ยัยตัวร้าย คุณนายรัฐมนนตรี

-

เขียนโดย มิลินท์1712

วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2562 เวลา 06.07 น.

  13 ตอน
  0 วิจารณ์
  362 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2562 21.57 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

1) มีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้วให้รู้จักเป็นแม่บ้านแม่เรือน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เวรกรรมแท้ๆ อยู่ดีไม่ว่าดี ดันตอบตกลงผู้ใหญ่ ใครจะไปคิดล่ะว่าประโยคที่ใช้ประชดพ่อกับแม่จะเป็นจริง ‘ถ้าติมไม่ได้รัฐมนตรีภาณินเป็นผัว ชาตินี้ติมขออยู่เป็นโสดตลอดชีวิต’ ปู่ฉันดันเป็นเพื่อนกับปู่ของเขา อิตารัฐมนตรีหน้าเคร่งนั่นก็ดันไม่ปฏิเสธ ตกกระไดพลอยโจนอย่างไม่คาดคิด ชีวิตฉันจะเป็นยังไงต่อล่ะเนี่ย

 

            “อย่าโกรธพี่เขาเลยนะลูก พี่เขามีงานต้องทำ งานสำคัญของประเทศทั้งนั้น” หม่อมพิมพ์รัศมี ย่าของเขาปลอบใจแทนหลานชาย ค่า! สำคัญมาก สำคัญกว่าเมียตามกฎหมายที่เพิ่งเซ็นรับไป

 

            ครอบครัวของเขาต่างก็เป็นข้าราชการชั้นสูงทั้งนั้น คุณปู่(ซึ่งมีเชื้อเจ้า)เคยเป็นถึงรองนายกรัฐมนตรีในสมัยนั้น พ่อของเขาที่ตอนนี้ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตพร้อมกับแม่ตั้งแต่เขาอายุสิบขวบ เคยเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด นี่คงเป็นมรดกตกทอดจากรุ่นสู่รุ่นล่ะมั้ง

 

            “ไม่เป็นไรค่ะคุณย่า ติมก็ยังไม่พร้อมเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ เหมือนกัน” ก็เพิ่งเจอกันเมื่อห้านาทีก่อนนั่นแหละ ดูตัว หมั้นหมาย จดทะเบียน วันเวลาเดียวกัน ช่างเป็นมงคลยิ่งกับชีวิตคู่ ขาดอย่างเดียวเห็นจะเป็นพิธีแต่งงาน ท่านรัฐมนตรีออกตัวชัดเจนว่าไม่จัด ไม่ประกาศให้โลกรู้ ไม่ให้ใช้นามสกุลด้วย ถ้ายอมรับได้เขาจะยอมแต่งเมีย ถ้าไม่! ทุกคนจะต้องเลิกจับคู่ให้เขาสักที

 

            ก็ดีนี่ ฉันไม่ต้องเปลี่ยนคำนำหน้า ไม่ต้องใช้นามสกุลคนอื่น ความเป็นกวินธิดายังคงอยู่

 

            “อยู่ที่นี่อย่าทำตัวบ้าๆ บอๆ นะเรา มีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้วให้รู้จักเป็นแม่บ้านแม่เรือน อย่าให้คนอื่นว่าได้ว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอน มันจะเสียไปทั้งตระกูลเรา พี่เขาสั่งอะไรก็อย่าขัดใจ จะพูดจะจาอะไรก็ให้เกรงใจกัน อย่าลืมว่าพี่เขาอายุห่างจากติมถึงสิบสองปี เจออะไรต้องอดทน อย่างอแงเป็นเด็กๆ และอย่าซ่าส์ให้มากจนพี่เขาทนเราไม่ไหว เข้าใจไหมลูก” คุณครูกวินธิตา ข้าราชการครูระดับเชี่ยวชาญ (ครู ค.ศ. 4 ) แม่ของฉันสอน มันขัดกับนิสัยฉันมากเหอะ ให้อยู่ใต้อาณัติสามี เขาสั่งซ้ายก็ห้ามขวา ถ้าเขาให้ฉันไปตายล่ะ แม่ยังจะยืนยันประโยคเดิมอยู่ไหม

 

            “และอย่าลืมมีเหลนให้ย่าอุ้มเร็วๆ นะลูก ย่าอยากอุ้มเหลนตัวเล็กๆ”

 

            บรึย! แค่คิดขนแขนฉันก็ตั้งขึ้นพร้อมกัน อย่าว่าแต่มีเหลนเลย เข้าห้องหอยังต้องคิดเลยว่าเขาจะมาหาไหม ขอให้เป็นอย่างที่หวังเถอะ ต่างคนต่างอยู่เป็นพอ ฉันยังไม่พร้อมสำหรับเรื่องนั้นหรอกนะ

 

            “งั้นติมขอไปเก็บเสื้อผ้าที่บ้านนะคะ”

 

            “แม่สั่งให้ป้านิ่มเก็บให้เรียบร้อยแล้ว ของใช้จำเป็นของติมอยู่ในห้องนอนข้างห้องพี่เขา ถ้าอยากได้อะไรเพิ่มเติมค่อยซื้อเอาใหม่ ระหว่างรอพี่เขากลับมาบ้าน ติมควรโชว์เสน่ห์ปลายจวักไว้รอ” นี่มัดมือชกกันชัดๆ กะจะไม่ให้ฉันกลับบ้านเลยหรือไง กลัวฉันหนีแน่ๆ แม่ก็ช่างรู้ทัน

 

            “ปิ่นกับแป้งจะเป็นคนคอยดูแลหนูระหว่างอยู่ที่นี่ มีอะไรก็บอกสองคนนี้ อีกอย่างเจ้าภีมกับเจ้าภัทรยังไม่รู้เรื่องที่พ่อเขาแต่งเมียเข้าบ้าน ย่าจะเป็นคนพูดเอง ยังไงหนูก็อย่าถือสาลูกเลยนะ”

 

            ‘ลูก...เลี้ยง’ ลูกที่ฉันเพิ่งรู้ว่าเขามี ไม่ใช่อายุห้าหกขวบ แต่โตเป็นหนุ่มอายุ 16 ปีแล้ว ชื่อพวกเขานี่ฉันคุ้นนะ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

 

            “ติมจะพยายามค่ะ” กัดฟันพูด เป็นเรื่องยากที่จะทำใจ ตัดสินใจไปแล้วจะทำอะไรได้ ไอ้ความปลื้มเขาในทีวีก็มีอยู่หรอก เจอแบบนี้มันไม่ใช่ ไม่ใช่สิ่งที่อยากให้เป็น

 

            ทุกคนกลับไปหมดแล้ว พ่อ แม่ รวมถึงคุณปู่กับคุณย่าของเขา พวกท่านไม่ชอบให้เรียกยศถาบรรดาศักดิ์นำหน้าหรอก ฉันมาคลุกอยู่ในครัวเพื่อเตรียมมื้อค่ำในอีกสองชั่วโมงข้างหน้า ราดหน้าปลากะพง ต้มยำทะเลน้ำข้น 
ผัดหอยแมลงภู่ และปูผัดผงกะหรี่ ส่วนของหวานเป็นข้าวเหนียวแก้วใบเตย

 

            การทำอาหารเป็นความโปรดปรานของฉันเลยทีเดียว อีกทั้งยังโดนแม่บังคับขู่เข็ญมาตั้งแต่จำความได้ อาหารและขนมไทยเกือบทุกชนิดฉันทำเป็นหมด นี่ล่ะมั้งที่หม่อมพิมพ์รัศมีเลือกฉันเป็นหลานสะใภ้

 

            “ปกติคุณณินกลับมากี่โมงจ๊ะ” ฉันถามแม่บ้านอายุมากกว่าห้าปี สองสาวจากประเทศเพื่อนบ้านติดฝั่งเหนือของไทย

 

            “ไม่เกินหนึ่งทุ่มค่ะคุณติม” พี่ปิ่นบอก พวกเธอค่อนข้างพูดไทยชัด เธอเล่าให้ฉันฟังตอนทำอาหารว่าทำงานที่บ้านนี้ตั้งแต่ยังเป็นสาวน้อยอายุ 15-16 ปี เรียกได้ว่ามาจนตั้งรกรากมีลูกมีเต้าเลยทีเดียว

 

            “งั้นติมไปรอที่ห้องสมุดนะจ๊ะ ถ้าคุณณินมาช่วยไปเรียกติมด้วย ติมอยากอยู่เงียบๆ คนเดียว”

 

 

ตกถังท่านภาณินแบบงงๆ ดูตัว หมั้นหมาย จดทะเบียน จบภายใน 5 นาที ว๊อยยยย อิท่านมันร้ายค่าคุณ เป็นแผนที่วางมาดีแย้ว!

 

 

 

นิยายฟิลกู๊ดดด ปลอดภัยต่อผู้บริโภค อ่านจบพร้อมตบหัวเข้าเป็นสมาชิกบ้านโรจน์! 

 

ทักแชทเพจมิลินท์ได้เลยคร้า

 

จิ้ม >> เพจมิลินท์ 

 

 

 
ยัยตัวร้าย คุณนายรัฐมนตรี
มิลินท์
www.mebmarket.com
เขาคือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการที่ฮอตสุดๆ ในเวลานี้ อายุ 37 ปี แต่หน้าตาเหมือนยี่สิบปลายๆ จะไม่ให้ฉันหวั่นไหวได้ยังไง วันแรกเขาก็จับฉันเข้าหอแบบไม่ทันตั้งตัว!


 

 

           

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา