Stumble in love สะดุดรัก หอพักอลเวง

3.0

เขียนโดย Tiamopu

วันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2562 เวลา 16.21 น.

  12 ตอน
  0 วิจารณ์
  509 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 18.36 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

8) So sad three love

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

เรื่องราวจะกลับกลายเป็นความรักสามเศร้าหรือป่าวนะ !?

โอม คิดว่า แบงค์หลงรัก เฟรมโดยไม่รู้ว่าเป็น เฟรมที่แต่งตัวเป็นผู้หญิง แล้ว เฟรมก็ชอบ แบงค์ !?

แบงค์ คิดว่า ทำไมเพื่อน ม.ปลาย ถึงได้หวงกันขนาดนั้น ทั้งๆ ที่บอกเป็นแค่เพื่อนกัน

ส่วน เฟรม  คิดว่า ได้รู้เรื่อง แบงค์คงจะชอบ โอม จริงๆ

 

. . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . 

 

ผมไม่อยากคิดถึงเรื่องวันนั้นแล้ว  นั้นคือเรื่องของคนสองคน  เฮ้อออ!!  แต่เหมือนจะผิดหวังอีกครั้งซะแล้ว. . แต่. .  เฟรมไม่ได้ชอบผู้หญิงเหรอ!?  หรือแค่ชอบแต่งตัวเป็นผู้หญิง !?  แต่ชอบผู้ชาย !? โอ๊ยๆๆ พอๆๆ เลิกคิด จบ !!

แต่อยู่ๆ  ผมก็เดินมาจนถึงห้องของรันรัน  ซึ่งในตอนนั้น มันโยก็อยู่ด้วย

 

>||>  หือ. . !?  อยากรู้วิธีดูว่าคนไหนชอบไม้ป่าเดียวกันไหมนะหรอก ??

 

เห้อออ นี่ผมกำลังทำอะไรเนี้ย!!  แล้วทำไมมาถามคนพวกนี้ได้นะ!!  ผมเองก็ไม่เคยมีความรักมาก่อน  ความรู้สึกของผม  ผมรู้สึกชอบคนๆ นึง และผมก็รู้ว่าเขาเป็นผู้ชาย  ผมไม่รู้ว่าทำไม  อาจเป็นเพราะผมไม่ได้มองที่รูปลักษณ์ภายนอกของเขา  แต่ผมเชื่อในความรู้สึกของผมเองมากกว่า !!  ในบางครั้งผมก็กลายเป็นเด็กที่หลงทางอยู่แถวๆ  บ้านของตัวเองก็เป็นได้ 

 

>>  เอ่อ ช่างเถอะ  ผมก็พูดไปอย่างงั้นแหละ  ขอโทษนะที่ถามอะไรแปลกๆ !!

 

ผมหันหลังกลับ จะเดินออกจากห้อง  เพราะตอนนี้ มันโยและรันรัน กำลังเข้าสวมกอดกันต่อหน้าต่อตาโดยไม่แคร์ว่าใครจะมองอยู่!!  แต่แล้ว มันโย ก็หันมาพูดกับผม

>||>  พูดยากนะ!  มันคงจะเรียกว่า กลิ่นละมั่ง สำหรับกรณีของผมนะ

>>  หืมมม กลิ่น . ?

 

มันโย ตอบคำถามผม เป็นคำตอบที่ผมต้องหันกลับอีกครั้ง

>||>  จะเรียกว่า สัญชาตญาณของสัตว์ป่าก็ได้  แค่ดูนะไม่รู้หรอก!!  โดยเฉพาะพวกที่เป็นประเภทหญิงก็ได้ชายก็ดี

>>  พวกที่ หญิงก็ได้ชายก็ดีมีด้วยหรอ !?

>||>  มีสิ  เค้าเรียกว่า พวกไบ ( เซ็กช่วล ) ไงละ  อย่างผมน่ะ เรียกว่า เกย์ เพราะชอบเพศเดียวกัน ฮ่ะๆๆๆ  ในสายตาผมพวกไบ มีเยอะนะ อย่างปลาย ชอบผู้หญิงเหมือนกัน แต่ก็ชอบผู้ชายด้วย   ส่วนแฟรงค์เห็นอย่างนั้นนะที่จริงแมนเต็มตัวเลยแหละ อ่อจริงสิ !!  อย่าง เฟรมอ่ะ ก็ได้กลิ่นตุๆ อยู่นะ  

 

ว่าแล้วเชียว เฟรมก็น่าจะใช่ อีกใจก็รู้สึกดี แต่อีกใจก็เหมือนจะอกหักเข้าแล้วสิ !! 

 

>||>  อาจจะเป็นคนเฉยๆ ไม่ค่อยแสดงออกแต่ รันรัน ก็รู้สึกอย่างนั้นใช่ไหม

>||>  ผมก็แมนเต็มตัวนะ  ผมไม่คิดจะชอบแบบนั้นหรอก . .

>||>  พูดอย่างนี้ยิ่งดูยิ่งยั่วยวนเข้าไปใหญ่เลยรันรัน

 

พูดยังไม่ทันจบ มันโย ก็เข้าทั้งกอดทั้งหอม รันรัน ใหญ่ ทำเอาผมไปต่อไม่ถูกเลย

>>  เอิบบบ !! ขอโทษนะที่มารบกวน

 

ผมเดินออกมาจากห้องของรันรัน และเดินมาตามทางเดินเพื่อจะกลับเข้าห้อง แต่ระหว่างทางเดินกลับนั้น ผ่างงงงงงงงง  เจอเข้ากับ แบงค์ !!!

>>  เอ่อออ... แบงค์  สบายดีมั้ย !?

>||>  อืมมม

 

เห้อออ ทำไงดีนะ แบงค์ยังไม่รุ้ว่า สาวสวยปริศนา ก็ คือ เฟรม  เพราะงั้นจะตัดสินใจว่าทั้งสองคนใจตรงกันก็ยังไม่ได้. .  เพราะว่าวันนึง แบงค์ เกิดรู้ความจิงขึ้นมาละ  แบงค์จะยังมีความรู้สึกแบบเดิมอยู่หรือป่าว!!?

>>  เอ่อ  แบงค์

>||>  อะไร !?

>>  นายคิดว่า รักร่วมเพศเป็นยังไง !?

 

แบงค์ ถึงกลับเสียงสั่นๆ แล้วก็ไม่กล้าหันกลับมามองผมสักนิด  ผมก็พอจะเดาออกแหละ  เค้าคงอายที่ผมถามแบบนั้น  ก็แบงค์ชอบผู้หญิงนี้เนอะ !!

 

>||>  กะ ก็. . ไม่เห็นเป็นไร มันเรื่องส่วนตัวของแต่ละคน. .

>>  งั้นหรอ!?  แล้วถ้าเกิดคนที่ชอบเป็นเพศเดียวกันกับนาย จะว่ายังไง !?

>||>  ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้  ถึงจะเป็นเพศเดียวกัน  แต่ก็คงเกลียดไม่ลงใช่ไหมล่ะ!?

>>  งั้นเหรอ

 

ถ้างั้นถึงจะรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือ เฟรม..  แบงค์ ก็รับได้สินะ. .  เฮ้ออ มันเป็นเรื่องของแต่ละคนจริงๆ  ด้วย ในโลกนี้มีการอกหักเพราะเรื่องอย่างนี้จริงๆ เหรอ

 

 

วันนี้เป็นวันหยุด ส่วนใหญ่ทุกคนจะมาร่วมตัวกันอยู่ที่ห้องโถง แฟรงค์ ปลาย และรันรัน กำลังคุยกันอยู่

>||>  สองคนนั้น แปลกๆ นะ

>||>  โอม กับ แบงค์นะเหรอ !? หมู่นี้ดูไม่ร่าเริงเลย

>||>  คงจะมีเรื่องกลุ่มใจอะไรสักอย่าง

>||>  ถ้าจะบอกว่าแปลก วันนี้ ไอ้เฟรม ก็ดูแปลกๆ เหมือนกันนะ

>||>  เฟรม งั้นหรอ!?

>||>  ปกติไม่ค่อยเห็นเป็นแบบนี้เลยนะ

>||>  อาจจะเล่นอะไรอยู่ก็ได้มั้ง. . .

 

วันนี้ เฟรม แต่งตัวเป็นผู้หญิง  แต่สีหน้าไม่เล่นเหมือนแต่ก่อน ปกติจะวิ่งเล่นไปมากับคนโน่นคนนี้  

แฟรงค์ เลยเดินเข้าไปถาม

>||>  เป็นอะไรไป เฟรม !! หมู่นี้เห็นแต่งชุดผู้หญิง แต่ทำไมไม่ร่าเริงดูซึมเศร้าจัง  กลุ้มเรื่องอะไรหรอ!?

>>  ซึมเศร้า !?

>||>  อือ. .ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยสดใสนะ  แต่ว่าทำไมต้องแต่งชุดผู้หญิงด้วยอ่ะ ฮ่าๆๆ   เป็นอะไรไป ลองเล่าให้ฟังสิ !?

>>  ก็. . ผมมีของที่อยากได้  ตอนแรก ก็กะว่าแค่ดูก็พอแล้ว  เพราะถ้าได้เป็นเจ้าของ ก็กลัวว่าสักวัน  จะทำพังด้วยมือตัวเอง . .    แต่ว่า  ถ้าไม่เป็นเจ้าของ  ก็อาจจะมีคนอื่น  แย่งไปต่อหน้าต่อตา !!

>||>  งั้นก็รีบไปซื้อมาเลยสิ !!

>>  มันไม่ใช่ของ ที่จะใช้เงินซื้อได้น่ะสิ  แต่ช่างเถอะ !! พวกพี่ๆ อย่าคิดมากเลย

>||>  ความกลุ้มใจของนาย  เป็นเพราะความอยากได้หรอ!?  ถ้างั้นก็คงไม่เกี่ยวกับ โอม ล่ะสิ !?

>>  ?? โอม  เป็นอะไร!?

>||>   อะไรกันไม่รู้หรอ!?  ก็หมู่เนี้ย โอมไม่ค่อยร่าเริงเลย..

 

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 

 

วันนี้เป็นวันหยุด ผมเลยออกมาข้างนอกหาเดินเล่นแถว มหาลัยนั้นแหละ  ผมเดินมาหยุดหน้าร้านหนังสือใกล้ๆ มหาลัย กะว่าจะเข้าไปหาหนังสืออ่านสักเล่ม ผมมองดูหนังสือที่มีเยอะแยะมากมายจนมาสะดุดที่หนังสือเล่มหนึ่ง

รักสามเศร้า ฉบับ เกย์และเกย์

เห็นเขาทั้งสองกำลังนอนกอดกันทีห้องพยาบาล !! หลังจากนั้นทั้งสองคนก็  . .×. .  ฉันอยากจะเอาปืนยิงตัดขั้วหัวใจสองคนนั้นจริง . . .   

(อ่านบทความในหนังสือ  พึมพำ พึมพำคนเดียว)

 

โอ๊ยยยย!!  ไม่ไหวแล้ว  นี่ผมกำลังสนใจอ่านเรื่องอะไรเนี้ย !! แถมจินตนาการไปไหนต่อไหนอีก!!   ไม่ได้!!  ผมจะเปิดเผยความรู้สึกนี้ไม่ได้  เพราะทั้งสองคนคือเพื่อนของผม  และเขาทั้งคู่ก็รักกันอีกด้วย!!! 

หยำ หยำ หยำ !!!  ในหัวผมคิด แต่ในมือของผม กำลังขยำหนังสือของร้านใหญ่ 

>>>>  จะทำอะไรนะ คุณ !!!

 

เจ้าของร้าน เห็น และเข้ามาเตือนผมยกใหญ่ ผมได้สติ ก็ได้แต่ขอโทษๆๆๆๆ เจ้าของร้านอย่างเลี่ยงไม่ได้  ยิ่งกว่านั้น  ผมกลับรับได้และไม่รู้สึกขยะแขยง !? เรื่องแบบนี้เลย  อาจเป็นเพราะผมก็ยังมีความรู้สึกนึกชอบ ผู้ชายเหมือนกับทั้งสองคนนั้น และยังเป็นคนๆ เดียวกันอีกตั้งหาก 

>>>>  งั้น!! ออกไปได้แล้วคุณ !!

>>  คับ . . 

 

ผมเดินหน้าหงอยก้มหน้าก้มตาออกจากร้านหนังสือ แต่มีเสียงนึง ทักผมจากด้านหลัง ผมเลยหันกลับไปมอง แบงค์ นั้นเองที่เรียกผม

>||>  เฮ้ !!  นาย ทำอะไรของ นายเนี้ย!!  

 

แบงค์  คงเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดแล้ว  จึงถามผมเหมือนคนเป็นห่วง  ผมก็ได้แต่ถอนหายใจ เฮ้อออ!!

ผมและ แบงค์ก็เดินมานั่งกันอยู่ที่สวนสาธารณะ ใกล้ๆ มหาลัย . . 

>||>   สงบสติได้แล้วใช่ไหม!?

>>   อะไรของนาย!!  ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย  แต่. . ก็ขอบใจนายนะ  ที่อยู่เป็นเพื่อน. . 

>||>   ไม่เป็นไร . .

 

เฮ้ยยย  ผมนี่ก็บ้าจริงๆๆ ดันทำเรื่องน่าอายไปได้ แถมยังมีคนมาเห็นอีก !! 

>||>  เอ่อ . . ผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรไป

 

จู่ๆ . . แบงค์ก็ถามขึ้นมา 

>>  ผู้หญิงคนนั้น . ใคร.!?

>||>   ก็. . . เพื่อนนายไม่ใช่หรือไง  คนที่ผมยาวๆ นั้นนะ   หมู่นี้ไม่เห็นมาเลย!?   เอ่อ . . นายได้เจอบ้างเปล่า !?

 

นี่ แบงค์ หมายถึง เฟรม ที่แต่งตัวเป็นผู้หญิงสินะ  หมู่นี้ เฟรมเลิกแต่งเป็นผู้หญิงไปที่มหาลัยแล้ว  แต่ผมก็ไม่ค่อยได้คุยกับ เฟรมเท่าไหร่ . . 

>>  อ่อ  งั้นเหรอ

 

จริงสิ !!  แบงค์ คงเจ็บปวดยิ่งกว่าผม  ที่อยู่ๆ  คนที่ชอบก็ไม่มาพบ  แล้วสักวัน ถ้ารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นก็คือ เฟรม  คงจะยิ่งเจ็บปวดเข้าไปอีก  แล้ว เฟรม จะเจ็บปวดเหมือนกับแบงค์ หรือป่าวนะ !?  ที่คนที่ เฟรมรัก . . รักเขาในสภาพที่เป็นผู้หญิง . .  จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ !!

>>  พยายามหน่อยนะ แบงค์ !!  ไม่เป็นไรหรอก  เดี๋ยวก็ดีเอง  ชีวิตคนเรายังต้องเจออะไรอีกเยอะ

 

ผมทำท่าฮึ๊บ . .!!  สู้ให้กำลังใจ และตบที่บ่าของแบงค์ไป หนึ่งที

>||>  พูดอะไรของนาย อะ..!!

>>  ช่างเถอะ !!  ไม่ต้องบอกฉันก็รู้ !!

>||>  นาย นั้นแหละ เรื่องของคนนั้นน่ะ . . .  เอ่อออ

 

[ทั้งสองพูดพร้อมกัน]    >>  ทำไมถึงรู้ !!!

 

ในหัวสมองของ โอม และ แบงค์ตอนนี้  

โอม  =  เรื่องที่เขาชอบ เฟรม . . 

แบงค์  =  เรื่องที่เขาชอบ โอม . . .

 

อยู่ ผม ก็สตั้นไปแปบนึง .!!  ทำไม แบงค์ พูดเหมือนรู้ว่าผม แอบชอบ เฟรม อยู่ละ ?? หรือ แบงค์จะรู้แล้ว ว่า เฟรม ก็คือ ผู้หญิงคนนั้น

>||>  เอ่อ . .  เรื่องที่พูดนั่น เอ่อ . . ถ้าเข้าใจก็ไม่ต้องให้กำลังใจหรอก  นายชอบคนนั้นใช่ไหมล่ะ.!?  แต่ว่า..ฉันมีกำแพงใหญ่ขวางอยู่ ฉันก็กลุ้มกับกำแพงนั้น  เพราะคิดว่าไม่ใช่กำแพงธรรมดาๆ  นายตัดใจจากคนนั้นซะเถอะ

>>  ห๊ะ . . 

>||>  โทษที  ฉันพูดมากไป . . งั้น ฉันไปละ

 

แบงค์ กำลังพูดถึงอะไรอะ !! ทำไมผมถึงไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดนะ

 

เรื่องทั้งหมด  =  ความจริงยังไม่มีใครรู้อะไรเลย

กำแพงของแบงค์  =  ก็คือผู้หญิงคนนั้น ชอบ โอม

กำแพงของโอม  =  ก็คือ เฟรมชอบ แบงค์

อีกฝ่าย  =  ทั้งคู่กำลังชอบกันอยู่

 

ก่อนที่แบงค์จะเดินจากไป แบงค์หันมาพูดกับผมในขณะที่ผมกำลังนั่งคิดในสิ่งที่แบงค์พูดเอาไว้ !!

>||>  ฉัน . . .ไม่มีทางจะทำอะไรกับ สภาพแบบนี้ได้  แล้วก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไร  แต่ยังไงก็. . .  ตัดใจไม่ได้  ฉันบอกได้แค่นั้นแหละ ไปละ.!!

 

ตัดใจไม่ได้ _________!   นั้นสินะ ถึงคิดไปก็ไร้ประโยชน์  จะไม่ตัดใจก็แล้วแต่เขา  ถึงจะรักข้างเดียวก็ไม่เป็นไร  ได้แค่คิดก็มีความสุขแล้ว . .  นั้นคงเป็นสิ่งที่แบงค์อธิบายให้ผมฟังเมื่อตะกี้ 

แบงค์ก็ยังตัดใจจาก เฟรมที่แต่งตัวเป็นผู้หญิงไม่ได้ และผม ก็ตัดใจจาก เฟรม ที่เขารักแบงค์ ไม่ได้เหมือนกันสินะ  ปล่อยให้มันเป็นความรู้สึกดีๆ ในใจไปแล้วกัน

 

มืดลง ผมเดินกลับเข้าหอ ยังไม่ทันจะได้เดินขึ้นห้อง ปลายวิ่งมาจากไหนไม่รู้ วิ่งเข้ามากอดผมแน่น

>||>   กลับมาแล้วหรอ โอม มาช้าจังเลย 4 ทุ่มแล้ว

>>   ไปเดินเล่นนิดหน่อย  เลยเพิ่งกลับมา. . 

>||>  โอม หมู่นี้กลุ้มใจอะไรหรอ !?

>>  ห๊ะ !!! ป่าว กลุ้มใจสักหน่อย  เอ่อ  ผม. .  ไปนอนแล้วนะ

 

เฮ้อออ อยู่ๆ ปลายก็ถามอะไรแบบนั้นเนี้ย  จะให้ผมตอบยังไงเล่า !! ผมเดินมาถึงห้องและเปิดประตูเข้ามาในห้อง ประตูกลก็เปิดออกทันที

>>  กลับมาแล้วเหรอ โอม!?

>>  เห้ยย. . . เฟรม  บอกแล้วไงว่าอยากเข้าทางนั้น

>>  ดู . .ไม่ค่อยร่าเริงจริงๆ ด้วย มีเรื่องอะไรเหรอ!?

>>  เปล่าหรอก  นายก็เป็นไปด้วยหรอ ไม่มีอะไรจริงๆ

 

ผมพูดพร้อมก้มหน้าหัวเราะเบาๆ แต่ เฟรม ก็เอามือมาจับที่แก้มของผมทั้งสองข้างแล้วยกหน้าของผมขึ้น

>>  โกหก!!  อย่าทำเป็นเข้มแข็งหน่อยเลย  นั้นเป็นข้อดีของโอมนะ  แต่ก็ทำให้เป็นห่วงอะ

 

สายตาแบบนี้มันคืออะไรกัน ทำไมคำพูดไม่กี่คำของเขาทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาได้  แค่นั้นก็ทำให้มีความสุขจริงๆ ด้วย ความสุขแค่นี้ก็คงเพียงพอแล้วมั่ง !?

แต่ว่า . . .  เป็นความรักที่ไม่สมหวัง ก็ไม่มีทางมีความสุขได้  อยู่ๆ ทำไมผมถึงรู้สึกอ่อนแอขึ้นมาซะงั้น น้ำตาของผมเริ่มไหลออกมา  แต่ในตอนนั้นเอง เฟรมก็โน้มหน้าลงจูบและดูดน้ำตาของผม  ผมตกใจมาก

 

 

>>  เอ่อ. . .  เฟรม !! นายจะทำอะไรนะ

>>  จะร้องก็ร้องเถอะ. . . ร้องจนกว่าจะสบายใจ  น้ำตาที่ไหลออกมา ผมจะดูดซับไว้เอง

 

ผมยังคงตกใจและสตั้น กับการกระทำแบบนี้ คำพูดแบบนี้ มันคืออะไรเนี้ย แกล้งผมอีกแล้วใช่ไหม!?  ผมผลักเฟรมออก

>>  เอ่อออ ไม่เป็นไรแล้วว . .  น้ำตาไม่ไหลแล้ว  เอ่อ  ถ้าจะทำแบบนี้ก็. . . ไปทำกับ แบงค์ เถอะ !!

 

ผมพูดติดๆ ขัดๆ เพราะตอนนี้ ผมรู้สึกตกใจและยัง งง อยู่

>>  เดี๋ยวสิ!!  ทำไมผมต้องไปซับน้ำตาให้ แบงค์ด้วยละ !?

>>  เอ่อ . . .คือ . .  ก็ แบงค์ หลงรักเฟรมที่แต่งตัวเป็นผู้หญิง แล้วเฟรมก็ชอบแบงค์ ไม่ใช่หรอ!?

 

ผมตัดสินใจพูดออกไป ก็กังวลว่า เฟรมจะคิดมาก แต่กลับกลายเป็นว่า

>>   ฮ่าๆๆๆๆๆ  งั้นเหรอ โอม นี่ เจ๋งไปเลย !! 

>>  อ้าวว. . .  อะไรเหรอ. .  

>>  เปล่าๆ  ฮ่าๆๆ ไม่มีอะไร. . .  ฮ่ะๆ !!  งั้นผมไปหา แบงค์ หน่อยนะ อ๊ะ !! จริงสิ น้ำตาอร่อยมาก ขอบใจนะ !!♡

>>  บ้าปะเนี้ย!!

 

ก่อนจะไป เฟรม พูดและทำหน้าขี้เล่นเหมือนเคย แต่!! อะไรของนายเนี้ย !! น้ำตาของใครเค้าอร่อยกันเล่า!! 

 

เฟรมเดินตามหา แบงค์ จนมาถึงสวนสาธารณะ เฟรมเห็นแบงค์นั่งดื่มอยู่ เฟรมก็เดินเข้าไปแบงค์ทันที

>>  เจอนายซะที

>||>  มีธุระอะไร

 

พูดจบ เฟรม ก็ก้มหน้าลงไปหาแบงค์ที่กำลังนั่งอยู่ และนั่นทำให้แบงค์ตกใจ  เงยหน้ามองตาค้างไปเลย

>>  คือว่า แบงค์  ฉันอยากกิน น้ำตาของนาย. . 

>||>  จะบ้าหรอ!! เพี้ยนรึไงห๊ะ !?

 

แบงค์ ตะหวาด เฟรมกลับ ตามสไตล์ของแบงค์อยู่แล้ว และหันกลับมานั่งดื่มต่อ

>>  ล้อเล่นนร้า. . . ขอบใจนะนาย ที่ทำให้คิดคำพูดสุดอีโรติกได้ ฮ่าๆ

>||>  ไปให้พ้นเลย ตัวก่อกวน !!

>>  ใจร้ายชะมัด  ฉันจะมาคุยเรื่องสำคัญแท้ๆ

>||>  เรื่องอะไร !?

>>  สาวสวยปริศนานั่น  คือฉันเอง

 

แบงค์ ซึ่งกำลังยกดื่มอยู่นั้น ก็เกิดอาการสำลักออกมาทันที  แค่ก แค่ก แค่กๆๆ  

>>  เพราะนายไม่รู้  ทุกคนในหอก็เลยให้แกล้งน่ะ 

>||>   งั้น ที่ไหนบอกว่า " จะไม่ยกโอมให้ " . . .

>>  ถ้าไม่บอก  ก็รู้สึกว่าจะไม่ยุติธรรม!!  แล้วเรื่องนั้นน่ะ ทำให้ฉันคิดอะไรได้หลายอย่าง แต่ที่บอกว่า " จะไม่ยกให้ " นั่น  ฉันขอแก้หน่อยแล้วกัน  " ว่าไม่อยากจะยกให้ "

 

แบงค์ มอง เฟรมที่กำลังพูดทุกอย่างๆ ให้ฟัง และไม่ขัดจังหวะในสิ่งที่ เฟรมกำลังพูดเลยสักนิด เพราะเป็นเรื่องที่ แบงค์ก็กำลังสนใจอยู่เช่นกัน

>>  พ่อแม่ของฉันนะ  แต่งงานกันด้วยความรัก และเคยรักกันมาก  แต่ว่า 10 ปีก่อน  พวกเขาทะเลาะกันใหญ่โต  แล้วแม่ของฉันก็ออกจากบ้านไป  จนป่านนี้ก็ยังไม่กลับมาเลย   ฉันช็อกมาก !!  จะเรียกว่าเป็นแผลในใจก็ได้มั้ง  ยังไงก็ไม่ชอบการแยกจากกัน  เพราะฉะนั้น  ถึงฉันจะไม่เคยคบกับใคร  กับ โอม ก็เหมือนกัน . . ไม่มีหลักประกันว่า จะคบกันได้ !!    แต่ว่ายังไง  ก็ไม่รู้สึกว่าต้องทำอะไร เพื่อให้ความสัมพันธ์มันลึกซึ้งไปกว่าตอนนี้. . ความจริงก็อยากจะทำให้เป็นของตัวเอง   แต่การเอามาครอบครอง ทั้งๆ  ที่ไม่คิดว่าจะคบด้วยได้   มันก็ขี้โกงใช่ไหมล่ะ  ถึงได้เปลี่ยนเป็นว่า 

" ไม่อยากจะยกให้ "

.

.

>||>  นาย . . . รู้หรือเปล่าว่าตัวเองบ้าแค่ไหน !!

>>  ฮึ. . .  รู้สิ  แต่พอคิดว่าสักวันจะถูกนายแย่งไป  มันก็โมโหขึ้นมา  เพราะฉันชอบโอม ถ้าสิ่งไหนทำให้ โอมมีความสุขได้ ก็ดี !!  แต่. . ฉันจะไม่บอกให้นายเลิกทำตัวสนิทกับ โอม หรอกนะ  แต่ฉันจะคอยขัดขวางความสัมพันธ์ของนายกับ โอม มากกว่า. . .ฝากตัวด้วยนะ

>||>  ?! นายพูดอะไรนะ. !!

>>  ตราบเท่าที่นายจะทำให้โอมมีความสุข  ฉันขอแค่แตะอั๋งนาย นิดๆ หน่อยๆ ก็พอแล้ว  ฉันรู้ว่าคอยขัดขวางแบบนั้นคงไม่ค่อยดี  ฉันขอโทษทีนะ !!

>||>  หน็อยยยย งี่เง่าที่สุด !!

>>  ฮะ ฮะ ฮะ . . . ๆๆ

 

 

เปิดเรียนวันนี้ ตอนกลางวัน ผมได้ข้าวและกำลังจะมองหาโต๊ะ เหลือบไปเห็น เแบงค์และ เฟรม กินข้าวกลางวันที่โรงอาหารด้วยกัน ผมเลยเดินเข้าไปหา  แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

>>  อะไรกัน  นายเกลียดแครอทเหรอ.!?

>||>  หนวกหูนะ !! ไปให้พ้น  ทำตัวน่ารำคาญตั้งแต่เช้าละ เกาะติดอยู่ได้ !!

>>  ฮ่าๆๆๆ 

 

ปลายก็เดินเข้ามา แล้วทำหน้าแบบ งงๆ เหมือนกับที่ผมเห็นเหมือนกัน

>||>  เอิบบบ. .  นั้นอะไรนะ !?

>>  ฮ่าๆๆ เฟรม นายดูสนิทกับ แบงค์ จังเลยนะ !!

>>  หืมมม งั้นเหรออ !! ฮ่าๆๆ  ก็เพราะเมื่อคืน  พวกเราผูกสัมพันธ์รัก กันแล้ว. . !!   ( หมายถึง ความรักที่มีต่อ โอม)

 

ห๊ะ !!!  นี่บอกกันเรียบร้อยแล้วใช่ไหม เฟรม บอกความจริงกับ แบงค์แล้วละสินะ. .  เปิดเผยกันแบบนี้  นี่ผม คงอกหักจริงๆ ละทีนี่ !!

>||>  เจ้าบ้า !!! พูดอะไรแบบนั้นเล่า.!!!

 

 

>>>>>>>>>> ติดตามตอนต่อไปกันเลย

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
5 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา