The heart เธอคือหัวใจของฉัน

7.7

เขียนโดย kwangy

วันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 เวลา 22.09 น.

  10 session
  58 วิจารณ์
  22.70K อ่าน
แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

7)

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
ตอนที่7
ณ โรงเรียน  kamikaze family
ฟาง:วันนี้อย่าลืมทำตามแผนล่ะ
เฟย์ ป๊อปปี้ เขื่อน:เคๆ
ออด ออด ออด
เฟย์:ขึ้นห้องกันเถอะ
ทุกคน:อืม
หัวหน้าห้อง:นักเรียนเคารพ
นักเรียน:สวัสดีค่ะ/ครับ
อาจารย์:จ่ะ สวัสดีทุกคน วันนี้จริญญากับวิศวลานะจ๊ะ เริ่มเรียนกัน
นักเรียน:ค่ะ
พักกลางวัน
เขื่อนก็นำกระดาษโน้ตไปวางไว้ใต้โต๊ะหวาย
ฟาง:เค มั้ย
เขื่อน:เคๆ
ฟาง:ไปเถอะๆ
 
มาที่หวายกันบ้าง
 
หวาย:พิม ขึ้นห้องกันเถอะ
พิม:อืม
พอถึงทที่ห้อง หวายก็เห็นกระโน้ตใต้โต๊ะ
ข้อความในกระดาษ
หวาย เจอกันหลังโรงเรียน ตอนเย็น เวลา 16:00 น. อย่าลืมมาล่ะ เชิญพิมไปด้วยนะ
หวาย:กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด มันเป็นฝีมือใครกัน
พิม:ชั้นว่าต้องเป็นฝีมือพวกยัยฟางแน่ๆเลย
หวาย:แล้วจะไปมั้ยล่ะ
พิม:ไป
หวาย:อืม
เลิกเรียนแล้วคร้าบบบบบบบบบบบ
หวาย:พืม ไปกันเถอะ
พืม:อืม
ณ หลัง โรงเรียน
ฟาง:มาแล้วเหรอหวาย
หวาย:ก็มาแล้วสิ ไม่เห้นรึไง
เฟย์:เห็นแล้วมีปัญหาอะไร
หวาย:ก็มีไง
พิม:หวาย หยุดก่อนเถอะ ฟาง แล้วเธอเรียกพวกชั้นมา มีปัญหาอะไรเหรอ
ฟาง:ป่าว ก็ไม่มีอะไร ก็แค่
พรึบ!!
เสียงเขื่อนกับป๊อปปี้ล๊อคแขนหวายกับพิมเหมือนที่ทำกับแก้ว
หวาย:นี่พวกเธอจะทำอะไรน่ะ
ฟาง:ก็ทำเหมือนที่แกทำกับแก้วนั่นแหละ
เฟย์:ใช่
เพี๊ยย เพี๊ยย เสียงมือของสองสาว เฟย์ฟางได้ปะทะลงบนหน้าของหวายและพิมเกือบเป็นสองเท่าของที่แก้วเคยโดน
ฟาง:รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
เฟย์:ใช่ พวกแกรู้สึกยังไงกันบ้าง
พิม:ถามได้ ก็เจ็บอ่ะดิ
ป๊อปปี้:แล้วที่แกทำกับแก้วไป แล้วแก้วเค้าจะรู้สึกยังไงฮะ
หวาย:ก็ช่างมันดิ มันบังอาจมาเปิดศึกกับชั้นเอง ช่วยไม่ได้
ฟาง:นังหวาย มันจะมากไปแล้วนะ
เฟย์:พอเถอะฟาง เรามาทำตามแผนดีกว่านะ
ฟาง:เค เขื่อน ของที่สั่งได้ยัง
เขื่อน:เรียบร้อยคร้าบ
แล้วเขื่อนก็ยื่นหมามุ่ยในฟาง
หวาย:พวกแกจะทำอะไรอ่ะ
ฟาง:ก้นิดกน่อย
เฟย์:เขื่อน ป๊อป ปล่อยหวายกับพิมได้แล้ว
แล้วฟางกับเฟย์ก็โยนหมามุ่ยใส่พิมกับหวาย แล้ววิ่งขึ้นรถป๊อปปี้ แล้วก็ขับรถไปที่โรงพยาบาล
 
 มาที่หวายกับพิม
 
หวาย:กรี๊ดดดดด ทำไมมันคันจังเลย
พิม:นั่นสิ หวาย กลับบ้านกันเถอะ ไปอาบน้ำกัน
หวาย:เอ่อๆ ได้ๆ ไปๆ
หวาย( ฝากไว้ก่อนเถอะยัยแก้ว บังอาจเอาเพื่อนมาแก้แค้นแทน คราวหน้าเจอหนักกว่านี้แน่ ยัยแก้ว)
ณ โรงพยาบาล
ฟาง:โทโมะ แก้วเป็นยังไงบ้าง
โทโมะ:ยังไม่ฟื้นเลย
ฟาง:แล้วพี่กิ่งล่ะ
โทโมะ:ดูแม่แก้วอยู่กับพ่อที่ห้องข้างๆอ่ะ
ฟาง:อืม
ป๊อปปี้:นี่ทุกคน แล้ววันนี้ใครจะเฝ้าแก้ว
โทโมะ:ชั้นจะเฝ้าเอง
เขื่อน:งั้นเดี๋ยวชั้นกับป๊อปปี้ไปเอาชุดมาให้แกล่ะกัน
โทโมะ:อืม ขอบใจนะ
ฟาง:งั้นเดี๋ยวพวกเราไปซื้อข้าวเย็นมาก่อนนะ
เฟย์:ใช่ เดี๋ยวพวกนายกลับมากินด้วยกันนะ
เขื่อน ป๊อปปี้:อืม
พอทุกคนออกไปจากห้อง โทโมะก็ยังไม่ยอกปล่อยมือจากแก้วเลย แล้วโทโมะก็นั่งหลับไป เวลาผ่านไปเร็วมาก ทุกคนก็กลับมากันแล้ว ก็เห็นโทโมะนั่งจับมือแก้วไว้ตลอดเวลาแล้วก้อหลับไป ก็เลยไม่ได้ปลุกขึ้นมากินข้าวด้วยกัน
ฟริ้ววว  แล้วทุกคนก็กินข้าวเสร็จ
ฟาง:พวกเรากลับกันเถอะ พรุ่งนี้มีสอบ
ป๊อปปี้:งั้นฟางกลับกับป๊อปนะ
เฟย์:งั้นเฟย์กลับกับเขื่อนได้ป่ะ
เขื่อน:อืม ได้ๆ งั้นพรุ่งนี้เจอกัน บาย
ทุกคน:อืม บาย

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
6.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
7 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

อ่านนิยายฟิคชั่นเรื่องอื่น

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา