อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

เด็กสาวคนหนึ่งกำลังเดินทางกลับบ้านในคืนที่ดึกสงัด มีเพียงแสงไฟจากเสาไฟเท่านั้น

"นี่สาวน้อย"

"ค่ะ"เด็กสาวขานรับและหันไปทางเสียงเรียก

ก็พบผู้หญิงร่างผอมเพรียวบางในชุดกิโมโนสีชมพูหวาน ผมดำยาว ผิวขาวซีด มีผ้าปิดปาก

"ชั้นสวยไหม"หญิงสาวคนนั้นถาม

เด็กสาวตอบไปโดยไม่คิดอะไร"ก็สวยนะค่ะ"

หญิงสาวคนนั้นเปิดผ้าปิดหน้าออก ใบหน้าปากของหล่อนนั้นฉีกแทบจะถึงรูหูแล้วอีกครั้ง"แล้วแบบนี้ยังสวยไหม"

เด็กสาวกรีดร้องพลางวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต"กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!!!!ใครก็ได้ช่วยชั้นด้วย!!!!!!!"

นางผีร้ายไล่ตามในขณะที่มือขวาถือมีด"หึ หึ หึ มานี่สิ ชั้นจะทำให้แกสวยเหมือนชั้น ฮ่าๆๆ"

"ว้าย!"ด้วยความที่เด็กสาววิ่งอย่างไม่คิดชีวิตมันทำให้เธอสะดุดก้อนหินล้มในทันใด

"มามะ ชั้นจะทำให้แกสวยเหมือนชั้น"

'ฉึก!ฉึก!'

ร่างอันไร้วิญญาณของเด็กสาวผู้โชคร้ายล้มลง ใบหน้าที่งดงามสมวัยก็ถูกมีกรีดที่ปากจนฉีกถึงรูหู

นางปีศาจก็วิ่งออกไปอย่างเริงร่าที่ได้สังหารเหยื่อ

จนในตอนเช้ามาถึง ก็มีคนพบศพของเด็กสาวผู้น่าสงสาร แต่เธอไม่ใช่เหยื่อคนแรก ในตอนนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจยังไม่สามารถหาตัวคนร้ายมาดำเนินคดีได้ และเหตุการณ์ฆาตกรรมแบบนี้ก็ยังคงเกินขึ้นอีก มันได้สร้างความหวาดผวาให้กลับเหล่าประชาชนเสียแล้ว....

"เฮ้อ..น่าเบื่อชะมัด"สวัสดียามค่ำครับ ผมชื่อคุจิยะ ยู อายุสิบห้าปี ตอนนี้ผมเพิ่งซ้อมเคนโด้เสร็จให้ตายเถอะ จะแข่งตั้งอาทิตย์ทำไมอาจารย์เพิ่งมาบอกฟะ! แถมต่อด้วยไปแสดงดนตรีอีก เหนื่อยเลยคร้าบชีวิตผม กว่าจะได้กลับบ้านก็ปาเข้าไปตั้งสี่ทุ่มกว่า ตอนนี้ห้าทุ่มแล้ว ช่วงนี้มีข่าวลือออกมาว่ามีคนถูกฆ่าโดยโดยฟันทำให้ปากฉีก บางรายก็โดนแทงตาย คนนี้ยังจับตัวคนร้ายไม่ได้ ผมนี่โคตรเสี่ยงเลย ต้องเดินกลับบ้าน บ้านที่ผมอยู่เป็นห้องเช่าครับ ผมย้ายมาเรียนที่ต่างจังหวัดคนเดียวเลยเช่าห้องเค้าอยู่อ่านะ ชีวิตผมมันง่ายๆ

"นี่หนุ่มน้อย"

ใครเรียกฟะ ผมหันไปก็เห็นผู้หญิงผมยาวในชุดกิโมโนสีชมพูหวานผิวขาวซีด ผมดำดาว และแล้วผมก็สัมผัสได้ว่าเธอคนนี้คือใคร หึ เอาเถอะเล่นกับเธอซะหน่อยดีกว่า

"มีอะไรเหรอครับพี่สาว"

"ชั้นสวยไหม"

ผมเลยตอบไปตามเกมส์"ก็สวยดีนะครับ"

เธอเปิดผ้าปิดปากออก"แล้วแบบนี้ล่ะ"ผมไม่รู้สึกกลัวเลย

"อื้ม ถ้าฉีกกว่านี้น่าจะดีขึ้นนะ"

"อะไรนะ"ว่าแล้วยัยปีศาจนั่นก็ฉีกปากตัวเองมากขึ้น เข้าทางผมล่ะ

"ดีขึ้นนิดหนึ่ง ฉีกได้อีกไหมครับ"

ยัยผีสาวปากฉีกก็ฉีกปากตัวเองมากขึ้น ผมรีบคว้าดาบที่ผมมักจะพกไปโรงเรียนประจำ(เพราะผมอยู่ชมรมเคนโด้จึงต้องพกดาบจริงไปด้วยเผื่อเจอเหตุฉุกเฉิน)แล้วชักออกมาฟันเข้าที่ปากของยัยผีสาวปากฉีกทันที ตอนนี้หัวครึ่งหนึ่งของยัยผีปากฉีกหล่นพื้น

"เล่นกับใครไม่เล่นนะครับ มาเล่นกับผม หัวคุณนี่น่าเตะมาก ขอเตะนะ"

"เฮ้ย!อย่านะ อย่าเตะหัวช้าน!!"

ว่าแล้วผมก็เตะทันที ร่างของคุณผีสาวปากฉีกก็วิ่งตามหัวที่ปลิวกระเด็นไปไกลแล้ว เห็นอย่างนี้ผมน่ะเคยอยู่ชมรมฟุตบอลตอนประถมนะ

สงสัยล่ะสิทำไมผมถึงรู้ว่าผูหญิงคนนี้คือผีสาวปากฉีก พอดีผมมีญาณสัมผัสพิเศษ พอมองหน้าผู้หญิงคนนี้ก็รู้แล้ว หวังว่าคงไม่เกิดคดีคนโดนกรีดปากตายอีกนะ กลับบ้านดีกว่าง่วงแล้ว

พอดีไรเตอร์อยากจะลองแต่งเรื่องสั้นสยองขวัญดูน่ะคะ ติชมได้นะค่ะ ขอบคุณคะ