silver rabbit R.1 รักร้ายยัยไอดอลวัยเรียน

8.3

เขียนโดย Bloodlas

วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2561 เวลา 18.19 น.

  6 ตอน
  2 วิจารณ์
  7,940 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2561 19.01 น. โดย เจ้าของเรื่องสั้น

แชร์เรื่องสั้น Share Share Share

 

5) คำคืนของกระต่าย

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

        วันต่อมา 

          ฉันต้องขึ้นโชว์สองวันสินะนี้ วันเปิดงานกับวันปิดงานมิน่าถึงให้เราอยู่นานสุดพรุ่นี้วันเปิดงานคงต้องเตรียมตัวสวนชุดจะมาตอนเย็น ๆ สินะ 

  "ใม ฉันไปตรวจสถานที่จัดงานครั้งสุดท้ายมาล่ะ" 

  "โอเคไหม พี่ยูซากิ" 

  "ทุกอย่างเป็นไปตามปกติ" 

         หลังจากยูซากิพูดจบเธอก็เดินออกไปส่วนใมก็นั่งจัดการเรื่องเพลงเตรียมตัวที่จะไปซ้อมรอบสุดท้าย  

     ณ เวที 

  "คุณสตาฟ รบกวนช่วยจัดดนตรีช่วงจังหวะตามนีด้วยค่ะ" 

  "ครับคุณใม เดียวทางเราจัดการให้ มีอะไรต้องการบอกมาเลยนะครับ" 

  "ขอบพระคุณมาก" 

         โชคดีนะทีมงานที่นี่ขยันกันมาก เจอบางงานนี้ไม่อยากจะทำงานกันเลยเล่นเอาเบื่อเลย  

            วันต่อมา ณ เวที 

       ใมจัง.......ใมจัง......ใมจัง......ใมจัง 

          ทุกคนสวัสดีนะมาสนุกด้วยกัน...มาเริ่มกันเลย เย้ ๆ 

        ปวดขาจังเลยวันเต้นมากไปหน่อย พี่ยูซากิไปไหนของเค้าอีกแล้วน่ะ 

  "ไง ไง โชว์วันนี้เต็มที่ไปเลยนะ" 

  "เอ๊ะ!...มาตอนไหนคุณแองจี้ ?" 

  "มาถึงก่อนโชว์เริ่มนะใมจัง โทษทีนะที่มาช้า" 

  "คุณแองจี้เห็นบอดี้การ์ดของหนูบางไหม" 

  "เห็นจะเค้าไปทำธุระนิดหน่อยให้ฉันมาพาเธอกลับโรงแรม" 

  "รบกวนด้วยนะค่ะ" 

       พอใมกลับมาถึงโรงแรมแองจี้ที่มาส่งแยกตัวกลับไปห้องของตัว ใมก็นั่งกดโทรศัพท์ 

        เหอหายไปไหนของเค้าน่ะ งั้นขอนอนพักก่อนล่ะกัน....zZ..zZ...zZ 

   ก๊อก...แก๊ก...ก๊อก...แก๊ก 

      ตีีดดดดดดดดดด 

         เสี่ยงสัญญานดังขึ้นทำให้ใมที่หลับอยู่ตกใจตื่นแล้วกลิ้งตัวลงข้างตียงนอนแล้วขว้าปืนช็อตไฟฟ้าที่ซ้อนไว้ออกมา 

         ไครนไม่ใช่พี่ยูซากิแน่เพราะเธอรู้ว่าที่ห้องนี้ติดเครืองเตือนไว้ พอราแอบดูมีคนสองคนนิ เอาใงดีช็อตกันยิงได้หนึ่งคน ที่เตียงมีหนึ่ง ไต้โต๊ะแต่งหน้ามีอีกหนึ่ง หลังประตูห้องน้ำอีกหนึ่ง ตู้เสื้อผ้าอีกหนึ่งแกสน้ำตากับหน้ากากกันแกสอีกหนึ่งที่เก๊ะข้างหัวนอน ใช่แล้วแกสน้ำตา 

        ใมที่่หยิบแกสน้ำตาที่เก๊ะแล้วโยนมันลงพื้นพร้อมใส่หน้ากาก แกสน้ำตาที่เริ่มฟุ้งจนเต็มห้อง เธอยิงช็อตกันอันแรกเข้าเป้าแล้วช็อตคนแรกล้มลง  ปัง...ปัง...ปัง  เสียงปืนดึงขึ้น3นัด ใมจังวิ่งไปขว้าปืนช็อตกันกระบอกที่สองยิงออกไป  

           ซวยล่ะยิงพลานเพราะมองไม่ชัดเอาไงดี วิ่งออกไปเลยล่ะกันละปิดประตูขังไว้ก่อน 

    คึก...คึก...ปั่ง 

          ใมวิ่ออกมาปิดประตูห้อง เธอเลือกที่จะวิ่งลงทางบันเพราะมันแค่ชั้น3เธอวิ่งลงมาหน้าโรงแรมเจอกับกลุ่มคนประมาน2-3คนยื่นอยู่กับรถตู้ ตอนนั้นไม่รู้ทำใม พนักงานหายไปไหนหมด 

      เอายังดีเราหาทางอื่นดีกว่า ลองโทรหาพี่ยูซากิก่อน เอาล่ะไงลืมหยิบโทรศัพท์ลงมา 

     อุบ..อุบ... เงียบ 

       ฉันได้ใครบางคนเอามาปิดปากแล้วกระซิบให้เงียบ ใจหายแวบเลย พอหันกลับไปเจอพี่ยูซากิ 

  "ตามมา เบาเบาล่ะ" 

  "ค่ะ" 

       สองสาวค่อย ๆ พากันออกมาจากโรงแรมและวิ่งเข้าป่า และค่อยๆวิ่งอ้อมไปที่ลานจอดรถ 

  "ใม เดียวฉันจะไปเอารถเธอหลบรอยู่ตรงนี้น่ะ" 

  "รับทราบ" 

         ยูซากิวิ่งออกไปพร้อมชักปืนของตัวเองแล้ว พยายามหลบเหลี้ยงตามเงาแล้วหายลับตาใมจังไป ผ่านไปซักมีเสียงปืนดังขึ้น แล้วยูซากิก็ขี่มอเตอร์ไซค์อกมาแล้ววิ่งมาจอดรับใม 

  ปัง....ปัง....ปัง 

      มีเสียงปืนดังขึ้น3นัด แล้วมอเตอร์ไซค์ก็วิ่งออกไปด้วยความเร็วในเงามืด ทั้งสองวิ่งข้ามเมืองไปแล้วจอดที่สถานีรถไฟ 

  "ใมเป็นอะไรรึป่าว ปลอดภัยดีนะ" 

  "จะบอกว่าปลอดภัยคงไม่ได้ เพราะหนูเอางานมาด้วยพี่ยูซากิ" 

        ฉันเอามือที่กุมเอวเปิดออกให้เลือดกับแผลที่ถูกยิงมาให้พี่ยูซากิเธอเห็น ตัวฉันตอนนี้ยังจะยืนไม่ไหวแล้ว เอ๊ะทำไมขาไม่มีแรง 

  "ใม ใม ทำใจดี ๆ ไว้น่ะ" 

       สติของฉันมีอยู่ตลอดแต่เริ่มน้อยลงทุกที ตอนที่ขึ้นรถไฟฉันถูกพาไปนั่งตู้ที่คนน้อยที่สุด พี่ยูซากิพยาามคุยกับฉันตลอดเพื่อดึงสติไว้ ผ่านไปซักพักฉันถูกอุ้มลงแล้ววิ่งไปหารถแท็กซี่แล้วตัวฉันก็หลับไป 

      ตอนที่ใมสบไปเพราะเริ่มมีอาการขาดเลือด ยูซากิพยายามเรียกเธอตลอดและเรียกรถพาเธอไปส่งที่โรงพยาบาล 

    3วันผ่านไป 

      เอ๊ะเสียงไครคุ้นๆจังแล้วเค้ากำลังด่าไคร กดเรียกพยาบาลก่อนหิวน้ำจัง ซักพักพยาบาลก็เข้ามาทำให้รู้ว่าเสียงนั้นคือเสียงคุณพ่อที่กำลังว่าพี่ยูซากิ 

  "ใม ลูกเป็นยังไงบ้าง" 

  "ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ คุณพ่อก็อย่าว่าพี่ยูซากิเลย" 

  "เค้ามีหน้าที่ปกป้องลุก แต่กลับพลาดทำลุกเกือบตาย" 

  "แต่ท่าไม่มีเค้าล่ะก็หนูตายไปตั่งแต่บนห้องแล้วค่ะมาไม่ถึงนี้หลอก" 

  "เอาเถอะ พ่อจะตามใจลูก" 

  "งั้นให้พี่เค้าดูแลหนูต่อไปก็แล้วกันนะค่ะ" 

         ติดตามตอนต่อไป 

      

        

        

 

คำยืนยันของเจ้าของเรื่องสั้น

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
7 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา