บ้านคณินธร

-

เขียนโดย biggee

วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เวลา 21.20 น.

  35 เนื้อเรื่อง
  4 วิจารณ์
  2,648 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2563 09.43 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

26) ตอนที่ 26

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป

*เอาเฝือกออกแล้วดีใจไหมครับ*

*ค่ะ...แต่ก็รู้สึกโล่งแปลกๆ นะค่ะ*

*คุณนิลองเดินดูสิครับ*

*ค่ะ*

*นิคิดว่าขาของนิน่าจะหายเป็นปกติแล้วละค่ะไม่มีอาการเจ็บเวลาเดินเลย*

*แต่ก็อย่าเพิ่งใช้ขามากนะครับ*

*ค่ะ...ขอบคุณคุณหมอมากนะค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวกลับก่อนนะค่ะ*

*ครับ…เอ่อ! คุณนิครับไม่ทราบว่าวันนี้คุณนิมากับลุงพรหรือว่ามา...*

*มากับฉันเอง*

คณินธรพูดพร้อมกับเปิดประตูแล้วเดินเข้ามาในห้องตรวจ

*อ้าว! แล้วทำไมนายไม่เข้ามาพร้อมกับคุณนิละ*

*ก็ฉันไม่ใช่คนป่วย*

*แล้วทำไมวันนี้ถึงมาเองได้ไม่มีงานทำหรือไง*

*ใช่...ฉันว่างงาน ทำไม...ฉันมาไม่ได้เหรอ หรือว่า...นายกลัวว่าฉันจะมาเป็นก้างขวางคอนายใช่ไหม*

ประโยคท้ายคณินธรกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูของหมออัคพล หมออัคพลรีบผลักร่างของคณินธรให้ออกห่างก่อนที่จะหันไปมองหน้านิชาพร้อมกับส่งยิ้มจืดๆ ให้กับนิชา เพราะหมออัคพลกลัวว่านิชาอาจจะได้ยินในสิ่งที่คณินธรพูดเมื่อครู่นี้

*มีเรื่องอะไรที่ไม่อยากให้ฉันรู้หรือเปล่าค่ะ ฉันออกไปรอด้านนอกก็ได้นะค่ะ*

*ไม่ใช่ครับ พวกเราแค่ล้อกันเล่นตามประสาผู้ชายก็เท่านั้นเองครับ*

*นิชาเรากลับบ้านกันได้แล้วละ วันนี้คุณหมออัคพลเขามีคนไข้เยอะ*

คณินธรพูดกับนิชาแต่เขากลับหันไปส่งยิ้มอย่างผู้ชนะให้กับหมออัคพลแทน

*ค่ะ*

*ฝากเอาไว้ก่อนเถอะนายคณิน ฉันจะเอาคืนนายให้ได้เลยคอยดูก็แล้วกัน*

หมออัคพลพูดขึ้นหลังจากที่นิชากับคณินธรเดินออกจากห้องตรวจไปแล้ว

หลายวันผ่านไป

*คุณคณินค่ะฉันมีธุระที่บ้านนิดหน่อยฉันขอลางานสักสองวันนะค่ะ*

*ได้สิ แล้วคุณจะไปยังไงละ*

*ฉันขอให้ลุงพรไปส่งที่ท่ารถตู้ค่ะ*

*ไม่ต้องรบกวนลุงพรหรอก...เดี๋ยวผมไปส่งคุณเอง*

*เอ่อ! ...*

*ผมต้องเข้าไปทำธุระที่กรุงเทพฯ อยู่แล้ว*

*ก็ได้ค่ะ*

*คุณเตรียมของเสร็จแล้วใช่ไหม*

*ค่ะ*

*ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปกันเลย*

*ค่ะ*

ระหว่างเดินทาง

*ผมรู้สึกว่าช่วงนี้คุณพยายามหลบหน้าผมนะ ถ้าวันนั้นลุงพรไม่ป่วยคุณก็คงจะไม่ยอมให้ผมพาไปหาไอ้หมอหรอกจริงไหม*

..........

เงียบไม่มีเสียงตอบรับจากปากของนิชา แต่คณินธรไม่สนใจเขายังคงพูดต่อไปเรื่อยๆ

จะไม่ให้ฉันหลบหน้าคุณได้ยังไงในเมื่อคุณประกาศในสิ่งที่ทำให้ฉันได้อับอายออกไปแบบนั้น ที่ฉันทนอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะอะตอมหรอกย่ะ

นิชาแอบว่าคณินธร

*คุณเป็นยังไงบ้าง...สินีไปหาเรื่องคุณอีกหรือเปล่า*

*ไม่ค่ะ*

*ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้น...ผมรู้สึกว่าคุณพูดกับผมน้อยลงนะ*

ปกติเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันอยู่แล้วนี่ค่ะ เอ๊ะ! แล้วเขาจะพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นขึ้นมาทำไมอีกนะ

นิชาคิดในใจ

*คุณคิดแบบนั้นหรือค่ะ*

*อืม! ผมว่าวันนี้ผมจะต้องคุยกับคุณให้รู้เรื่อง*

*คุยเรื่องอะไรหรือค่ะ*

*นี่คุณแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องใช่ไหม..คุณไม่คิดจะรักษาชื่อเสียงของคุณเลยเหรอ...บางครั้งผมก็อดสงสัยไม่ได้นะว่าคุณเป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายกันแน่*

*นี่คุณกำลังว่าฉันอยู่นะค่ะ*

*เอาละผมเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน*

*เชิญค่ะ*

*ผมต้องการจดทะเบียนสมรสกับคุณ*

*อะไรนะค่ะ...คุณล้อฉันเล่นใช่ไหมค่ะ*

*คุณคิดว่าผมเป็นคนที่ชอบพูดเล่นอย่างนั้นหรือ*

*แต่ว่าเราสองคนไม่ได้...*

*ไม่ได้รักกัน ใช่ไหม*

*ค่ะ*

*ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นผมแค่ไม่ต้องการให้คนอื่นมองคุณในทางไม่ดี คุณเป็นผู้หญิงคุณเสียหายนะ แล้วที่สำคัญก็คือคุณยังไม่เคยแต่งงานมาก่อนด้วย*

*ไม่ต้องย้ำเรื่องความโสดของฉันมากขนาดนั้นก็ได้นะค่ะ*

*คุณว่ายังไง ตกลงไหม*

คนอะไร พูดปุ๊บก็จะให้ตกลงปั๊บ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายนะค่ะคุณ ถึงฉันจะไม่เคยมีแฟนมาก่อนแต่ฉันก็มีคนมาจีบเยอะแยะ ฉันไม่ได้ยากไร้ผู้ชายขนาดนั้นหรอกย่ะ

ฉันขอคิดดูก่อนได้ไหมค่ะ*

*ผมให้เวลาคุณคิดหนึ่งชั่วโมง*

*ทำไมค่ะ*

*เพราะว่าธุระของผมในวันนี้ก็คือมาสู่ขอคุณกับคุณแม่ของคุณยังไงละ*

*อะไรนะค่ะ*

*คุณฟังไม่ผิดหรอก…ถ้าคุณตกลง ผมจะสู่ขอคุณกับท่านวันนี้เลย*

*คุณคณินค่ะคุณทำแบบนี้ทำไมค่ะ คุณไม่ต้องมารักษาชื่อเสียงให้ฉันหรอกค่ะ เพราะว่าฉันกับคุณเราไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ เรื่องวันนั้นมันเป็นอุบัติเหตุ ที่ไม่ว่าฉันหรือคุณก็ไม่มีใครรู้ว่ามันเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นมาได้อย่างไรจริงไหมค่ะ*

*สรุปก็คือ คุณไม่ตกลง*

*ใช่ค่ะ ฉันไม่ตกลงฉันไม่อยากจะมีปัญหากับคุณสินี ดูเธอจะรักคุณมากนะค่ะ*

*ถ้าอย่างนั้นผมขอถามคุณใหม่…คุณไม่เคยชอบผมบ้างเลยเหรอ*

จะมาไม้ไหนอีกละนี่

นิชาแอบว่าคณินธร

*คุณพูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่าค่ะคุณคณิน*

*สติผมยังดีอยู่*

*แล้วทำไม…คุณถึงถามฉันแบบนั้นละคะ*

*ผมพูดความจริงกับคุณก็ได้...ผมสงสารอะตอม ผมอยากหาคนที่สามารถดูแลอะตอมได้ตลอดไป*

*แล้วคุณคิดว่าฉันทำได้หรือค่ะ*

*ได้สิ...อะตอมชอบคุณมาก ถ้าเราแต่งงานกันคุณก็จะสามารถดูแลอะตอมได้โดยไม่มีใครกล้ามาต่อว่าคุณ หรือว่ามองคุณในทางเสียหายอีก*

*คุณเห็นแก่ตัว...*

*ผมทำเพื่ออะตอมผมเห็นแก่ตัวตรงไหน*

*ตรงที่คุณไม่มองว่าฉันจะคิดยังไง คุณคิดถึงแต่ผลประโยชน์ของคุณ คุณเคยคิดก่อนที่จะถามฉันไหมค่ะว่าฉันมีคนรักไหม แล้วฉันจะทำอะไรต่อหลังจากที่ฉันไปจากบ้านของคุณ คุณเคยคิดถึงตรงนี้บ้างไหมค่ะ*

*คือว่าผม…*

*ไม่เคยใช่ไหมค่ะ เพราะแบบนี้ไงค่ะฉันถึงได้พูดว่าคุณเห็นแก่ตัว…ฉันว่าเราเลิกพูดถึงเรื่องนี้กันดีกว่าค่ะ ฉันขอเวลาคิดสักหน่อยถ้าคุณคิดว่าคุณรอได้ แต่ถ้าวันนี้คุณจะทำตามอย่างที่คุณพูด...ฉันก็สามารถบอกคุณได้ตอนนี้เลยว่าฉันไม่ตกลงค่ะ*

*ก็ได้...ผมจะรอคำตอบจากคุณ*

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา