทีเดียว ” เหมยลี่วางแผนอย่างรวดเร็ว ด้วยเธอเคยเห็นท่าไม้ตายของโจจี้มาแล้ว

 

“ ตกลงตามนี้ ” โจจี้นิ่งตรึกตรองครู่หนึ่ง ก่อนตอบตกลง

     

 

       ทั้งสองตั้งท่าเตรียมรับศึก โดยมีมาวินนั่งลุ้นอยู่บนคาคบต้นไม้ ไม่นาน เสียงนั้นก็พลันเงียบไป

 

“ อ้าว เสียงเงียบไป มันคงหนีไปแล้วมั้ง ” มาวินอุทานเบาๆ พร้อมเหลียวมองไปรอบๆด้วยความหวาดกลัว 

           

 

       ทว่าสิ่งที่มาวินคาดการณ์ มันผิดพลาดล้านเปอร์เซ็นต์ เจ้าตัวที่ก่อให้เกิดเสียงประหลาดได้โงหัวขึ้นมาจากพุ่มไม้ใหญ่ มันคืองูดำขนาดยักษ์ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณสองเมตร ส่วนความยาวน่าจะไม่ต่ำกว่า 15 เมตร ดวงตาแดงก่ำจับจ้องมาที่เหมยลี่และโจจี้ ราวกับกำลังจ้องหนูตัวเล็กๆ ลิ้นสองแฉกแลบออกจากปากทู่ๆเป็นระยะ พร้อมเสียงคุกคามที่น่าสะพรึงกลัว

 

“ ฟ่อ……” 

 

“ จ้าก…… อย่าบอกนะว่านั่นคือ…..โคตรบรรพบุรุษงูดำที่โจจี้เพิ่งฆ่าไป ซวยแล้ว นายรีบขอโทษสิ เผื่อมันจะใจดี ให้อภัย ” มาวินแหกปากร้องด้วยอาการเสียขวัญ และในทันทีที่งูยักษ์ได้ยินเสียง มันก็ยืดคอขึ้นสูงอีกสามเมตร พร้อมหันมามองลิงน้อยประจำคณะ ปากก็แสยะยิ้ม โชว์เขี้ยวขาว เป็นเชิงชอบใจที่มีเหยื่อมาเพิ่มอีกคน 

 

“ อะจึ้ย ซวยแล้ว ไม่น่าตะโกนเลย กระโดดหนีไปอยู่ต้นอื่น ดีมั้ยนะ ” มาวินรีบหลบหลังต้นไม้ใหญ่ ในใจนึกภาวนาให้สัตว์ไร้ขาไม่สนใจ

           

 

      โจจี้และเหมยลี่ไม่สนท่าทางปัญญาอ่อนของมาวิน เพราะถ้าไม่พุ่งสมาธิไปที่ศัตรูใหญ่ยักษ์ มีหวังเจอเขมือบอย่างแน่นอน 

            

 

       งูยักษ์ส่ายหัวไปมาอยู่ครู่หนึ่ง มันก็อ้าปากกว้างจนสุดหล้า เผยให้เห็นฟันยาวที่แหลมคมประดุจหอกเหล็ก วินาทีต่อมา สัตว์โบราณก็ฉกลงมา ทว่าสองยอดฝีมือก็ไหวตัวทัน เลยทำให้กระโดดหลบได้อย่างง่ายดาย

 

“ โครม ” 

           

 

       เสียงดังสะท้านป่าราวกับระเบิดขนาดย่อมถล่มใส่ ดินบริเวณที่งูยักษ์ฉกถึงกับแตกกระจายจนเป็นหลุมกว้างขนาดเท่าตัวคน บ่งบอกว่า....ถ้าเมื่อกี้ หลบการจู่โจมไม่ทัน คงได้กลายเป็นเศษเนื้ออย่างแน่นอน 

 

“ จ้าก…… ยังกะลูกปืนใหญ่ของรถถังเลย น่ากลัวจริงๆ ” มาวินอุทานดัง 

             

 

       หลังจากงูยักษ์โจมตีพลาด มันก็ค่อยๆโงหัวขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาอาฆาตจับจ้องไปที่เหยื่อทั้งสองอย่างดุร้าย ส่วนทางฝั่งยอดฝีมือ พวกเขาตั้งท่ารับศึกเต็มที่ เมื่อทุกอย่างพร้อมสรรพ โจจี้ก็ร้องบอก 

 

“ เอาล่ะ เหมยลี่ ลุยตามแผนเลย ” 

            

 

       สิ้นเสียงสัญญาณ เหมยลี่ก็วิ่งฉีกไปทางซ้าย ทำให้งูยักษ์ถึงกับเหลียวมองด้วยความสงสัยว่า “เจ้ามนุษย์ตัวน้อยจะทำอะไร” ส่วนโจจี้ก็อาศัยจังหวะนั้น กระโดดถอยหลังไปสามก้าว พร้อมเก็บดาบคาตานะเข้าฝักและรวบรวมกำลัง เพื่อใช้ท่าไม้ตาย

 

 

สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดารค์ไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา