บ้านคณินธร

-

เขียนโดย biggee

วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เวลา 21.20 น.

  34 เนื้อเรื่อง
  4 วิจารณ์
  2,498 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2563 09.43 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

10) ตอนที่ 10

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เช้าวันใหม่

*น้องอะตอมครับ น้องอะตอมตื่นได้แล้วนะครับ*

*ครับ*

*เดี๋ยวล้างหน้าอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วเราลงไปทานอาหารเช้าที่ห้องอาหารกันนะ*

*ไม่ครับ...ผมจะทานในห้องเหมือนเดิม*

*ไม่ได้ครับ...เดี๋ยวห้องเหม็นนะครับ...น้องอะตอมไม่สงสารคุณยายอุ่นหรือครับ คุณยายต้องเข้ามาทำความสะอาดให้น้องอะตอมทุกครั้งที่น้องอะตอมทานอาหารเลย*

*แต่ว่า...*

*ไปทานข้าวเป็นเพื่อนครูนะครับคนเก่งของครู*

*ทำไมผมจะต้องไปนั่งทานข้าวเป็นเพื่อนคุณครูด้วยล่ะครับ*

*น้องอะตอมน่าจะทราบดีว่าคุณพ่อของน้องอะตอมแทบจะไม่เคยยิ้มเลย...เวลาทานข้าวที่ไร ครูรู้สึกอึดอัดจนอาหารไม่ย่อยเลยละครับ*

*ฮะ ฮะ ฮะ*

*จริงด้วยครับ...ผมไม่เคยเห็นคุณพ่อยิ้มเลย*

*ใช่ไหมละ*

*ถ้าอย่างนั้น น้องอะตอมจะต้องไปทานข้าวกับครูทุกวันนะครับ...ครูจะได้ไม่รู้สึกอึดอัดจนอาหารไม่ย่อยอีก นะครับ*

*ครับ*

*ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปห้องน้ำกันเลยนะ*

*ครับ*

ยี่สิบนาทีผ่านไป

นิชาเดินนำอะตอมเข้ามาในห้องอาหารซึ่งคณินนั้นนั่งรอเธออยู่ก่อนแล้ว

*คุณมาช้า...นี่ผมเป็นเจ้านายของ...*

คณินธรพูดได้แค่นั้นเพราะนิชาพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน

*ทราบค่ะ...ไม่ต้องพูดย้ำมากก็ได้ค่ะ...ฉันขอโทษค่ะที่ทำให้คุณต้องรอ*

*คุณพ่อบ่นคุณครูทำไมครับ...ผมเป็นคนทำให้คุณครูลงมาช้าเองครับ*

*อะตอม...วันนี้ทำไมลูกถึง...*

*ใช่แล้วค่ะ...ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปน้องอะตอมจะลงมาทานข้าวที่ห้องอาหารพร้อมกับฉันทุกวันค่ะ*

*คุณทำได้ยังไง...*

*คุณก็ทำได้แต่ฉันคิดว่าคุณไม่พยายามทำมากกว่า*

*นี่คุณว่าผมอีกแล้วนะ...*

คณินมองนิชาด้วยสายตาเข้มดุ

*ก็คุณเอาแต่ทำหน้าบึ้ง...เด็กที่ไหนจะกล้าเข้าใกล้ล่ะค่ะ...อย่าว่าแต่เด็กเลยฉันยังไม่อยากเข้าใกล้คุณเลย*

ประโยคหลังนิชาคิดในใจไม่ได้พูดออกไป

*ผมหิวแล้วครับครู*

*ครับ...น้องอะตอมมานั่งข้างครูครับ*

*อะตอมมานั่งข้างพ่อดีกว่า*

*ไม่ครับผมจะนั่งข้างครู...*

*ทำไมละครับ...*

*ถ้าผมไม่นั่งข้างครูเดี๋ยวครูจะรู้สึกอึดอัดจนอาหารไม่ย่อยครับ*

*อะไรนะ…*

คณิธรพูดพร้อมกับหันไปมองหน้านิชาด้วยสายตาไม่พอใจเป็นอย่างมาก

*น้องอะตอมทานข้าวได้แล้วครับ*

นิชารู้ว่าคณินต้องโกรธเธออย่างแน่นอนแต่เธอก็ทำเป็นไม่สนใจ เธอหันไปสนใจกับการทานอาหารของน้องอะตอมแทน

 ฝากเอาไว้ก่อนเถอะครูนิชา

คณินธรคิดในใจ

หลังอาหารมื้อเช้า

*อะตอมขึ้นไปรอคุณครูที่ห้องเรียนก่อนนะครับพ่อมีธุระต้องคุยกับคุณครู*

*แต่ฉันไม่มีค่ะ...ไปครับน้องอะตอมเราไปเรียนกันได้แล้วครับ*

พูดจบนิชาก็จูงมือเด็กชายอะตอมวิ่งขึ้นชั้นบนไปทันที

*นี่เธอ...ครูนิชา…โธ่เว้ย!...เลี่ยงให้ได้ตลอดก็แล้วกัน*

คณินธรพูดพร้อมกับมองตามหลังนิชาไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดเป็นอย่างมาก

ณ ห้องเรียนของเด็กชายอะตอม ซึ่งจริงๆ แล้วก็คือห้องนั่งเล่นบนชั้นสองนั่นเอง

*เฮ้อ! โล่งอกไปทีเขาไม่ได้ตามเรามา*

*คุณครูพูดว่าอะไรนะครับ*

*เปล่าครับ...แต่ครูอยากจะบอกน้องอะตอมว่าวันหลังไม่ต้องพูดเรื่องที่ครูพูดถึงคุณพ่อของน้องอะตอมต่อหน้าคุณพ่ออีกนะครับ*

*ทำไมละครับ...*

*เอาง่ายๆ เลยนะ ครูอาจจะถูกหักเงินเดือน หรือไม่ก็อาจจะตกงาน เพราะว่าแอบว่าคุณพ่อของน้องอะตอมลับหลังยังไงละครับ*

*ครูไม่ได้ว่าคุณพ่อเลยนะครับ ครูพูดเรื่องจริงทุกอย่าง*

*ใช่ไหมละ...แต่ถึงยังไงก็ห้ามพูดเด็ดขาดนะครับ...ครูขอร้อง*

*ผมมีข้อแลกเปลี่ยน*

*อะไรครับ*

*เครื่องเล่นเกมครับ*

*ครูว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะครับเรื่องนั้น*

*ผมล้อเล่นครับ...ฮะฮะฮะ*

*ล้อเล่นเหรอมานี่เลย...*

พูดจบครูนิชาก็วิ่งไล่จับกับน้องอะตอมอย่างสนุกสนานโดยไม่รู้เลยว่ามีใครคนหนึ่งยืนสังเกตการณ์อยู่เงียบๆ

 

ขอบคุณนักอ่านทุกท่าน 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา