อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

ข้อแลกเปลี่ยนของยูทำเอายามาโมโต้นิ่งไปชั่วขณะหนึ่งเลยทีเดียว ถ้าเป็นอย่างนั้นตัวเค้าก็จะหมดความน่าเชื่อถือไปโดยปริยาย ข้อแลกเปลี่ยนแบบนี้ทำเอาตำรวจหนุ่มไม่อยากรับ

ยูมองยามาโมโต้ออก ตำรวจหนุ่มคนนี้มีความเห็นแก่ตัวอยู่มากพอดู "คุณตำรวจ จะสืบคดีเองก็ได้นะครับ ไม่แน่อาจจะมีตนหายเพิ่มก็ได้ แต่ถ้าผมช่วยสืบคดีไม่ต้องห่วงผมจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับคดีก่อนๆดีไหมครับ ผมจะบอกแค่ว่าผมอาสามาช่วยคุณก็แล้วกันนะครับ"

ยามาโมโต้คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะ"ตกลง พรุ่งนี้ชั้นจะเอาเอกสารมาให้ที่โรงเรียนนะ"

หลังจากยามาโมโต้จากไปแล้ว

โออิจึงเอ่ยกับเพื่อนซี้"นายนี่มันใจดีไปไหมเนี่ย"

"ชั้นแค่ไม่อยากให้คนตายเพิ่มขึ้นก็เท่านั้น ชั้นไม่ได้ใจดีสงสารคุณยามาโมโต้หรอก"

"ยู"เสียงหวานดังขึ้น

"โควมิ"ยูหันมายิ้มให้กับแฟนสาวที่เข้ามาในห้องพักนักกีฬา

"เหนื่อยไหม"

"พอควรแหละ ที่รัก"ยูส่งตาหวานให้แฟนสาวจน เด็กสาวหน้าขึ้นสี

โออิรีบเอากล้องมาถ่ายด้วยความไว...งานแต่งนาย ชั้นจะเอาให้คนอื่นดูให้หมดเลย...

ยูจึงหันไปเอ่ยกับแฟนสาว"วันนี้เราไปหาอะไรอร่อยๆทานกันดีไหม ว่าไงโออินายจะไปด้วยรึเปล่า"

หนุ่มหน้ามนรีบปฏิเสธทันที"ไม่ล่ะ ไม่อยากเป็น กขค อิอิ"ว่าจบหนุ่มหน้ามนก็รีบคว้ากระเป๋าออกจากห้องไป

เมื่อเพื่อนซี้หน้ามนออกจากห้องไปแล้ว ยูจึงเอียงแก้มหาแฟนสาว"ให้รางวัลชั้นหน่อยสิ"

"จ้ะ"ว่าจบโควมิก็หอมแก้มแฟนหนุ่มอย่างอ่อนโยน

"ชื่นใจจัง"

สองหนุ่มสาวได้พากันออกไปเดินหาร้านอาหารอร่อยๆในเมืองกัน สายตาของยูก็เหลือบไปเห็นร้านเนื้อย่างที่มีลูกค้ามากันอย่างเนืองแน่น "ร้านใหม่เหรอ"

โควมิจึงตอบแฟนหนุ่ม"เท่าที่ได้ยิน...เห็นว่าเพิ่งมาเปิดได้สองสามอาทิตย์ได้แล้วล่ะมั้ง คนแน่นทุกวัน"

"เหรอ"

พอทั้งคู่เดินผ่านร้านเนื้อย่างที่เพิ่งเปิดใหม่ กลิ่นหอมๆของเนื้อย่างโชยมาหากแต่สำหรับโควมินั้นพอได้กลิ่นมันไม่ใช่กลิ่นหอมๆเลยหากแต่กลับกลายเป็นกลิ่นเนื้อเน่าๆจนเธอต้องเอามือปิดจมูกแต่มันกลับไม่ช่วยให้กลิ่นอันน่าสะอิดสะเอียนจางหายไปเลย เด็กสาวทรุดลงดีที่ยูเข้าพยุงได้ทัน

"เป็นอะไรไปโควมิ"

เด็กสาวเอ่ยเสียงแผ่ว"พาชั้นไปจากตรงนี้ที ยู"

ยูรีบพาแฟนสาวออกจากบริเวณนั้นทันที พอมาได้ไกลจากร้านเนื้อย่างพอพอสมควร กลิ่นอันน่าสะอิดสะเอียนก็จางหายไป 

หนุ่มผมชมพูสวมหมวกไหมพรมสีดำพาแฟนสาวมายังสวนสาธารณะ แล้วให้นั่งพักที่ม้านั่ง โชคดีที่ตอนนี้เป็นเวลาค่ำจึงไม่ค่อยมีคน

"เป็นยังไงบ้างโควมิ"

"ชั้นได้กลิ่นเน่าๆจากร้านเนื้อย่างนั่น กลิ่นนั้นมันเหมือนกลิ่นศพ"

"เหรอ"ในหัวของยูตอนนี้ เค้าชักจะได้เบาะแสบางอย่าง จึงกลบเกลื่อน"กลับบ้านเถอะโควมิ เดี๋ยวชั้นไปส่ง เธอต้องพักผ่อนมากๆนะ"

"จ้ะ"

ยูจึงประคองแฟนสาวพากลับส่งบ้าน เค้าสังหรณ์ใจว่าเรื่องเดือดร้อนจะตามมาแน่...อีกไม่นานหรอก...

ตอนนี้ยังไม่จบนะค่ะ 

มาอัพแล้วค่า...อีกไม่นานนิกซ์ต้องสอบมิดเทอมแล้ว คงจะไม่ค่อยได้อัพนะค่ะ อีกอย่างสุขภาพของนิกซ์ก็เริ่มไม่ค่อยดี(อีกแล้วT^T)แต่นิกซ์สัญญาว่าจะมาอัพตอนต่อไปแน่นอน เม้นให้กำลังใจกันบ้างนะค่ะ รักคนอ่านทุกคนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน