[นิยาย] {Fic Naruto}ซีรีย์รักที่ทรมาน

8.1

เขียนโดย PhingYanchan

วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2559 เวลา 17.55 น.

  50 ตอน
  15 วิจารณ์
  15.00K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2560 01.01 น. โดย เจ้าของเรื่องสั้น

แชร์เรื่องสั้น Share Share Share

 

7) จะน่ารักไปไหน?!

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เว็บขีดเขียน

 Kakashi talk

  ผมมาที่นี่เพราะมีเหตุผลบางอย่าง...ผมต้องมาเป็นบอดี้การ์ดให้ใครบางคน

  "ซากุระเธอน่าจะรู้นะ ว่าซาสึเกะมันเป็นยังไง?"

  ผมรู้ผมถามอะไรผมเห็นเธอเป็นเด็กนักเรียนที่ผมรักที่สุดเลยก็ว่าได้แต่บ่อยครั้งก็เห็นเป็นคนรักนะมันก็แค่...บางช่วงเท่านั้นแหละ(-////-)

  ซากุระชอบท้าผมในการตอบปัญหาสลับกันแพ้ชนะแต่ส่วนใหญ่ผมก็ชนะนะแล้วเธอจะมาช่วยจัดโต๊ะทำความสะอาดให้เวลาเธอแพ้แต่ถ้าเธอชนะผมต้องพาเธอไปกินขนมตลอดแล้วก็พาเธอกลับบ้าน

  "ค่ะ หนูทราบว่าเขาเป็นคนยังไง"นี่เธอจะร้องไห้หรอ?เธอก้มหน้าลง

  "หนูไม่ควรรู้จักเขาเลยด้วยซ้ำเขาฆ่าหนูทางอ้อม..ตะ..แต่หนูมันอ่อนแออยู่แล้วถึงได้เป็นอย่างนี้!เจอแต่เรื่องอย่างนี้ทุกครั้ง!....."จริงด้วยเธอร้องไห้เวลาซากุระร้องไห้ผมไม่ชอบเท่าไหร่หรอกนะ ผมชอบเธอตอนมีความสุข หัวเราะ มันดูเป็นตัวเธอมากที่สุด

  "ไม่ต้องร้องไห้หรอกนะเพื่อนของเธอก็เป็นกำลังใจให้อยู่นะซากุระทั้งอิทาจิเองก็ด้วยแต่ถ้าเป็นฉัน ฉันก็จะอยู่ข้างๆเธอ....หมายถึง เป็นกำลังใจให้น่ะ"เผลอพูดอะไรไป!ผมเดินมาลูบหัวเธอแต่เธอกลับกอดผมแล้วเอาหน้าซุกผมซะงั้น?!(0///0)

  "ขอโทษค่ะ..อะ..อาจารย์เดี๋ยวหนูจะรีดเสื้อให้ใหม่นะคะ" เธอเงยหน้าพูดแต่มือยังกำเสื้ออยู่

  "เอิ่ม....ไม่ต้องหรอก ใช้แค่คืนนี้เอง"บางครั้งก็น่ารักนะเด็กคนนี้เวลาร้องไห้แบบอ้อนๆ

  "ค่ะเดี๋ยวหนูผูกเนคไทให้นะคะ"

  "ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันทำเอง"ผมเองก็มีปัญหาในการผูกเนคไทนิดหน่อยนะผูกแล้วมันก็เบี้ยว

  "เถอะค่ะ หนูรู้ว่าอาจารย์ผูกเบี้ยวตลอด"เธอรู้ได้ไงว่าผมผูกเบี้ยว?!

  "คือ...."ไม่รู้ล่ะผมพูดไม่ออกเพราะเธอผูกให้ผมแล้ว!(-///-)

  "เสร็จแล้วค่ะ"เธอยิ้มแล้ว!น่ารักจังแหะ

  "ขอบคุณนะ ซากุระ..."

  "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูก็ต้องขอบคุณอาจารย์ละกันนะคะที่หนูมารบกวนครู เอ้ย!อาจารย์แบบนี้"

  "อะ..อืม เรียกว่าครูก็ได้นะถ้าทางยังติดเรียกว่าครูอยู่น่ะสิจะเรียกอะไรก็ได้แค่ทำให้ฉันรู้ก็พอว่าเรียกฉัน"

  "ค่ะ ครู"

  "รีบๆเก็บของละกันนี่มันก็ทุ่มนึงละ..ไม่สิ..เก็บของให้เร็วๆเลยละกันเพราะงานเริ่มทุ่มครึ่ง"ผมบอกเธอก่อนจะออกมายืนรอหน้าห้องเพราะกุญแจก็อยู่กับผม ก็เลยต้องรอเธอหน้าห้องแล้วก็โทรบอกพวกอิโนะให้บุกเข้าไปเอาของของซากุระมาไว้ห้องผม

  3นาทีผ่านไป

  "เสร็จแล้วค่ะ"

  "....."ผมอึ้งไปนิดหน่อยเพราะเธอ...สวยขึ้นแปลกๆ(-//-)

  "ครูคะ..ครู ครูคาคาชิ!"

  "ห๊ะ! อะไรหรอ?"

  "ล็อคประตูสิคะ"

  "จ้าๆ ชุดเธอแปลกๆนะ"

  "แปลกตรงไหนคะ? ก็แค่ปล่อยส่วนหน้าของกระโปรงให้มันยาวคุมขา แล้วก็แต่งหน้าแค่นั้นเอง"

  "อ๋ออย่างนั้นเองหรองั้นรีบไปกันเถอะ"

  "ค่ะ...ว้าย!!!"

  "เกิดไรขึ้น-....เห้ย!..ซากุระ!"

 

 Sakura talk

  โอ้ย!! ที่ตรงล้มมันดันเป็นพื้นกระเบื้องพอดีเลย สะดุดรองเท้าตัวเองจนได้แต่ ดะ..เดี๋ยวนะ!ที่ร้องไปก็ไม่เจ็บแล้วมีอะไรหนุนหัวเราอยู่เนี่ย ฉันลืมตาเพื่อดูแต่ก็เห็นหน้าครูคาคาชิเต็มๆเลยห่างกันไม่กี่คืบปากก็โดนกันแล้วนะ(0////0)

  "ไม่เป็นไรนะซากุระ?"ครูเขาลุกขึ้นถามฉันแต่ฉันก็อึ้งอยู่ดี

  "เอ่อ...ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ"ครูเขายื่นมือมาให้ฉัน

  "ขอบคุณค่ะ....โอ้ย!!" ข้อเท้ามันพลิกรึเปล่าเนี่ยล้มตอนสะดุดพอดีเลย

  "ลุกไหวมั้ย?ถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนเลยเดี๋ยวฉันประคองให้"

  "ค่ะพอไหวค่ะ ยังเดินได้อยู่"

  "ดีนะฉันดึงเธอมาทัน มือฉันก็ลองหัวเธอไว้พอดีงั้น...ขอดูเท้าเธอหน่อยสิ ยังดีแค่ข้อเท้าพลิกไม่ได้เป็นอะไรมากกว่านี้"ขอบคุณครูจริงๆเลยนะเนี่ยแต่...เมื่อกี้..อร๊ายยยไม่อยากจะนึก!!!(>//////<)

  "คือ..เมื่อกี้"

  "อะ..เอ่อ"ครูน่ารักจังแบบนี้หน้าแดงด้วยฮ่าๆ

  "ไปกันเถอะค่ะ ฮิๆ"ฉันจับแขนครูแล้วเดินไปหน้าลิฟท์ครูเขาหน้าแดงไม่หยุดเลย เอามือลูบหัวตัวเองแบบอายๆ จะน่ารักไปไหนเนี่ย!!....นี่มันครูนะยัยบ้า! แต่มันน่ารักนี่ทนไม่ไหวแล้ว!(>////<)

  เราเอ่อ..ฉันกับครูคาคาชิก็ลงจากลิฟท์ไปชั้น3เพราะชั้น1-2เป็นลานจอดรถชั้น3เป็นห้องโถงสำหรับเต้นรำเหมือนเราเป็นเจ้าหญิงยังไงไม่รู้มีบันไดสองข้างตรงกลางข้างล่างเป็นห้องโถงทุกคนใส่ชุดราตรีกับชุดสูทกันทั้งนั้นเลย

 

 

เว็บขีดเขียน

 Sasuke talk

  รู้ตัวบ้างมั้ยซากุระว่าเธอกำลังเล่นกับอะไรอยู่เธอยังรู้จักผมน้อยไป เรื่องที่เธอเข้ามาในห้องก็เหมือนกันผมรู้ว่าเธอเข้ามาแล้วก็เห็นที่เธอไปหน้าห้องคาคาชิด้วยที่สำคัญผมเห็นคาคาชิค่อมเธอตรงหน้าลิฟต์ ผมจะทรมานเธอจนกว่าเธอจะจมปลักกับความเศร้าที่เธอได้รับ ของเล่นของผมถูก อิทาจิ คาคาชิ เอาไปแล้วผมจะเอามันกลับมาเอง!! กลับมาครั้งนี้เธอจะเป็นของผมตลอดไป!!!

  "ซาคุงจะไปไหนหรอ?ใส่ชุดสูทซะพร้อมเลย"คารินถามผมทั้งๆที่นอนอยู่บนเตียง

  "..จะไปข้างล่าง"

  "ไปทำไม?!"

  "งานเต้นรำ เธอไม่ได้ฟังเพนประกาศรึไง?ไปหาชุดใส่ได้แล้วเดี๋ยวไม่ทัน งานจะเริ่มทุ่มครึ่ง"ตอนนี้ผมกำลังเซ็ตผมอยู่คารินงัวเงียหาแว่นก่อนจะใส่

  "งั้นเดี๋ยวเค้าทำผมแต่งตัวก่อนนะเดี๋ยวมา"คารินเดินมาข้างๆผมก่อนจะหอมแก้มผมแล้วเดินไปที่ห้องน้ำ

  "อืม ผมจะรอหน้าห้องนะ"

  "ได้เลยค่ะที่รัก ขอเวลาแป๊บเดียว"

  พอผมเปิดประตูเท่านั้นแหละพวกอิโนะยืนรอกันอยู่หน้าห้องทั้งนั้นเลย

  "หลบไปซาสึเกะ!!"เดี๋ยวนะพวกนี้เข้าไปในห้องแล้วหาอะไรบางอย่างอยู่

 "พวกเธอจะทำอะไร?!!"ผมถามอิโนะกับเท็นๆที่กำลังยกกล่องเข้ามาแล้วเปิดตู้เสื้อผ้า

  "เรื่องอะไรที่พวกฉันต้องตอบ นายน่าจะรู้เองนะทำเพื่อนฉันร้องไห้ทำเพื่อนฉันเสียใจทำให้เพื่อนฉันกังวลกับนาย นายมันชั่วกว่าที่ฉันคิด เทมาริเอาเครื่ิองสำอางที่อยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งของซากุระเก็บใส่กล่องเลย ฮินาตะเก็บของเล็กๆน้อยๆที่ซากุระพกติดตัวตลอดเก็บให้ดี เท็นๆรื้อตู้เสื้อผ้าออกมาแล้วเอาแต่เสื้อผ้าของซากุระเก็บใส่กล่องให้ด้วย"ผมงงกับพวกนี้แต่คงไม่มีเวลามางงตอนที่เธอเข้ามาในห้องพวกเธอเก็บของของซากุระไปหมด

  "ฮินาตะมันหมายความว่ายังไง?!"

  "ขอโทษด้วยนะคะที่ฉันเองก็ตอบคุณไม่ได้คุณซากุระต้องมาเจ็บปวดเพราะคุณฉันคงบอกคุณไม่ได้หรอกค่ะว่าทำไมต้องทำ!"นานๆทีที่ผมจะเห็นฮินาตะโกรธเธอมีเส้นเลือดขึ้นที่ขมับ

  "หึ!..ได้!ถ้าพวกเธอไม่บอกฉันจะบอกรปภ.ว่าพวกเธอบุกรุกในห้องของฉัน"ผมขู่พวกอิโนะ

  "แน่จริงนายบอกเลยแล้วฉันจะบอกเหตุผลว่าทำไมต้องทำเพราะรปภ.ที่นี่เขาฟังเหตุผลทุกอย่างอยู่แล้ว อีกอย่างฉันคือว่าที่ตำแหน่งผู้บริหารบริษัทส่วนโรงแรมของซึนะงากุเระ"เทมาริบอกสิ่งที่ผมไม่รู้ว่าตำแหน่งต่อไปที่จะถึงคือเธอ

  "ขอบคุณนะเทมาริ เท็นๆ ฮินาตะที่วานมาเรียกช่วยกันเก็บของ ส่วนนายอยู่กับคารินอ่อไม่สิ เทมาริเขาว่าไรกันนะ??" อิโนะพูดกับเทมาริที่กำลังยกของแล้วทำหน้าดูถูก

  "อ๋อ~ ฉันเรียกว่าคาที่"เทมาริบอกอย่างดี๊ด๊าก่อนจะเดินออกไปหน้าห้อง

  "ใช่ๆนั่นก็ถูกต้องเรียกว่าคาร่าน!สิถึงถูก"เท็นๆช่วยเสริม

  "555!....ขอบคุณนะที่ให้บุกถึงนี่"อิโนะบอกประชดก่อนจะช่วยเท็นๆกับฮินาตะถือของแล้วไปหน้าห้องของผม

  "ซาคุงเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นหรอ?ถึง..ทำไมห้องกลายเป็นแบบนี้?!"

  "ไม่ต้องรู้ รีบแต่งตัวซะ!"

  "ค่ะ..ซะ..ซาคุง"

  หึ!กล้ามากซากุระเธอจะต้องเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น!!!

 

Ino talk

  "เดี๋ยวฉันโทรบอกอาจารย์แกเองเอาของไปจัดเร็วๆเลย"

  "ได้/OK"ทุกคนตอบฉันทีนี้แหละซากุระจะได้สบายใจสักที

  "ฮัลโหลคะ อาจารย์"

(ว่าไง?เป็นไงบ้าง?)

  "ทุกอย่างเรียบร้อยค่ะพวกหนูจัดของให้ด้วยเลยนะคะ อีก5นาทีจะเสร็จค่ะ"

(ขอบคุณพวกเธอทุกคนนะ งานจะเริ่มอีก15นาทีรวมเวลาที่พวกเธอกำลังจัดของอยู่ด้วย)

  "ค่ะ เรื่องขอบคุณต้องเป็นพวกหนูต่างหากที่ต้องบอกขอบคุณที่ทำให้ยัยซากุระมันได้ยิ้มบ้าง"

(อืม..ฉันสัญญาว่าจะทำให้ยัยตัวแสบของพวกเธอได้ยิ้มบ้าง)

  "ขอบคุณนะคะ"เขาวางสายหลังจากฟังคำขอบคุณจากฉัน

  "เสร็จแล้วละรีบลงข้างล่างกันเถอะ"

  "งั้นก็ดี ไปกันเถอะ"

 

Writer talk

  สี่สาวได้ลงลิฟท์มาก็เดินมาหาคู่ของตัวเอง

  "เทมาริเธอไปไหนมา?"

  "พอดีลืมของข้างบนห้องอ่ะเปลี่ยนใจไม่หาดีกว่าเพราะงานจะเริ่มแล้วเลยลงมา"

  "หรอ?"ชิกามารุตอบแบบงงๆเพราะหน้าเทมาริมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่

  "ไปกันเถอะงานเริ่มแล้ว"เทมาริรีบตัดบทสนทนา

  "อืม"

 

 ตัดไปที่ซากุระ

 

  "ครูคะงานจะเริ่มแล้วนะคะ"ซากุระเดินไปบอกคาคาชิ 

  "ข้อเท้าเธอหายแล้วหรอ?"คาคาชิถามด้วยอาการที่นิ่งสงบ

  "ก็พอเดินไหวอยู่น่ะค่ะ แต่ก็เจ็บนิดหน่อย"

  "แล้วเธอจะเต้นรำไหวหรอ?อย่าปากแข็งหน่อยเลยซากุระ"

  "ถ้าหนูเดินไม่ไหวก็คงไม่เดินลงบันไดพร้อมครูหรอกค่ะ"(>o<)ซากุระทำแก้มป่อง

  "โอ๋ๆอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ เดี๋ยวไม่สวยนะ หึๆ ไปนั่งตรงนั้นเถอะเดี๋ยวข้อเท้าจะพลิกอีก"

  "ไม่เอาอะหนูจะทายคำถามครู ถ้าครูตอบผิดหนูจะไปร่วมงานกับครูด้วยแต่ถ้าครูทายถูกหนูจะนั่งรอตรงนั้น!"

  "มันใช่เวลามั้ยเนี่ยซากุระ?...เอาเถอะถามมา"

  "ความอะไรเอ่ยที่มันอยู่กับความสุขแต่พอหมดหวังจะอยู่ใกล้กับความแค้นและความเศร้าหมอง"

  "อืม.....ความอะไรหรอ? ความลับหรอ?"ความจริงร่างสูงรู้คำตอบแต่อยากซื่อๆไปงั้นๆ

  "...ผิด!! ยอมยังคะ?"

  "ยอมๆ ความอะไรล่ะ?"

  "ความรักไงคะ หนูชนะหนูจะไปด้วย"

  "เอิ่ม.......จ้าๆ"คาคาชิงงกับคำตอบที่ตอบมาเพราะคำถามนี้เธอถามเขา คาคาชิอึ้งกับคำตอบเพราะเด็กผู้หญิงอย่างซากุระน่ะหรอจะมีใจให้เขาบ้าง

  "งานเริ่มแล้วไปกันเถอะค่ะ"ซากุระควงแขนของคาคาชิแล้วเดินไปอย่างรวดเร็ว

  "ขอขอบพระคุณที่มาในงานเต้นรำแห่งการทำความรู้จักนะครับเพื่อเป็นการทำความรู้จักกับบั้ดดี้ที่จับคู่มาหรือคนที่เราอยากจะคู่ด้วย......อ้าว!คู่ของคุณซาสึเกะมาพอดีเลยนะครับแต่ท่าทางไม่ใช่คู่บั้ดดี้ที่จับนะเนี่ย"

  'ทำไม?!!..ทำไมฉันจะต้องได้ยินตลอดเวลาคำว่าซาสึเกะกี่ครั้งก็ต้องได้ยินทำไมกันเพราะอะไรเขาจะฆ่าฉันทางอ้อมทั้งๆที่ฉันไม่อยากยุ่งอะไรด้วย'ซากุระคิดในใจว่าทำไมตัวเองต้องมาเจอกับนรกที่ทรมานขนาดนี้

  "ซากุระ?..."คาคาชิมีสีหน้าเศร้าเล็กน้อยเพราะเห็นซากุระก้มหน้าลงแล้วกัดริมฝีปากของตัวเองแน่นเริ่มมีน้ำใสๆปริมที่ตา

  "หนูไม่เป็นไรค่ะครู"คาคาชิไม่ชอบให้ใครปิดบังความรู้สึกและอารมณ์จริงๆเอาไว้เพราะสีหน้าของซากุระมันเจ็บปวดและสายตาที่ฟ้องว่ามันทรมานเกินไป

  "อย่ามาปฏิเสธกับสีหน้าที่ไม่ได้เป็นไปด้วยซากุระเพราะหน้าเธอมันบอกว่าเธอเศร้าและทรมาน"คาคาชิจับต้นแขนของเธอให้หันมาทางเขาและปรับสีหน้าให้จริงจังแล้วบอกเธอ อย่างที่บอกเขาไม่ชอบให้ซากุระมีสีหน้าเศร้าหมอง

  "ค่ะ หนูจะไม่ทำอีกค่ะขอโทษนะคะครู หนูแค่อยากให้ครูสบายใจหน่อยค่ะเพราะทุกคนช่วยหนูทั้งนั้นเพราะหนู...มันอ่อนแอ"

  "อย่าเศร้าเลย อย่าหลั่งน้ำตาให้ใครง่ายๆอย่างซาสึเกะเธอก็อย่าให้น้ำตาที่มีค่าของเธอต้องไหลอีก น้ำตาคือน้ำที่มีค่าเพราะมันคือน้ำที่มาจากร่างกายของเรามันไหลเฉพาะเมื่อเราเศร้ากับมันจริงๆท้อจริงๆไม่ไหวจริงๆแต่ถ้าเป็นอย่างนี้เธอก็แค่หาแทนก็ได้จริงมั้ย?ซากุระ"คาคาชิจับคางของซากุระให้เชิดขึ้นแล้วมองเขา

  "ใช่ค่ะครู ขอบคุณที่บอกหนูนะคะ"เธอเลิกร้องไห้แล้วมองหน้าคาคาชิอย่างไม่แคร์ซาสึเกะในตอนนี้

 

ตัดมาที่ซาสึเกะ

 

  "มันจะมากไปแล้ว!...เอิ่ม...ครับ ผมต้องขออภัยนะครับที่มางานช้าแล้วผมเองคงไม่อยากจะขัดในการพูดเปิดงานหรอกนะครับ"

 

 

 

Writer มาแล้วเหมือนEp. ที่ผ่านๆมาWriteได้เปลี่ยนอะไรบางอย่างนะคะเปลี่ยนจาก{Fic Naruto}short story sakura เป็น{Fic Naruto}ซีรีย์รักที่ทรมานแล้วนะคะเพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงว่าซีรีย์นี้จะจบเร็วนะคะยังมีต่ออีกเยอะเลยแต่แค่ไม่บอกว่า ใครคู่ใครเท่านั้นเองค่ะอยากให้รู้โดยอ่านเอาเองมากกว่าต้องมาดูชื่อตอนแล้วรู้ว่าคนนี้คู่คนนี้ Writeอยากให้ลุ้นไปเรื่อยๆนะคะ ผู้อ่านจะได้สนุกด้วย อยากขอซีรีย์ให้ใครคู่กับใครเดี๋ยวจะทำให้นะคะ ตอนนี้ยาวมากๆให้อ่านกันตาแฉะกันเลยทีเดียวแนะนำให้อ่านตอนต้นถึงจบอย่าเพิ่งอ่านตอนที่Writeเพิ่งอัพหรืออัพเรื่อยๆนะคะเดี๋ยวไม่สนุก บ๊ายบายวันนี้พูดมากหน่อย จุ๊บๆ♡

 

คำยืนยันของเจ้าของเรื่องสั้น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
7.9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา